หวางเหม่ยเหลียน.doc.docx
เนื้อหาในไฟล์
หวางเหม่ยเหลียน ศิลปินพิการผู้คิดบวก by jaisoo.com on 17/09/2013 — Leave a reply เบื้องหลังเพลงที่งดงามเพลงนี้ คือเรื่องจริงที่สัมผัสได้ เพลง นี้เขียน โดยศาสตราจารย์ หวาง เธอเกิดใน ไถหนาน เพราะความประมาทของแพทย์ ในระหว่างการจัดส่ง เป็นผลให้เกิดความเสียหาย ของศูนย์ควบคุมมอเตอร์ของสมองที่กำลังพัฒนา เธอก็ไม่สามารถที่จะเดิน และ ต้องนั่งอยู่กับที่ อายุสี่ขวบ แม่ของเธอ พยายามอย่างยิ่งที่ จะค้นหาแพทย์เพื่อรักษาเธอ แต่ทุกความพยายามนำความผิดหวังหดหู่มาให้เท่านั้น ตอนแรกแม่ของเธอ คิดฆ่าเธอ และ ฆ่าตัวตาย แต่หลังจากนั้น แม้จะมีความผิดปกติ ในศูนย์ควบคุมมอเตอร์ของสมองของเธอ แต่สภาพจิตใจของเธอ เป็นปกติ สมบูรณ์ การบิดของ กล้ามเนื้อใบหน้า การเคลื่อนไหวจังหวะแขน และความยากลำบากในการพูด มักจะสร้างความประทับใจให้กับคนอื่น ๆทั้งที่ เธอ เป็นคนโง่ หรือ ปัญญาอ่อน เธอ จำได้ เต็มตา ในตอนอายุ หกหรือเจ็ดขวบ เธอคลาน อยู่หน้า บันไดหน้าประตู บ้านของเธอ เพื่อนบ้าน บอกยายของเธอว่า " หลานสาวของคุณเป็นสิ่งที่ดีพอสำหรับละครสัตว์ในอนาคต " เมื่อเธออายุเพิ่มขึ้นเธอ ไม่สามารถ ถือ ช้อน เธอทำข้าวหกจากจานทุกมื้อ อาหาร และเมล็ด ข้าวที่อยู่บนพื้นและ แม่ของเธอต้องเก็บเมล็ดข้าวเมล็ดต่อเมล็ดบนพื้น ที่โรงเรียนของเธอ สิ่งแรกที่เธอเอาชนะได้ คือ ได้เรียนรู้ วิธีการเขียน เธอ ไม่สามารถทำได้แม้แต่จะถือดินสอ แม่ของเธอ ได้จับมือของเธอให้หัดเขียนเส้นต่อเส้น เธอ ได้เรียนรู้วิธีการจับปากกาในมาตรฐานที่สอง ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนชีวิตของ ศาสตราจารย์ หวาง วันหนึ่ง Zhi เจียง แม่ของเธอ พบว่า หนูน้อย Mei Lian สามารถวาดภาพ ได้เป็นอย่างดี แม่จึงพูดกับเธอว่า " เหม่ย เหลียน หนูวาดได้ดีเยี่ยม หนูมีพรสวรรค์ในงานศิลปะ หนูควรจะเรียนรู้
อ่านต่อ
การวาดภาพ หนูสามารถเป็นจิตรกรชั้นยอด มื่อหนูเติบโตขึ้น " ผ่านมาหลายปีของการทำงานอย่างหนัก ในปี 1993 เหมย เหลียน ได้รับปริญญาเอกด้านศิลปะจาก มหาวิทยาลัยแห่งแคลิฟอร์เนีย และได้รับรางวัล เยาวชนดีเด่น วันนี้ศาสตราจารย์ หวาง เหม่ย เหลียน เป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงในไต้หวัน พ่อของ อาจารย์ หวาง เป็นบาทหลวง เขาเชื่อว่า สิ่งที่ ได้รับจากพระเจ้า เป็นสิ่งที่ดี ด้วยเหตุผลง่ายๆ อย่างนี้ เขาปฏิเสธที่จะหลบหนีออกจากสังคม เขาไม่ปฏิเสธลูกสาวของเขาในที่สาธารณะ และกลับกัน เขาภูมิใจที่จะประกาศต่อสาธารณชน ว่าเป็นลูกสาว และบอกเพื่อนของเขาว่า "นี่ เป็นลูกสาว ของฉัน" พระเจ้าทรงรักเธอ และฉันก็รักเธอด้วย " และตอนนี้ ทุกคนรักเธอ ศาสตราจารย์ หวาง ได้รับการศึกษา เช่นเดียวกับ เด็กคนอื่น ๆ พ่อของเธอเชื่อว่า เธอเป็นเช่นเดียวกับ เด็กคนอื่น ๆ และ เหม่ย เหลียน คิด อย่างนั้นเหมือนกัน ดังนั้น เธอได้รับการรักษาที่เหมือนกับเด็กทั่วไป ( ทั้งการลงโทษ และรางวัล ) ในขณะที่ เด็กคนอื่น ๆและครูของเธอให้เธอมีส่วนร่วมในงานศิลปะ เธอสร้างโลกของตัวเอง เธอมีชีวิตอยู่อย่างสมบูรณ์แบบ แม้มีร่างกายไม่สมบูรณ์ และหัวใจของเธอ เต็มไปด้วยความกระตือรือร้นในชีวิต ศาสตราจารย์ หวาง เป็น คริสเตียน เธอเชื่อว่า พระเจ้าทรงรักเธอ เวลาที่เธออยู่ร่วมกับผู้อื่น เพราะเหตุว่าการพูดของเธอจะติดขัด เพราะว่าการควบคุมกล้ามเนื้อไม่ดี แต่ทุกคนก็จะพยายามเอาใจช่วยให้เธอออกเสียงหรือร้องเพลงได้ แม้ว่า ศาสตราจารย์ หวาง จะร้องเพลงได้ยาก แต่ ในงานศิลปะ เธอใช้จิตวิญญาณของเธอ สร้างสรรผลงานศิลปะได้อย่างสวยงาม และมีสีสัน เมื่อเราได้ยิน การต่อสู้ของศาสตราจารย์ หวาง เราที่มีแขนขาที่สมบูรณ์แบบในการทำงาน บางคนอาจจะเกลียดชีวิตนี้ ในความเป็นจริง เราควรจะรักชีวิตนี้ หากคุณมีความทรงจำที่ทุกข์ยากในชีวิต ผมหวังเป็นอย่างยิ่ง เรื่อง เล็ก ๆ น้อย ๆ ของศาสตราจารย์ หวางจะสามารถช่วยคุณได้และยกระดับจิตวิญญาณของคุณ พระเจ้าอวยพร สาวชาวไต้หวันผู้หนึ่ง เป็นโรคสมองพิการ (cerebral palsy) แต่กำเนิดไม่สามารถเคลื่อนไหวตามปกติ และพูดจาไม่ได้ แต่ด้วยความมุ่งมั่นและศรัทธา เธอสามารถเรียนจบปริญญาเอกจากสหรัฐฯ แล้วไปแสดงทัศนคติของเธอในที่ต่างๆ เพื่อให้กำลังใจและช่วยเหลือผู้อื่น ครั้งหนึ่ง เธอรับเชิญไปบรรยายด้วยการเขียน (เพราะเธอพูดไม่ได้ต้องใช้วิธีเขียน) หลังบรรยายเสร็จ มีนักเรียนคนหนึ่งตั้งคำถามว่า “ท่านอยู่ในสภาพนี้โดยกำเนิด แล้วท่านไม่รู้สึกน้อยใจรึ? ท่านมองตัวเองอย่างไร?” คำถามอันละเอียดอ่อนนี้ สร้างความตะลึงแก่ที่ประชุม ต่างเกรงว่าคำถามนี้จะทิ่มแทงจิตใจของเธอ ปรากฏว่าเธอหันหน้าไปยังแผ่นกระดาน เขียนตัวหนังสืออย่างไม่สะทกสะท้านว่า “ฉันมองดูตัวเองอย่างไร?” เธอหันหน้ายิ้มให้ผู้ร่วมประชุม แล้วเขียนข้อความต่อ 1.ฉันน่ารักมาก 2.ขาฉันเรียวยาวสวยดี 3.คุณพ่อคุณแม่รักฉันจัง 4.พระเจ้าประทานรักแก่ฉัน 5.ฉันวาดภาพได้ ฉันแต่งหนังสือได้ 6.ฉันมีแมวที่น่ารัก และ…. ขณะนั้น ที่ประชุมเงียบกริบ ไม่มีเสียงพูดจาใดๆ เธอหันกลับมามองดูทุกคน แล้วเขียนคำสรุปบนแผ่นกระดานว่า “ฉันมองแต่สิ่งที่ฉันมี ไม่มองสิ่งที่ฉันขาด” หลังจากนั้นไม่กี่วินาที เสียงปรบมือดังสนั่นในที่ประชุม พร้อมน้ำตาจากความสะเทือนใจของหลายคน ณ ที่นั้น ทัศนคติเชิงสุขนิยมและบทพิสูจน์ของเธอเพิ่มกำลังใจแก่ผู้คนมากมาย ผู้เป็นโรคสมองพิการผู้นี้คือ น.ส.หวางเหม่ยเหลียน (Huang Meilian) ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตจาก UCLA ผู้เคยจัดนิทรรศการภาพเขียนส่วนตัวหลายครั้งในไต้หวัน ความสุขไม่ได้อยู่ที่คุณครอบครองสิ่งใดมากแค่ไหน แต่อยู่ที่คุณมีทัศนคติอย่างไรในการมองสิ่งต่างๆ “ฉันมองแต่สิ่งที่ฉันมี ไม่มองสิ่งที่ฉันขาด” 如果我能唱 (IF I COULD SING) 如果我能完整唱一首歌 (if I could complete singing a song) 那將是對祢的感恩和讚美 (That will be my thanks giving and praise towards you) 苦難中 祢給我安慰 (In trails you give me comfort) 徬徨時 祢給我智慧 (In confusion you give me wisdom) 雖然我不能開口唱一首歌 (Even though I cannot open my mouth and sing a song) 我卻要對祢獻上真誠敬拜 ( I would like to offer you my sincere worship) 每時刻祢的手牽引我 (Every moment your hands guide me) 祢慈愛使我開懷 (Your loving kindness delighted me) 天上的雲雀啊 會唱的人們哪 (Sparrows in the sky and to those of you who can sing) 你們可願代我 歌頌上帝無比之美 (On my behalf you could sing of God’s awesome beauty) 我願用耳傾聽 我願用心共鳴 (I hear with my ears and cherish with my heart) 這發自內心深處 最美的聲音 (This is from the depths of heart, the most beautiful sound) 我真愛祢 我真愛祢 ( I truly love you, I truly love you) http://curiosityandinnocence.blogspot.com/2010/08/inspiring-prof-huang-mei-lian.html HYPERLINK "http://curiosityandinnocence.blogspot.com/2010/08/inspiring-prof-huang-mei-lian.html" http://curiosityandinnocence.blogspot.com/2010/08/inspiring-prof-huang-mei-lian.html