สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน คำว่า ตักกะ วิตักกะ สังกัปปะ จะสลับไปมาสามคำ.docx

าไหนอีก หายไปเลย สูญเลย นั่นคือสังกัปปะแท้ ถ้าทำได้ผลสำเร็จ วิ แปลว่าไม่ วิ แปลว่ายอด คุณทำให้กิเลสไม่มี เมื่อไม่มีเสร็จก็ยอด สังกัปปะเป็นตัวการงานทั้งหมด ทำเสร็จแล้วจบ กลับไปอยู่ที่วิตักกะที่เป็นตัวกลาง ถ้าคุณไม่มีสังกัปปะทำไม่เป็น ตักกะ วิตักกะก็คือตักกะตัวนั้นก็เป็นวิตักกะที่มีกิเลส กิเลส วิยิ่งขึ้น หรือไม่ คือไม่มีทางทำกิเลสนี้หายไป ก็มีตักกะตัวนี้ต่อไป ก็จะเป็นวิ เป็นวจีสังขาร เพราะคุณทำไม่ได้ ไม่มีอัปปนา พยัปปนา เจตโสอภินิโรปนา คือป้อมปราการจับโจรไม่ให้ออกไป แต่คุณไม่มี ไอ้นี้ก็ผ่านฉลุยไปวจีสังขารเลย เพราะไม่มีด่านจัดการ เพราะไม่เคยทำจิตให้สำเร็จเป็นอัปปนา ผล อัปปนาคือ ความแน่วแน่ แนบแน่น เป็นความสำเร็จ พยัปปนา ตัวกลาง เก่งขึ้น เจตโสอภินิโรปนา ตัวปลาย อัปปนา ไม่เหมือนเจโตสมถะ ที่ตัวตั้งมั่นแน่วแน่ตั้งมั่น อัปปนาแปลว่าตั้งมั่น ถ้าเป็นแบบสมถะก็กดข่ม แต่ตั้งมั่นอย่างวิปัสสนาทำลายกิเลสถาวร ถ้าไม่ถาวร เจตโสอภินิโรปนาก็ถาวร สูงขึ้นเป็นขั้นปลาย แน่วแน่ แนบแน่น ปักมั่น ต้องเจริญขึ้นในตัว static ยิ่งมั่นคงเสถียรเรื่อยๆ สรุปแล้วพยัญชนะจะสลับกันไปกันมา ตักกะ วิตักกะแล้ว สังกัปปะ ถ้าคนทำกิเลสออกไม่เป็น ตักกะ วิตักกะ มาเป็นวิตักกะคือมีกิเลสไม่ได้ลดกิเลสเป็น วจีสังขาร แต่ถ้าวิของคุณเป็นตัวทำให้ยิ่ง กิเลสคุณลดหรือดับไป แต่ถ้าคุณทำไม่เป็นวิก็เป็นยิ่ง แต่ยิ่งทางโลกีย์ไปอีก เห็นไหม ยากมากที่วิ จะเป็นวิบัติหรือวิเศษ วินาศสันตโร ก็ได้ เป็นความดีวิเศษวิสิทธิ์ก็ได้ พยัญชนะที่เราสามารถสื่อสภาวะให้รู้ ที่มีก็เป็นความเลวต่ำหรือความเจริญก็ได้ บางทีพยัญชนะสลับไปมาก็ได้ พยัญชนะเป็นสมมุติ มันเป็นบัญญัติ ไม่ใช่ตัวแท้ (พ่อครูไอ ตัดออกด้วย) สมณะเดินดินว่า...ความสำคัญเบื้องต้น ทำอย่างไรเราจะมีปัญญาเฉลียวฉลาด ที่เป็นแบบที่พ่อครูสอน คือรู้เท่าทันว่าไอ้หน้ากิเลส ไล่ไปเลย พ่อครูให้รู้เท่าทันกิเลส ไล่มันจัดการมัน แต่ถ้าเราไม่เห็นหน้ากิเลส ไม่รู้ว่าเป็นกิเลสก็เป็นเฉกตา ไม่เป็นปัญญา แต่เป็นตัวขี้โกงเหตุผลเยอะแยะ เราสายปัญญาต้องรู้เท่าทันกิเลสตน แต่สายปัญหาคือเห็นแต่ปัญหาคนอื่นเยอะแยะเลย พ่อครูขยายความต่อไปว่า เราจะรู้ว่าเรากดข่มหรือวิปัสสนาคือ พอมันเข้ามา ทำได้แล้ว เราตื้อๆหรือว่าเราปีติ ถ้ามันตื้อเราก็หาเหตุผลสู้อีกก็ช้ำใน แต่ถ้าไม่ได้กดข่ม ใช้ปัญญามันจะเบาลง แต่ก่อนมากกว่านี้ พอตอนนี้เบาลงก็จะมีปีติ แต่ถ้าตื้อไปไม่รู้เรื่องก็กดข่ม แต่ถ้าเห็นกิเลสเราเบาบางจางคลายลงก็มีปัญญา เราก็จะดีใจ เป็นความมีปัญญาของเรา

พ่อครูว่า..คุณว่ามันตื้อๆไป กับมันโปร่งๆใส คนที่ยอมรับคนที่เข้าใจจิตจะโปร่งใส คนไม่ยอมรับไม่เข้าใจหรือยังสู้อยู่จิตจะไม่โปร่ง คนจะมาถกกันเถียงกัน วิจัยกัน ก็แล้วแต่ คนที่ยอมรับแล้วใจเราจะโปร่ง นอกจากโปร่งเข้าใจแล้วยิ่งโล่งสบาย แต่ถ้าใจเราไม่โปร่งตื้อ ก็ชักไม่ดี นอกจากมันบอกว่า โปร่ง มันไม่มีปัญหาหรอกใส แต่ว่าคุณรีบตัดเขาทิ้ง คุณไม่รับ ข่มไว้เลย ไม่ฟังต่อ ฟังก็ฟังเสียไม่ได้อย่างนั้น ตัวเองถือว่าตัวเองชนะแล้ว มันละเอียดนะ เอ็งพูดไปเถอะเอ็งโง่ อย่างนี้ แต่ถ้ายิ่งฟังยิ่งไม่ตื้อ จิตโปร่งมีแต่สบายเบาโล่ง ชัดเจนใสขึ้น เป็นรายละเอียดที่คุณจะอ่านชัด ตักกะ วิตักกะ สังกัปปะ ถ้าคนไม่ได้ปฏิบัติธรรมจะมีแค่ตักกะ วิตักกะ สังกัปปะ นั้น จะเป็นอย่างสามัญสมมุติทั้งหมด ไม่มีวิจัยวิจาร ไม่รู้กิเลส ไม่ทำให้กิเลสลดจางคลาย มีแต่ตักกะ วิตักกะ ไม่มีสังกัปปะ ไม่เกิดสังกัปปะ 7 ใดๆเลย จะมีแต่ตักกะ วิตักกะ ...ตักกะอย่างไม่รู้ ไม่เกิดเจริญ จะมีแค่สองฐาน ไม่เกิดฐานที่สาม ฐานที่สามคือสังกัปปะ จะทำหน้าที่ลดกัปป์เลิกกรรมไป สังกัปปะสำเร็จคือหมดกาละ ทำกาละให้หมดกาละ พอทำกาละหมดกาละ คำว่าทำกาละเป็นสำนวนหนึ่งของศาสนา คือทำกาละแปลว่าตาย ตายในที่นี้คือกิเลสตาย ผู้ที่ทำกาละคือกิเลสตาย แต่คนที่เข้าใจไม่ได้ว่าผู้ทำกาละคือร่างกายตาย คือคุณไม่รู้ก็คิดว่าตาย ที่จริง แปลว่าทำกาละให้ดับไปหมดไป ไม่มีกัปป์ไหนๆก็ไม่มีอีก สิ้นกัปป์สิ้นกัลป์เลย จิตของเขาจะไม่เกิดอีกเลย จิตตัวที่เป็นสัตว์อบายไม่ผุดไม่เกิดอีก ไม่มีกรรมกาละอีกเลย คือสิ้นกัปป์สิ้นกัลป์ของคุณ สิ้นกัปป์ตัวนี้แล้ว หมดชีวิตินทรีย์ ไม่เหลือพลังแรงงาน ไม่มีตัวเคลื่อน สูญเลย คนที่มีญาณปัญญาสามารถอ่าน ชีวิตินทรีย์ของสัตว์โอปปาติกะ ชีวิตินทรีย์อยู่ใน รูป 24 ภาวะรูป หทยรูป ชีวิตรูป อาหารรูป ต้องอ่านชีวิตกิเลสว่ามีอินทรีย์หรือไม่ ตักกะ วิตักกะ สังกัปปะ ตักกะ วิจัยให้ออก วิตักกะ คือทำให้ไม่มีก็ได้ ทำสำเร็จก็ประเสริฐ ส่วนจาระคือการเคลื่อนไหวของมัน อาการวิญญัติ kinetic ที่ยังมีชีวิตินทรีย์ของมัน อ่านอาการมันให้ได้ ถ้าอาการละเอียด ให้ใช้ตาเบาบางต้องรู้ว่ามันยังมี ละเอียดเหลือเกิน ลหุ มันเป็นความเล็กความน้อย อนุ ลหุ ขนาดไหนก็ต้องรู้อาการให้ได้ ถ้ามีญาณ ปัญญา ตามฐานะของแต่ละคนก็จะอ่านได้รู้ได้ ส่วนคนไม่มีดวงตาไม่มีปัญญา ไม่มีกล้องจุลทรรศน์ ไม่มีแว่นขยาย คุณก็ดูได้เท่าที่คุณสามารถ เลนส์ของคุณ กล้องของคุณ ดวงตาของคุณอ่านได้เท่านี้ รู้ได้เท่านี้ ก็เป็นเรื่องที่สุดวิสัย มันก็อยากรู้ อยากตาดี อยากตาขยายได้ละเอียดยิ่งขึ้นอยู่นะคนเรา แต่มันเกินความจริงของเรา ไม่ต้องฮึดฮัดอึดอัด ให้เป็นความจริงไปตามลำดับ แล้วจะเจริญได้จริง เราก็จะรู้จักตัวที่เล็กละเอียดลงไปอีก ตามฐาน การเจริญไปตามลำดับจึงยิ่งใหญ่มาก พระพุทธเจ้าจึงบอกว่าเป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์จริงหนอ ลาดลุ่มไป ใครไปมั่วซั่ว หยาบปนละเอียดไม่ได้หรอก มันสับสนกันตายเลย สังกัปปะ เขาแปลว่าความดำรินึกคิด ก็แปลกลางๆ ไม่ได้ทำสังกัปปะ7 ที่ทำให้กิเลสจบหมด เป็นวิตักกะตัววิเศษแล้ว วิเศษแปลว่าไม่มีเหลือ เศษ แปลว่าเหลือ แต่วิเศษ คือไม่เหลือเศษอีกเลย ไม่เหลืออะไร จริงๆแล้ว คำว่าวิเศษ ถ้าจะแปลโดยสภาวะไม่เห็นมีความสำคัญ ก็แค่ไม่เหลือ แต่ถ้าวิเศษเขาไปแปลว่าเป็นเรื่องยิ่งใหญ่ สุดยอดเลย แต่แท้จริงวิเศษคือความไม่เหลือเท่านั้นเอง ไม่เห็นยิ่งใหญ่ อะไรไม่เหลือ อาสวะ อนุสัย ไม่เหลือ มันยิ่งใหญ่อย่างนี้ ธุลีละอองไม่เหลือ ไปแปลแบบโลกๆว่ากินข้าวไม่เหลือ ก็ไม่มีอะไร แต่ถ้ากิเลสขั้นละเอียดอาสวะก็ไม่เหลือ อนุสัยก็ไม่เหลือ นี่แหละวิเศษจริงๆ เห็นไหม (พ่อครูไอ ตัดออกด้วย) แค่เข้าใจคำว่าวิเศษได้นี่ก็ยิ่งใหญ่แล้ว

สมณะเดินดินว่า...มีคำถามว่า ขอรบกวนเรียนสอบถามครับว่าถ้าบุคคลใดมีความเชื่อที่ว่า พระพุทธเจ้า ปรินิพพาน แล้ว แต่ยังมีดวงจิต อาศัยอยู่ที่ดินแดนนิพพาน กับมีความเชื่อว่า พระพุทธเจ้า ปรินิพพาน โดยดับสูญไม่มีทั้งดวงจิตและกายหลงเหลืออยู่เลย ถ้าเชื่อคนละแบบนี้ จะสามารถปฏิบัติธรรมะจนนิพพาน ได้เหมือนกันไหมครับกราบนมัสการครับ พ่อครูว่า ได้ทั้งคู่ ขอให้รู้จักเป็นสัมมาทิฎฐิ ไล่ไปตามลำดับ จะเป็น โสดาบันสกทาคามี อนาคามี อรหันต์ไปตามลำดับ เป็นโพธิสัตว์ไปตามลำดับ

คนที่ตายอย่างที่หมดสิ้นสูญไม่เหลือจะเข้าใจความเป็นอัตตา แต่ถ้าคนเข้าใจว่า ไม่หมดสูญเป็นนิรันดร เป็นพระเจ้า คนพวกนี้จะไม่เข้าใจอัตตา พระโพธิสัตว์พระอรหันต์ทุกพระองค์ ถ้าจะมีตัวตนไม่ยอมปรินิพพานเป็นปริโยสานก็ได้ แต่ถ้าพวกธรรมกายที่บอกว่าพระพุทธเจ้าอยู่ที่พุทธเกษตร จะไม่เข้าใจคำว่าปรินิพพานเป็นปริโยสานไม่ได้ ไม่เข้าใจที่พระพุทธเจ้าว่า เหมือนพวงมะม่วงหล่นลงจากต้นแล้ว จะเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีก เหมือนการแยกธาตุน้ำ สลายเป็น Hydrogen และ oxygen จะไม่เป็นธาตุน้ำตัวนี้ได้อีกเลย จะไปรวมกันอีก ก็ไม่เป็นธาตุน้ำตัวนี้อีกแล้ว สมณะเดินดินว่า...คนที่เชื่อผิดๆ จะปฏิบัติให้สมบูรณ์ไม่ได้ คนเชื่อว่า” มี ”เป็นที่สุด นี้ไม่ใช่ศาสนาพุทธ เพราะของศาสนาพุทธ ไม่มีเป็นที่สุด แต่นัยยะที่มีคือพระโพธิสัตว์ ยังมีอยู่ เมื่อเป็นพระพุทธเจ้า สร้างศาสนาใด ถึงบอกว่าเป็นพระพุทธเจ้าองค์ใดองค์หนึ่ง ไม่มีองค์ที่สอง พวกที่เชื่อว่าพระพุทธเจ้าอยู่ในพุทธเกษตร แล้วจะไปอยู่ทำไมที่นั่น น่าจะลงมาช่วยกันสอนมนุษย์ อยู่ทำไมเสียเวลา เชื่อผิดแล้วปฏิบัติถึงนิพพานไม่ได้ อาจจะได้นิดหน่อยเท่านั้น

สมณะเดินดินอ่านคำถามว่า… หากไม่มีอุปาทานในปัจจุบัน ก็เท่ากับว่ารู้เท่าทันอดีตอนาคตแล้ว ถูกต้อง หรือเปล่าคะ พ่อครูว่า..คุณต้องเข้าใจคำว่า อุปาทาน คืออะไร อุปาทานคือการยึด คุณไม่ยึดมั่นถือมั่นแล้ว คนที่ยังไม่ปรินิพพาน แม้เป็นอรหันต์ก็ยึดไว้เพื่อทำงาน สุดท้ายเขาจะแย้งจะเถียงก็ให้เขาเอาชนะไป พระอรหันต์ทุกองค์ให้แพ้ก็ได้ ถ้าจะให้ชนะก็ได้ ท่านไม่มีตัวตน ถ้าชนะก็คือเขายกให้ ถ้าคนไหนไม่ยกให้ท่านก็แพ้ แพ้ก็แพ้ เพราะท่านไม่ได้ได้ ไม่ได้เสียอะไรอยู่แล้ว ไม่ได้ไม่เสียอยู่แล้ว สมณะเดินดินว่า..พอจะสรุปได้ว่า เป็นผู้รู้เท่าทันอดีต อนาคตแล้ว พ่อครูว่า...ใช่ ท่านชัดเจนว่าอดีต ปัจจุบัน เป็น 0 แล้ว จะมีวิบากก็คือไม่ 0 แต่ถ้า 0 ก็คือปรินิพพานแล้ว พระพุทธเจ้าไม่กังวลหรอกว่าอดีตวิบากจะตามทวงหนี้ ท่านก็ไม่มีปัญหา เพราะว่าท่านทำให้ทุกข์วิบากหนัก วิบากเลวร้ายจางคลายไปหมดแล้ว ที่จริงวิบากไม่มีดับ แต่มันตามมาไม่ทัน วิบากจะตามมาไม่ทัน เพราะพระพุทธเจ้าปรินิพพาน ตามมาก็ไม่มีตัวตนให้ทวงหนี้แล้ว

สมณะเดินดินอ่านคำถามว่า… _บุคคลที่สามารถรู้อดีต (แบบคนระลึกชาติได้) กับ บุคคลที่เห็นอนาคต (แบบนอสตราดามุส) ทั้งสองลักษณะ หากเป็นความจริงตามที่ระลึก ตามที่เห็นนั้นจริง ใครจะทุกข์กว่ากันครับ... ตอบ..นอสตราดามุสทุกข์กว่า จะมีคนกวนเยอะกว่า พวกนี้จะหนี เพราะคนอยากถาม ให้ช่วยตลอด ยาก แล้วคนพวกนี้ คนอยากรู้คนจะไปขอความรู้นี้นับไม่ถ้วน ถ้าอยากเป็นอรหันต์คนไม่อยากเป็นอรหันต์ไม่ค่อยมีหรอก คนอยากเป็นนอสตราดามุนมีเยอะ จะรวยไหม จะมีเมียเยอะไหมเป็นต้น อย่างตอนนี้ใครจะมาอโศก แม้เปิดเผย ทุกวันนี้ประกาศอรหันต์เหมือนเสียของ เขาไม่เชื่อ ไม่เอาหรอก ถ้าอรหันต์อย่างนี้ไม่เอา อรหันต์เขาต้องรวยต้องเท่ห์ มีอะไรสารพัด

_.ตัวสัมประสิทธิ์ (ความเจริญธัมวิจัยสัมโพชฌงค์) จะเกิดขึ้นได้อย่างไรคะ ดิฉันกำลังติดแป้นอยู่..ไม่รู้สึกทุกข์...จนต้องขวนขวายหาทางฝึกฝนตนเองเพิ่มเติมเพื่อความเจริญที่ยิ่งขึ้นค่ะ ตอบ...เรื่องนี้ตอบยากเหมือนกัน สัมประสิทธิ์คือความเจริญ แม้แต่อุตุนิยามพีชนิยามก็มีสัมประสิทธิ์ สัมประสิทธิ์คือตัวพลังงาน ที่มีอัตราการก้าวหน้า อยู่ในประสิทธิภาพ ในขั้นที่จะเจริญ ทะลุ ทะลุรอบ คุณเป็นอุตุนิยามก็มีตัวเจริญ มีสิทธิ์ทะลุกรอบมาเป็นพีชะได้ เป็นพีชะก็ทะลุไปเป็นจิตนิยามได้ เป็นจิตนิยามโลกียะก็มีสิทธิ์ทะลุกรอบเป็นโลกุตระได้ เป็นโสดาบัน ก็มีสัมประสิทธิ์ ที่สามารถทะลุไปเป็น สกิทาคามี แต่ถ้าติดแป้นก็วนไม่เจริญ ถ้าไม่มีสัมประสิทธิ์ ก็จะวนอยู่ที่เดิม อย่างโสดาบัน นางวิสาขา ก็วนเวียนติดแป้น ต้องมีสัมประสิทธิ์ จึงจะทะลุรอบ กรอบ ที่สำคัญๆได้ เป็นขั้นที่ไม่ซ้ำ สัมประสิทธิ์ จะทะลุกรอบ ที่ไม่สามัญได้ เป็นการทะลุกรอบวิสามัญได้

สมณะเดินดินว่า..พ่อครูจะอธิบาย ปฏิกิริยาของในหลวงที่มีต่อคนไทย เป็นสัมประสิทธิ์ พ่อครูว่า สัมประสิทธิ์เป็นของตัวเอง ที่แหวกกรอบของความเจริญได้ ต้องฟังให้ดีนะ สมณะเดินดินว่าผมเคยฟัง ปฏิกิริยาของ Bomb of love ที่สามารถทำปฏิกิริยาต่อเนื่องไปได้ไม่มีที่สิ้นสุด พ่อครูว่า...คนไทยเกิดความชื่นชมชื่นใจ ถ้าจะมีพลังสามารถสร้างตัวเองได้เท่าไหร่ ถ้าสร้างได้ เช่นในหลวงเป็นโลกุตระบุคคล ถ้าคุณอยากเป็นแบบในหลวง ก็ต้องพัฒนาตัวเองให้เป็น โสดาบัน สกิทาคามี อนาคามี อรหันต์ จนเป็นพระโพธิสัตว์ อย่างในหลวงให้ได้ สัมประสิทธิ์เป็นของตัวเองไม่เกี่ยวกับคนอื่น คนที่บอกว่าอยากจะเป็นอย่างในหลวง ก็ต้องทำสัมประสิทธิ์ในตัวเอง ทำพลังงานในตัวคุณ ถ้าทำไม่ได้ก็เป็นอัตตะ ไม่สามารถเป็นอย่างในหลวง ก็ได้แค่ชื่นชมยินดี ถ้าสักวันคนไม่เอาก็จะเบื่อ วนไปสุขกับโลกียะอีก ถ้าไม่ข้ามขั้น

600621_พุทธศาสนาตามภูมิ สันติอโศก ต้องทำสัมประสิทธิ์ให้มีฤทธิ์ถึงอรหันต์