ทำใจอย่างไรเมื่ออยู่กับแม่ที่เป็นโรคอัลไซเมอร์.docx

ทำใจอย่างไรเมื่ออยู่กับแม่ที่เป็นโรคอัลไซเมอร์ _จาก สิรินภา ลำพูน : ครอบครัวดิฉันมี 4 คน คือพ่อแม่ดิฉันและน้องชาย ต่อมาน้องชายเสียชีวิตตั้งแต่อายุน้อยๆด้วยอุบัติเหตุ หลายสิบปีต่อมาพ่อก็จากไปด้วยโรคภัยไข้เจ็บไปอีกคนหนึ่ง ในครอบครัวของเราจึงเหลือแม่และดิฉันเพียง 2 คน ภายหลังแม่เริ่มเป็นอัลไซเมอร์กระทั่งถึงทุกวันนี้แม่จำดิฉันไม่ได้ เวลาที่หาเงินไม่เจอ(เพราะลืมวางไว้ตรงนั้นตรงนี้)ก็จะบอกว่าดิฉันขโมยไป ดิฉันจึงบอกว่าดิฉันเป็นลูกแม่ แม่ตอบว่าไม่ใช่ เพราะลูกของแม่ตายไปนานแล้ว อีกอย่างหนึ่งแม่เป็นคนขี้โมโหเป็นปกติอยู่แล้ว ถึงเวลานี้ก็ยิ่งมีความช่ำชองในการแสดงอารมณ์โกรธออกมาได้มากมายจริงๆ นอกจากการร้องไห้เป็นกิจวัตรแล้ว ดิฉันไม่ทราบจะแก้ปัญหานี้อย่างไร ขอความกรุณาหลวงพ่อให้ทางออกกับดิฉันด้วยเจ้าค่ะ พ่อครูว่า…ก็น่าสงสารเนาะ คุณก็เรียนรู้ความจริง แม่คุณนั้นสมองมันผิดปกติแล้วสมองไม่ดีแล้วเราก็ต้องรู้ความเสื่อม ความไม่ปกติของสมอง ก็ย่อมทำอะไรต่ออะไรที่มันเป็นดังที่ใจเราเจตนาว่าเป็นอย่างนี้ไปทำไม ตามที่จิตของเราคิดไม่ได้หรอก มันก็ต้องเป็นอย่างที่แม่เขาเป็นกับเรานั่นแหละ แม่คงไม่อยากจะเป็นอย่างที่ท่านเป็นหรอก ใช่ไหม แม่ก็อยากจะเป็นปกติดีๆเหมือนคนสามัญทั่วไปทั้งหลาย แต่มันเป็นแล้ว คุณก็ต้องเข้าใจความจริงอันนี้ ซึ่งมันสุดวิสัย เมื่อเข้าใจอันนี้ดี คุณจะเฉยๆ คุณจะไม่ประหลาดอะไร แล้วคุณก็จะไม่มีจิต..ทำไมแม่เป็นอย่างนี้ อยากให้เป็นอย่างนี้ มันก็จะเกิดการไม่ปกติ จิตมันก็ดันไปดันมามันก็ทุกข์ ก็เข้าใจความจริงตามความเป็นจริงให้ได้ว่าทุกอย่างไม่เที่ยง ทุกอย่างเป็นไปได้สารพัดแล้วมันก็มาเกิดกับตัวเรา ใกล้ชิดติดอยู่กับตัวเรา ก็ต้องรู้ชัดเจนว่านี่แหละคือวิบาก คือสิ่งที่เราไม่อยากได้เลย แต่มันก็เ