สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน การปฏิบัติธรรมะของพระพุทธเจ้า ต้องมีสัมผัสกับภายนอกเสมอ.docx

สื่อธรรมะพ่อครูตอน การปฏิบัติธรรมะของพระพุทธเจ้า ต้องมีสัมผัสกับภายนอกเสมอ

คนที่บรรลุกามภพ พ้นกามภพ ก็จะยัง สัมผัสกามภพ อยู่นั่นแหละ ภายนอก กิเลสทำอะไรไม่ได้แล้ว เหลือแค่กิเลสภายในเป็น รูปภพ อรูปภพ รูปตัณหา อรูปตัณหา ก็ยังสัมผัสอยู่กับข้างนอก แต่กิเลสทำอะไรไม่ได้ แต่มันไม่ได้หนี มันอยู่เหนือ การปฏิบัติธรรมะของพระพุทธเจ้า จึงสัมผัสอยู่ตลอดเวลา -แม้จะเป็น อนาคามี ก็มีสัมผัสภายนอก ตลอดเวลา -แม้จะเป็น อรหัตตมรรค ก็ยังสัมผัสภายนอก อยู่นั่นแหละ เพื่อล้างตัวปลายสุด ก็จะ กำจัดตัวกิเลสปลายที่เหลือ -แม้จะเป็น อรหันต์ แล้ว ก็ต้องสัมผัสอยู่กับภายนอก ไม่ได้หนีไปไหนเลย *ในการหลุดพ้นจากกิเลสของพระพุทธเจ้า ไม่ใช่ การหลุดพ้น ประเภทที่… -จบภพกาม ก็มาทำภพภายใน อย่างไม่มีสัมผัส -แต่ได้สัมผัสกับภายนอกแล้ว ภายในก็จะได้เลย -เพราะฉะนั้น ภายในก็ไม่ต้องไปทำอะไร ถ้าหมดกิเลสภายนอกแล้ว ภายในจะมีกิเลสภายนอกได้อย่างไร? ข้อปฏิบัติโดยการ มีผัสสะ อันสัมปยุต ด้วยกามาวจรจิต ด้วยรูปาวจรจิต อรูปาวจรจิต หมดทั้งกาม ทั้งรูปาวจร อรูปาวจร ต้องต่อสู้กัน ในขณะมีสัมผัสทั้งนั้น จบแล้วสัมผัสได้หมดเลย เมื่อไม่สัมผัสแล้ว ผัสสะได้สุญญตาแล้ว ผัสสะแล้วก็แม้แต่ อนิมิต ไม่ต้องกำหนดไปสร้างอะไรมาแทนเลย ผัสสะเป็น อปณิหิตตะ ไม่ต้องตั้งจิตอะไรอีกเลย ต้องเข้าใจในผัสสะ ที่ต้องต่อสู้กับกาม ผัสสะพ้นกามแล้ว มาผัสสะสัมปยุตกับรูป เราก็พ้นรูปได้อีก มาผัสสะกับอรูปอีก ก็ต้องมีผัสสะ อันสัมปยุตด้วยรูปอีก ผัสสะเป็นนิมิต กับอนิมิต ก็ไม่ต้องกำหนดนิมิตขึ้นมาก็ไม่ต้อง มันจะเป็นอัตโนมัติ ในตัวมันเองหมด เพราะฉะนั้นสุดท้าย ผัสสะโดยไม่ต้องตั้งอะไรเลย อปณิหิตตะ 600109_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ผัสสะเป็นปัจจัยให้เรียนรู้รูป 2