220814-C ธรรมจากพระโพธิรักษ์ ตอนตายสูญหรือตายเกิด ตอน3-พ่อท่าน-สถานีวิทยุขส.ทบ-R307.txt
เนื้อหาในไฟล์
องค์ใดพระสัมพุทธขณะนี้เราได้เข้าสู่รายการธรรมะจากพระโพธิรักษ์ที่จัดให้มีเป็นประจำตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันเสาร์ธรรมะที่ท่านจะได้รับฟังต่อไปนี้ท่านจะได้ฟังการบรรยายเรื่องตาย 0 หรือตายเกิดก็เจอผู้ฟังรับฟังได้ณบัดนี้พระพุทธเจ้าจึงสอนเอา ผู้ที่ฉลาดรู้จักจิตสังขารแล้วก็หัดเปลี่ยนจิตให้เป็นประมุขทะยานหรือปราโมทย์อย่าให้มีความอับเฉาอย่าให้มีความโกรธอย่าให้มีความเศร้าความหวังใหม่ปรับเปลี่ยนจิตเราจริงๆผู้ใดทำได้ผู้นั้นพ้นทุกข์เพราะที่ 1 เพราะความโกรธเป็นความทุกข์อย่างชัดแจ้งใครโกรธนี่มันไม่สุขหรอกมันไม่อร่อยบอกแล้วโกรธมันไม่อร่อยมันไม่สุกแล้วใครไม่โกรธได้คนนั้นก็พ้นทุกข์เพราะที่หนึ่งแล้วใครตัดเรื่องโจรจากจิตได้ไม่มีความโกรธเกิดที่จิตเลยความโกรธตายสนิทคนนั้นก็เป็น พระอริยะหรือเป็นพระอรหันต์ชั้น 1 ชั้น 1 แล้วทีนี้ก็ฉันอีกชั้นนึงก็เหลือแต่ความโลภโมหะบอกโมหะให้ฟังด้วยค่ะคือความไม่รู้ไม่รู้ว่าจิตของเราโกรธหรือยังไม่รู้ว่าจิตของเราโลกหรือยังคณะใดที่จิตของคุณรู้จิตตัวเองว่าขณะนี้เรากำลังโกรธกันขนาดนั้นคนมองหาคณะใดที่กำลังรู้จิตของเราเองว่าเราขณะนี้เรากำลังโลกไปเรากำลังมีราคะขณะนั้นคนโมหะภาคคณะใดตัวเองโลกก็ไม่รู้ตัวเองกำลังโกรธอยู่ก็ไม่รู้ขนาดนั้นมีทั้งโมหะและมีทั้งตัวโทสาโรจน์พระนั่นแหละถ้าเราพ้นโมหะก็คือตัวเราพ้นความไม่รู้จุดหนึ่งรู้ตัวอยู่นี่ มีโทสะก็รู้ทีก่อนสงกรานต์กูจะดับโทสะนั้นได้หรือไม่ถ้าดับได้แล้วไอ้ขั้นตอนยังไม่กล่าวแล้วเมื่อกี้นี้เพราะฉะนั้นดับความเกิดราคะหรือโลภะให้ได้ดาวเคราะห์เกิดปรากฏการณ์ใดถ้าดับได้ชั่วคราวท่านเรียกว่าระฆังได้โดยวิธีวิปัสสนาก็เรียกว่าธรรมพระประหารประหารได้โดยวิธีที่เรารู้ด้วยปัญญารู้เท่าทันแล้วก็รู้ด้วยเหตุผลทำไมเป็นโรคทำไมแต่พูดง่ายๆสำหรับ ที่ไม่มีโลภแล้วพอบอก
อ่านต่อ
ว่าเป็นโรคทำไมไม่ลบไม่ได้ไม่หลบตายแน่ๆต้องโลภไม่โลภไม่ได้เอามาคุณไม่ได้คุณก็ยังไม่ได้คุณก็ยังไม่ได้ฆ่าทั่วโลกอยู่นั่นแหละเพราะฉะนั้นคุณก็พยายามใช้ปัญญาว่าไปร่วมทำไมถ้าคุณไม่โลภอันนี้มาคุณต่ายมาคุณไม่โลภไปนี่มาเลยคุณตายไหมไม่ตายนี่หัดละความโลภซะบ้างหรือมีในตัวเนี่ยเอ้าเสียสละให้คนอื่นซะมั่งเอาให้ไปเลยมั้งให้ได้เลยไม่ให้ไปได้เท่ากับคุณประหารโลภะหรือค่าความโลภออกจากจิตนึกค่าราคะออกจากจิตนั่นเองทำจริงๆไม่ใช่เอาแต่นึกไม่ยากนี่หว่าก็โยนไปแล้วเอาไข่ไปสมมุติว่าให้ไป ได้จริงๆอย่าสมัยนี้ก็ยากเขายังเติมตัวสอแล้วก็เวลาเขาพูดเขาก็ต้องออกด้วยอยากได้หลายวันหลาย 2 อยากเติม 200 ความจริงเข้ามันยากเพราะฉะนั้นคนจะทำได้จริงต้องทำจริงๆเอาตายจริงๆครับรักโลภะหรือละราคะเมื่อรู้ตัวว่าขณะนี้เรากำลังโลภอยู่เนี่ยกำลังเห็นแก่ตัวเนี่ยจะเอานอกจากจะเอาโดยสุจริตแล้วแถมจุดด้วยทุจริตด้วยนี่โกงเขาน้อยๆเอาเปรียบเขาอยู่ด้วยถ้ารู้ว่านี่เอาเปรียบนิคมนี่เอาด้วยอำนาจที่ทารุณโห ถ้ารู้ว่าอาการอย่างนี้นะนี่เรากำลังโลภกำลังต้องการกำลังจะเอามาให้ตนโดยมันไม่ดีไม่งามมันเป็นการข่มขี่ขูดรีดโหดร้ายทารุณไม่เอาอย่างนี้ร้ายกาจหรือไม่ชอบอยู่นี่โกงอยู่หน่อยๆนี่ยิ่งโกงมากมันก็ยิ่งไม่เข้าท่าแน่มีตลบตะแลงนี่หลอกลวงอยู่นี่ไม่เอาเท่านั้นเราไม่เอาหรือแม้แต่ทีนี้สุจริตไม่ทุจริตด้วยประการอย่างพวกนี้เลยสุจริตด้วยเราจะเอามานี่หรือสุจริตแต่ทางโน้นก็บอกว่าขอเหอะน่าขอเหอะน่าเอาไปเลยนะที่จริงของเรานะสุจริตเราจะเอามานี่จะเรียกว่าโรคหรือว่าราคาด้วยของเราเราต้องการเราต้องการนี่เป็นของเราสุจริตด้วย แต่ถนนมีคู่มีคู่คู่คู่คู่คู่คู่ต่อสู้หรือว่ามีอะไรก็แล้วแต่มีผู้ที่จะดึงเอาไปหรือว่าควรจะให้เขาบอกนายหน้าหรือเราเห็นอยู่ว่าควรให้คนไทยก็ไม่ต้องพูดอะไรมากเราเองนี่แหละจะบอกว่าเราจะลดโลภะลดราคาเพราะเราไม่เอาของนี้ก็ได้เราเหลือเผื่ออยู่แล้วหาเราพอใช้อยู่แล้วพอกินอยู่แล้วพอมีอยู่แล้วพออยู่ได้อยู่แล้วคนนี้ควรได้ควรเป็นคนมีอันนี้เอาไปเลยให้ไปเลยเสียสละไปเลยเราทำจริงหมดปฏิบัติใดที่เป็นจริงจิตเรารู้จิตเรากระทำจริงอย่างนี้แหละคือสัจธรรมของจริงอย่าเอาแต่คิดเล่นโกโก้จะเอาแต่ปากพูดมั่วๆเอาตัวจริงอย่างนี้เกิดจึงเป็นจริงเสียบ้างฝึกหัดจะทำให้จริง เมื่อรหัสเข้าบ่อยๆหัดเข้ามากๆท่านเรียกว่าปฏิเสวามิเรียกว่าแสบคุณธรรมการคุ้นเคยต่ออาการละโลพระและราคะเพราะมันต้องการมันหน่วงเหนี่ยวมันหวงแหนมันจะเอาเป็นของตนอยู่หัดเสียหัดจ่ายอัดให้อย่างนี้ซะบ้างให้จริงๆพอให้เข้าให้เข้ามันจะปฏิเสธว่านาเสปคุณมันจะเกิดอาทิตย์วาสนามันฝืนอยู่เหมือนกันแหละถ้าใจมันยังไม่หมดโลภะจริงไม่หมดราคะจริงมันจะให้ยังมีเชิงฟื้นฟื้นอยู่หน่อยเหมือนกันแต่บางทีนี้เอาให้ไปนี่มันดังปั๊บเลยนะบางทีเงี้ยแต่บางทีมันก็ดังขึ้นแล้วแต่มันดังหนึบคือมันดังตับเลยบางทีอ้าวให้ไปเพราะว่าถ้าเผื่อว่ามันไม่เหนียวเอาให้โดยมันไม่ดังตับไม่ดังหนึบเอา เฉยว่ะอาจจะเข้าท่าเข้าท่าแล้วไม่ดังซับไม่ดังหนึบเข้าท่าแล้วนะเอาให้ก็อธิบายเสร็จก็ไม่ฝืนไม่ทนเท่าไหร่เมื่อไม่ฝืนไม่ทนนี่แหละใจเราเกิดปัญญารู้แล้วว่าให้ก็ให้ได้นะควรเขาเรียกว่าปริวาสเสวนาอธิบายลดรอบได้อย่างคือว่าเรียกว่าประหารกิเลสได้เป็นรอบๆบ้างแล้วยิ่งเก่งขึ้นเบาบางให้เมื่อไหร่ก็ง่ายเรียกว่าวิโนนาบรรเทาและเบาบางราคะน้อยโลภะน้อยให้ก็ได้ง่ายๆสุดท้ายเข้าจริงๆเลยแล้วก็ภาวนาเกิดอาการภาวนานี่ก็ บริบูรณ์มีผลคำว่าภาวนาแปลว่าการเกิดผลการบรรลุผลภาวนาไม่ได้หมายความว่ากำลังเริ่มต้นทำนะเดี๋ยวนี้อธิบายธรรมะกันภาวนาเริ่มต้นอ้าวเริ่มต้นภาวนาเหมือนกันนะไม่รู้ภาวนาอะไรบางทีก็ท่องบ่นบางทีภาวนาก็แปลว่าท่องบทซึ่งบาลีเดี๋ยวนี้มันเบี้ยวไปจนไม่รู้จะเบี้ยวยังไงแล้วเบี้ยวบาลีภาวนาที่จริงมันแปลว่าตัวจบภาวนานี่แปลว่าตัวเกิดผลการเกิดผลการเกิดสภาพภาวนาเติมน้ำนี่เป็นการเป็นปัจจัยเติมท้ายขยายคำนี้เป็นคำนามหรือสภาวะเอาสัตว์มาเป็นอุปสรรคเติมหน้ามันก็ขยายคำว่าภาวะนะหรือสภาวะมันก็เกิดภาวะนั้นเกิดสภาพนั้นหรือเกิดภาวะอันนั้น ภาวนาก็คือตัวอันนั้นแหละสภาพที่เราต้องการนั่นแหละคือสภาพหลุดว่างหมดกิเลสหมดโลภะหมดราคะเมื่อสภาวะนั้นบริบูรณ์สุดไม่เหลือเศษนั่นเรียกว่าเกิดสภาวะภาวนาคำว่าภาวนานี้เป็นตัวบริบูรณ์นะเดี๋ยวนี้บาลีเบี้ยวไอ้นี่ก็ขออธิบายหน่อยเพราะพระพุทธเจ้าท่านสอนทั้งเรื่องศรัทธาสวะต่างๆตั้งแต่มีทัศนาขณะนี้คุณฟังอาตมานี่คุณคุณก็เกิดทัศนะหรือทัศนาถ้าเกิดเข้าใจก็เกิดอย่างทัศนะเกิดการรู้เห็นทัศนะนี่หมายความว่ามันรู้เห็นนะถ้าเกิดปัญญาในใจรู้เห็นและเกิดญาณทัศนะเมื่อคุณเกิดญาณทัศนะและคุณก็ไปสั่งว่ารักสังวราสังวรก็ไปสังวรสังวรมีแปลงง่ายๆว่าระวัง ระวังระมัดระวังปฏิบัติให้มันเข้ารูปเข้ารอยที่อาตมาอธิบายนี้ให้แปลเอาตรงตัวสังวาระมาแปลว่าประกอบด้วยความประเสริฐสังข์แปลว่าประกอบขึ้นประกอบด้วยวาระแปลว่าประเสริฐพระเนี่ยมาจากคำว่ารักสังวรแปลว่าประเสริฐประกอบด้วยความประเสริฐก็คือคุณพยายามระมัดระวังให้มีความประเสริฐมีประกอบขึ้นเรื่อยๆเรื่อยๆประกอบพร้อมขึ้นเป็นความประเสริฐเรื่อยๆก็คือให้มันดีขึ้นเรื่อยๆจะดีก็คือพยายามปฏิเสธเวลาพยายามทบทวนซ้ำทำซ้ำเสวนาแปลว่าเสพขึ้นแปลว่าทำอย่างนี้เป็นอย่างนี้อยู่เสมอเรียกว่าเสพเสวยให้เป็นอย่างนี้อยู่ซ้ำไปซ้ำมาแล้วแล้วเราเรียกว่าเสพคุณหรือพิจารณาเห็นดีๆจริงๆแล้วก็เสพในสิ่งที่ดีเรื่อยๆอย่าไปเสพสิ่งที่ไม่ควรเสพ ไปเสวนาหรือไปเสวนากับคนชั่วหรือกับคนพาลหรือกับสิ่งที่ชั่วสิ่งที่ผ่านไม่เอาต้องเสวนาหรือภาวนากับสิ่งที่ดีสภาพที่ดีอยู่เสมอแม้แต่ทางรูปนอกอยากให้ไปคบไปคิดกับสิ่งที่ชั่วต่ำแม้แต่รูปนายจิตอย่าให้มีอาการพิเศษหรือแตะหรือเกิดอาการของอาการชั่วเรียกว่าเสนาบดีเสวนาทวนไปทวนแล้วทวนเน่าเรื่อยๆๆบ่อยๆก็จะเกิดอธิบายว่าจะเกิดสภาพอันยิ่งจะอยู่ได้อย่างดียิ่งอาทิตย์แปลว่ายิ่งอาทิตย์นี้แปลว่ายิ่งแปลว่าใหญ่ประเสริฐเหมือนกันน่ะวาสนาแปลว่าที่อยู่แปลว่าที่มันเป็นอยู่ที่เป็นอยู่ที่อยู่อย่าง มันก็อยู่อย่างดียิ่งขึ้นไปเรื่อยๆเรื่อยๆจนตัดรอบปฏิวัติชนาแปลว่าตัดรอบไปเรื่อยๆวิ่งโฆษณาไปก็บอกไอ้สิ่งที่ฝืนมาได้ลงไปเรื่อยๆจนบริบูรณ์ฉบับภาวนาเกิดผลตายสนิทเพราะถ้าคุณทำบ่อยๆบ่อยๆคุณก็จะได้ตัดทางก็ประหารหรือวิกขัมภนวิมุตติ เราจะเลิกมันน่ะมันว่างจากอาการที่เราจะเลิกมันน่ะเรารู้แล้วว่าการราคะเราไม่เอาอาการโทสะเราไม่เอาเราก็เลิกจากอาการราคะหรืออาการโทรศัพท์มาสงบมาได้เรื่อยๆสักทีก็หมายความว่าทบทวนทำอย่างนี้ให้เก่งให้เก่งเรื่อยๆตัดสถานที่ที่จริงมันแปลว่าเก่งอ่ะเก่งขึ้นมาเรื่อยๆสงบมาได้เรื่อยๆๆจนถึงขั้นวิจารณญาณพิจารณาหมายคำว่าทำได้พอสัมผัสพอเกิดไปสัมผัสไอ้นี่จิตจับจิตใจกระเด็นปั๊บเลยไม่ให้อยู่ในใจนานเลยพอรู้ตัวปั๊บสลับปุ๊บเลยนะพอรู้ตัวปั๊บสลัดปุ๊บเป็นโทสากก็ดีดูหน้าชัดเป็นโรงพักก็ดีพอ โจรบริบูรณ์มีแต่ว่าไม่มีโทสะพอสัมผัสอะไรก็ไม่เกิดโทรศัพท์สัมผัสอะไรก็ไม่เกิดโลภะก็เรียกว่าสมุดเชตประหารวางแล้วอุดเฉะแล้วศูนย์แล้วสมุดเฉะเพราะประหารมาซะจนเก่งประหารมาซะจนสูญได้เสมอๆมากระทบปั๊บก็ไม่เห็นมีโทรศัพท์นี่กระทบติดตามก็ตามกระทบไปทางหูก็ตามกระทบไปทางจมูกทางลิ้นทางกายก็ตามหรือไปโผล่ปุ๊บก็จิตใจเองก็ทำโผล่ขึ้นมาก็โผล่เฉยๆไม่มีแรงของโลภะโทสะก็แสดงว่า ศูนย์อุทยานที่แปลว่าศูนย์สมัครมกุฏก็แปลว่ามันสูงอยู่เสมอๆจะกระทบต่างๆก็ศูนย์ทางศูนย์ทางจมูกทางลิ้นทางกายก็สูงเสมอๆไม่มีอาการโลภะโทสะเกิดที่จิตแล้วก็เรียกว่าคนนี้ตายสูงหรือยังตาย 0 แล้วแหงแก่ตายสนิทแล้วไงแก่เพราะโลภะหมดแล้วไงไอ้แก่โทสะหมดแล้วแหมแก่เห็นชัดแจ้งไม่โมหะเห็นเด่นๆเห็นเป็นวิชาเห็นเป็นความรู้เห็นอยู่รู้อยู่เป็นฌานน่ะโตปัด Store ถ้าเรียกว่าชานมโตแปลว่ารู้ปั๊บ Store แปลว่าเห็นแต่ว่าเห็นอยู่รู้อยู่ที่แท้ๆจริงๆที่ติดตามนะมันจะไปเห็นที่ข้างนอกลูกก็ตายไปเห็นอย่างนู้นอย่างนี้ เห็นเลยจับจิตเห็นไม่ใช่เห็นด้วยประสาทตาแต่เห็นด้วยญาณทัศนะเห็นด้วยจิตเห็นด้วยปัญญาปัญญามันรู้ตัวเองมันจิตมันรู้จิตตัวเองเราไม่มีโลภะเราไม่มีโทรศัพท์ทีนี้คุณจะรู้ว่าคุณไม่มีโลภะคุณไม่มีโทสะหากคุณจะรู้ว่าคุณไม่มีโลภะคุณไม่มีโทรศัพท์คุณก็จะต้องเข้าใจหน้าตาของโลภะหน้าตาของโทรศัพท์ให้ได้ถ้าคุณเข้าใจอาการของจิตว่าจะโทรพระเป็นอย่างนี้น้ออาการของจิตอย่างนี้เป็นโทสะน้อถ้าคุณไม่รู้อาการของมันไม่รู้หน้าตาของมันคุณก็ไม่ได้เรื่องอะไรจิตโกรธ โกรธนะข้างในใจยังไม่พอจนกระทั่งออกมาข้างนอกโทรศัพท์ทำอะไรลุ่มลำๆอยู่ข้างนอกยังไม่รู้เลยว่าตัวกำลังรอพระหรือโทสะตัวเองยังมองตัวเองไม่ออกเลยถ้าอย่างนั้นก็เปิดการพูดกันพูดไม่รู้เรื่องเกิดอยู่แท้ๆเกิดโลภะเกิดโทสะออกมาคลุกเป็นกายกรรมก็ออกเป็นโทสะแล้วกายกรรมก็ออกเป็นโลภะแล้ววจีกรรมก็ออกเป็นโทสะว่าจริงจังก็ออกเป็นโลภะแล้วออกมาทุกครั้งนี้แล้วก็ยังไม่รู้ตัวนะถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องพูดกันเพราะว่าออกมาเป็นภพนอกภายนอกแล้วยังไม่รู้เพราะผู้ได้รับแม้กระทั่งความเป็นภายนอกก็ยังไม่ได้พรุ่งนี้ก็ยังอยากอยู่พูดได้ดับเป็นภายนอกได้ข้างนอกไม่มีใครรู้เลยไม่มีอาการกายกรรมก็ ไม่รู้ว่ามีรูปพระวจีกรรมเขาก็ไม่รู้ว่ามีโลภะหรือโทรศัพท์ก็เหมือนกันเมื่อกี้กรรมกายกรรมไม่มีใครรู้ว่าเป็นโลภะเป็นโทสะแปลว่ากี่กรรมแต่ในใจตัวเองสิยังรู้อยู่นั่นน่ะอันนั้นน่ะแกเล่นฉันอยู่นะแกยังเกิดอยู่นะถ้าเกิดอยู่ในใจนี่นะเกิดอาการโทรศัพท์บางทีมันยังแก่ด้วยซ้ำไปโอ้โหทำไมมันเล่นแรงจังเลยฉันจะทนไม่ไหวแล้วจะออกมาทางวาจาอะไรนะเดี๋ยวๆออกมาเป็นด่าเขาให้อย่างเดียวจะออกอยู่แล้วว่าจิตสังขารอยู่ในใจแล้วรู้อยู่ทนโท่เลยแสดงว่าใจของเรายังเกิดนี่ยังไม่ตายนี่ยังเกิดยังไม่ตายคนที่เป็นอย่างนี้ได้ หาคนที่เป็นอย่างนี้ได้คนที่สามารถรู้อย่างนี้ได้รู้ตัวเองอย่างนี้ได้โดยทั้งนอกไม่มีโลภะไม่มีโทรศัพท์ออกมาอย่างผ่องเลยนะแต่ข้างในจะเกิดในจิตตัวเองคนอย่างนี้กระทำกรรมก็ทำอยู่ขณะนี้กำลังปฏิบัติอยู่แล้วก็พยายามที่สุดที่จะลดลดจริงไหมมันโกรธรถพยายามจางคลายพยายามลดให้มันอ่อนให้มันพยายามประหารมันอย่าให้มันมีอาการโกรธให้มันลดลงลดลงคนที่กำลังปฏิบัติธรรมอยู่อย่างนี้คือวิปัสสนากำลังทำอยู่นะรู้และกำลังลดมีญาณและกำลังมีพิรุธลดลงได้จริงนะเรียกว่าวิมุตยังไม่สนิทเป็นเหล็กค่อยๆบางเบาลงมาเรียกว่าจางคลายแล้วก็มีราคะก็ได้จ้างใครหรือปล่อยแล้วก็เรื่องออกเรียกว่าบุญชิตก็ได้เรียกว่าเครื่องปล่อยก็ได้ หมดจะยะกระดาษกำลังปล่อยกำลังเปื้อนกำลังจางคลายกำลังลดเรียกว่าจาคะก็ได้กำลังสละออกอยู่สระไอ้แรงๆนี้ออกไปอยู่นะกำลังกระทำความผิดจริงคนนั้นแหละกำลังปฏิบัติธรรมกำลังวิปัสสนากำลังปฏิบัติอย่างอย่าปฏิบัติบูชาพระพุทธเจ้าเลยแบบนี้ปฏิบัติแท้เลยใครกำลังทำอยู่จริงเมื่อใดนั่นแหละรู้ว่าตัวเองกำลังวิปัสสนาแท้ๆเลยกำลังลดลดได้จริงอ่ะพอลดลงไปได้น้อยนี่ก็รู้ว่าน้อยลดได้มากก็รู้ว่าลดได้เสด็จเลยแหมตัวนี้เพราะว่าตัดได้เลยคนนั้นก็จริงคนใดที่กำลังทำอย่างนี้อยู่ให้กับตัวเองเมื่อใดเมื่อนั้นผู้นั้นคืออนาคตหรืออนาคตฟังดีๆคืออนาคต เป็นการกระทำการล้างคามินีหรือคามะปฏิปทาคามะบุคคลบุคคลย่อมมีพวกคนธรรมดานี่ย่อมมีปฏิปทาหรือย่อมมีสิ่งที่เกิดเป็นรูปเป็นรอยเป็นพื้นเป็นฐานเรียกว่ามีปฏิปทามีอยู่ในใจด้วยรูปรอยลักษณะนี้โกรธมีโลกนี้เป็นธรรมดาข่าวมาบุคคลไงบุคคลในโลกสามารถได้หมายความว่าบุคคลในโลกธรรมดากรณีอย่างนี้เพราะฉะนั้นผู้ใดกำลังทำการลดอย่างนี้ได้อยู่กำลังเป็นอนาคามีกำลังเป็นผู้ที่กำลังจะไม่ให้มีความเป็นธรรมะลดอยู่เพราะอยู่รถอยู่รถอยู่รถอยู่รถอยู่นี่แหละกำลังไปผู้ที่กำลังสู้ผู้ได้จับจิตได้อยู่นี่แหละกำลังลดกำลังไปหาบุคคลกำลังเป็น ราคานิติบุคคลสำหรับการทำให้แก่ตนอยู่อย่างยิ่งฟังดีๆนะผู้ใดทำจิตถึงจิตอย่างนี้เป็นพระโยคาวจรชั้นลึกผู้ได้จับจิตอย่างนี้ยังไม่ได้ยังไม่ลึกก็เอาอย่างหยาบเช่นพรากไม้ที่ชุ่มในยามออกมาจากน้ำเพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าจิตของเรานี่ถ้าผลกระทบสัมผัสอะไรซะก่อนเราจึงจะชอบเราจึงจะเกิดโลภะโทสะอย่างเห็นได้เด่นชัดแม้จะจับจิตมันเองอย่างนี้จับไม่รู้เรื่องฉันสำหรับคนไหนพอยังมีการติดยังมีกิเลสยังมีโลภะโทสะเกิดโลภะก็ได้เกิดโทรศัพท์ก็ได้ครับสบายใจมุกอาจจะได้เรียนลงไปขอพูดในเรื่องที่เคยพูดมาแล้วแต่ถามต้น อบายมุขอยู่เพราะฉะนั้นเมื่อติดอบายมุขอยู่อย่าว่าแต่แต่เกี่ยวกับที่จิตเลยไปอย่างนั้นน่ะบอกว่าไม่รู้เมื่อกี้นี้บอกว่าไม่รู้ตัวนี่เพราะฉะนั้นเอาไปผสมเลยพอไปสัมผัสกับอบายมุขเด็กคนนี้ติดพายพอเจอไพ่เขาปั๊บทั้งตาและได้ยินหูเพื่อนบอกว่าให้คืนนี้แพ้นะแพ้แต่คนนี้ติดติดเป็นราคะอยู่ฝั่งนั้นเถอะชอบใจเพราะเพื่อนบอกแผลๆแหมวันนี้เงินเยอะด้วยหน้าตีให้สำคัญเลยนะหรือแม้ไม่มีถ้ามันติดอย่างมากไม่มีก็บอกพี่ไว้วันนี้ทำไงวะยืมกู้ หาทางเท่านั้นเองไม่มีเรื่องอะไรและหลานๆเข้าไปแล้วก็จะไปคลุกพี่วนเวียนกลับไปเกิดในหลุมนรกนั้นวงกะบ่ายนี่เราเรียกว่าอบายมุขใหญ่หัวหน้านรกก็จะวนเวียนลงไปเกิดอยู่อย่างนั้นไม่มีการตายสนิทได้จนจะต้องรู้ตัวว่าตัวเองจิตตัวเองเนี่ยนะมันขี้เก๊มันแย่ไปติดทำไมไปวนเวียนไปเกิดอยู่ทำไมกะไอ้โน่นน่ะโง่ไม่รู้เชียวหรือว่าการพนันมันเป็นสิ่งชั่วในโลกนี้ถามใครก็ได้ตำรวจก็จับไม่มีประเทศไหนว่าดีสักประเทศทุกประเทศในโลกเพราะฉะนั้นแม้แต่สิ่งต่ำอย่างนี้ยังไม่มีปัญญารู้นะคนนี้ไม่มีทางดีหรอกในโลกเพราะฉะนั้นรู้สิ่งต่ำกว่าอบายมุขให้ชัดแล้วเราจะต้องไม่วนเวียนกลับไปเกิดในที่นั้นอีกตายให้สนิท กลัวพลาดออกมาไม่ไปเกี่ยวข้องกายบริสุทธิ์วจีบริสุทธิ์ไม่พูดที่จะไปเกี่ยวข้องกับการละเล่นพวกนี้ไม่พูดที่จะไปเกี่ยวข้องกับอบายมุขแล้วก็ตัวเองก็ไม่เอากายลงไปเหมือนภาพม้าที่ทุ่งใหญ่ๆออกมาจากน้ำและจิตของเราจะชุ่มในยางอย่างเดียวหมายความว่าตัณหามันจะอยากมันจะติดมันจะยึดอยู่มันกดข่มมาพยายามวิเคราะห์มาพยายามใช้ปัญญาอ่อนให้เห็นว่าไอ้นี่มันชั่วไอ้นี่มันเป็นของเป็นโทษมันเป็นภัยให้เกิดอาทีนวญาณให้เกิดการเห็นโทษเห็นภายในสิ่งชั่วพวกนี้ให้ชัดมีปรัชญาไปไตร่ตรองไว้หาเหตุผลไปกระหน่ำลงไปในสิ่งนี้ไม่ควรจะไปติดไปยึดไม่ควรไปรับไปค่ายไปคนไปอยากเพราะฉะนั้นใครจะห้ามใครจะขาดจากความอย่าโกรธแต่ถ้าติดมากๆแล้วใครพัง ห้ามโกรธนะเพราะฉะนั้นโทรศัพท์นี่มันเกิดมาจากหลังถ้าเราเกิดชอบจะจัดใครมาขวางใครมาห้ามไม่ได้เพราะถ้าเราไม่โลภะจะตัดปล่อยได้แล้วให้ขวางใครห้ามใครเอาไปใครจะยังไงก็แล้วไม่โกรธหรอกปล่อยแล้วก็ปล่อยกันไม่มีราคะแล้วไม่มีโทรศัพท์ไม่มีราคาแล้วไม่มีโทรศัพท์หรอกเพราะฉะนั้นถ้าเรามีราคะหรือมีโลภะอยู่เราจะโทรศัพท์ได้ถ้าเราไม่มีราคะไม่มีโรงทานแล้วไม่มีโทรศัพท์หายไปด้วยเพราะเราต้องตัดปล่อยให้ได้เลิกให้ได้พิจารณาหาเหตุผลให้ได้ให้เกิด rt น้อยอย่างหนึ่งว่าแปลว่าให้เห็นโทษเห็นภัยมันอย่าไปหลงมันเป็นรสอร่อยอย่าไปหลงเอาเป็นแบบสาธารณะรสอร่อยอย่าไปหลงก็เป็นรสอร่อยเห็นในร่างไม่ใช่รสอร่อยลูกมันหลอกกัน ทำใจไม่ได้แหมเล่นทีไรมันอร่อยทุกทีเพราะฉะนั้นก็เข้าใจไม่ได้ก็ช่างมันก็พยายามลองให้ได้บอกไม่เล่นมันจะตายไหมผมได้ประสมที่สุดสุดของสายตัดผมกิเลสลายเหล็กและในสิ่งเรือง ทำใจท่านขาดแล้วเหมือนดวงแก้วนาทีชื่นชมจุดธูปที่โศกสมดาบระทมด้วยพระธรรม [ไม่สามารถถอดข้อความได้]