571005_ประชุมสรุปงานเทศกาลกินเจ ๕๗ (1).doc.docx
เนื้อหาในไฟล์
571005_ประชุมสรุปงานเทศกาลกินเจ ๕๗ _ยอดผู้มาช่วยงานเจ จากเครือแห และชาวบ้านราชฯ กทม. ๔ คน อำนาจเจริญ ยโสธร ๘๖ คน สมาชิกชุมชน นร. ๓๒๒ คน รวม ๔๐๘ คน ที่อุทยาน ถ้ารวมกับสหกรณ์ก็รวม ๕๕๐ คน ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ทั้งเด็ก ผู้ใหญ่ รวม ๕๐ คนที่สหกรณ์ _นร.ไม่ค่อยป่วย แต่เมื่อยล้ามาก นร.เข็ดไปตามๆกัน แค่คิดว่าจะขายรอบสองก็ท้อแล้ว เช้าของวันที่ ๒ ใครก็ว่าวันสุดท้ายแล้ว ขนมออกมาคนจะวิ่งกรูกันเข้าไปแย่งซื้อเลย วางถุงแจ่วถุงลาบ ไม่ทันไรก็มาซื้อทันที แม่ครัวยกกะทะตะหลิวหนีคนเลยทีเดียว ขนาดลดจำนวนลดชนิดแล้ว เหลือทำขนมไม่กี่ชนิด ก็ยังทำไม่ทันคนกินเลย แปลกที่ปกติวันสุดท้าย ทั้งคนกินคนขายก็จะหมดแรง คนกินก็คงอยากจะกลับไปกินเนื้อสัตว์ แต่ว่าปีนี้แปลกที่คนอยากกินต่อ มาหาซื้อตุนอาหารเจ เมื่อเราจะปิดร้านแล้ว เราทำไม่ทันคนซื้อเลย _นักร้องร้องตั้งแต่ ๑๑ โมงจนถึง กลางคืนเลย ไม่รู้เอาแรงที่ไหนมาร้องกัน ทั้งนักร้องเด็กและผู้ใหญ่ _บรรยากาศที่โต๊ะการเงิน แม้ฝนตกคนก็หลั่งไหลมาซื้อกัน คนมุ่งมั่นในการกินเจกัน มีนร.ตัวเล็กๆ ประมาณ ๑๐ ขวบ บอกว่าคิดเงินผมให้แพงๆหน่อย ถ้าอยู่ข้างนอกนี่มันแพงมากนะป้า ป้ามิ่งก็บอกว่า ที่นี่ระบบบุญนิยมนิยมเสียสละ ที่นี่คนตื่นกินเจ อาหารเราทำไม่พอให้คนกินเลย ผู้ใหญ่บ้านในตำบลบุ่งไหม ก็ไปที่ร้านอุทยานฯ ไม่คิดว่าอาหารจะหมดตอนเที่ยง แต่อาหารก็หมดทุกอย่าง ก็เลยต้องให้แม่ครัวช่วยกันทำมาให้บรรดาท่านผู้ใหญ่บ้านกินกัน แต่พอทำอาหารออกไปวางบรรดาลูกค้าก็รุมกันซื้อกันไปอีก ก็ต้องทำมาเพิ่มอีก _ช่วงพิธีเปิด มีรองผู้ว่าราชการฯ _นศ.ทั้งราชภัฏ ทั้งม.อุบลฯก็มาช่วยกันทำ _การจราจร มีผู้ใหญ่ ๕ คนไปจัดการจราจร การจอดรถพอเป็นไป คนก็จะไปจอดด้านจวนผู้ว่าฯ แล้วเดินมาที่ร้า
อ่านต่อ
นกัน _มีชาวจีนสองคนมาจากกวางเจา ได้ข่าวจากเฟสบุค ก็นั่งเครื่องบินมาเลย เขาบอกว่าไม่เคยเห็นคนที่อยู่ระบบบุญนิยมอย่างเรา เขาไม่แน่ใจว่ามีจริงไหมก็เลยลงทุนมา พวกเราก็เลยอธิบายระบบบุญนิยมให้ฟัง พอดีพวกเรามีคนที่พูดภาษาจีนได้ เขาก็ไปช่วยงานในร้านด้วย แล้วเราก็พาเข้ามาดูในหมู่บ้านและนอนค้างอยู่ ๒_๓ คืน _แปลกที่ส้วมเราไม่หาย ๓๐ หลัง มีโรงงานเอธานอล ยืมส้วมไป ๑๐ หลัง เอามาคืนเรียบร้อยแล้ว _ฐานล้างภาชนะด้วยตนเอง เปิดเป็นครั้งแรก การปชส.ยังไม่มากพอ คนก็สงสัยว่ามากินแล้วก็ต้องมาล้างเองหรือ ก็ได้อธิบายว่า เราทำแบบจิตอาสาฯ และมีท่านรองผู้ว่าฯ ทำการล้างจานเอง เป็นตัวอย่างเลย สร้างวัฒนธรรมดีๆ เพื่อให้เกิดความเป็นพี่เป็นน้อง คุณก็เป็นเจ้าของร้านด้วยไม่ใช่แค่คนมาใช้บริการอย่างเดียว ทำให้เด็กๆมาร่วมล้างภาชนะตามขั้นตอนด้วย เด็กๆข้างนอกบางคนก็ไม่เคยล้างภาชนะเลย ก็มาบอกให้พวกเราช่วยสอนล้างภาชนะ พอทำเสร็จ บอกเราว่าทำไมพวกคุณดูมีความสุขจังเลย พอพ่อทำเศษอาหารหก เขาก็รีบมาหาอะไรไปเช็ด บอกว่าพ่อผมทำหกผมก็ต้องเช็ดเอง จำนวนผู้คนที่มาล้างจาน วันแรกแค่ ๑๐๐ คน วันที่สองก็ประมาณ ๒๐๐ คน พอวันที่สามนี่นับไม่ไหวเลย เด็กมัธยม ปทุมวิทยาคาร ก็มากัน เขาก็ร่วมสร้างวัฒนธรรม มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเขาบอกว่า สิ่งที่คุณนำเสนอเป็นสิ่งที่ดีในเมืองอุบลฯที่เป็นเมืองนักปราชญ์ แต่คุณไม่ต้องกังวล พวกฉันยินดีรับได้อยู่แล้ว _ถั่วงอก ปีแรกทำถั่วแขก แต่ปีนี้เปลี่ยนเป็นถั่วเขียว ต้นจะอวบอ้วน ปีนี้แปลกที่ว่าพอไปถึงอุทยานจะเกิดอาการเสีย ไม่ทราบว่าเป็นเพราะอะไร _รายรับทั้งหมดรวม 5,967,794 ทั้งของแห้งและอาหารสด อุทยานยอดขายเพ่ิมรวม สองแสนกว่าบาท สหกรณ์ลดลงสองหมื่นกว่าบาท รวมสองร้านคือยอดเพิ่มขึ้นมา วันที่ ๒๔ ยอดสูงสุด 390,000 บาท _ผักที่ซื้อจากตลาดใช้ไป ๑๕ ตัน ผักไร้สารพิษจากศีรษะอโศกได้ฟักทองกับข้าวโพดมากที่สุด จากอำนาจฯยโสฯ สุรินทร์ เครือแหอุทยานอื่นๆอีก รวมซื้อจากเครือแห ประมาณ ๗ ตัน ผักบ้านราชฯประมาณ ๓ ตัน รวมผักใช้ไปประมาณ ๒๖ ตัน ไม่รวมผลไม้พวกกล้วย มะนาว มีผักบริจาคส่วนหนึ่ง _เห็ดซื้อตลาด สองตัน ทำเอง ๒๐๐ กว่ากก. เต้าหู้ใช้ไปประมาณห้าตันครึ่ง _ทั้งขนมปัง ซาลาเปา รวมทั้งหมดในงานทำไป 2หมื่นกว่าลูก _สันติฯบอกว่า ได้มากก็คืนกำไรให้ปชช. ได้น้อยก็คือร่วมสมทบทุนการศึกษาเด็ก พ่อครูให้โอวาทปิดประชุม ๒๐ ต.ค. ๕๗ นัดประชุมสหกรณ์ ย้ำให้พวกเรามากันให้มาก ต้องมีประชากรอย่างน้อย ๙๐ คน เรื่องของเจที่ผ่านไป อาตมาก็ชื่นชม อาตมาว่าเกิดวัฒนธรรมใหม่ในแดนอีสาน จ.อุบลฯ มีคนตั้งข้อสังเกตว่าทำไมมาเกิดที่อุบลฯ แต่ไหนแต่ไร อีสานกับการกินเจ ไม่ได้รู้กันเลย อีสานเขากินไม่เลือก แมลงมดก็ดิน แต่นี่มากินเจ ก็เป็นเรื่องน่างึด ทำได้ขนาดนี้ ที่เราทำเป็นวัฒนธรรมแปลกใหม่ ก็ทำให้ดี ต่อไปอาจเป็นประเพณีประจำจังหวัด แต่ก็ไม่ต้องไปดิ้นรนไป เขาจะว่าเรายัดเยียดทำเพื่อตนเองไป ก็ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ ไปยัดเยียดเขาไม่ดี ให้เป็นไปตามธรรมให้คนเขามาเอง ทำให้เอง ถ้าเขาเห็นเป็นประโยชน์ว่าจะเป็นส่ิงสำคัญในจังหวัด เหมือนที่อื่นเขาเช่นภูเก็ต นครสวรรค์ เขาแห่สิงโต มังกรกัน ภูเก็ตก็แทงปากแทงคอไป แต่ของเราจะเนียนในวิเศษกว่าเยอะ ถ้าจะเป็นวัฒนธรรมจังหวัดก็ไม่เหมือนของเขาที่เขาแฝงอะไรโลกๆ แต่ของเราจะเข้าหาโลกุตระ แม้แต่ลักษณะชวนมาล้างจาน ถ้าเป็นที่อื่นเขาจะให้มาล้างจานไหม เช่นร้านเขาขายของแพง คนจะมาล้างจานไหม? หรือขายของราคาปกติจะให้เขามาล้างจานแล้วให้เขารู้สึกดีๆด้วย จะได้ไหม? ก็ไม่ได้ แต่ของเราทำด้วยคุณธรรม เขาเห็นว่าดีที่ได้ช่วยล้างด้วย เป็นพฤติกรรมซับซ้อนที่กินใจ ผู้มีปฏิภาณจะเห็นแล้วเข้าใจ ไม่ใช่เรื่องธรรมดาสามัญที่จะทำได้ง่าย ลอกเลียนได้ยาก นอกจากมีพฤติกรรมพิเศษ พวกเรายังมีมวล ที่มาด้วยจริงใจพอใจด้วย แล้วที่เราทำนี่ก็เหน็ดเหนื่อยแต่ได้ช่วยสังคม เราขายจานละ ๑๐ _๒๐ บาท แล้วขายจนมือหงิก แขนเมื่อยหมด เราไม่ได้ขายแพง แต่เราเก็บเบี้ยใต้ถุนร้าน เป็นเรื่องเราช่วยเศรษฐกิจของประเทศไม่ใช่เรามาฉวยโอกาสหาเงิน แต่เราสร้างวัฒนธรรมความเสียสละให้แก่สังคมประเทศชาติ พูดให้ฟังก็อย่าไปทวงบุญทวงคุณกับใคร ก็ของคุณพวกเราด้วยใจจริง ที่พวกเราได้สร้างสรรวัฒนธรรม พฤติกรรมสังคมดีๆ อยากปรามเรื่องเดียวว่า อย่าให้มันอยากใหญ่ อยากกว่างให้มากเกิน ให้มันออกไปทางธรรมชาติ มันจะเกิดใหญ่เกิดมากไปเอง ตามธรรมชาติ เราไม่ต้องไปผลักดัน ก็ขอปราม ที่ดูแล้วพวกเราจะไปเสริมเติมให้มากหากเป็นไปได้ ก็ขอดึงไว้หน่อยอย่าไปอยากใหญ่กว้างมากนัก เพราะคนที่มองเราก็มีมองหมั่นไส้ก็มี คนที่ริสยาก็มี เราก็อย่าให้เกิดลักษณะเช่นนี้ขึ้นมา เราทำอย่างอ่อนน้อมถ่อมตนเป็นคนรับใช้ ที่เราได้รับความนิยมก็เพราะเป็นคนเล็กคนน้อยเป็นคนรับใช้ไม่เบ่งใหญ่ สุภาพเรียบร้อย ขยันหมั่นเพียรอดทน เกิดทั้งประโยชน์ตน สังคม ซึ่งสังคมโลกทุกวันนี้เลวร้ายหลงผิด ก็สงสารเอเชี่ยนเกมส์ที่จบไปเขาดีใจที่ได้เหรียญทอง โด๊ปกันทำให้คนอยากได้อย่างนี้ ลงทุน แรงงานลงไปถมไม่รู้เท่าไหร่ ทั่วโลกเขาก็หลงกัน โชว์ความใหญ่พิลึก ฉิบหายวายป่วง แล้วได้อะไรก็ได้อารมณ์สะใจ ยึดมั่นถือมั่นการเอาชนะ ผ่านมานี่เกาหลีได้รับอะไร ก็ได้การโกง กระจายไปทั่วโลก แล้วเขาทำจริงๆ จนกระทั่งเขาเสีย แทนที่เขาจะได้ ก็เสียหายฉิบหายไป เป็นเรื่องกิเลสที่เขาไม่รู้ทัน แทนที่จะสปอร์ท แต่กลับโกง เป็นเจ้าภาพแต่ไม่เสียสละ ให้สะอาดบริสุทธิ์ ถ้าจะอาศัยอย่างนี้ดังก็จะดีกว่าเอาความชั่วมาดัง มันอวิชชาอยากเอาชนะมันซ้อน เราดูโลกสังคมให้ดีจะเห็นว่ากิเลสพาตกต่ำไม่รู้ตัว คนทั้งประเทศแทนที่จะทำให้ดีแต่กลับร่วมมือทำชั่ว ลงทุนลงแรงแทบตายแทนที่จะได้สิ่งดีกลับได้สิ่งร้าย