640213 ตายไปแล้ว ยังสุดดิ้นแส่ด้วยตัณหาอยากอยู่คนเดียว กายก็ไม่มี คือนรก.docx
เนื้อหาในไฟล์
👃640213 ตายไปแล้ว ยังสุดดิ้นแส่ด้วยตัณหาอยากอยู่คนเดียว กายก็ไม่มี คือนรก👃
💧 สมณะเดินดิน : พ่อท่านเคยอธิบายว่าตายไปก็ไปกับสัญญานี่แหละ
💦💦 พ่อครู : อือ ก็อยู่กับสัญญา
💚 สู่แดนธรรม : พระพุทธเจ้าก็เคยตรัสว่า คนปุถุชนตายไปแล้วยังมีกาย มีเวทนา มีสัญญา มีสังขาร
💦💦 พ่อครู : ใช่ อย่างมหาบัว ตายไปแล้วยังมีกายไปด้วย มันเป็นตัวตน ตายไปแล้วยังมีตัวตน มันไม่รู้เรื่อง เพราะงั้นเวลาตายไปแล้ว มันอยากกินหมาก หมากมันเป็นวัตถุ ตายไปแล้ว มันเป็นที่ความรู้สึก คุณก็คว้าเอาลมๆแล้งๆ มาเป็นวัตถุ มาเป็นหมากพูล คว้ามันก็คว้าไม่ได้ คิดดูสิว่า มันอยาก เฮ้ย อยากมากแล้ว อยากมากแล้วคว้าอยู่นั่นแหละ แค่คว้าถ้าคุณเข้าใจ มันจะเหน็จเหนื่อยขนาดไหน มันจะทรมานขนาดไหน อยู่อย่างนั่นละ เพราะมันไม่รู้ ไม่รู้ว่ามันตาย ไม่รู้ว่ามันไม่มีสิ่งนี้ มันไม่รู้ มันอวิชชา แล้วมันก็จะเอา จะเอา จะเอา จะเอา จะเอาอยู่อย่างนั้นแหละ
💙 สมณะแสนดิน : มันไม่เคยฝึกที่จะหยุดเอาเลยนะครับ 💦💦 พ่อครู : หยุดสุดดิ้น มันดิ้น ดิ้น ดิ้น ดิ้นอยู่อย่างนั้นแหละ นี่แหละคือสัตว์นรก ดิ้น และดิ้นไม่รู้ความเร็วกี่รอบ
💗 คุณต้อม : ถ้าเทียบสภาวะคนที่เป็นอัมพาตทั้งตัว แต่รู้เรื่อง อยากเอาอะไรก็เอาไม่ได้
💦💦 พ่อครู : นั่นแหละๆ ใกล้ๆกันนิดหน่อย จริงๆแล้วจิตมันดิ้นใช่ไหม นั่นแหละ จิตมันตายแล้ว มันดิ้นยิ่งกว่าอัมพาตอีก อัมพาตมันรู้นะว่ามีร่างกาย ที่มันจะทำงานไม่ได้ แต่ตายไปแล้วมันไม่รู้
💗 คุณต้อม : ไม่รู้ว่าตัวเองตาย
💦💦พ่อครู : ไม่รู้ว่าตัวเองตาย ไม่รู้ว่าพวกร่างกายนี้ใช้ไม่ได้ นึกว่ามันใช้ได้อยู่ปกติทั้งนั้นแหละ
💗 คุณต้อม : อ่อ ก็เลยใช้อยู่ แต่ว่าไม่ได้
💦💦 พ่อครู : โอโห ดิ้นๆๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าเราดูที
อ่านต่อ
่ไหน เราอยู่อะไร มันก็จะเอาอย่างที่เราอยู่เราเป็นอะ คนที่หลงเป็นอย่างนี้ทั้งนั้นแหละ อย่างมหาบัวตายไป ดิ้นไม่รู้จะดิ้นอย่างไง ไม่มี พยัญชนะ ไม่ภาษาที่อาตมาจะอธิบาย ใข้คำว่าดิ้น ดิ้นแส่ด้วยตัณหา อยาก นี่แหละศัพท์นี้ ดิ้นแส่ด้วยตัณหา คือ อยาก ตัวนี้แหละ สุดลิ่มเลย คิดดูสิว่ามันจะดิ้น เร็ว แรง มันดิ้นเร็ว มันก็เลยยิ่งแรงๆๆ แล้วมันก็ ถ้าใครไปใกล้มันก็ โอโห มันจะแรงมากเลย
💙 สมณะแสนดิน : ไม่มีใครใกล้มันได้เลย
💦💦 พ่อครู : ใกล้ไม่ได้ มันอยู่คนเดียว ตัวเดียว อันเดียว แล้วก็ไม่ได้อยู่กับใครหรอก แต่ตัวเองนี้ดิ้น ดิ้นแรง โง่ ไม่มีภาษาจะพูดแล้ว เกินที่คำนวณ เกินที่ประมาณ ฟังแล้วมันเหมือนไม่มีอะไรมาก มันไม่มีคำมากกว่านี้ที่จะพูด นั่นคือนรกจัด ตัณหาจัด
💦💦 สมณะแสนดิน : ถ้าเราเป็นอัมพาต เราอยากกินอันนี้ แต่ว่ามันไม่ได้กิน มันก็ไปกับอย่างอื่น อย่างเช่น ความเจ็บป่วย
💦💦 พ่อครู : ใช่ มันออกไปทางทวารนั้น ทวารนี้ แต่ตายแล้วมันไม่มีทวาร มีแต่จิตทวารเดียว มันไม่มีอะไรเลยจริงๆ
💙 สมณะเดินดิน : เคยฟังพระอาคันตุกะ เขาบอกว่าท่านไปนั่งคนเดียว เห็นหน้าสมณะที่ไม่ชอบ อยากจะชกเลย คือตอนอยู่กับหมู่ ไม่เกิดความรู้สึกอะไรเลย แต่พอวิญญาณอยู่เดียวๆ มันโกรธขึ้นมา มันไม่มีอะไรขีดขั้น ตอนอยู่อย่างนี้มีมารยาท มีวัฒนธรรม มันก็ไม่ทำอะไร
💦💦 พ่อครู : มันยับยั้ง พออยู่ส่วนตัว มีอิสระเต็มที่ไง
สนทนาที่ ชั้น 4 เฮือนศูนย์สูญ บวร ราชธานีอโศก
ถอดข้อความโดย อุทัย