สื่อธรรมะพ่อครู(บวร_การศึกษาบุญนิยม) ตอน การศึกษาที่ล้มเหลว.docx

สื่อธรรมะพ่อครู ตอน การศึกษาที่ล้มเหลว พ่อครูว่า...เราก็มาฟังธรรมะ ธรรมะนี่เกิดจากความรู้ ความรู้ที่เป็นความรู้ในการพัฒนาจิต ถ้าความรู้นั้นไม่ได้พัฒนาจิต ความรู้นั้นไม่ชื่อว่าธรรมะ คนที่เรียนรู้ในโลกนี้ มัธยม มหาวิทยาลัยอะไรก็แล้วแต่ เรียนแล้วธรรมะไม่พัฒนา เรียนแล้วมีแต่กิเลสมากขึ้นๆ การศึกษานั้นล้มเหลว แต่ทุกวันนี้ เขาว่าการศึกษาเขาเจริญเพราะรู้มาก รู้จักทฤษฎี รู้จักวิธีการ รู้จักวิทยาศาสตร์ สังคมศาสตร์ ความสัมพันธ์ของมนุษยชาติ รู้จักงานการ รู้จักกิจการต่างๆ ทำได้ทำเป็นอะไรเยอะ ความสามารถในทาง ความเก่งในฝีมือ ในการทำ ในเทคนิคต่างๆ มันเป็นการเจริญทางโลก รู้มากทำเป็นมาก ก็เรียกว่าเจริญ ฉลาดเฉลียวไปตอบปัญหาในโทรทัศน์ รู้รอบโลกรู้ลึกซึ้งอะไรมากมาย ตอบได้หมด หรือทำอะไรก็เป็นก็เก่ง ทำจนพิสดาร เกินคนธรรมดาสามารถทำได้ เป็นนักวิทยาศาสตร์ เป็นนักประดิษฐ์อะไรเก่ง แต่ความเจริญทางธรรม คือจิตวิญญาณที่กิเลสลด ก็เรียกว่าเจริญทางธรรม ถ้าความเจริญทางโลกเจริญมาก แต่ความเจริญทางธรรมไม่มี กิเลสไม่ลด บ้านเมืองสังคม มันก็บรรลัยไปเรื่อยๆ มีความทุกข์ยาก มีความเอาเปรียบ คนที่เก่งมาก รู้มาก ก็หาทางเอาเปรียบมาก ช่องว่างระหว่างการได้เปรียบ ก็ออกกฎเกณฑ์มาสร้างวัฒนธรรม ที่ผู้มีเปรียบ จะเป็นผู้ได้อัตราส่วนที่ได้เปรียบ เป็นปฏิภาคทวีขึ้นได้เรื่อยๆ กำหนดอัตตาทับทวีขึ้นเรื่อยๆ โดยที่ผู้ไม่ฉลาด ไม่มีอำนาจบริหารในสังคม ผู้ที่มีเปรียบในสังคม คือผู้มีอำนาจในสังคม อำนาจในลาภยศ ชั้น แม้แต่อำนาจสรรเสริญ ก็สามารถกำหนดอัตราความได้เปรียบ ผู้ที่เก่งทางลาภยศสรรเสริญ มีแน่นอน เป็นผู้ที่กำหนดอัตราส่วน การได้เปรียบในสังคมขึ้น เสมอๆๆ คนที่เสียเปรียบก็ต้องจำนน มีความจำเป็นที่ต้องรับ สิ่งที่ผู้มีอำนาจนั้นจะให้ ได้ ส