221017-C ธรรมจากพระโพธิรักษ์ ตอนบารมี10ทัศ ตอน3-พ่อท่าน-สถานีวิทยุขส.ทบ-R305.txt
เนื้อหาในไฟล์
ขณะนี้เราได้เข้าสู่รายการธรรมะจากพระโพธิรักษ์ได้จัดให้มีขึ้นเป็นประจำตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันเสาร์สำหรับธรรมะที่จะได้รับฟังกันในวันนี้เป็นการบรรยายเรื่องบารมี 10 ทัศได้เสนอติดต่อกันมาครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3 ขอเชิญท่านรับฟังได้ณบัดนี้วัดทำบุญกับพระอริยะนี้ได้ไปเพชรบูรณ์มากกว่าทำบุญกับคนนะเพราะพระ ที่ทำให้โลกถ้าไม่โกรธแล้วก็ถ้ามีปัญญาสอนคนได้เนี่ยเป็นพระอริยะเป็นโสดาบันก็ดีเป็นสังฆทานสามีก็ดีเป็นอนาคามีก็ดีหรือเป็นพระอรหันต์ก็ยิ่งดีใหญ่ถ้าท่านยังสอนคนได้มากและยิ่งไม่โลภยิ่งไม่โกรธมากได้เท่าใดท่านจึงเป็นพระอริยะสูงขึ้นเพราะอย่างนี้ถ้าเราไปทำบุญกับท่านยิ่งได้บุญมากมันได้บุญมากยังไงเพราะว่าเราทำเราก็เท่ากับเราทำบุญกับท่านเท่ากับเราเลี้ยงชีวิตท่านไว้ให้อยู่เมื่อท่านมีชีวิตอยู่ท่านก็ได้โปรดสัตว์ท่านก็ได้สั่งสอนมนุษย์สอนผู้ที่ไม่รู้ไม่รู้ตามสอนคนที่โลภให้ลดโลภลงสอนคนที่ขี้โรคให้มีความรู้จักการทำทานทำจาคะทำบุญและก็หัดทำการรัฐตัดความโลภออกจากตัวตนไปด้วยวิธีต่างๆโดยอุบาย มันก็ทำให้โลกเจริญขึ้นเพราะว่าโลกไม่เต็มไปด้วยความโลภแล้วก็หัดซ้อนคนอย่าให้หัดโกรธไม่เอาโทรศัพท์ไม่เอาไม่โกรธท่านมีปัญญาสอนคนได้เมื่อเธอมีชีวิตอยู่ท่านก็จะได้สอนคนให้คนอื่นคนต่างๆให้คนทั้งหลายเขาได้เป็นคนไม่โลภไม่เบียดเบียนไม่แย่งชิงถ้าไม่คิดโกรธแล้วก็มีปัญญาเมื่อคนมีปัญญานะรู้จักทำบุญทำกุศลทำทานรู้จักทำมาหากินขยันขันแข็งมีพลังกายมีพลังใจมีพลังปัญญาและก็ไม่โกรธด้วยโลกก็ไม่เดือดร้อนนอกจากไม่โกรธและยังแถมไม่โลภด้วยเมื่อไม่โลภโลภก็มีแต่ความเจริญฟังความเจริญให้ดีนะบ้านเมืองเจริญ คือบ้านเมืองจะต้องมีคนที่มีใจเมตตาเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่เกื้อกูลรู้จักทานรู้จักแบ่งปันไม่โลภไม่หวงไม่เห็นไม่หลงสะสมไว้แต่ตนหรือที่โลกมีแต่สะสมเอามีแต่หวงเ
อ่านต่อ
อาอย่างนั้นถ้ามีแต่คนแบบนั้นต่างคนต่างหวงแหนต่างคนต่างขี้โรคต่างคนต่างหาเงินมาฝังดินไว้ฉันก็จะเอาฉันก็จะเอาฉันก็จะเอาโลกก็แย่งชิงกันมากเดือดร้อนเศรษฐกิจก็ไม่ดีเพราะฉะนั้นโลกจะเจริญได้ก็คือโลกไม่หวงแหนมีคนที่ไม่ขี้หัวมีคนไม่ขี้สะสมมีคนไม่หลงที่จะเอาของมาเป็นแต่ของของตัวชาติเดียวเรียกว่าขี้โรคไม่โกรธ โลกที่ไม่มีคนขี้โกรธไม่มีคนขี้โรคแล้วก็มีปัญญารู้จักทำมาหากินรู้จักช่วยเหลือเฟือควายรู้จักทำตัวเองเป็นตัวอย่างผู้อื่นไม่ให้โกรธไม่ให้โลกแล้วก็ทำตัวเองเนี่ยเป็นผู้ที่มีปัญญาสูงสอนธรรมะให้แก่คนอื่นได้ด้วยด้วยด้วยด้วยด้วยด้วยภาษาด้วยการกระทำด้วยปัญญาอันสูงอย่างนั้นเรียกว่าโรคเจริญถ้าโลกเต็มไปด้วยพระอริยะนะมีแต่ไม่โลภมีแต่ทานเก่งนะให้ทานเก่งไม่โลภและก็ไม่คิดโกรธด้วยโลกเต็มไปด้วยความไม่ขี้โกรธมีแต่ความชื่นบานผ่องใสแจ่มใสเบิกบานอยู่กันอย่างดีไม่เบียดเบียนไม่ทะเลาะเบาะแว้งและยังแถมมีปัญญาสูงรู้จักช่วยเหลือเฟือฝ่ายรู้จักช่วยกันทุกเรียนทุกมุมไม่มี จะเอาเปรียบเอารัดอะไรกันทุกอย่างแล้วก็รู้จักช่วยกันนั้นทำอันโน้นช่วยคนนู้นทำวันนี้คนนี้จะทำอันนู้นก็สนับสนุนการช่วยกันช่วยแรงกายช่วยได้แรงใจด้วยแรงปัญญาคิดอ่านช่วยกันไปทั้งหมดเลยนี่คือความเจริญที่แท้จริงความเจริญที่แท้จริงไม่ใช่ว่าทำตัวเองให้เป็นเศรษฐีของโลกไม่ใช่บ้านเมืองที่เจริญที่สุดนั้นจะทุกข์จะคือบ้านเมืองที่มีคนทุกคนมีความเป็นอยู่ดีไม่รวยกันจนเหลือหลายและก็ไม่จนกันจนเหลือหลายทุกคนจะมีเงินมีทองพอเลี้ยงชีวิตไปไม่ต้องโดดเด่นไม่ต้องมีสมบัติมากไม่ใช่เป็น 7 เศรษฐีของโลกแข่งกับโลกเขาไม่ต้องเราไม่แข่งกับใครมีกินมีใช้เพียงพอดีแล้วก็ เผื่อแผ่แก่คนที่เขาไม่มีให้มันสะพัดอยู่ในประเทศของเราอยู่ในเมืองของเรานี่ไม่ต้องไปเป็นแข่งเศรษฐีกับเมืองอื่นแล้วไม่ต้องแข่งเศรษฐีในเมืองเราด้วยไม่ต้องแข่งคนอื่นแข่งกันทำทานแข่งกันทำบุญอย่างนี้สิทำให้โลกเจริญโลกเราถ้ามีคนแข่งกันทำทานแข่งกันทำบุญแข่งกันเกื้อกูลแข่งกันบริจาคแข่งกันเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แข่งกันหัดเป็นคนมีเมตตาธรรมช่วยเหลือเฟือควายไปทั้งหมดเอ็นดูรักใคร่แจกจ่ายแบ่งปันโลกอย่างนี้เรียกว่าโลกเจริญที่แท้จริงโลกไม่มีความเบียดเบียนกันไม่มีความพยาบาทแก่งแย่งไม่มีการโกรธแค้นมีแต่ความรักใคร่ปรอง มีแต่ความสงบเสงี่ยมมีแต่สิ่งที่ชื่นบานสดใสไม่ขุ่นหมองอย่างนี้เรียกว่าโลกเจริญที่แท้จริงโลกเจริญไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องรวยลาภเราจะต้องรวยยศเราจะต้องรวยสรรเสริญเราจะต้องใหญ่คมคีย์พรรคพวกในประเทศได้จะไปข่มขี่ประเทศอื่นอย่างนี้ไม่ใช่โลกเจริญอย่างนี้ไม่ใช่ประเทศเจริญอย่างนี้ไม่ใช่คนเจริญอย่างนี้คนหลงยศหล่มสักคนหลงอำนาจคนหลงเงินหลงทองหลงลาภวัตถุทำให้คนหลงลาภวัตถุมงคลหลงทองอย่างนี้ไม่ใช่คนเจริญเป็นคนที่ด้อยความเจริญเป็นคนที่ขี้โรคขี้หลงขี้เอา แล้วก็ทำตนเองให้เด่นให้ใหญ่ให้สูงโดยที่ไม่มองดูคนอื่นเลยในโลกว่าคนอื่นที่เขาขาดแคลนมีไหมคนอื่นที่เขามีทุกข์มีไหมคนอื่นที่เราควรจะเอื้อเฟื้อเกื้อเกื้อหนุนเกื้อกูลมีไหมเป็นคนมืดบอดเป็นคนไม่รู้จักการช่วยเหลือเกื้อกูลไม่รู้จักเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่เห็นแก่ตัวท่าเดียวโรคที่เจริญคือโลกที่ไม่มีคนเห็นแก่ตัวเป็นคนที่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ทั้งหมดเป็นคนที่มีเมตตาธรรมทั้งหมดไม่หลงในความรวยไม่หลงในยศศักดิ์ไม่หลงให้สรรเสริญเราไม่จำเป็นต้องรวยเรามีพอมีพอกินพออยู่ได้มันดีที่สุดถ้าโลกนี้เต็มไปด้วยคนที่พอมีพอกินอยู่ธรรมดาทุกคน ขาดเหลือทุกคนก็เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กันคนนี้ไม่มีคนนั้นก็แจกจ่ายเจือจานกันไปอย่างนี้สิโลกเจริญรู้จักความเจริญของโลกไหมอย่าเข้าใจว่าโลกนี้เจริญด้วยวัตถุแห่งชาวบ้านชาวช่องตึกไม่ใหญ่ไม่โตไม่สู้สู้บ้านเมืองประเทศอื่นไม่ได้ไม่จำเป็นถ้าเหลือเฟือแล้วไม่จำเป็นต้องให้มีพออยู่พออาศัยไม่ใช่ว่ามีตึกอยู่ที่นี่ 9 ชั้น 100 ชั้นพันชั้นแต่เพื่อนบ้านเพื่อนชาวโลกมีกระท่อมจะอาศัยผลลบคว้าหลบฝนหลบแดดก็ไม่มีเดือดร้อนมากมายหลบกันยุงเหลือบลิ้นลายอะไรต่างๆกัน เยี่ยวก็ไม่รอดกันฟ้ากันฝนกันแดดกันลมก็ไม่ไหวแต่ตัวเองสิสร้างวังเอาแต่ความสุขเสพสุขจะถ่ายเดียวอย่างนี้อย่างนี้เรียกว่าเราเอาเปรียบโลกจริงถ้าเรามีพอสมควรแล้วเราก็ทำให้เราสุขพอสมควรเหลือนอกนั้นก็ควรจะเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แจกจานไปสิมันมีเหลือได้นี่นะคนที่มีเยอะแยะเพราะฉะนั้นคนที่เจริญจริงๆแล้วต้องมีปัญญาเข้าใจว่าเราจะไม่โลภเราจะทำอริยทรัพย์เราจะสร้างทานบารมีจะสร้างบุญบารมีเอื้อเฟื้อให้แก่ตนอย่างดีไปในภายภาคหน้าด้วยและแม้แต่ชาตินี้ในปัจจุบันนี้คิดจะทำขณะนี้เราก็จะเห็นประโยชน์ที่เราทำทานเหล่านั้นอย่างแท้จริง พรานเหล่านั้นจะเกื้อกูลให้โลกนี้อยู่เย็นเป็นสุขความขาดแคลนน้อยในโลกความเดือดร้อนดิ้นรนในหมู่ชนน้อยบ้านเมืองก็อยู่เย็นเป็นสุขเป็นสันติสันติจะเกิดได้ก็เพราะว่าทุกคนมีปัญญารู้จักการทำทานรู้จักการทำบุญเอื้อเฟื้อเกื้อกูลมีเมตตาช่วยเหลือเฟือควายนั่นเรียกว่าผู้ที่มีปัญญาแท้ผู้ที่มีปัญญาเฉโกนั้นจะขี้โรคหาเงินก็เอามาเก็บไว้ฝังดินมาสั่งสมไว้แล้วก็ตายจากนั้นเรียกว่าปัญญาที่ไม่เจริญเป็นปัญญาที่โลกก็ตายจากไปแล้วอริยทรัพย์ก็ไม่มี สัมปรายิกัตถประโยชน์ก็ไม่เกิดเสร็จแล้วเราก็ถอนเงินจากธนาคารมาแล้วก็ตายจากมันไปชิบไม่ได้ฝากแบ่งฝากแบ่งให้ฟังให้ดีนะไม่ใช่ปากแบกโล่งๆนะนี่เป็นฝากธนาคารธรรมฝากธนาคารธรรมะนะเพราะฉะนั้นใครทำบุญทำทานไว้นี่ก็ได้ฝากแบ่งธนาคารธรรมะเป็นอริยทรัพย์เป็นทรัพย์ของคนฉลาดที่รู้จักทำเอาไว้เพื่อชาติหน้าจริงๆด้วยถ้าใครไม่ทำแล้วก็หมดกินบุญเก่าหมดเพราะฉะนั้นคนรวยชาตินี้นะไม่ทำทานทำบุญแล้วก็ตัวเองตายจากแล้วก็ไม่ใช่ไม่ใช่เท่านั้นไม่พอทิ้งไว้ให้เป็นมรดกให้ลูกมันขวางเล่นเอาลูกมันไม่ผลาญลูกมันอาจจะรักษาไม่ได้เป็นบางคนนะออกว่ามีลูกดีหน่อยทั้งหลานหลานแล้วเอาบางทีเอาต่อให้ฉันล้านดีหน่อยถ้าเลนผ่านแล้ว งวดหน้ามันไม่ได้เรื่องอะไรหรอกเพราะฉะนั้นต้องบอกว่าให้หลานให้ลูกนี้ให้ปัญญาให้ความรู้ให้ทรัพย์ที่ดีซึ่งกินไม่หมดใครรู้จักทำงานทำการขยันขันแข็งให้ดีที่สุดอย่าไปยัดเยียดให้เงินมันใช้วัตถุเราหาเงินหาวัตถุได้ชาตินี้คุณช่วยเหลือโปรไฟล์ทำบุญทำทานอย่างดังกล่าวแล้วแล้วมันจะเป็นประโยชน์ช่วยโลกปัจจุบันนี้ด้วยให้เกิดสันติตัวเองก็ได้สัมปรายิกัตถประโยชน์ได้อริยทรัพย์เป็นสัมปรายิกัตถะหน้าในชั้นภรรยาสัมปรายภพในภพภาคหน้าของเราก็จะได้ด้วยจริงถ้าใครทำได้ดียิ่งกว่านั้นทำบุญทำทานแล้วก็สั่งสมปรมัตถประโยชน์คือทำด้วยจิตว่าได้ด้วยสูงขึ้นสูงขึ้นได้จริงด้วยคุณจะเป็นพระอริยะที่แท้จริงและจะสั่งสมอันนี้ขึ้นไปสูงสูงตามลำดับ ตามลำดับถ้าใครเข้าใจด้วยปัญญาให้มากยิ่งกว่านี้มีการบำเพ็ญศีลนอกจากทำทานแล้วทำบุญแล้วมีการบำเพ็ญศีลเอาศีลมากำราบตัวให้ยาหัดฆ่าสัตว์อย่าหัดลักทรัพย์อย่าหักอย่างได้นั่นเองที่จริงศีลข้อ 2 นี่หมายความว่าอย่างที่โลกนั้นเองแล้วอย่าเอาของเขาโดยที่เราเองเราไม่มีสิทธิ์ทั้งปวงอย่าไปโลภในกามคุณนะมีเมียเดียวก็ดีที่สุดถ้าไม่มีซะเลยยิ่งดีใหญ่รหัสฝึกหัดให้ลดน้อยลงกาวมาคูณกันมันมีทุนเลิกเป็นธรรมะจริยาได้ยิ่งดีใหญ่คือไม่ต้องมีผัวมีเมียไม่เกี่ยวผู้หญิงผู้ชายยิ่งสูงขึ้นแล้วก็มุสาวาทศีลข้อ 4 ก็พยายามอย่าไปโกหกมดเท็จพูดเลี้ยวรถที่จะเอาของเขาที่จะโหลดที่จะอะไร โกหกกูว่าอะไรหลอกลวงตอแหลอะไรอย่าไปทำส่อเสียดให้เขาโกรธเจาะยุยงส่งเสริมให้ทางโน้นโกรธเอาคำพูดทางนี้ไปพูดทางโน้นไม่พูดทางนี้เป็นการยุยงส่งเสริมส่อเสียดเรียกว่าทำให้เขาโกรธบ้านเมืองมันไม่มีอยู่เย็นเป็นสุขอย่างนี้ก็ไม่ควรทำหรือไปพูดหยาบคายให้เขามาโกรธเราเกลียดเราเราก็ไม่พูดนะเราไม่พูดต้องพูดให้ดีพูดให้สุภาพพูดเพ้อเจ้อไม่เป็นธรรมไม่เป็นเรื่องที่เป็นไปด้วยทำเป็นพูดอะไรเลอะเทอะเปรอะเปื้อนเฮฮาลามกอะไรก็ตามแต่เถอะเป็นไปเพื่อความสนุกเฉยๆแต่บางทีก็หยาบคายบางทีก็ลามกบางทีก็อนาจารย์พูดแล้วก็พูดให้เขาโลภอย่างนู้นโลกอย่างนี้ก็ไม่ดีพูดให้เป็นธรรมนี่หมายความว่าพูดให้ดีที่สุดก็คือถึงขั้นเรียกว่าไม่พูดหยาบไม่พูดส่อเสียดไม่พูดโกหกแล้วไม่ควรลดเลี้ยว ตลบตะแลงแล้วจะต้องพูดให้คนเขาไม่โลภด้วยไม่โกรธด้วยถ้าพูดให้คนไม่รู้จักโกรธให้รู้จักปฏิบัติตนอย่าโกรธนะแล้วอย่าคิดโลภนะด้วยอย่างนี้เรียกว่าพูดเป็นธรรมได้สอนทำมะผู้อื่นด้วยแล้วก็ใช้ปัญญานะให้รู้จักสร้างตนให้รู้จักขยันหมั่นเพียรอย่าขี้โรคบอกก็ต่อเป็นทอดๆอย่างนี้ไปผู้นั้นก็ดีผู้นั้นก็ได้ทำประโยชน์สูงขึ้นไปอีกทำอย่างนี้ได้แหละจะแก้ได้เพิ่มเติมขึ้นนอกจากทานบารมีบุญบารมีแล้วจะได้ศีลและบารมีด้วยคือได้ปฏิบัติตนสูงขึ้นสูงขึ้นศีลข้อ 6 ข้อ 7 ข้อ 8 ถ้าทำได้เพิ่มเติมขึ้นไปอีกเราก็จะสูงขึ้นไปอีกในฐานะที่เป็นผู้ที่ได้ปฏิบัติธรรม ได้ไปปฏิบัติธรรมะของพระพุทธเจ้าบำเพ็ญทานบารมีบำเพ็ญบุญบารมีด้วยทานบำเพ็ญบารมีก็เป็นบุญบารมีด้วยศีลและก็หักตนอย่าเสพกามไปด้วยกามหมายความว่าอะไรกามหมายความว่าจิตใจของเรานี่มันใครมันอยากอะไรดีอะไรชอบก็จะเอาปลาไปชกของสวยของงามของถูกตาก็อยากได้อย่างนี้เรียกว่ากามหูไม่ได้ยินเสียงอันนี้เพราะเสียงอันนี้ถูกกูก็อยากได้อยากลิ้มอยากเสพอยากฟังมันเพลินดีอย่างนี้ก็เรียกว่ากามกลิ่นไปได้กลิ่นมาทางจมูกอันนี้หอมชื่นใจน้อยแล้วก็ไปลงชื่นใจอยู่อย่างนี้เขาเรียก ฟาร์มขายยางได้กลิ่นรสทางปากทางลิ้นถ้าเอามากินก็ชอบใจชื่นใจอร่อยจริงน้อแล้วก็อยากอีกอยากอีกใครมันอยากมันอยากกินอย่างนู้นอยากได้อย่างนี้มาใส่ปากใส่ลิ้นอย่างนี้เรียกว่ากามกายไปนั่งไปนอนที่อ่อนที่แข็งที่ร้อนที่เย็นมากระทบสัมผัสทางกายเอออย่างนี้ดีนั่งที่ตรงนี้นุ่มก็อยากนั่งอยู่ตรงนี้เออดีแข็งดีอันนี้ร้อนดีตรงที่อุ่นดีตรงนี้เย็นดีจะทำอย่างนี้ก็อยากได้ความเย็นอยากได้ความร้อนอยากได้การสัมผัสเย็นร้อนอ่อนบ้างแข็งบ้างนุ่มมั่งนิ่มมากกระทบสัมผัสในกายเสียดสีสัมผัสอยู่ชื่นอกชื่นใจไป นวดเป็นเหมือนคดีเสียดสีก็ดีพรุ่งนี้กลับทางนั้นกามคุณทั้งนั้นเรารู้เรียนรู้ให้ได้แล้วหัดเลิกออกจากกามอย่างนี้คัดเลือกออกมาอย่าไปติดประยุทธ์อยู่เราก็จะได้บารมีเพิ่มอีกเป็นเนกขัมมะบารมีมีปฏิบัติธรรมหรือเป็นผู้ที่รู้จักทำตนให้สูงขึ้นตามฐานะเจริญจริงผู้ใดรู้อย่างนี้และปฏิบัติตนอย่างนี้นี่เรียกว่าผู้เจริญแท้ผู้ใดทำได้ก็จะได้ปัญญาเพิ่มขึ้นปัญญารู้เรื่องของทานเพราะมันมีบารมียังไงได้ผลดียังไงจะเข้าใจเพิ่มขึ้นปัญญารู้เรื่องของศีลก็จะเพิ่มขึ้นอีกนะเพิ่มขึ้นไปทีเดียว อยากรู้เรื่องของการออกจากการระกาในการวางการเสียเลิกมาอย่าไปหลงอยากหลงใครตากระทบสิ่งนั้นก็อยากได้หูฟังเสียงอย่างนี้ก็อยากได้จมูกได้กลิ่นอย่างน้อยก็อยากได้ลิ้นกระทบรสนี้รสน้องก็อยากก็ใครก็เซฟไว้หน่อยชื่นชมชื่นใจชอบอยู่ทางอยู่กายสัมผัสอย่างนู้นอย่างนี้ก็ชื่นอยู่ชั่งอยู่ชอบอยู่อะไรพวกนี้เราก็อย่าไปเป็นผู้ที่เสพกามเหล่านั้นนะรถหัดวางหัดอดหัดทนเอาบ้างเราก็จะได้สั่งสมบารมีในเนกขัมมะบารมีท่านเรียกว่าภาษาบาลีวันเนกขัมมะบารมีหมายคำว่าทำตนออกจากกามคุณวางกามคุณต่างๆพวกนี้ปัญญาเราก็จะรู้ว่ากามคุณคืออะไรศีลคืออะไรทานคืออะไร นี่ก็จะสูงขึ้นสูงขึ้นก็เป็นการเพิ่มภูมิปัญญาบารมีอีกชั้นหนึ่งนี่ได้บารมีเพิ่มขึ้นอีกแล้วเมื่อได้บารมีอย่างนี้แล้วเราก็พยายามทำตนให้เกิดความเห็นความเชื่อเชื่อในทางนั้นเป็นกุศลนะเป็นของดีนะทำบุญทำทานเห็นว่าเดี๋ยวนี้ทำทานกับคนเจ็บคนจนคนยากคนร้ายทำทานไปแล้วก็จะได้บุญเดี๋ยวนี้เลยนะเช่นว่าเราเอาเงินให้แก่คนจนเขาก็ไหว้เรานี่เหมือนเขาเห็นเราเป็นเทวดานะเหมือนกับเขาเห็นว่าเราเป็นเทวดานะเราให้เงินแกเข้าเดี๋ยวนี้ปั๊บก็ว่าเราเคารพนับถือเรานี่เราสูงขึ้นโดยจริงโดยธรรมเพราะว่าเราไม่ได้ไปกดขี่ข่มเหงเขาไม่ได้เอายศไปข่มไม่ได้เอาฐานะไปผมไม่ได้เอาศักดิ์ศรีไปข่มแต่ ว่าเรามีบุญบารมีนี่แหละให้เขาเขานับถือเราได้บุญบารมีด้วยทานบารมีเพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าเราจะทำตนให้เป็นคนที่มีเมตตามีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่เกื้อกูลโดยการมีทำทานทำบุญต่างๆช่วยเหลือเฟือฝ่ายในโลกเราก็จะเป็นเทวดาในปัจจุบันนี้คนที่รับส่วนอะไรจะได้จากเราไปนี่เขาก็จะเรียกว่าเขาจะเคารพนับถือเราเข้าใจเห็นว่าเราเนี่ยเป็นคนดีเป็นคนที่ทำในสิ่งที่โลกเขาต้องการแต่คนไม่ค่อยอยากทำที่จริงในโลกต้องการใครทำทานมากๆทำบุญมากๆรักษาศีลมากๆแล้วก็ออกจากกามมากๆไม่เบียดเบียนกันอย่างนี้โลก งานคนอย่างนี้ในโลกแต่คนเขาไม่ค่อยทำกันเพราะฉะนั้นใครทำคนนั้นก็เป็นคนดีที่แท้จริงเป็นคนที่เจริญที่แท้จริงเพราะทำในสิ่งที่โลกต้องการโลกต้องการคนมีศีลโลกต้องการคนมีทานในโลกต้องการคนที่ทำทานคนที่ทำบุญโลกต้องการคนที่มีศีลโลกต้องการคนที่ไม่หลงในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสอะไรจนนักหนาไปเบียดเบียนชาวบ้านชาวช่องเขานั้นถ้าเผื่อว่าผู้ใดออกจากกามหัดรถรูปรถเป็นเสียงสัมผัสก็รู้ว่าเป็นอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นแต่เราเองก็ไม่เป็นผู้ที่จะเป็นโรคไปเบียดเบียนไปแย่งรูปแย่งรถแย่งกินแย่งเสียงอย่างสัมผัสจากใครมากมายก็จะเป็นคนที่ปลีกตัวออกมาไม่ไปทำตนเป็นคู่ สู้ของทุกๆคนเพราะคนในโลกนี้เขาแย่งกันแย่งลูกนกเป็นเสียงสัมผัสกันแต่เราเองไม่ไปเป็นคู่ต่อสู้เสียโลกก็เบาบางในการแก่งแย่งเบาบางในการที่จะต้องต่อสู้แย่งชิงกันนี่แหละหมายความว่าเราทำให้โลกเบาการต่อสู้ลงแล้วมันผิดก็เกิดด้วยในนี้ถ้ามีคนทำอย่างนี้มากขึ้นเป็น 5 คน 10 คน 100 คน 1,000 คน 10,000 คน 100,000 คนโลกก็ลดความแก่งแย่งมากขึ้นลงไปทุกทีทุกทีเพราะฉะนั้นคนที่มาประพฤติธรรมทางนี้จะเรียกว่ามาบวชหรือไม่บวชก็ตามเลขคำว่านี่เขาบางทีก็แปลว่าพวกบวชนักบวชก็คือพวกที่พยายามลดเรื่องรูปรถเป็นเสียงสัมผัสลงมานี่แหละถ้ามีนักบวชหรือนักออกจากตามนักประพฤติตนไม่ไม่หลง รูปรถเข็นเสียงสัมผัสมากๆโลกมันก็เบาการแก่งแย่งรูปรถเป็นเสียงสัมผัสกันมากขึ้นถ้ามีสักแสนสักล้านขึ้นไปโลกก็แย่งกันน้อยลงสันติก็มีมากขึ้นโลกมันไม่สันติก็เพราะมีการแก่งแย่งเอารัดเอาเปรียบมีความโลภมากมีแต่ความโลภมีแต่ความขี้โลภแย่งกันเบียดเบียนกันคนไหนก็จะเอาคนไหนก็จะเอาอะไรก็จะเอาเอาเงินทองวัตถุไม่พอเอาจะแย่งยศกันแย่งยศก็ไม่พอแย่งสรรเสริญกันแย่งสรรเสริญก็ไม่พอจะแย่งกามคุณกันโลกมันก็เดือดร้อนแล้วก็แย่งกับสิ่งเหล่านี้แหละไม่ใช่อะไรหรอกในโลกคิดให้ดีคนทุกคน โลกนี้ก็แย่งสิ่งเหล่านี้เพราะฉะนั้นถ้ามีใครที่อยากปลีกตัวออกมาไม่ทำตัวให้เป็นคู่ต่อสู้ของโลกแยกตนออกมาสิมาปฏิบัติเนกขัมมะมาเป็นนักบวชถ้ามีมากเท่าไหร่โลกมันก็ยิ่งเย็นลงเท่านั้นได้มองเห็นประโยชน์ของนักบวชมองเห็นของผู้ที่ออกจากตามองเห็นประโยชน์ของเนกขัมมะให้มากนะถ้าไม่เช่นนั้นแล้วเราจะถือไปว่ากล่าวเราจะไปถือสาไปว่ากล่าวไปลงโทษว่าบวชเป็นพระแล้วบวชมาเป็นผู้ที่ปฏิบัติธรรมออกจากการเป็นคนถ่วงโลกที่ไหนได้ก็ทำให้โลกเย็นขึ้นเป็นกลายเป็นกองเมื่อมองไม่เห็นมุมที่ดี ฝากของนักบวชเข้าใจนักบวชไม่ได้เราก็ไปลงโทษผู้ที่ปฏิบัติธรรมออกจากกามแท้ๆน่ะท่านทำให้โลกสันติส่วนหนึ่งถ้าโลกนี้มีผู้ที่ออกจากกามมีผู้ที่ไม่เป็นคู่แข่งมีผู้ที่ไม่ใช่คู่ต่อสู้เป็นผู้ที่รู้จักหยุดเป็นผู้ที่รู้จักพอเป็นผู้ที่ไม่เข้าไปต่อสู้แย่งชิงไม่ว่ากามคุณไม่ว่าลาภยศสรรเสริญสุขใดๆที่โลกเขาหลงอยู่ผู้นั้นแหละเป็นผู้ที่ควรบูชาเป็นทักษิณเนยและบุคคลเป็นอาวุธคนและเป็นคนยิ่งไม่สะสมลาภไม่สะสมยศไม่สะสมเงินทองไม่สะสมข้าวของอะไรยิ่งเป็นคนที่ควรจะต้องให้ผ่านท่านทำ Porn อย่างมากทีเดียวดังที่ได้อธิบายมาแล้วพวกนั้นผู้ใดยิ่งเพิ่มวิริยะบารมีเพิ่มขันติบารมีสัจจะบารมีอธิษฐานบารมีหมายความว่าเป็นผู้พิพากเพียรที่จะหัดทำทานให้มากขึ้นภาพเพี้ยนที่จะรักษาศีลให้มากขึ้นภาพเพี้ยนที่จะฝึกตนให้ออกจากกามคุณมากขึ้นมากขึ้นรถลงปล่อยออกในเรื่องกามคุณมากขึ้นเป็นผู้สร้างปัญญารู้ให้ได้ว่าโลกนี้มันแย่งทรัพย์สมบัติกันโดยไม่ยอมทานโลกนี้มันจะเบียดเบียนกันมันจะทำในสิ่งที่ไม่เป็นศีลละเมิดศีลทำในสิ่งที่ไม่น่าดูไม่มีสีไม่มีธรรมกันมากขึ้น โลกนี้มันมีแต่อย่าหลงกกาไม่ออกจากกามมากขึ้นผู้ใดเกิดปัญญาอย่างนี้ผู้นั้นพากเพียรเข้าพากเพียรเขาก็จะเพิ่มปัญญาอย่างนี้เข้าทุกทีทุกทีสำหรับบารมี 10 ทัศตอนที่ 3 ใกล้หมดเวลาลงแล้วท่านจะติดตามรับฟังตอนที่ 4 ได้ในคราวต่อไปในเวลาและสถานีเดียวกันนี้เท่าที่สุดสุด ท่านตราดแล้วเหมือนดวงแก้วน่าชื่นชมฉุดผู้ทรงดับระทมดูด้วยพระธรรมนั้นผูกพันทั้งหลายจงเปล่งวาจาว่าสาธุภาวนา คำนั้นผูกพันทั้งหลายจง ภาวนาดุสรณาคือพระรัตนตรัย [ไม่สามารถถอดข้อความได้]