221015-A ธรรมจากพระโพธิรักษ์ ตอนบารมี10ทัศ ตอน1-พ่อท่าน-สถานีวิทยุขส.ทบ-R303.txt

ดีดีกว่าสัตว์เพราะว่าสัตว์มันไม่รู้อย่างนี้หรอกถ้ามันไม่สะสมอย่างนี้สัตว์มันไม่รู้จักคุณงามความดีมันไม่ยอมเหนื่อยอย่างนี้หรอกสัตว์เดรัจฉานน่ะแต่คนเนี่ยรู้แล้วก็ทำอันนี้เขาเรียกว่ามุมดีเหมือนกันหรือว่าขยันทำขยันสร้างให้ได้มากขยันก่อให้ได้มากขยันเพิ่มสิ่งที่ควรจะเพิ่มไม่ควรอยู่เกียจคร้านเปล่าเปล่านะยังมายังเงี้ยมันกินเสร็จ มันได้กินแล้วพอแล้วมันก็นอนไปอย่างนั้นแหละนอนมันไม่ทำงานทำการอะไรไปหาเรื่องทำอะไรนอนไม่งั้นถ้าคนเป็นอย่างหมาบ้างเนี่ยเราก็เรียกว่าคนก็เหมือนเดรัจฉานแต่คนเราไม่เหมือนเดรัจฉานตอนที่เรากินแล้วก็ไม่เอาแต่นอนเหมือนอย่างกับหมาเขาเรียกว่าคนดีดีขึ้นกว่าสัตว์เป็นสัตว์ที่ประเสริฐกว่าเป็นสัตว์ที่ประเสริฐกว่าเดรัจฉานหรืออย่างยกตัวอย่างหมานี่แหละอย่าหาว่าต่ำเลยไม่ใช่ต่ำหรอกจะเทียบเคียงจะเอามาพูดเทียบเคียงให้เห็นชัดๆๆนะครับอย่าเข้าใจว่าพูดนี้นะเป็นสิ่งที่พูดตามที่จริงไม่ได้ต่ำไม่ได้สูงอะไรเทียบเคียงให้เห็นชัดๆเท่านั้นเองเพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าผู้ใดมีจิตประเสริฐมีจิตสูงกว่าไม่คิดเหมือนหมาไม่ทำเหมือนหมามีสติสัมปชัญญะมี อยากรู้สูงกว่าหมามีเวลาเหลือแทนที่จะกินแล้วก็นอนพอกินแล้วไม่เอาแล้วเอาแต่นอนหลับต่อขี้เกียจขี้คร้านไม่ทำงานทำการต่อไม่เอาแหละคนเราไม่ทำเพราะคนเรามีสติปัญญามีความรู้ดีรู้ชอบสูงกว่าอย่างสุนัขอย่างหมาอย่างเก่าดังกล่าวแล้วเพราะฉะนั้นเราก็จะทำงานสะสมให้มันได้งานได้ผลปลูกผักปลูกไร่อะไรก็ทำให้มันได้มากๆขึ้นมาเพิ่มเติมจะได้เกื้อกูลโลกจะได้เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ทำงานโน้นงานนี้ก็ขอให้มันได้มากๆขึ้นเพื่อที่จะทำให้ได้ผลแต่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แก่คนโน้นคนนี้อย่างนี้ก็เป็นกุศลเป็นความดีอันนึงของคนเป็นความฉลาดเป็นปัญญาที่ดี สามารถทำได้สัตว์ไม่ทำแต่คนทำเพราะฉะนั้นจึงเรียกว่าคนนี้ดีนั่นเป็นสิ่งประเสริฐชั้น 1 ทีนี้ถ้าผู้ใดทำมาได้มากๆทำมาหากินได้มากนั้นคนนั้นก็เลือกมาแต่กรรมเก่าเนื่องมาแต่สิ่งที่ตัวเองได้สั่งสมไว้เป็นบุญบารมีแต่สมัยเดิมทำมาหากินอะไรนิดอะไรหน่อยก็ได้งอกเงยลาบก็ดียศก็สูงสรรเสริญก็มาทำไอ้โน่นนี้ก็ได้มากถ้าไม่มีน้อยก็ได้เจริญอย่างนี้เรียกว่ากรรมเก่าดีพอได้ทำบุญสร้างกุศลมาจากปางก่อนบางคนจะสังเกตได้ว่าเพื่อนเราชาวที่อยู่ด้วยกันบางคนขยัน เหน็ดเหนื่อยน้อยกว่าเราเลยเน็ตเหนื่อยมากกว่าเราด้วยบางทีนี่แต่ก็ไม่เจริญเท่าเราหรอกร่วมร่ำรวยลาภก็ไม่ได้เท่าเรายศก็ไม่ขึ้นสูงเท่าเราสรรเสริญก็ไม่ได้มากกว่าเราขอถามขยันหมั่นเพียรยิ่งกว่าเราด้วยซ้ำไปนั่นเพราะอะไรเพราะว่ากรรมเก่าเขากุศลเก่าบารมีเก่าเขาไม่มีก็ไม่ได้ทำมาก็ไม่ได้สั่งสมมาด้วยเหตุนี้แหละจึงอยากจะให้ขอระลึกกันบ้างคนเราเกิดมาชาตินี้เมื่อมีโอกาสมีความคิดดีมีสุราษฎร์ธานีคือมีสภาพที่ดีสภาพเจริญที่สูงสุดให้แก่ตนแล้วแล้วก็มีสติสัมปชัญญะดีมีปัญญาดีก็อยากจะให้ทำสิ่งที่ดียิ่งขึ้นเช่น เมื่อเราสามารถทำมาหากินได้เพียงพอเลี้ยงกายได้แล้วเราไม่ตายมีข้าวกินมีปัจจัย 4 พอใช้มีเครื่องนุ่งห่มมีบ้านช่องอยู่ได้แล้วนะถ้าเจ็บป่วยได้ไข้ก็มีสตางค์ซื้อยารักษาตัวเองได้แล้วนี่เรียกว่าปัจจัย 4 เราก็จงพยายามเอาส่วนที่ได้ที่เราทำมาจะเป็นการทำราชการจะเป็นการทำไร่ทำนาจะเป็นการทำมาหากินในทางไหนก็ได้มันได้สิ่งที่เป็นลาภวัตถุใดๆมาเหล่านั้นขอให้ทุกๆคนเอามันเข้ามาทำประโยชน์ให้สูงขึ้นกว่าที่จะเอามาใส่เซฟไว้เอามาใส่ยุ้งใส่ช้างเหลือๆไว้ ก็เน่าเสียต้องเททิ้งหรือแม้เงินนั้นก็เอาไว้ใส่ถุงใส่เซฟใส่ธนาคารหอบหวงไว้จนกระทั่งที่สุดเรามีมากเสร็จแล้วเราก็ตายไปตายไปทั้งๆที่เงินของเรานี่ทำมาหาได้แล้วเหลือบางทีบางคนเป็นแสนเป็นล้านกองๆเข้าไว้เสร็จแล้วเราก็ตายจากมันไปอย่างนั้นเรียกว่าผู้นั้นทำบุญมาแตกต่างก่อนดีชาตินี้ทำมาหาได้แล้วเสร็จไม่ทำบุญต่อเรียกว่าผลาญบุญเก่าผู้ที่ได้ทำอย่างนี้แล้วตายไปชาติหน้าเกิดมารับรองว่าจะไม่มีบุญต่อเพราะไม่ได้ทำบุญไม่ได้ทำกุศลไม่ได้สร้าง มีอะไรไว้ต่อเลยเบิกเหมือนเบิกธนาคารมาเหมือนเบิกธนาคารมาชาตินี้เบิกมาเสร็จแล้วก็เบิกทิ้งมึงก็หาเงินมากองใส่เซฟไว้แล้วเราก็ตายจากไปนั่นแหละนั่นแหละเบิกทิ้งเพราะฉะนั้นเมื่อเบิกทิ้งแบบนี้มันก็หมดน่ะสิเงินน่ะชาติหน้าก็เงินเราก็ครองหรือว่าบารมีทางลาดทางวัตถุทางอะไรเราก็พร้อมไม่ได้ทำไว้ไม่ได้สั่งสมไว้ไม่ได้สร้างเป็นบารมีเสริมบุญแม้แต่ถ่านก็ไม่ทำบุญก็ไม่ทำเพราะฉะนั้นจึงไม่มีบารมีในทานบารมีในบุญต่างๆพวกนี้เหลือติดต่อไปชาติหน้าพูดทำอย่างนี้น่าเสียดายน่าเสียดายมากถ้าเผื่อว่าใคร ตามที่ทำมาหากินแล้วมีพอมีพอกินซื้อปัจจัยหรือว่าแลกปัจจัยได้พอเลี้ยงตนเลี้ยงลูกเลี้ยงตัวได้ดีแล้วเหลือมาจากสิ่งนั้นหรือว่ามีส่วนเกินจากสิ่งนั้นจงพยายามหัดทำบุญหัดทำทานไว้ถ้ามันไม่เหลือบ่าก็แรงไม่ถึงตายเกลียดมันไปทำหรือไม่เกลียดใครมีใจกล้าจะทำอย่างกล้าๆก็เชิญทำนะแล้วเราจะได้สั่งสมบุญสั่งสมทานสั่งสมบารมีนั้นติดไว้เป็นเชื้อในพบภาคหน้าถ้าไม่ทำบุญไว้ในภพภาคนี้และพบภาคหน้ามันมีไม่ได้เพราะฉะนั้นแม้เรามีน้อยเพราะชาตินี้เราทำได้น้อย ทำยังไงก็ไม่ค่อยขึ้นทำยังไงก็ไม่ค่อยรวยทำยังไงก็ไม่ค่อยได้มากนั่นเพราะชาติก่อนเราไม่ได้ทำบารมีมาไว้เก่าชาตินี้เราเกิดมาเราทำขยันขันแข็งหมั่นเพียรอยู่แล้วล่ะแต่มันก็ไม่รวยเราก็ไม่ได้มากเราก็ไม่ได้มีก็จงพยายามคิดให้ได้ว่านั่นเพราะเราปางก่อนเราไม่ได้ทำบุญทำทานไม่มากชาตินี้แม้ได้น้อยก็เกลียดทำทานซะอย่าทำอย่าทำทานเอาไว้อย่าทำบุญเอาไว้มันจะได้สั่งสมเป็นบารมีไปชาติหน้าชาติหน้าเราจะได้ทำอะไรนิดก็เป็นเงินทำอะไรหน่อยก็เป็นทองเหมือนกับคนที่เขามีบารมีในชาตินี้เห็นว่าก็ทำอะไรนิดอะไรหน่อยเจริญเป็นเงินเป็นทองเป็นลาภเป็นอะไรเหลือเฟือขึ้นไปทีเดียวอย่างนี้แหละคนเขาทำไว้เพราะฉะนั้นชาตินี้เมื่อเรา เหมือนเขาเราก็จะขยันหมั่นเพียรเข้ามันจะได้น้อยก็เพราะกรรมจำแนกเรามานี่กรรมทำให้เราเองเกิดมาชาตินี้ทำมากแต่ได้น้อยทำยังไงก็ไม่ร่ำไม่รวยก็เพราะว่ากรรมจำแนกเรามาปางก่อนเราทำบุญทำทานไม่น้อยกรรมจำแนกให้เราเกิดมาชาตินี้จึงทำอะไรก็ไม่ค่อยรวยทำมากก็ได้น้อยเพราะฉะนั้นชาตินี้ไม่เอาล่ะชาตินี้ถึงแม้ได้น้อยก็เกลียดนะอย่าไปฟุ่มเฟือยอย่าเอาเงินไปล้างผลาญไปเล่นอบายมุขไปหลงฟุ้งเฟ้อในการลำเลียงละครการละเล่นราหูที่เป็นอบายมุขต่างๆเอาไปเที่ยวผู้หญิงผู้ชายเอาไปเปลืองสมบัติไอ้โน่นไอ้นี่เอาไปทำลายต่างๆอย่าเอาไปทำลายมากเอาเงินเหล่านี้มาทำบุญมาทำทานแล้วแทนที่จะเอาไปฟุ่ม เขาเล่นผลาญเล่นอย่างนั้นน่ะมันไม่เป็นกุศลมันไม่เป็นบารมีนะอย่าทำอย่าไปเอาไปทำเอามาสร้างบารมีให้แก่ตนทำบุญทำทานดีกว่าการทำทานนั้นก็แจกกับคนยากคนจนคนเจ็บคนป่วยคนที่อดขี้ยาคนที่เขามีน้อยกว่าเรามีอีกมีเหมือนกันคนที่เขามีน้อยกว่าเราเราก็ให้เขาไปถึงแม้จะให้คนที่พอๆกันไม่ต้องมีน้อยกว่าเราหรอกทำมาหากินก็พอๆกันเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่เกื้อกูลกันก็ดีเหมือนกันก็ได้เป็นทานบารมีเป็นบุญบารมีทานกับพระกับเจ้าผู้ที่อดเจ้าผู้ที่ท่านบำเพ็ญเป็นพระเป็นสงฆ์หรือว่าเป็นผู้บวชผู้ปฏิบัติธรรมก็ได้บุญสูงขึ้นไปอีกเป็นบุญบารมีของเราได้ทำเขาไว้ชาติ หน้าเราก็จะได้มีบารมีนี้สืบต่อทำอะไรนิดอะไรหน่อยก็เป็นเงินเป็นทองขึ้นไปได้อย่างนี้เป็นต้นนี่เรียกว่าคนทุกคนควรจะรู้จุดนี้มุมนี้แล้วก็หัดทำให้แก่ตนเราจะได้สูงขึ้นก้าวหน้าขึ้นอย่าผลาญเงินตัวเองเล่นโดยไม่เป็นประโยชน์เอาไปเล่นไพ่เล่นโป๊เสียเอาไปผลาญเรื่องผู้หญิงผู้ชายเอาไปเล่นอบายมุขต่างๆเอาไปเที่ยวทะเลสำมะเลเทเมาเอาไปใช้จ่ายในทางที่ไม่เป็นประโยชน์เอาไปหลงสวยหลงงามมากๆก็เปลืองเงินไม่ต้องลงสวยหลงงามมากก็ได้นะไม่ต้องจับจ่ายฟุ่มเฟือยอะไรดีให้เหลือเงินเยอะแยะหรือให้เหลือวัตถุล่ามากๆแล้วเราเอามาทำบุญทำทานไว้จะเป็นบารมีสืบต่อไปภายหน้านี่ดีมุมนึง ที่นี่พูดถึงคนมีบารมีคนที่มีบารมีชาตินี้ทำอะไรก็รวยแม้มีเงินหมื่นเงินแสนเงินล้านทำวันละนิดอะไรหน่อยก็เป็นเงินทำอะไรหน่อยก็เป็นทองหล้าก็แยะยศก็สูงสรรเสริญก็มาทำได้นี่แสดงว่าบารมีชาติก่อนดีพอมาชาตินี้เมื่อมีเงินมีทองก็มามียศก็สูงมีสรรเสริญก็ใหญ่ๆโตมากมายได้แล้วล่ะก็ชาตินี้อยากกินบุญเก่านะอย่าทำลายบุญเก่าสูญน่ะเงินก็เอาไปฝากแบงค์ทิ้งไว้แล้วก็ตายจากไปเฉยๆโดยไม่ทำบุญทำทานบารมีไม่สั่งสมบารมีเอาไว้น่าเสียดายนะน่าเสียดายนะลูกสาวก็ตามนะหลานเหลนก็ตามรอให้มันเล็กๆน้อยๆอย่าให้มันมาก ให้มันหัดทำงานให้มันหัดขยันหมั่นเพียรเหมือนเราแล้วมันก็จะเลี้ยงตนของมันได้อย่าไปหาเงินยัดเยียดให้ลูกเต้าให้มากมันขี้เกียจขี้คร้านดีไม่ดีมันผลาญซ้ำหลานทิ้งด้วยซ้ำไปฝึกให้ลูกขี้เกียจขี้คร้านไม่ดีต้องฝึกให้ลูกรู้จักทำงานหาเงินใช้หาเงินเองรู้จักใช้น้ำพักน้ำแรงของตัวเองอย่าไปเอาเงินป้อนใส่มือมันมันจะเกิดเป็นการขี้เกียจเกิดเป็นการขี้คร้านเกิดเป็นการไม่รู้ค่าของเงินแล้วมันก็ไม่รู้จักหาไม่รู้จักที่จะทำเพื่อที่จะได้มาแต่มีแต่หน้าที่ใช้ทำแต่ใช้เราก็เป็นขี้ข้าลูกนั้นประการหนึ่งนอกจากเป็นขี้ข้าลูกแล้วยังทำให้ลูกนั้นมี ด่านเสียคือลูกไม่รู้จักทำมาหากินไม่รู้จักหาเงินไม่รู้จักทำมาหาใช้แต่รู้จักแต่ใช้ไม่รู้จักทำมาแต่มีแต่ใช้อย่างนี้เสียสันดานนะเพราะงั้นเราอย่าไปสอนลูกศิษย์สอนอย่างนั้นเงินทองให้แก่ลูกก็ให้บ้างพอสมควรในขณะที่เรียนหนังสือมันยังหาเงินไม่ได้ก็ส่งเสียให้เรียนให้รู้จักใช้ปัญญาและก็ให้ฝึกอาชีพทำโน่นทำนี่ให้เป็นรู้จักทำมาหาใช้ใช้พลังงานร่างกายใช้พลังงานสมองทำงานให้ดีแล้วก็ลูกเราก็จะเป็นคนรู้จักทำงานไม่เกียจคร้านแล้วก็จะได้รับผลประโยชน์ตอบแทนเมื่อเขาเป็นตัวเป็นตนได้นะลูกเขาก็จะตั้งตัวได้โดยเราไม่จำเป็นที่จะต้องเอาเงินไปยัด ใส่มือเด็กไปเอาเงินยัดเยียดใส่มือลูกไม่ต้องเมื่อเราให้ปัญญาให้กำลังกายแก่ลูกเต้าเราได้แล้วลูกเขาก็จะตั้งตัวของเขาเหมือนกันแล้วเขาก็จะมีสิ่งนั้นเป็นประสบการณ์ไว้สอนลูกของเขาต่อไปอีกความเจริญก้าวหน้าโดยการรู้จักใช้แรงงานได้จากใช้พลังกายรู้จักใช้พลังปัญญามันก็จะสืบต่อเรื่อยๆไปไม่ใช่กลายเป็นคนผลาญทรัพย์สินเงินทองอย่างนี้เป็นเรื่องดีที่เราควรจะสอนตัวเราแล้วก็สอนลูกของเราทำให้เป็นอย่างนี้ส่วนเราที่ทำมาหาได้มานั้นมันรวยลาภรวยยศโดยสรรเสริญเอาไว้เป็นของเราแต่ไม่ใช่เก็บไว้นะไม่ใช่ใส่เซฟไว้ดังกล่าวแล้วแล้วก็ตายจากไปลูกก็รีบเป็นสมบัติมรดกชิป ไม่ใช่อย่างนั้นไม่ดีมันไม่เป็นอริยทรัพย์ไม่เป็นหรอกมรดกชั้นดีมันเป็นมรดกอยู่ชาตินี้ลูกหลานได้รับไปเฉยๆถ้าเราจะทำให้เป็นของเราโดยแท้จริงแล้วเราให้มรดกแก่ลูกหลานก็เราให้มรดกโดยการงานโดยนิสัยใจคอโดยการรู้จักทำมาหากินนั่นเราให้มรดกชั้นดีให้ปัญญามันให้วิชาความรู้มันให้การรู้จักการทำมาหากินอย่าเกียจคร้านนั้นเราให้มรดกชั้นดีกินไม่หมดลูกได้ไปแล้วรับรองกินไม่หมดแล้วใช้มีแต่ความเจริญก้าวหน้าถ้าเอาเงินยัดใส่มือลูกนั้นกินหมดแล้วไม่ใช่เจริญก้าวหน้าด้วยถ้าเราไม่หัดวิชาไม่ขัดความรู้ให้ไม่พ่อคูณความรู้ให้ไม่ขอบคุณวิชาการไม่พอมูลการรู้ดีรู้ชั่วเพื่อ จะได้ทำตัวเองให้เจริญอย่างถูกต้องแล้วลูกๆเราไม่ได้สิ่งที่ดีไปเอาเงินยัดใส่มือลา 1-2 ล้านมันใช้หมดเองเลยประเดี๋ยวมันผลาญเกลี้ยงเพราะมันไม่รู้ดีรู้ชั่วแล้วมันทำมาหากินจะให้งอกเงยไม่เป็นชิบหายให้เท่าไหร่ชิบหายหมดอย่างนี้ไม่ให้มรดกที่ดีมรดกที่ให้แก่ลูกแก่เฒ่าที่ดีนั้นต้องเป็นวิชาเป็นความรู้เป็นการงานที่ถูกต้องฝึกหัดฝึกปรือให้ลูกรู้จักทำมาทำหัดทำงานทำการอย่างนี้แล้วเป็นมรดกที่ดีส่วนมรดกหรือส่วนเงินที่ได้นั้นที่เราทำงานมาหาได้ส่วนตนนั้นให้ทำอย่างนี้มันจะเป็นอริยทรัพย์ให้ทำทำทานทำบุญนะเมื่อเรามีมรดกมากๆเอามือเรามีเงินมีลาภมากๆเพราะยศเรามีสูงสรรเสริญเราสูงเราก็จะได้เงิน ลาบสูงด้วยยิ่งได้มากได้สูงอย่าเอาไปฝังเซฟอย่าเอาไปใส่เซฟไปแล้วตายจากมันไอ้อย่างนั้นเรียกว่าเราถอนธนาคารออกมาเหมือนเราถอนธนาคารออกมาแล้วเราก็เอาทิ้งเปล่าเราไม่ได้ปากแบนต่อการฝากแบงค์ต่อนั้นหรือฝากธนาคารต่อนั้นก็คือเราหาเงินหาลาบหาเงินทองมาได้วัตถุมาได้เยอะแยะเอาลาภเอาวัตถุอันนี้ไปทำบุญทำทานฝากไว้อย่างนี้ท่านเรียกว่าอริยทรัพย์เป็นทรัพย์ที่จะเป็นไปในภายภาคหน้าสัมปรายิกัตถประโยชน์นะเป็นสัมปรายิกัตถประโยชน์เป็นจาคะบารมีเป็นทานบารมีเป็นบุญบารมีอันต่อเนื่องไปในคราวหน้าเหมือนเราฝากธนาคารหรือฝากแบ่ง มันไม่เป็นมันไม่เป็นวัตถุหรอกมันเป็นนามธรรมมันเป็นบุญบารมีที่เป็นนามธรรมสืบต่อทอดไปยิ่งเราหาเงินได้มากชาตินี้ได้เป็นแสนเป็นล้านรวยๆเยอะๆแล้วอย่าไปให้ลูกอย่างว่าที่ว่านั้นอย่าไปยัดใส่มือลูกให้มันมากจงทำของเราเองและเอาไว้ฝังไว้เป็นอริยทรัพย์ของเราเองคือบริจาคทานทำบุญไปให้มากเมื่อเราทำบุญทำบริจาคทานไปมากแล้วมันก็จะสืบเนื่องต่อไปเป็นของเราแน่ๆเลยชาติหน้าเราเกิดมาเกิดมาในกองเงินกองทองเลยเชียวแหละนอกจากเกิดในกองเงินกองทองแล้วเราทำอะไรนิดก็จะเป็นเงินเราทำอะไรหน่อยยิ่งจะเป็น ของยิ่งกว่าชาตินี้เพราะเราได้เสริมบุญบารมีต่ออีกชั้นหนึ่งฟังให้ดีนะอันนี้เป็นบุญชั้นชั้นซ้อนซ้อนขึ้นไปนะนี่สอนให้แต่ละคนรู้จักการสร้างกุศลผลบุญให้แก่ตัวเองนี่เป็นชั้นดีนะเพราะฉะนั้นเมื่อใครจะทำก็ทำก็ทีเดียวทำจริงมีจริงใครมีเงินมากก็ทำทานมากใครมีวัตถุมากก็ทำบุญมากทำบุญทำทานให้มันมากเข้าไปอีกอย่าไปหลงผลาญเงินใช้เงินให้มันไม่ใช่อริยทรัพย์เพราะฉะนั้นแม้แต่ให้ลูกให้หลานก็ตามเราก็ให้ตามที่พอเหมาะพอควรอย่าไปหาหลงหามาซะแย่เสร็จแล้วเราเองก็ให้ลูกหลานรับเป็นมรดกเป็นวัตถุแล้วเราตายจากไปโดยชาตินี้ทั้งชาติไม่ได้ทำบุญไม่ได้ทำ มันไม่ได้สั่งสมภารบารมีจาคะบารมีไม่ได้สั่งสมบุญบารมีอะไรซึ่งจะเป็นสิ่งเป็นพาหะหรือเป็นญาณหรือเป็นภพเป็นแดนที่เราจะไปอาศัยในชาติหน้าเลยมันน่าเสียดายตายจากบางคนตายจากกองเงินกองทองสะสมไว้แล้วก็ตายฝากเซฟฝากแบงค์ฝากธนาคารไว้และตายจากไปบางคนมีเป็นล้านๆบางคน 5 ล้าน 10 ล้าน 20 ล้านโอ๊ยน่าเสียดายถอนธนาคารออกมาเปล่าแท้ๆเลยเสร็จแล้วชาติหน้าหมดเนื้อหมดตัวชาติหน้าไม่มีพื้นฐานเลยทานไม่ทำบุญไม่ทำไม่มีเหลือไว้ให้เป็นบุญทานอันแสนสุขไว้เลยชาติหน้าก็ไม่มีบารมีต่อนี่ฟังบารมี เพราะฉะนั้นใครอยากมีบารมีอย่างนี้แล้วอย่าหลงอย่าหลงตายจากเงินโดยเฉพาะทิ้งอยู่ในเซฟทิ้งอยู่ในแบงค์แล้วก็ลูกหลานมันเอาไปผลาญไม่ได้เรื่องอันนั้นไม่ได้เป็นของตนแต่เป็นของผู้อื่นใครทำทานผู้นั้นได้ฝากกันไม่ได้และพ่อแม่ตายไปแล้วเราก็ทำทานทำบุญอะไรฝากไปให้เนี่ยมันเป็นบุญแต่เพียงจิตมันไม่ใช่บุญของวัตถุเพราะฉะนั้นนี่เคยพูดกันมามากแล้วว่าถ้าใครจะทำบุญทำทานแล้วล่ะก็มันเป็นผู้มันเป็นบุญเป็นทานของผู้ทำนั้นเป็นผู้ได้ไม่ใช่ว่าทำบุญทำทานนั้นแล้วก็ส่งไปให้พ่อส่งไปให้แม่อยู่อย่างนี้ไม่ดีนะอย่างนี้ไม่ถูกมันได้เหมือนกันแหละแต่ ถ้ามันไม่สูงไม่เป็นบุญเป็นทานที่สูงเพราะว่าแม้แต่พ่อแม่ของเราที่ตายไปแล้วก็ดีแล้วเราทำบุญทำทานฝากไปให้นั้นน่ะก็ได้รับแต่ว่าวิญญาณพ่อแม่ที่มารับนั้นมีวิญญาณชนิดเดียวเท่านั้นที่มารับได้คือวิญญาณเปรตวิญญาณเปรตมารับเอาบุญเอาทานไปได้เราอยากให้วิญญาณพ่อแม่เราเป็นเปรตหรือถ้าพ่อแม่เราเป็นเปรตอยู่เราทำบุญทำทานให้เราก็บอกพ่อแม่เราเสียก็ไปเถอะพ่อแม่รับประทานคนนี้ทีเดียวอย่ามาคอยเป็นเศษคอยรับส่วนบุญอยู่นะพ่อแม่ไปเกิดไปเกิดดีถึงศุกร์ที่ไหนไปทีเดียวนะถ้าเกิดเป็นวิญญาณเทพธิดาตามบุญที่พ่อแม่ทำได้ก็ไปหรือไปเกิดเป็นมนุษย์ได้ก็ไปเกิดเสียอย่าไปหลอกล่อให้พ่อแม่มา รับแล้วรับเหล้า 10 ปี 20 ปี 30 ปี 50 ปีก็ยังมาทำทานให้พ่อแม่อยู่พ่อแม่ก็ไม่เปิดอยู่เท่านั้นเองไม่รู้จะไปไหนนี่พระพุทธเจ้าท่านตรัสเอาไว้นะมีอยู่ในพระไตรปิฎกมีถ้าใครอยากจะอ่านก็จะบอกให้นะไม่รู้พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าทำทานทำบุญไปให้แล้วนี่มีพวกเปรตทั้งนั้นแหละมารับบุญทำทานมารับทานรับบุญไปได้พระไตรปิฎกถ้าใครอ่านภาษาไทยก็อ่านได้เรื่อง 37 เออพระไตรปิฎกภาษาไทยเล่ม 37 ถ้าบาลีก็มีเล่ม 24 นะอังคุตตรนิกายอยู่ในอังคุตตรนิกายมหัศจรรย์ทักษะสันนิบาตเนี่ยเรียกว่าเอกาทนี้บาตรข้อ 166 เรียกว่าข้อ 166 ชนุชโสณดีสูตรชานุชิตผู้เดียวเท่านั้นแหละมารับมารับได้วิญญาณของเปรมถ้าวิญญาณอื่นไม่ได้ถ้าพ่อแม่เราไปตายเป็นเปรตก็มารับได้ถ้าพ่อแม่ของเราไม่ไปเปิดทำทานได้ยังไงก็ไม่ถึงทำไมยังไงยังไงก็ไม่ถึงตอนนั้นพ่อแม่บางคนเนี่ยถ้าตายไปแล้วไม่มาเป็นเปรตแล้วจะไปทำเลยทำแล้วส่งไปให้มันก็เปล่าไม่ได้มีอะไรมันไม่ได้รับหรอกนะเดี๋ยวพระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้เปรตทั้งนั้นน่ะมารับได้แล้วเปรตชนิดปูมีชื่อด้วยประดับทับทิมชีวิตเกษตรมารับได้ คนอื่นก็มารับไม่ได้ด้วยนะเวลาสำหรับการบรรยายเรื่องบารมี 10 ทัศก็ได้หมดลงแล้วท่านจะติดตามตอนที่ 2 ได้ในคราวต่อไปในเวลาและสถานีเดียวกันนี้ผมด้วยซ้ำ โลกที่สูงสุดดับระทมดูด้วยพระธรรมพระหลายจงเปล่งวาจาว่าสาธุ คำนั้นผู้คนทั้งหลายจงเปล่งวาจาว่าสาธุค่ะ ภาวนาดูสรณาคือพระรัตนตรัย [ไม่สามารถถอดข้อความได้]