570922-571002_เทศกาลกินเจ ราชธานีอโศก (1).doc.docx

บาท ถ้าเป็นอาหารพิเศษก็จะราคาแค่ ๒๐ บาท ในขณะที่ร้านอื่นๆราคา 30-50 บาท วัตถุดิบของเราก็พยายามให้ปลอดสารพิษมากที่สุด หากซื้อมาจากตลาด เราก็จะมีกระบวนการทำให้ปลอดสารพิษให้มากที่สุด เพื่อคำนึงถึงสุขภาพที่ดีกว่าของผู้มารับบริการ ถ้าคิดต้นทุนแบบทุนนิยม ให้ราคาค่าแรงคนละอย่างต่ำ ๓๐๐ บาทต่อวัน กับคน ๔๐๐ คนก็จะใช้เงินถึง ๑๒๐ , ๐๐๐ บาทต่อวันสำหรับค่าแรงงาน และยังไม่นับค่าวัตถุดิบ ค่าสถานที่ ค่ายานพาหนะ ค่าเช่าอุปกรณ์อื่นอีกเช่นเต็นท์ เป็นต้น ถ้าคิดสาระตะทั้งหมด เราขาดทุนให้แก่ประชาชนเป็นจำนวนมากแน่นอน เป็นระบบบุญนิยมที่มีแรงงานฟรีทำงานเสียสละด้วยใจไม่ได้จ้างมาจึงทำได้ และพวกชาวบุญนิยมนี่มาทำงานก็ตั้งใจทำงานเต็มที่ ไม่อู้ ไม่หลบ แถมทำงานเกินเวลา ไม่มีเวลาเลย ทำทั้งวันทั้งคืนได้ ถ้าไม่ป่วยเสียก่อน แถมบางคนก็กินเพียง ๑ มื้อต่อวัน ถือศีล ๘ อีก แต่ก็มีที่ถือศีล ๕ กินเพียง ๒ มื้อต่อวัน แต่ทำงานทั้งวัน เด็กๆก็กิน ๒ มื้อต่อวันด้วย ทำไปก็ได้ปฏิบัติธรรมไป ได้ประโยชน์ตนประโยชน์ท่านไปในตัว ดังพระราชดำรัสในหลวงรัชกาลที่ ๙ ว่า ขาดทุนของเรา คือกำไรของเรานั่นเอง และบรรยากาศหลังร้าน เต็มไปด้วยสีสัน มีแม่ครัวที่เป็นที่คุ้นหน้าคุ้นตาในเวทีการชุมนุมของกองทัพธรรม ใส่เสื้อผ้ามอซอ มองซึ้ง แต่หน้าตาเบิกบาน มีเต็นท์ใหญ่สไตล์กองทัพธรรม มีจอ LED จอใหญ่ มีไฟโคมสีขาว บรรยากาศเหมือนที่ชุมนุมเลย ชวนให้คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ ใครจะมาเอากำไรแบบอาริยะชน ก็เชิญเถิดที่อุทยานบุญนิยม หรือร้านอาหารมังสวิรัติของชาวอโศกบุญนิยมทั่วประเทศ ที่อุทยานบุญนิยม ( ฝั่งอุบลฯ ) และที่สหกรณ์บุญนิยม ( ฝั่งวารินทร์ ) วันนี้พ่อครูไปเยี่ยมร้านสหกรณ์บุญนิยม ซึ่งปีนี้วันที่สองของการขายคนมาซื้ออาหารน้อยกว่าปีที่แล้ว แต่ก็ยังถือว่ามากมายอยู่ แรงงานที่มาร่วมบุญ ทำงานฟรีไม่รับรายได้กัน ก็มีทั้งญาติธรรม และคุรุ กับนร . อาชีวศึกษา มาฝึกทำอาหารและขายอาหารเจกัน และที่หลังร้านเป็นครัวแม่ลูกอ่อน เพราะแต่ละคนหอบหิ้ว ผลผลิต คือลูกๆเล็กๆมาด้วยกัน อยู่กันหลายคนเลย พอเด็กคนหนึ่งร้องเพลงโบราณ ( ร้องไห้ ) เด็กคนอื่นๆก็พลอยร้องไปด้วย เป็นบรรยากาศอบอุ่นอีกแบบหนึ่ง แม่ครัวที่อุทยานบุญนิยมบอกว่า ใช้เต้าหู้วันละ ๕๐๐ กก . และจะขอเพิ่มเป็น ๖๐๐ กก . ต่อวัน ซึ่งเต้าหู้เหล่านี้ผลิตจากชุมชนราชธานีอโศก คนทำเต้าหู้บอกว่า ทำกันประมาณ ๖ - ๗ คน มีทั้งผู้ใหญ่ชาวชุมชนและเด็กนร . สัมมาสิกขา เร่ิมทำเต้าหู้ตั้งแต่ สองทุ่ม ไปเสร็จเอาตอนตีสี่ น่าทึ่งตะลึงซาบซึ้งแปลกใจไหม ? ว่าเขาทำได้อย่างไร แถมทำฟรีไม่มีค่าจ้างอีกด้วย ทำไปได้บุญ คือชำระกิเลส และได้กุศลคือช่วยเหลือสรรพสัตว์ให้กินอาหารบุญ ไม่เบียดเบียนชีวิตกันอีกด้วย น่าอนุโมทนาสาธุจริงๆ แผนกทำขนมปัง ทำขนมปังและซาลาเปากันไม่ได้หยุดมือเลย ทำเท่าไหร่ ออกไปแป๊บเดียวหมดเกลี้ยงเลย มีสิกขมาตุรินฟ้า นิยมพุทธ กับสม . ตรงธรรม ลีฬหรัตนรักษ์ มาช่วยเป็นผู้นำเด็กสัมมาสิกขาทำทั้งขนมปัง ซาลาเปา ซึ่งกรรมวิธีก็ต้องมีการชั่งตวงวัดน้ำหนักแป้งเพื่อให้ซาลาเปาที่ออกมาขนาดเท่ากันมีมาตรฐาน ไส้ซาลาเปามีสิกขมาตุทำมาจากบ้านราชฯแล้ว สิกขมาตุเป็นนักบวชหญิงชาวอโศก ถือศีล ๑๐ สามารถทำอาหารได้ไม่ผิดศีล แต่อย่างใด เป็นการทำประโยชน์ตนประโยชน์ท่านอย่างแท้จริง ในห้องทำขนมปังนี้แต่ละคนทำกันท่ามกลางบรรยากาศร้อนจากเตาอบ เพราะว่า ถ้าเปิดพัดลม จะทำให้ผิวของขนมปังหรือซาลาเปามีการแตก ทำให้แม่ครัวได้บำเพ็ญ ทำใจเย็นท่ามกลางเตาอบขนมปัง หรือถ้าใครคิดว่าจะต้องไปอบซาวน่าหรืออบไอน้ำเพื่อลดน้ำหนัก ก็เชิญมาแผนกนี้ได้เลย ได้ทั้งกุศลได้ทั้งลดน้ำหนักเพื่อสุขภาพ สรุปแล้ว วันที่คนมาใช้บริการมากที่สุดคือวันสุดท้ายของงาน ยอดผู้มาช่วยงานเจ จากเครือแห และชาวบ้านราชฯ แยกที่มาคือ กทม . ๔ คน อำนาจเจริญ ยโสธร ๘๖ คน สมาชิกชุมชน นร . ๓๒๒ คน รวม ๔๐๘ คน ที่อุทยาน ถ้ารวมกับสหกรณ์ก็รวม ๕๕๐ คน ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ทั้งเด็ก ผู้ใหญ่ รวม ๕๐ คนที่สหกรณ์ ปีนี้ นร . ไม่ค่อยป่วย แต่เมื่อยล้ามาก นร . เข็ดไปตามๆกัน แค่คิดว่าจะขายรอบสองก็ท้อแล้ว เช้าของวันที่ ๒ ใครก็ว่าวันสุดท้ายแล้ว ขนมออกมาคนจะวิ่งกรูกันเข้าไปแย่งซื้อเลย วางถุงแจ่วถุงลาบ ไม่ทันไรก็มาซื้อทันที แม่ครัวยกกะทะตะหลิวหนีคนเลยทีเดียว ขนาดลดจำนวนลดชนิดแล้ว เหลือทำขนมไม่กี่ชนิด ก็ยังทำไม่ทันคนกินเลย แปลกที่ปกติวันสุดท้าย ทั้งคนกินคนขายก็จะหมดแรง คนกินก็คงอยากจะกลับไปกินเนื้อสัตว์ แต่ว่าปีนี้แปลกที่คนอยากกินต่อ มาหาซื้อตุนอาหารเจ เมื่อเราจะปิดร้านแล้ว เราทำไม่ทันคนซื้อเลย นักร้องร้องตั้งแต่ ๑๑ โมงจนถึง กลางคืนเลย ไม่รู้เอาแรงที่ไหนมาร้องกัน ทั้งนักร้องเด็กและผู้ใหญ่ บรรยากาศที่โต๊ะการเงิน แม้ฝนตกคนก็หลั่งไหลมาซื้อกัน คนมุ่งมั่นในการกินเจกัน มีนร . ตัวเล็กๆ ประมาณ ๑๐ ขวบ บอกว่าคิดเงินผมให้แพงๆหน่อย ถ้าอยู่ข้างนอกนี่มันแพงมากนะป้า ป้ามิ่งก็บอกว่า ที่นี่ระบบบุญนิยมนิยมเสียสละ ที่นี่คนตื่นกินเจ อาหารเราทำไม่พอให้คนกินเลย ผู้ใหญ่บ้านในตำบลบุ่งไหม ก็ไปที่ร้านอุทยานฯ ไม่คิดว่าอาหารจะหมดตอนเที่ยง แต่อาหารก็หมดทุกอย่าง ก็เลยต้องให้แม่ครัวช่วยกันทำมาให้บรรดาท่านผู้ใหญ่บ้านกินกัน แต่พอทำอาหารออกไปวางบรรดาลูกค้าก็รุมกันซื้อกันไปอีก ก็ต้องทำมาเพิ่มอีก ฐานล้างภาชนะด้วยตนเอง เปิดเป็นครั้งแรก การประชาสัมพันธ์ยังไม่มากพอ คนก็สงสัยว่ามากินแล้วก็ต้องมาล้างเองหรือ ก็ได้อธิบายว่า เราทำแบบจิตอาสาฯ และมีท่านรองผู้ว่าฯ ทำการล้างจานเอง เป็นตัวอย่างเลย สร้างวัฒนธรรมดีๆ เพื่อให้เกิดความเป็นพี่เป็นน้อง คุณก็เป็นเจ้าของร้านด้วยไม่ใช่แค่คนมาใช้บริการอย่างเดียว ทำให้เด็กๆมาร่วมล้างภาชนะตามขั้นตอนด้วย เด็กๆข้างนอกบางคนก็ไม่เคยล้างภาชนะเลย ก็มาบอกให้พวกเราช่วยสอนล้างภาชนะ พอทำเสร็จ บอกเราว่าทำไมพวกคุณดูมีความสุขจังเลย พอพ่อของเขาทำเศษอาหารหก เขาก็รีบมาหาอะไรไปเช็ด บอกว่าพ่อผมทำหกผมก็ต้องเช็ดเอง จำนวนผู้คนที่มาล้างจาน วันแรกแค่ ๑๐๐ คน วันที่สองก็ประมาณ ๒๐๐ คน พอวันที่สามนี่นับไม่ไหวเลย เด็กมัธยม ปทุมวิทยาคาร ก็มากัน เขาก็ร่วมสร้างวัฒนธรรม มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเขาบอกว่า สิ่งที่คุณนำเสนอเป็นสิ่งที่ดีในเมืองอุบลฯที่เป็นเมืองนักปราชญ์ แต่คุณไม่ต้องกังวล พวกฉันยินดีรับได้อยู่แล้ว เทศกาลกินเจที่เมืองอุบลฯปีนี้ คึกคักกว่าทุกปี ไม่น่าเชื่อว่าชาวอีสานจะกินเจกัน และกินกันแบบยินดี ไม่ได้ทนทุกข์ทรมาน พอหลังจบงานเจยังซื้ออาหารเจไปตุนไว้อีก