231116-A วิธีปฏิบัติสัมมาอาริยมรรค ตอน1-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ024.txt
เนื้อหาในไฟล์
หาดเจริญธรรมญาติโยมทั้งหลายเอาวันพระวันนี้เราก็มาบำเพ็ญกันอีกในการบำเพ็ญธรรมของศาสนาพุทธเราก็บำเพ็ญด้วยสัมมาอะระหังองค์ 8 สัมมารามองค์ 8 นั้นเป็นการบำเพ็ญตามลำดับขั้นตอนคือบำเพ็ญด้วยองค์ที่ 1 องค์ที่ 2 องค์ที่ 3 องค์ที่ 4 วันที่ 5 นี่แหละแล้วก็มันก็จะสั่งสมลงเป็นทรัพย์มาอริยมรรคเอ้ยสัมมาสมาธิ ถ้ามันถูกต้องมันก็เป็นพระอริยะถ้ามันได้จริงเป็นจริงตั้งแต่ต้นสัมมาทิฏฐิเป็นองค์แรกเป็นข้อแรกเป็นหลักแรกถ้ามีความเห็นความเข้าใจที่ถูกตรงเป็นอุชุและเราก็ได้ปฏิบัติประพฤติจริงจนได้ดีจนได้เกิดผลด้วยสัมมาวายามะเมื่อเห็นถูกต้องแล้วเข้าใจดีแล้วเราจะรับฟังเราจะมาเห็นเราจะไม่ได้ยินเสียงพูดเราจะได้ไม่ได้ยินคนมาถกกันถามไถ่กันซักไซ้กันทำความเข้าใจ หรือเราจะไม่ได้ยินเสียงเราจะเห็นด้วยตาของเราเราพิจารณาเองเห็นกระทบด้วยตารู้ด้วยตาว่าเอออันนี้เป็นอย่างนี้เป็นอย่างนี้เป็นอย่างนี้เป็นอย่างนี้มีอย่างนี้แบบอย่างนี้มีหลักอย่างนี้มีอันนี้ๆๆดูแล้วก็เข้าใจเอาเองโดยใช้ปัญญาของเราดูเอาเองเกิดทิฐิเกิดความเห็นความเข้าใจว่าเออเราเข้าใจได้เข้าใจเป็นอย่างนี้ถ้าการเข้าใจนั้นเป็นสัมมาทิฏฐิเป็นทิฐิที่ถูกต้องจะได้จากได้รู้ได้เห็นได้ยินได้ฟังได้สัมผัสมาด้วยประตูไหนก็ตามถ้าคุณจะรู้โดยเอาจมูกดมเอาได้แล้วก็เข้าใจเกิดทิฐิก็เชิญนะเกิดที่จิตเกิดความรู้ได้เกิดความเห็นได้แจ้งได้เข้าใจได้จิตสัมผัส เพราะใช้จมูกดมก็เอาก็ไม่ว่าหรือเอาลิ้นเลียใช้ลิ้นสัมผัสแล้วก็เป็นทวารจมูกเป็นทวารกลิ่นเป็นทวารคานะประสาทเป็นทวารทั้งชิวหาประสาทคือทั้งลิ้นชิวหาคือลิ้นขาดนะคือจมูกจะได้เกิดรู้ได้ด้วยทวารจมูกทวารลิ้นทวารกายนอกจากที่เราเน้นชัดๆว่าทวารตาที่เห็นทวารหูที่ได้ยินแล้วกายสัมผัสเอาคนได้เกิดรู้เห็นเข้าใจรวมความก็คือเกิดเข้าใจสมาธิที่เกิดรู้เกิดรู้เห็
อ่านต่อ
นรู้เห็นคำนี้ไม่ได้หมายความว่าตานะรู้เห็นคำนี้ไม่ได้หมายความว่าเอาลูกกะตานี้เป็นครูเห็น ภาษาบาลีรู้เห็นคำนี้ภาษาบาลีว่าชานติปัดสติฌานนะเนี่ยรู้ชช้างสระอานหนูเนี่ยฌานชานะทานตัวนี้ไม่ใช่ฌเฌอนะผู้ศึกษามามากๆหน่อยถ้าคนที่มาไม่มากก็ฟังเอามันมีฌานประเภทกำลังประพฤติเพ่งจิตอยู่กับประพฤติถึงองค์รวมความมากมายเป็นตัวฌานนหนูในตัวอย่างหนึ่งทานที่อาตมากำลังพูดในฌานชช้างสระอานหนูนี่อีกอันนึงแต่ว่ารู้อันนี้แปลว่ารู้ชามาจากคำว่า ปรีชารู้รอบคำว่าปรีชานี่มาจากคำว่าปริชาปริแปลว่ารอบปรีชารู้รอบรู้ทั่วรอบปรีชานี้เป็นต้นเรารู้และเห็นเห็นนี่ภาษาบาลีว่าปัดสะบัดสติฌานณัฐติยามันครบเครื่องก็บอกว่าชาตรีตัดสติรู้เห็นการรู้เห็นนี้จึงไม่ใช่ตาตาตาตาตาเห็นตาเห็นเป็นรูปปลาลมไม่ใช่รูปอารมณ์ไม่ใช้อารมณ์ที่กำหนดเกิดลูกไม่ใช่การเห็นอันนี้ไม่ใช่รูปอารมณ์ไม่ใช่เกิดรูป ปลาเรานี่มันเห็นเป็นรูปๆล่างๆอันนี้เห็นอย่างเพราะฉะนั้นคำว่ารู้เห็นคำนี้เป็นเห็นละเอียดเรามาเกิดการรู้เห็นมาเกิดทำความรู้เห็นที่ที่ใช้เอกสารเข้าใจรู้เห็นแจ้งให้ถูกตรงพระมาทีไรอย่างหนักอย่างมากที่สุดนี่เราจะสามารถดูด้วยตาว่าสัมผัสนี่มาเห็นหมู่ฝูงบ่เห็นสหธรรมิกบ่เห็นเพื่อนผู้ปฏิบัติธรรมผู้ใฝ่ธรรมแสวงหาธรรมบางคนเหมือนเราเป็นฆราวาสเหมือนกันไปมาเหมือนกันอายุเท่ากันเป็นผู้หญิงเหมือนกันเป็นผู้ชายเหมือนกันอาจจะชอบๆเหมือนกันซะด้วยถ้าเราชอบแต่งตัวเราชอบกินจุกจิก ตรวจสอบกินเป็ดเราชอบกินไก่แล้วชอบกินหรูหราแล้วแต่อาจจะมีจริตตรงกันก็ได้เอ้แล้วก็ทำยังไงมาทำความเข้าใจก็ปฏิบัติยังไงเขาประพฤติยังไงเขาปรับปรุงตนยังไงเราก็มารู้ไม่เห็นแล้วเขาจะตัดกิเลสยังไงเขาทำยังไงก็หัดรถหัดอดขัดเราเป็นเราเป็นยังไงเราเป็นพวกเดียวได้เราไม่พูดไม่พูดล่ะต้องคอยเป็นขั้นตอนไปก็ทำยังไงก็ไม่ค่อยรู้กันเรามีรายละเอียดอีกมากมายรู้ไม่เห็นมาทำความเข้าใจให้ถูกเป็นสัมมาทิฏฐิเมื่อใครเข้าใจหลักเกณฑ์แล้วเป็นสมาธิได้อ้อทำอย่างนี้เหรอกินเลยจะปฏิบัติธรรมเป็นสัมมารามองค์ 8 ทำอย่างนี้หรอ ก็ได้ล่ะไปกับเพื่อนรักที่ได้ไปประพฤตินั้นเราเรียกว่าสีลังเรียกภาษาโกโก้นี่ก็ว่าสีแล้วก็ไปท่องศีล 5 ศีล 8 อยู่ก็ด้วยอย่างนั้นก็ใช่น่ะเป็นยากลางบ้านไม่มีอะไรหรอกกันไปเลยยากลางบ้านศีล 5 ศีล 8 เปิดขวดปอกเลยคล้ายๆอย่างนั้นน่ะแต่ถ้าเราเองเราอยากรู้รายละเอียดเราต้องมาวัดเราต้องมารู้ว่าตัวเราเองมีกิเลสอะไรเรามีศักดิ์กายและทิฐิคือตัวการใหญ่ศักยะทิฐิเรามีเหตุกิเลสหรือว่ามีตัวกิเลสที่ติดที่ยึดที่มันกลายเป็นภาระยุ่งยากอะไรมาศึกษาค้นคว้าตัวเองไม่รู้ก็ให้ผู้รู้ท่านดู กล้องจุลทรรศน์ดูว่างั้นนะแต่แท้จริงภาษาว่าจ้องกล้องจุลทรรศน์ที่มันไม่ใช่ของไม่ใช่ไม่ใช่ของจริงหรอกให้ท่านมันช่วยตรวจสอบช่วยดูช่วยคุยโอภาปราศรัยขอบคุณศึกษาดูแล้วก็จะรู้ว่าอ๋อเรานี่มีจริตอย่างนี้เรามีกิเลสอย่างนี้เรามีกรรมกิริยาอย่างนี้เรามีอย่างนี้เป็นอย่างนี้รู้แล้วท่านก็จะบอกให้เราได้เอาไปปฏิบัติอย่างนี้ดูเราจะเรียกว่าให้กรรมฐานไปปฏิบัติหรือให้ศีลหรือให้สัจจะหรือให้หลักประพฤติให้ทฤษฎีไปประพฤติก็ได้ทั้งสิ้นเขาเรียกหลายภาษาสิ่งที่ได้นี่รวมแล้วลงเรียกเป็นภาษาที่หัวข้อหลักของพระพุทธเจ้าเราเรียกว่าศีลหลักปฏิบัติศีลทีนี้เรา นำหลักปฏิบัตินี้ไปพอรู้แล้วว่าสมมุติว่าคนนี้มันขี้แต่งตัวนักแหมผู้หญิงเยอะๆเนี่ยเอาซะหน่อยแต่ก็พวกยิ้มๆได้เยอะแล้วพวกยิ้มๆนี่เพราะว่าพวกที่ได้ปฏิบัติมาจริงบอกฉันสบายๆขึ้นแล้วเพิ่งพูดอีกก็ไม่กระเทือนแต่คนที่ใหม่ๆยังไม่รู้เรื่องนี้ตั้งหลักดีๆนะอย่าเพิ่งเป็นลมตั้งหลักดีๆอย่าเพิ่งเป็นลมแต่ก็ไม่มีมากหนาตาอะไรหรอกนะสมมุติเอาเป็นตัวอย่างนะไม่ใช่อะไรอื่นให้คิดเทียบเคียงไปสมมุติว่าเราเองเราแต่งตัวเก่งมาถึงที่นี่เขาบอกเอ๊ะที่นี่เขาเป็นยังไงเออก็ไม่ค่อยแต่งตัวในเพื่อทราบตอนนี้เข้ามาแสวงทำเขาเขาลดละได้ถามดูหูยแต่ก่อนนี้ฉันก็น่าดูหนังแต่ก่อนนี่ก็ห้ามไม่ได้กลัวใครเกรงใคร ยาบ้าอย่าหาว่าคุยเลยตีไหลเทียบเลยเทียมหวานเทียมไหล่เลยแม่จะได้ไม่กินอดก็ยอมน่าแต่งมันก็ไปมันเป็นความสำคัญนะมันใหญ่ยิ่งนักลากจูงให้เราเองดิ้นรนสายลำบากลำบนเดือดร้อนไม่รู้ตัวพอมาเข้าใจแล้วอ๋อนี่ก็มาหัดรถแหมแต่ใจมันยังอยากลดตั้งศีลตั้งกฎเลยเราจะเลิกเสื้อผ้าไม่ตัดอีกเท่าที่มีอยู่นี่แหละ 200 ตัวแล้วใส่หมดที่ไหนอะไรอย่างนี้เป็นต้นไปให้มันขาดให้หมดดิจนตายก็ไม่วันละ 200 เนี่ยอาตมาเชื่อแน่เลยคุณมี 200 ชุดนี่จนตายก็ไม่หมดเอาจริงๆ 200 ชุดนี้ใส่จนตายนะ ไม่หมดอ่ะไปตัดอีกทำไมปฏิบัติดูขับรถลงพอเริ่มต้นไม่ตัดอีกเท่านั้นนะคุณเอ๋ยกิเลสที่มันเคยตัดฉันตั้งอย่างน้อยที่สุดต้องเดือนละชุดอะไรงี้นะเอาแล้วคุณกิเลสมันเล่นงานแล้วคุณจะเห็นกิเลสตอนนี้มาปฏิบัติแล้วจะเห็นกิเลสคุณพอได้หลักนี้ฉันจะไม่ตัดฉันจะไม่แต่งตัวรวมความกว้างๆฉันจะไม่แต่งตัวแค่คุณจะไม่แต่งตัวเฉิดฉายอย่างที่เคยเป็นเคยชอบเคยอะไรเนี่ยคุณพยายามสัมมาวายามะคุณมีสติสัมมาสติเป็นองค์ห้อมล้อมประธานาธิบดีที่คุณเข้าใจแล้วว่าคุณจะปฏิบัติหลักนี้คุณก็ปฏิบัติจริงๆเลยมีความระลึกรู้ตัวว่าเรามีสีน้ำเรามีหลักอันนี้นะไปไหน มาไหนยืนเดินนั่งนอนดำริทั้งกระบะสัมมาสังกัปปะต้องดำริให้ตรงประธานดำริให้ตรงที่ความเห็นว่าเราจะทำอย่างนี้เราจะเป็นอย่างนี้ฟังดีๆนะนี่ขยายสัมมารีมากให้ฟังชัดๆไม่งั้นเราไม่รู้หลักเราปฏิบัติธรรมมีแต่ไปนั่งหลับตาสมาธิขอยืนยันว่าอธิบายสมาธิของพุทธเป็นสัมมาสมาธิของพระอริยะแล้วมันจะเกิดยังไงสัมพันธ์กับศีลสมาธิปัญญายังไงมีองค์ปฏิบัติยังไงฟังดีๆนะพอเรามาปฏิบัติแล้วเราก็จะต้องระมัดระวังยืนเดินนั่งนอนมีสติปัฏฐานคือระหว่างมีสติรู้ตัวระลึกรู้กายนอกกายในระลึกรู้สัมผัสสัมพันธ์กับไอ้โน่นไอ้นี่แล้วข้างนอกแล้วเดี๋ยวก็ไปหาใจแล้วตรวจใจด้วยตรวจตรวจข้างนอกด้วยสัมผัสสัมผัสดูมีความพยายามสัมมาวายามะ พากเพียรก็ทำไม่ถูกตรงตามที่เราเห็นว่าเราจะรักนะเราจะลดนะเราจะไม่ยอมแล้วเราจะไม่พ่ายแพ้ล่ะเราจะต้องเป็นไปให้ได้ด้วยดีเป็นความเหมาะความสมแล้วนี่มันมากไปแล้วนี่มันทำทุกข์กับเราจิตของเราเป็นตัวติดดูตัวอย่างระลึกถึงตัวอย่างเพื่อนฝูงที่เขาเป็นได้เขามีได้ระลึกถึงเขาระลึกถึงพระอริยเจ้าระลึกถึงคนที่เขาเป็นไปโดยเค้าเคยติดเคยยึดแล้วเขาก็ลดลงมาได้จริงแล้วเขาก็เป็นสบายเป็นผู้อยู่มณฑลภาระไม่ถูกหรอกถูกลวงเขาก็อยู่อย่างพอเหมาะพอสมเขาก็นุ่งห่มอย่างสบายแล้วไม่ต้องหลงโลกไม่ต้องพาถูกพาจูงไปอย่างสังคมซึ่งเดี๋ยวนี้มันเฟ้อซะจนร่ำร้องจนรถเศรษฐกิจร่ำร้องจะโน่นจะนี่มันไม่จริงหรอกมันไม่ปฏิบัติจริงมันไม่มีทางลดได้หรอก ไปเมืองญี่ปุ่นใครล่ะอาตมาจำไม่แม่นที่ไปถึงเมืองญี่ปุ่นไปรับรองว่าเศรษฐกิจมากแล้วเขาก็เลยอะไรญี่ปุ่นน่ะพูดญี่ปุ่นว่าอะไรใครที่ตอบย้อนเขาให้ว่าคุณสั่งไปทำไมเครื่องสำอางเหล่านี้คุณลบซะมั่งสิอาตมาจำได้กับใครก็ค้าในหนังสือพิมพ์แล้วก็ลงข่าวรถซะมั่งดิเครื่องสำอางในรถซะมั่งสั่งเข้าไปทำไมแล้วบอกว่าการค้าดุลการค้าของคุณสู้ญี่ปุ่นไม่ได้ไปเมืองญี่ปุ่นญี่ปุ่นก็ถามเอากูสั่งไปทำไมนักหนาอย่างนี้เป็นต้นมันก็จริงๆแล้วจะปรับปรุงเศรษฐกิจมันจะไปได้อะไรมันก็พูดไปมารถอย่างนี้แล้วเนี่ยมันก็ไม่ต้องความต้องการในการจะต้องใช้เครื่องสำอางต้องใช้เครื่องแต่งตัวอะไรเฟิร์สๆเกินๆมันก็ลดลงเราทำได้เท่านี้ มันก็เท่านี้ถ้าเราพยายามพากันทำให้เป็นจำนวนล้านจำนวนล้านๆคนสมมุติง่ายๆเอาแต่แค่ว่าวันนี้เป็นวันแห่งเศรษฐกิจในด้านการแต่งตัวผู้หญิงในประเทศไทยทุกคนหยุดทาลิปสติก 1 วันเงินช็อตแล้วไม่ใช่เงินช็อตเกิดการหยุดแล้วไม่ใช่เงินช็อตหมายความว่าเราจะไม่มีเงินเกินการขาดตอนขึ้นการที่เงินมันจะหมุนออกจะเทออกจากกระเป๋าไปหยุดเทออกทุกคนไม่จ่ายเพราะของไม่ใช้เพราะไม่จำเป็นฟุ่มเฟือยถ้าลดหลายวันมีสติก็ไม่ต้องไปแต้มขึ้นไปอีก หลายครั้งไม่เปลืองลงไปเขาก็ต้องไม่ต้องสั่งซื้อมากถ้าลดรายได้จริงๆเลยนี่ไม่ค่อยแตกไม่ค่อยทาเลยไม่ทาเลยเป็นล้านคนอย่างนี้ก็ต้องหยุดสั่งซื้อลิปสติกร้านค้าก็ต้องงดไปหยุดขายของขี้หมาพวกนี้อาตมาขอบอกว่าใครขายของพวกนี้ก็อย่าว่าอาตมาว่าเลยนะการขายสิ่งเหล่านี้ที่เฟิร์สๆเกินๆพวกนี้อาตมาขอเรียกว่าเป็นมัชชะวณิชชาเป็นการค้าขายสิ่งมอมเมามักจะวานิชชาพระพุทธเจ้าห้ามอุบาสกอุบาสิกาพระน่ะไม่ต้องไปพูดท่านเพราะท่านไม่ซื้อไม่ขายแล้วท่านไม่ได้เปิดร้านค้าแล้วพระน่ะคือไม่ได้ขายไม่ได้หรอกข้อ ข้อนี้ห้ามคฤหัสถ์ไม่ได้ห้ามพระห้ามบริษัทอุบาสกอุบาสิกาไม่ได้มาห้ามภิกษุภิกษุณีอย่าซื้ออยากขายคุณก็เลิกซื้อเลิกขายอันนี้มากูก็เลิกร้านแหมร้านค้าลิปสติกนี่ไม่รู้เอาแล้วป่วยการกล่าวบรรยายถึงร้านค้าเหล้าร้านค้าบุหรี่ร้านค้าของกินกว่านี้ป่วยการกล่าวไปใหญ่พระพุทธเจ้าห้ามฆ่าห้ามขาย 1 อาวุธค้าขายไปฆ่ากันไม่ค้าไม่ขายคำว่าอาวุธกับเครื่องใช้เนี่ยฟังดีๆนะขายมีดผักอะไรนี่แต่ไอ้คนเอามีดหั่นผักไปทำอาวุธอะไรก็ไม่รู้ได้นะแต่เราไม่ได้เจตนาเลยนี่เป็นเครื่องใช้น่ะเป็นเรื่องไม่ใช่ ค่ะแต่ถ้าบอกว่าปืนหรือบิดดาบมีดดาบกับมีดหั่นผักมึงก็เอาไปฆ่าส่วนมีดหั่นผักมันก็เป็นเครื่องใช้อะไรอย่างนี้เป็นต้นเพราะฉะนั้นอันนี้ก็มีแทรกซ้อนนิดนึงแต่ก็เข้าใจหลักคิดว่าเขาคงไม่ยากอะไรที่เราจะพิจารณาเนินห้ามขายอาวุธ 2561 ค้าขายกันแล้วมันเป็นภัยทุกวันนี้บ้านเมืองถึงเดือดร้อนเพราะเขาค้าอาวุธประเทศเลยนะค้ากันเป็นประเทศประเทศเลยนะแล้วเขาจะแสวงหาสันติด้วยการพยายามมีนโยบายจิตใช้จิตวิทยาเพื่อที่จะค้าขายอาวุธแล้วแล้วสันติภาพเจ้าเอ๋ยมีแต่สายลมและแสงแดดเท่านั้นร่ำร้องไปสิสันติภาพร้องหาสันติภาพไม่มีเจอหรอกชาติหน้าอย่าว่าแต่ตอนบ่ายๆเลยชาติหน้าตอนดึกๆก็ไม่เจอชาติหน้าตอนดึกๆก็ไม่เจอสันติภาพไม่เจอ การค้าขายสิ่งเสพติดมอมเมาเช่นนี้แหละสร้างยาเสพติดขึ้นมาสร้างเครื่องแต่งตัวเครื่องสำอางสร้างเครื่องอะไรที่เป็นเครื่องเฟ้อเครื่องเกินพวกนี้สร้างยาพิษที่ร้ายแรงขึ้นมามันก็เหมือนอาวุธอย่างหนึ่งและมี 2 อย่างน่าสังเกตห้ามค้าขายสัตว์กับข้าวค้าขายเนื้อสัตว์หน้าสังเกตทีเดียวพระพุทธเจ้าตั้งเค้าไว้ในกฎหมู่เดียวกันอยู่ในหลักหมู่เดียวกันมันต้องร้ายแรงพอๆกันสิมันต้องโดนแซมเซลล์แน่นอนใช่มั้ยมันต้องแปะเหี้ยอะไรนะแหมเราก็นัดภาษาเงินนะภาษาศาสตร์ไม่เบามันก็ต้องคล้ายๆกันมันเหมือนกันเสมอๆกันสิทำไมการค้าขายสัตว์เป็นกับการค้า เนื้อสัตว์ให้มีความรุนแรงเท่าค้าขายอาวุธมีความรุนแรงเท่าค้าขายเครื่องมอมเมาหรือยาผิดทำไมใช้พิจารณาญาณให้มากนะถ้าผู้ใดใช้พิจารณาให้มากๆได้แล้วจะเห็นว่าสำคัญนะการไม่ให้ค้าขายสัตว์นี่ก็เพราะว่าสัตว์มันจะกลายเป็นเรื่องค้าเรื่องขายเรื่องไม่เอ็นดูกันเรื่องไม่จริงไม่จังจะให้กันถ้าเกิดว่าเราปราณีศาสนาเมตตาปราณีเกื้อกูลใจเอื้ออาทรเอาไปเลี้ยงถ้าเผื่อว่าจะเลี้ยงนะคนจะเลี้ยงสัตว์หมดเลยสัดเป็นหน้าสัตว์ป่าวานิชชาถ้าค้าขายแล้วก็เดี๋ยวจะพังเพราะเดี๋ยวจะ หมดเมตตาบทเมตตานะถ้าเราไม่ค้าไม่ขายกันนี่นะใครมีสัตว์มากกว่าจะใครล่ะมีจิตใจรักสัตว์ก็จะเลี้ยงสัตว์แล้วก็แบ่งกันได้เช็คดูกันว่าไม่เป็นปัญหาไม่ค้าไม่ขาย 2 มังสวณิชชาข้อคิดสั้นข้อสังเกตในฝั่งนางสาวคือเนื้อเนื้อสัตว์เนื้ออยากค้าขายเนื้อข้อที่ 1 ท่านระมัดระวังสร้างเมตตาไว้อย่างโลกก็ทำโลโก้โลโก้ประทับพิการเมตตาบารมีเมตตาธรรมค้ำจุนโลกถ้ามันลดเมตตาเสร็จแล้วมัน โลกนี้อยู่ไม่ได้โลกไม่มีอะไรค้ำจุนเมตตาเป็นเครื่องค้ำจุนโลกไว้เพราะฉะนั้นอันนี้สำคัญมากที่อธิบายให้ฟังเล็กน้อยที่จะอธิบายพิสดารกว่านี้ก็ได้แต่อาตมากำลังแวะออกมาจากสัมมารีมรรคองค์ 8 จับหลักไว้นะว่าอาตมาเดินเรื่องสัมมารีมาองค์ 8 ขณะนี้กำลังไปเที่ยวเพลินชมดอกไม้และสวนยังไม่ได้เดินทางตรงทางเดี๋ยวจะเข้าทางที่จะว่าตอนนี้ขอแวะชมสวนเล็กน้อยมังสวณิชชาเนี่ยคือการค้าขายเนื้อสัตว์ที่ท่านห้ามทำไมมีความสำคัญถึงขนาดห้ามไม่ให้ค้าขายอาวุธฆ่าแม่ค้าขายยาพิษเนี่ยภาพค้าขายเนื้อสัตว์ที่เท่าเทียมกันเลยข้ออยู่ในหมวด 5 นี่ด้วยกันทำไมสำคัญมาก เพราะการกินเนื้อสัตว์นี่เลวขอถามหน่อยคนซื้อเนื้อสัตว์เอาไปเนี่ยถ้าค้าขายเนื้อสัตว์คนซื้อเนื้อสัตว์เอาไปเอาไปทำอะไรหาเมื่อเช้าไปประดับหน้าหมวกเหรอเอาไปประดับบ้านเฮ้ยซื้อโทรศัพท์เอาไปประดับบ้านน่ะเอาไปทำอะไรเอาไปทานซี้เอาไปอุ่นนะมีไหมมีเอาไปอื่นไหมการซื้อเนื้อสัตว์แล้วเอาไปทำอะไรมีมั้ยไม่มีเลยคนซื้อเนื้อสัตว์เอาไปกินลูกเดียวลูกเดียวเป๊กเลยคนซื้อเนื้อสัตว์ไงเพราะฉะนั้นการห้ามไม่ซื้อขายเนื้อสัตว์เขาก็ห้ามกินใครคิดเห็นมั่ง พระพุทธเจ้าห้ามซื้อขายเนื้อสัตว์มันมีลูกเดียวเพราะว่าใครจะซื้อเนื้อสัตว์ไปทำอะไรมีคนเขาลองแย้งเขาบอกว่าเฮ้ยซื้อไปไหว้เจ้าที่ว่าทะแยงระบบซื้อไปไหว้เจ้าเออซื้อเนื้อสัตว์ซื้อไปไหว้เจ้าอาตมาก็เลยอ๋อพอเสร็จไหว้เจ้าเสร็จแล้วก็เลยโยนให้หมากินใช่ไหมหมาก็เลยขาดไปกินใช่ไหมเสียบเลยไอ้สัตว์รองเท้าแล้วมันก็ให้นั่นแหละไอ้ตัวเก่านั่นแหละมันก็ให้กินอะไรก็ตามใจเลี้ยงไม่ออกหรอกเลี้ยงไม่ออกหรอกนี่วิเคราะห์ให้ฟังชัดๆ ธรรมะของพระพุทธเจ้านี่ซับซ้อนลึกซึ้งมีอะไรนัยยะที่ฉลาดเชิงฉลาดเหลือร้ายผู้บริจาคนี่ฉลาดมากเพราะมังสวณิชชานี้อาตมานี้ให้ฟังได้ถึงความสำคัญมันว่าเป็นข้อ 1 ใน 5 ข้อนี้เท่าเทียมกันกับห้ามค้าอาวุธห้ามค้ายาพิษห้ามฆ่าสิ่งมอมเมามันเป็นความสำคัญในด้านจิตวิญญาณมันเป็นความสำคัญในด้านสรีระเนื้อสัตว์ส่วนเมตตาที่ขายสัตว์เป็นเนื้อห้ามค้าขายสัตว์เป็นนี่บอกแล้วว่ามันเป็นจิตวิญญาณที่สำคัญในเรื่องจิตวิญญาณเพราะฉะนั้นเราจะใช้สัตว์เพื่อใช้แรงงานวัวควายบ้างก็จะปราณีกันจะเอื้อเฟื้อกันจะเลี้ยงดูไม่ฆ่าไม่แกงกันแล้วนะมันจะมากแล้วมันแบ่งกันใช้ได้ แจกจ่ายกันได้มันจะมีเยอะพอแจกจ่ายกันทีเดียวในสังคมถ้าไม่ค้าขายแล้วถ้าปฏิบัติถูกศีลถูกธรรมของพระพุทธเจ้านั้นถูกกฎของพระพุทธเจ้าแล้วบ้านเมืองจะงอกงามป่านนี้ก็ไม่ต้องไปใช้ควายเหล็กเพราะควายจริงก็ไปทำลูกชิ้นหมดแล้วเลยต้องใช้ควายเหล็กกันนักหนาและน้ำมันก็มาร้องโอโซนตอนนี้น้ำมันจะไม่มีพอใช้เวลาประมาณสักแวะไปหลายสวนแล้วนะเนี่ยเดี๋ยวจะกลับเข้าทางนะเดี๋ยวจะกลับเข้าทางที่อาตมาตั้งข้อสังเกตให้ฟังสิ่งที่พูดประกอบนี้วณิชชา 5 นี้ก็ตามเพื่อที่จะให้เห็นว่าหลักการต่างๆที่เรามาปฏิบัติธรรมยกตัวอย่างเรื่องเครื่องแต่งตัวจนกระทั่งออกไปวณิชชา 5 ช่วยออกไปเรื่องอะไรต่ออะไรเพราะมัน สวัสดีเช้าเรื่องเครื่องมอมเมายกตัวอย่างให้ตัวเครื่องแต่งตัวเป็นเครื่องเมาเมาเมาเลยลากจูงไปหาอะไรต่ออะไรอีกหลายอย่างก็เอาเถอะเอาทีนี้เข้ามาหาตัวอย่างกล่าวว่าสมมุติว่าเราเองเราจะได้หลักข้อนี้แล้วที่เราจะไม่แต่งตัวแล้วเราจะเลิกเนี่ยแล้วเราก็พยายามปฏิบัติเข้าหาสัมมาอะระหังมีความพยายามมีสติสัมปชัญญะและลึกรู้สึกตัวตนทั่วพร้อมตลอดเวลาเดินยืนนั่งนอนไปไหนมาไหนกินอยู่ทำการทำงานสัมผัสสัมผัสก็อะไรก็ตามจะต้องระมัดระวังระวังสังกัปปะระวังวาจาระวังกัมมันตะคือระหว่างการงานระหว่างสัมมาสังกัปปะสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะอีก 4 อันเนี้ยเราจะทำให้ความนึกคิด ขอลงตัวพอเหมาะได้เริ่มต้นจะริเริ่มไอ้นี่ออกนอกกดแล้วออกนอกหลักแล้วเดี๋ยวมันจะแพลนไปหาไอ้โน่นแล้วเราก็จะต้องตัดต้องละไม่เอานะไม่ตอบเดี๋ยวมันจะพาเราไปเลิกไปไปละเมิดกฎเดี๋ยวมันจะไอ้นี่มันเดี๋ยวนี้มันโยงใหญ่ไปหาไอ้เรื่องที่เราตั้งกฎเอาไว้แล้วนี่มันเชื่อมโยงไปแล้วไม่เอาเราก็ตัดตัดให้สั้นลงเรื่อยๆตัดให้เข้ามาจนสะอาดด้วยอย่างไรที่มันจะทาให้เราตัดสั้นเข้ามาเราต้องพิจารณาจะพอเหมาะได้การใช้คำว่าพอเหมาะได้อยู่ที่เราที่ขายไปแล้วแต่เพราะงั้นผู้ใดปฏิบัติสัมมาอะระหัง 8 ก็จะมีบทประพฤติอย่างเงี้ยมีความรู้เป็นสัมมาสังกัปปะเราจะดำริมาอย่างนี้เอาหน่อยนะไม่เอาอย่างนี้ถ้าอย่างนี้มันนอกน่ะอย่างนี้มันในน่ะจะรู้อย่างนี้เขา ยั่วอยู่แล้วเราก็บอกอันนี้จำเป็นน่ะมีเหตุผลต้องเอาหน่อยนะอันนี้เสื้อผ้าหน้าแพรอย่างนี้ถ้าเราตั้งสมมุติเรื่องว่าเรื่องเครื่องแต่งตัวมันก็จะหาเหตุหาผลมาล่อเราหลอกเราลวงเราเรียกว่าจะดูดดึงเราไปจนถึงเราจะยอมกันได้แล้วก็ต้องดำริให้ดีตั้งใจให้ดีร่ำรวยให้ดีให้มันลดมักน้อยรู้จักพอให้มามีหลักนั้นมักน้อยพอให้พอมาเรื่อยๆขัดเกลาหลับใหญ่ๆมักน้อยพอขัดเกลาขัดเกลาให้เป็นคนง่ายเลี้ยงง่ายเลี้ยงง่ายนะ พระร่วงเสื้อผ้าหน้าแพรคนนี้ก็ไม่ค่อยติดแล้วชุดเดียวเนี่ยได้หมดเลยตั้งแต่ชุดเช้าสายบ่ายเย็นอาบน้ำชุดนอนหน้าสบายมากอย่างนี้เลี้ยงง่ายแต่ถ้าบอกไปเดี๋ยวต้องเปลี่ยนชุดนอนเดี๋ยวต้องแต่งเปลี่ยนชุดเช้าเดี๋ยวเปลี่ยนชุดไปแบบนี้เลี้ยงยากเลี้ยงยากจริงๆเพราะว่าเราไม่เอาอย่างนี้เป็นไปเพื่อหนึ่งมักน้อย 2 สันโดษ 3 ขัดเกลา 4 เลี้ยงง่าย 5 ปรารภความเพียร 5 ปลาลดความเพียรมีอยู่ในหลักเลยหลักของพระพุทธเจ้าเมื่อเช้านี้เปิดตั้งแต่ 16 แท้ๆเลยว่ากันตรงๆกำลังใหม่ๆ mm สดๆสัมมนาอริยมรรคองค์ 8 มีปฏิบัติและมีองค์นี้เป็นไปเพื่อหลัก 5 นี่ด้วยประกอบพร้อมมันก็จะตัดละลงมาเรื่อย เราต้องให้น้อยลงน้อยลงๆเคยอธิบายลักษณะของมักน้อยฟังแล้วสันโดษให้รู้จักพอเสื้อผ้าแค่นี้พอของใช้แค่นี้พอพอบอกแล้ว 200 ชุดใช้จนตายก็ไม่หมดพ่อลดลงมาก่อนนั้นก็ให้พอลดลงมาเหลือชุดเดียว 2 ชุดก็พอได้น้อยลงมาอีกน้อยลงมาเรื่อยๆแจกจ่ายมันเกินแล้วแจกเผื่อคนอื่นไปแขกคนอื่นไปพอมักน้อยพอขัดเกลาเรายิ่งทำเรายิ่งได้ขัดเกลากิเลสเก่าจริงๆใจเราสบายขึ้นความโลภความผิดความยึดตามคลายความเห็นเป็นความสุขความเห็นเป็นความเพลิดเพลินความเห็นเป็นความอร่อยลดลงลดลงมีขัดเกลาเลี้ยงง่ายขึ้นเลี้ยงง่ายขึ้นสะดวกขึ้นเบาขึ้นพ้นภาระขึ้นเรื่อยๆๆๆ แล้วได้ยิ่งเห็นผลเรายิ่งปรารภความเพียรแม้แต่การดำริแม้แต่การจะพูดจะจาก็ไม่ให้มันเป็นเครื่องโยงใยเกี่ยวข้องไปเพื่อที่จะเกินหลักที่เราตั้งไว้จุดที่เราหมายไว้การงานทุกอย่างการกระทำการงานกัมมันตะนี่แปลว่าการงานทุกอย่างทางกายกรรมทางอะไรต่ออะไรก็ไม่ให้มันออกไปอาชีวะหมายความว่าสิ่งที่ทำอยู่มากในวันหนึ่งคืนหนึ่งหรือปีหนึ่งในชีวิต 1 เดือนหนึ่งก็ตามเป็นอาชีพเป็นสิ่งที่ทำอยู่มากหรือบางอย่างทำเลี้ยงชีวิตด้วยซ้ำไปบางอย่างทำเลี้ยงชีวิตด้วยซ้ำไปเพราะแม้แต่เราจะทำอย่างนี้เลี้ยงชีวิตสิ่งนี้ก็ไม่ไปละเมิดกฎของเราไม่ไปทำให้หลักที่เราตั้งใจนี้เสียหายเราก็จะมีอาชีพที่ อยู่อย่างนั้นหรือว่าดีขึ้นอีกอาชีพจะดีขึ้นอีกจะเห็นแกจะมีความฉลาดสมมุติว่าเราเองเราจะตั้งศีลข้อ 1 ศีลข้อ 1 เราไม่ฆ่าสัตว์แต่เราเลี้ยงสัตว์ขายควรปฏิบัติธรรมปฏิบัติไปเล็กน้อยควรจะรู้หรือเราเลี้ยงสัตว์ขายสมมุติว่ายังไม่รู้ข้อที่ห้ามค้าขายสัตว์เป็นสมมุติว่าลูกชิ้นเดียวปาณาติปาตาเวจะฆ่าสัตว์คุณก็ไม่ฆ่าแต่คุณก็เลี้ยงสัตว์ขายขายไปขายไปสัตว์บางอย่างก็เอาไปฆ่าคนทั่วเลยคุณก็จะสะดุดและอาชีพอย่างนี้มันต่อนี่มันต่อนี่เห็นไหมมันต่อไปให้เขาฆ่าเราก็เลี้ยงไปให้เขาฆ่าอย่างเดียวอ้วนๆเขาจะซื้อไปขายดีว่าคุณก็จะหยุดอาชีพนี้เปลี่ยนอาชีพใหม่ เป็นอย่างนั้นนี่อธิบายตัวอย่างให้เห็นว่ามันมีรูปรอยให้เราเข้าใจว่าเราปฏิบัติธรรมแล้วมันจะเห็นมีปัญญาชาญฉลาดอธิปัญญาเกิดผลการขัดเกลาจิตเมื่อเราได้พยายามแล้วได้ขัดเกลาจิตทั้งอธิบายมาเมื่อกี้มักน้อยสันโดษขัดเกลาเลี้ยงง่ายขึ้นดีขึ้นแล้วก็ปรารภความเพียรมันจะเห็นผลแล้วมันจะเพี้ยนมันจะมีความขยันหมั่นเพียรพอใจจะปฏิบัติประพฤติมากขึ้นในขณะที่เราได้ขัดเกลาจิตลงไปจางคลายลงไปรสชาติที่เป็นรถโล่งๆเคยติดเป็นสุขเป็นสิ่งที่จะต้องเอาให้ได้เป็นให้ได้ก็ลดลงไม่เอาแล้วลดลงวางลงแล้วการลดจิตอย่างนั้นเรียกว่าเกิดสมาธิแท้ๆหรือเรียกว่าเกิดอภิสิทธิ์อภิสิทธิ์หมายคำว่าจิตมันจะเจริญยิ่งขึ้นเรื่อยๆเรื่อยๆรถรับจ้างขายต่อกิเลสต่อความหลงผิด ซื้อต่อความที่เคยติดเคยยึดรถลงจริงๆกิเลสนั่นเองแหละมันชอบมันรักมันหลงเข้านึกว่าเป็นของอร่อยเอร็ดอะไรเป็นเรื่องประเสริฐมนุษย์ที่ควรได้ไปมันก็ไปติดจนมันลดลงลดลงลดลงลดลงจางคลายลงแล้วเราจะเห็นด้วยปัญญาปัญญาเราเห็นการเปลี่ยนแปลงของจิตจิตเราแต่ก่อนเขายึดเป็นอย่างนี้อย่านะอย่ามาแก้ไขเลยนะนี่เร็วกว่านี้จังพอเราปฏิบัติแล้วเสร็จพอเราเห็นด้วยปัญญาตอนแรกเห็นด้วยสัมมาทิฏฐิก่อนเห็นด้วยความเข้าใจว่าจิตเราติดนี่มันจะเปลี่ยนแปลงได้เพราะเห็นว่าเป็นได้หรือแม้แต่ธรรมดานี่เราก็ไม่เคยไปติดยึดตลอดเวลาหรอกมันไม่เที่ยงมันไม่ใช่ว่ามันจะต้องเกิดรถอย่างนั้นอยู่ตลอดเวลาหรอกคุณนึกว่าจะอร่อยอยู่ในสวนนี้ แต่งตัวงี้ตลอดเวลาหรือเปล่าตอนคุณไม่แต่งตัวคุณก็เป็นสุขได้เออจริงเกิดความเห็นว่ามันไม่ใช่ของยึดมั่นถือมั่นอยู่อย่างนี้ตลอดนะการจิตที่จะเป็นอย่างนี้อยู่ตลอดตายตัวไม่เป็นจิตเปลี่ยนแปลงได้จิตไม่เที่ยงจิตไม่ใช่ของแท้เห็นอย่างนี้คือเกิดสัมมาทิฏฐิแล้วคนมิจฉาทิฐิแล้วเรียกว่าเห็นอนิจจังเกิดอนิจจังแล้วเนี่ยไม่ใช่คุณไปเอาแต่อนิจจังโอ้ยไม่เที่ยงเดินเห็นหน้ากันอยู่ระดับตายซะแล้วไม่เที่ยงมันเริ่มตัวตนบุคคลเราเขาไม่ใช่ปรมัตถ์เสียอาตมากำลังอธิบายนี้คือปรมัตถ์ปรมัตถ์หมายถึง 170 รูปที่ผ่านรูปก็รูปพระจิตนะไม่ใช่รูปรูปนอกในรูปต้นเสารูปอะไรถ้วยชามไม่ใช่ ไม่ใช่รูปนอกจิตเราเห็นแล้วว่าจิตของเรานี่มันติดอย่างนี้เป็นรูปการติดรูปสัญญาเป็นกามสัญจรเปลี่ยนแปลงได้จนเรามาปฏิบัติธรรมเข้าจริงตั้งหลักตั้งศีลข้อปฏิบัติจริงๆลดลงได้ลดลงได้การเห็นจิตที่ลดลงได้แล้วเห็นความจริงว่าเบาคลายลงมานั่นคือรถสกายยักษ์พ้นสักกายะทิฐิลดลงได้มากก็คือตัวการจิตที่ยึดมั่นถือมั่นจิตที่เสพติดที่เห็นว่าเป็นของอร่อยเนี่ยที่หลงนึกว่ามันจะต้องเที่ยงอย่างนี้นอกจากไม่เที่ยงแล้วยังโตขึ้นโตขึ้นด้วยนะแต่ก่อนเคยปิดยึดมั่นแค่นี้นะตอนนี้ห้ามเลยห้ามเลยยิ่งโตยิ่งโตขึ้นอย่างนั้นไม่เที่ยงเหมือนกันแต่ไม่เที่ยง กิเลสตัวนี้ไม่ได้เรื่องเลยแน่นอกจากว่าแค่นี้แล้วเราไม่เที่ยงว่าเห็นไปในเชิงลดได้แล้วเราก็มาปฏิบัติลดลงลดลงอย่างนี้เราเห็นผลอนิจจังไม่ใช่อนิจจังง่ายๆนะอันนี้จังนี่ฟังดีๆนะอันนี้จังที่เขาพูดอนิจจังทุกขังอนัตตาเราเจอใจรักแล้วแต่รักที่มาเยอะใครรักขี้หมาเยอะไม่ใช่ปรมัตถ์ที่อาตมากำลังอธิบายคือไตรลักษณ์ปรมัตถ์เห็นอารมณ์จิตของเราเลยกิเลสเรานี่เห็นมั้ยนี่มันเหมือนกับจิตเลยจิตมันเหมือนตัวเดียวกันแต่มันเป็นแขกจอดไม่ใช่ของจริงมันไม่เที่ยงนอกจะไม่เที่ยงแล้วคนมิจฉาทิฐิแล้วเรามาปฏิบัติตามหลักศีลนึงว่าลดลงได้แบบนี้ขัดเกลาจิตเป็นอันที่จริงขัดเราถูกขัดเราจะคลายลงนี่คือการลด Sky ลดลงได้มากขึ้นมากขึ้นเล็กลงเล็กลงเล็กลงสัตว์กายะแปลว่าตัวตนตัวตนอะไรตัวตนของกิเลสเพราะฉะนั้นคนทุกวันนี้บอกว่าจะต้องหมดตัวตนไม่ใช่หมดตัวตนอะไรหมดกิเลสของตัวเราหรือตัวตนตัวตนของเราเนี่ยกิเลสไม่ใช่ตัวตนโดยที่ไม่รู้จักตัวตนอะไรก็ไม่รู้ไม่ใช่กิเลสเป็นตัวตนที่บอกว่าหมดตัวกูของกูนี่คือหมดกิเลสของกูไม่ใช่หมดตัวตนเปล่าๆไม่ใช่หมดตัวกูเปล่าๆตัวกูและตัวกูอะไรไม่รู้เรื่องแล้วเขาก็บอกว่าไม่เจ็บตัวกูของกูไม่ต้องลดตั
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive