สื่อธรรมะพ่อครู(จรณะ 15 วิชชา 8) ตอน อ่านเวทนาในอาหาร.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(จรณะ 15 วิชชา 8) ตอน อ่านเวทนาในอาหาร _อำภา รื่นใจดี · ท่านพ่อครูเคยเทศน์ไว้ว่า ให้ใช้อาหารเป็นสิ่งพิจารณากิเลส เพื่อนำ ไปสู่การลดละ เพราะอาหารเป็นสิ่งที่ต้องกินทุกวัน โดยการปฏิบัติทั่วไปก็จะใช้การตั้งตบะว่าจะกินมื้อเดียวบ้างสองมื้อบ้าง หรือ ข่มไว้เมื่อเห็นอาหารที่น่ากินหรือที่ตนเองชอบก็ไม่ไปแตะต้อง แล้วถ้าเรากินอาหารเมื่อรู้สึกหิวเท่านั้น โดยสังเกตุจากอาการทางร่างกายที่เตือนว่าร่างกายควรได้รับอาหารแล้ว อย่างนี้ถือว่าเราได้ตัดกิเลสหรือ เราไม่มีกิเลสเกี่ยวกับเรื่องของอาหารแล้วใช่หรือไม่ เจ้าคะ พ่อครูว่า...ยัง..ยังไม่ได้หมดทีเดียว ยังมีความสงสัยแค่นี้ยังสงสัยอยู่ก็ยังไม่หมดแล้ว ถ้าคนที่เขาชัดเจนมีปัญญาความเฉลียวฉลาดในการตรวจสอบ อาหารนี่แหละมันจะเรียนรู้ได้เพราะเรากินอาหารทุกวัน แม้บรรลุธรรมเป็นอรหันต์เป็นพระพุทธเจ้าแล้วก็ต้องกินอาหารเพราะฉะนั้นการปฏิบัติเรื่องของอาหารจึงสามารถที่จะล้างกิเลสได้จนถึงสุดท้ายเลย คุณสามารถหมดกิเลสในเรื่องอาหารได้คุณจะสบายใจกว่า สบายใจในเรื่องการปฏิบัติกับอื่นๆ ที่เป็นวัตถุสัมผัสแล้วจะยั่วกิเลส อย่างไรๆก็สู้อาหารไม่ได้ อาหารมีทั้งรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส เอามาหลอกล่อปรุงแต่งกัน รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส และยังมีอัตตาที่กินแล้วเท่ กินแล้วยิ่งใหญ่ กินแล้วคนจะยกย่องเชิดชูมีศักดิ์ศรีสารพัด ในเรื่องของอัตภาพ อันนี้ไม่เกี่ยวกับกามคุณ 5 เป็นได้ทั้งวิมานลอยลมในชั้นฟ้าที่เป็นรูป อรูปอีกเยอะเลย แล้วแต่จะปั้นสร้าง มาเป็นอุปาทานให้คนยึดถือ มันมากกว่าทาง 5 ทวารมีเป็นร้อยทวาร ละเอียดเอาจนยกตัวอย่างไม่ไหว สรุปว่าคุณอ่านให้ชัดเจน เรียนรู้ให้ดี สัมผัสรูปแล้วเราก็ยังมีเวทนาที่ไปติดในรูป รูปอันนี้น่ากิน รสอันนี้น่ากิน รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสทั้งหมด แม้