นโยบาย 19 ด้าน พรรคเพื่อฟ้าดิน.doc.docx

วบคุม เป็นผู้สนับสนุนและอำนวยความสะดวกแก่ภาคประชาชน กำหนดกระบวนการ ในระบบราชการ ให้มีประสิทธิภาพ และประสิทธิผล เที่ยงตรงต่อปัญหาความเดือดร้อนของประชาชน โดยเน้นการพัฒนาคนและระบบ ส่งเสริมสมรรถภาพ ความซื่อสัตย์สุจริต ขยัน อดทน มีขวัญกำลังใจ และให้หลักประกันความมั่นคงในหน้าที่การงานของผู้ปฏิบัติงาน ส่งเสริมการกระจายอำนาจการบริหาร การปกครอง การคลัง ไปสู่ส่วนท้องถิ่น ให้ท้องถิ่นมีอำนาจจัดเก็บรายได้ และบริหารงบประมาณของตนเองได้อย่างอิสระยิ่งขึ้น โดยการพัฒนาศักยภาพของราชการ และการเมืองท้องถิ่น ให้สอดคล้องกับวัฒนธรรมแห่งท้องถิ่น 3. นโยบายด้านกฎหมาย (1) พัฒนาจิตวิญญาณของผู้คนในสังคม ทำให้เกิดความเกรงกลัว และละอายต่อบาป เกิดสำนึก สำรวม สังวรด้วยตนเอง แม้ไม่มีกฎหมาย ก็ไม่กระทำผิด สามารถเป็นคนดีของสังคมได้ (2) ตรา ยกเลิก แก้ไขกฎหมาย ข้อบังคับ ให้สอดคล้องกับการบริหารราชการแผ่นดิน และการเปลี่ยนแปลงทั้งในด้านสังคม เศรษฐกิจ และการเมือง มิให้เป็นไปเพื่อประโยชน์ที่ลำเอียง ฉ้อฉล กฎหมาย จะต้องเป็นหลักเกณฑ์ที่จำเป็น หลักเกณฑ์ที่สำคัญ เป็นหลักเกณฑ์ที่ถูกต้อง ศีลธรรม เป็นหลักเกณฑ์ที่สุจริตธรรมที่สุด กฎหมายจะออกให้น้อย ชัดเจน ไม่ออกไปบีบบังคับอะไรมาก ถ้าจำเป็นต้องบีบบังคับ ก็ต่อเมื่อสิ่งนั้นรุนแรง ร้ายแรง ถ้ายิ่งมีกฎหมายมากแสดงว่าสังคมเสื่อม 3. นโยบายด้านกฎหมาย (1) พัฒนาจิตวิญญาณของผู้คนในสังคม ทำให้เกิดความเกรงกลัว และละอายต่อบาป เกิดสำนึก สำรวม สังวรด้วยตนเอง แม้ไม่มีกฎหมาย ก็ไม่กระทำผิด สามารถเป็นคนดีของสังคมได้ (2) ตรา ยกเลิก แก้ไขกฎหมาย ข้อบังคับ ให้สอดคล้องกับการบริหารราชการแผ่นดิน และการเปลี่ยนแปลงทั้งในด้านสังคม เศรษฐกิจ และการเมือง มิให้เป็นไปเพื่อประโยชน์ที่ลำเอียง ฉ้อฉล กฎหมาย จะต้องเป็นหลักเกณฑ์ที่จำเป็น หลักเกณฑ์ที่สำคัญ เป็นหลักเกณฑ์ที่ถูกต้อง ศีลธรรม เป็นหลักเกณฑ์ที่สุจริตธรรมที่สุด กฎหมายจะออกให้น้อย ชัดเจน ไม่ออกไปบีบบังคับอะไรมาก ถ้าจำเป็นต้องบีบบังคับ ก็ต่อเมื่อสิ่งนั้นรุนแรง ร้ายแรง ถ้ายิ่งมีกฎหมายมากแสดงว่าสังคมเสื่อม 10. นโยบายด้านการสื่อสาร (1) ส่งเสริม การใช้สื่อการเพื่อการพัฒนา สร้างสรร สร้างอย่างมีการเลือกเฟ้นด้วยปัญญา ให้เป็นคุณค่าประโยชน์ที่จะเกื้อกูล สร้างสันติสุข สร้างความอบอุ่น สร้างความเจริญงอกงามให้แก่มนุษยชาติ โดยเน้นการสอนการแนะนำ ทั้งวิธีการ และจัดสรรบริหารให้เป็นประโยชน์ต่อมวลมนุษย์ส่วนรวมให้มาก จนเกิดการเรียนรู้ทางสังคม และการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง (2) ป้องกันและควบคุมสื่อสาร ที่ทำลายคุณธรรม และจริยธรรม หรือใช้เป็นเครื่องมือ เพื่อแสวงหาประโยชน์ของบุคคล หรือกลุ่มบุคคล โดยสิ่งที่เป็นพิษภัย จะต้องสื่อสารถึงกัน ให้เข้าใจทั่วถึงอย่างรวดเร็ว เพื่อจะได้ระมัดระวังป้องกันอย่างทันท่วงที สร้างและปรับปรุงแหล่ง หรือเครื่องมือสื่อสาร ให้พ้นจากการเป็นฐานอำนาจ หรือฐานหาผลประโยชน์ เพื่อตน เพื่อกลุ่มคณะบุคคล มาเป็นประโยชน์เพื่อส่วนรวม เพื่ออำนาจของปวงประชา 11. นโยบายด้านสิ่งแวดล้อม (1) การผลิตในภาคกสิกรรม และอุตสาหกรรม ต้องคำนึงถึงการไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม และระบบนิเวศน์เป็นสำคัญ (2) สนับสนุนให้องค์การชุมชน ทั้งภาครัฐและเอกชน ร่วมกันดูแลรักษาสิ่งแวดล้อม ป่าต้นน้ำลำธาร ป่าชายเลน ป่าบุ่ง ป่าทาม ให้มีระบบนิเวศน์ที่สมบูรณ์ (3) ศึกษาและสร้างจิตสำนึกให้ประชาชนมีความรู้ และช่วยกันพัฒนาสิ่งแวดล้อมให้สมดุลสมบูรณ์อยู่เสมอ ส่งเสริม ศึกษา และจัดการเกี่ยวกับขยะอย่างมีระบบ ให้มีประโยชน์สูงประหยัดสุด และไร้สารพิษ 14. นโยบายด้านการศึกษา (1) ยึดปรัชญา “ดีก่อนเก่ง” โดยส่งเสริมการศึกษาให้เกิดภูมิธรรมบุญนิยม เน้นศีลเด่น เป็นงาน ชาญวิชา ให้คุณค่าศีลธรรม 40 เปอร์เซ็นต์ เป็นงาน 35 เปอร์เซ็นต์ ชาญวิชา (วิชาการ) 25 เปอร์เซ็นต์ เพื่อให้เป็นคนดีด้วยศีลธรรมก่อน พึ่งตนเอง จนเป็นที่พึ่งคนอื่นได้ เพราะเป็นงาน และมีวิชาการเป็นองค์ประกอบเพิ่ม เป็นการร่วมรู้ร่วมคิด ร่วมสมัยเท่าทันสังคม (2) สร้างความเข้มแข็งของประชาชน ทั้งในทางร่างกาย สติปัญญา และจิตใจ โดยส่งเสริมการศึกษาทั้งในและนอกระบบ เพื่อสนองตอบต่อความเป็นอยู่ของประชาชนทุกวัย ทุกอาชีพ เพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิตทั้งทางโลกและทางธรรม ส่งเสริม และอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น โดยสนับสนุนให้ชุมชนท้องถิ่น มีส่วนร่วมจัดการศึกษาทุกระดับ ทุกสาขา 15. นโยบายด้านการศิลปะ (1) ส่งเสริมให้เกิดความเข้าใจ และใช้ศิลปะในทางสร้างสรร ก่อให้เกิดความประเสริฐแก่มนุษย์ ไปสู่ความเจริญอันสูงสุด มีทั้งสุนทรียศิลป์ และแก่นศิลป์ หรือสารศิลป์ เป็นสิ่งที่ประกอบชี้ชวน ชักชวนให้เกิดความสนใจในสาระ เป็นคุณค่า เกิดการพัฒนาจิตวิญญาณ และชีวิตความเป็นอยู่ ให้การศึกษา จนรู้เท่าทันในงานอนาจาร หรืองานศิลปะแท้จริง และช่วยกันลดละ ป้องกัน การเกิดขึ้นของงานอนาจาร 17. นโยบายด้านสาธารณสุข (1) รณรงค์หลักการ “กันดีกว่าแก้” ส่งเสริมการป้องกันยิ่งกว่าการรักษา แนะนำประชาชน ให้รู้จักวิธีป้องกันตนเองจากสิ่งที่มาสังเคราะห์กับชีวิต ครอบคลุมไปถึงเรื่องจิตใจ เน้นความสมกุลของชีวิต โดยอาศัยหลัก 5 อ. คือ อาหาร อากาศ อารมณ์ ออกกำลังกาย และอิทธิบาท (มีความยินดี พอใจ มีความเพียร มีความทุ่มเท และมีการไตร่ตรอง และการกระทำเพื่อพัฒนาให้ดียิ่งๆ ขึ้น) (2) ให้บริการทางการสาธารณสุข และการแพทย์ ที่เป็นไปเพื่อการเกื้อกูล ช่วยเหลืออย่างมีน้ำใจ มีความบริสุทธิ์ใจ เห็นทุกข์ของมนุษย์ในโลกอย่างแท้จริง (3) ส่งเสริมการผลิต และพัฒนาบุคลากรทางการสาธารณสุข และการแพทย์ ให้มีคุณธรรม มีคุณภาพ และพอเพียงต่อภารกิจ รวมทั้งจัดให้มีการกระจายบุคลากรที่เหมาะสม พัฒนาการใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัย และสนับสนุนการวิจัยกับการพัฒนาของภาครัฐ และภาคเอกชน เพื่อประโยชน์ทางการแพทย์ กับการบริการสาธารณสุขอย่างจริงจัง ไม่ขูดรีดทางการรักษาพยาบาล ให้ความสำคัญต่อคุณค่าของคน ดูแลรักษากันอย่างเสมอภาค ยุติธรรม ส่งเสริม และสนับสนุนการวิจัยและพัฒนาการใช้สมุนไพร เพื่อประโยชน์ในทางการสาธารณสุขและการแพทย์ รวมทั้งการให้ความคุ้มครองสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา ทางการแพทย์ และเภสัชแผนไทย 18. นโยบายด้านการบริโภค (1) เสริมสร้างความเข้าใจในการบริโภคอย่างถูกต้อง รู้จักการกินการอยู่อย่างเหมาะสม เป็นคุณค่าประโยชน์ที่ไม่ผลาญพร่า ไม่ทำลาย ไม่มอมเมา ทั้งทางด้านเศรษฐกิจ ทางด้านชีวิตและการเป็นอยู่ ตลอดจนจิตใจของตนเอง และผู้อื่น ให้รู้จักบริโภคอย่างคนมีภูมิธรรม มีภูมิปัญญา เฉลียวฉลาดให้ได้กิน ได้ใช้ ได้อาศัยอย่างเป็นสุข และเจริญพัฒนา (2) ส่งเสริมการผลิตสิ่งอุปโภคและบริโภคที่จำเป็น ไม่ฟุ้งเฟ้อ มอมเมา และขจัดสิ่งที่เป็นอันตรายต่อร่างกายและชีวิต ส่งเสริมการศึกษาให้รู้เท่าทันสิ่งอุปโภคและบริโภคที่ฟุ้งเฟ้อ มอมเมา แล้วลดละเลิก มีการบริโภคที่เป็นอาริยะ บริโภคอย่างมีปัญญา มีคุณธรรม ไม่เปลือง ไม่ผลาญ 19. นโยบายด้านความสัมพันธ์ระหว่างชาติ (1) การมีความสัมพันธ์กับประเทศอื่น เป้าหมายเพื่อช่วยเหลือเกื้อกูล ไม่ใช่เพื่อกอบโกยผลประโยชน์ (2) ส่งเสริม ความสัมพันธ์ระหว่างชาติอย่างมีภูมิปัญญา มีน้ำใจ มีความปรารถนาดี มีสุจริตธรรม โดยคำนึงถึงศักยภาพในการช่วยเหลือเกื้อกูลกันได้ หากเรายังให้ประโยชน์คุณค่ากับเขาไม่ได้ ก็จะสงวนท่าทีสงบเสงี่ยมไว้ก่อน (3) การรับความช่วยเหลือจากชาติอื่นๆ จะขอรับความช่วยเหลือแต่น้อย เราจะช่วยตัวเอง ให้พึ่งตัวเองให้ได้อย่างแข็งแรง ไม่เป็นภาระแก่สังคมโลก (4) ร่วมมือกับประเทศอาเซียน และองค์กรสำคัญในระดับภูมิภาค และระดับโลก ที่ไทยเป็นภาคีสมาชิกอย่างเสมอภาค และคำนึงถึงศักดิ์ศรีและผลประโยชน์ของประเทศเป็นสำคัญ ร่วมกันแก้ไข ปัญหาโครงการการเพิ่มบทบาท ทางเศรษฐกิจของอาเซียน ซึ่งเป็นเรื่องเร่งด้วนอย่างเป็นระบบ สร้างดุลยภาพทางการเมืองระหว่างประเทศ เพื่อเป็นเกราะกำบังผลกระทบต่อการเคลื่อนไหวของทุนระหว่างประเทศ (5) ไม่แทรกแซงกิจการภายในระหว่างกัน และยึดหลักการต่างตอบแทน รวมทั้งประสานความร่วมมือในด้านการเมือง เศรษฐกิจ สังคม ศาสนา วัฒนธรรม กสิกรรม การศึกษา สิ่งแวดล้อมและการปราบปรามยาเสพติด (6) ปรับปรุงระบบข้อมูลข่าวสารให้ทันสมัย โดยประสานนโยบายระหว่างหน่วยงานราชการด้านการต่างประเทศ และเอกชน ได้รับข้อมูลที่ถูกต้อง ทันสมัย และ ให้หน่วยงานราชการในต่างประเทศ สามารถใช้ข้อมูล ให้เป็นประโยชน์ต่อการปฏิบัติหน้าที่อย่างทันท่วงที