สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน ทำสภาวะไปตามลำดับอย่าเพ่งรู้แต่พยัญชนะ.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน ทำสภาวะไปตามลำดับอย่าเพ่งรู้แต่พยัญชนะ _จาก ลูกหนอนใต้ต้นโพธิ์.. วันก่อนพ่อครูเทศน์เรื่องวิภวตัณหาเป็นตัณหาของพระอรหันต์ ลูกสงสัยว่า ถ้าผู้ปฏิบัติธรรมที่ยังปฏิบัติ ไม่บรรลุถึงพระอรหันต์ ก็ยังไม่ถึงขั้นวิภวตัณหาหรือเปล่าคะ.. พ่อครูว่า...ใช่ วิภวตัณหาแปลว่าตัณหาไม่มีภพ วิภว วิแปลว่ายิ่ง มีภพก็คือภพอย่างยิ่ง เป็นภพโลกุตระที่สูงอีกชั้นหนึ่งที่คนทั่วไปเข้าใจไม่ได้ ผู้ที่หมดภพแล้วก็เจตนาจะใช้ตามฐานะที่ท่านจะมีความรู้รู้จักชั้น ซึ่งเป็นเรื่องสูงไปอีกชั้นหนึ่ง พระอรหันต์พระพุทธเจ้าจึงใช้วิภวตัณหาได้ตามสัปปุริสธรรม 7 มหาปเทส 4 ได้อย่างแท้จริง แล้วการทำงาน ทำสัมมาอาชีพในฐานงานปัจจุบันในวัด(บวรต่างๆ) ที่เรายังยึด ยังอาศัย เป็นเครื่องมือในการปฏิบัติธรรม เรียนรู้ตัณหาต่างๆ ทั้ง กามภพ(ภายนอก) อรูปภพ (ภายใน) ที่มีทั้งดูด ผลัก กามและอัตตา พ้นมิจฉาอาชีวะ 5 แล้ว(ทำงานฟรี) จะมีการปฏิบัติไปแตะถึงวิภวตัณหาได้บ้างมั้ยคะ… พ่อครูว่า...ได้สิ ผู้พ้นอาชีวะ 5 แม้ไม่สนิทเกลี้ยงดีก็แตะวิภวตัณหาได้มากแล้ว อย่างชาวอโศก เป็นพวกที่มีฐานอนาคามีส่วนใหญ่ ทำงานฟรีไม่รับรายได้เลย ในยุคของพระพุทธเจ้าสมณโคดมก็ยังทำไม่ได้ในฆราวาสเป็นยุคสมบูรณาญาสิทธิราชย์เป็นยุคทาส มนุษย์ยังไม่เข้าใจสิทธิมนุษยชน จึงทำให้เป็นสังคมสาธารณโภคีในฆราวาสไม่ได้ พระพุทธเจ้าทำได้แค่ในภิกษุ อาตมาต้องระบุว่า สมณโคดม เพราะว่าพระพุทธเจ้าบางพระองค์ท่านทำได้ยิ่งใหญ่และกว้างกว่าสมณโคดมอีกเยอะ คนก็ดี สิ่งแวดล้อมก็ดี มีภูมิธรรมสูง อย่างพระพุทธเจ้าบางองค์มีอายุถึง 80,000 ปี ถ้าขืนไม่ดีแล้วประพฤติไม่ดีก็ตายก่อนมีแต่ความร้อน อยู่ไม่ได้ถึง 80,000 ปี เช่น ถ้าปฏิบัติพอเข้าใจ ถึงตัณหาอุดมการณ์ ที่มี “ทาน”
อ่านต่อ
อย่างสัมมาทิฏฐิได้บ้างแล้ว (ยังไม่ได้ทั้งหมดทุกเรื่อง) ยังมีอาสวะ อนุสัยอยู่บ้าง แต่เห็นทางไปแล้ว และได้อ่านเวทนาจากผัสสะปัจจุบัน ทวนซ้ำกับกามภพ อรูปภพในเรื่องที่เรายึดอาศัยอยู่ ทั้งกับคนและวัตถุ ที่อยู่ในการงานปัจจุบัน ว่ายังมีกาม มีอัตตาอยู่มั้ย มีลิงคะ นิมิต ที่รู้ว่ากิเลสตัวนั้น มันดับสนิทจริงหรือหลบอยู่ จะถือว่าแตะถึงวิภวตัณหาขั้นต้นได้บ้างมั้ยคะ พ่อครูว่า...ได้ถ้าคุณเลยไปถึงขั้น โสดาบันก็ดับอบายภพ ดับอบายภูมิก็ได้ขั้นหนึ่งแล้ว สกิทาคามีก็ดับ กามภพได้อีกขั้นจนถึงอนาคามี ในวิภวตัณหามีลำดับด้วยมั้ยคะ พ่อครูว่า...ก็มีไปตามลำดับ ความเป็นลำดับพระพุทธเจ้าจึงตรัสว่าเป็นความน่าอัศจรรย์เป็นความซับซ้อนหลายเชิงหลายมิติหลายนัยยะซึ่งประกอบกันอยู่ซับซ้อนมาก ความเป็นลำดับของพระพุทธเจ้าศีลสมาธิปัญญาได้มรรคได้ผลไปตามลำดับซึ่งเป็นเรื่องจริงไม่ง่ายเลย อาตมาก็พยายามอธิบายขยายความให้พวกเราได้รู้ ติดตามดีๆ หรือต้องให้ดับสนิท จนถึง นิจจัง(เที่ยงแท้) ธุวัง (ถาวร) สัสตัง(ยืนนาน) อวิปริณามธัมมัง(ไม่แปรเปลี่ยน) อสังหิรัง (ไม่มีอะไรหักล้างได้) อสังกุปปัง(ไม่กลับกำเริบ) กิเลสดับ ถึงนิพพาน จึงจะเรียกว่า วิภวตัณหาคะ พ่อครูว่า...ให้ทำไปตามลำดับคุณรู้มาก ให้ทำไปตามลำดับ แล้วจะลดคำถามไปอีก ไม่อย่างนั้นคุณจะถามไปเรื่อยๆจะได้บัญญัติไปอีกเรื่อยๆ ก็จะยิ่งบานปลาย คุณก็จะยิ่งถามอีกหนักเข้าคุณจะวุ่น หนักเข้าสับสน เสร็จแล้วคุณจะไม่ได้มรรคได้ผล ให้ทำไปตามลำดับอย่าเพิ่งอยากรู้มาก คุณรู้ไม่น้อยที่ถามมานี้ใช้พยัญชนะมาคุณรู้ไม่น้อย ยิ่งถามยิ่งถามพยัญชนะ คุณมีพยัญชนะมากพอที่จะปฏิบัติ ไม่แน่ใจว่าลูกเข้าใจถูกมั้ยคะว่า ผลหรือตัวจบของวิภวตัณหาและนิพพานคือตัวเดียวกันคือ สูญญตา ความไม่มีอะไร แต่มรรคหรือวิธีปฏิบัติยังสงสัยอยู่ค่ะ กราบขอบพระคุณพ่อครูเป็นอย่างสูงค่ะ พ่อครูว่า...แหมรู้เยอะจริงๆ เอาอย่างนี้ คุณปฏิบัติไปตามที่มีขณะนี้ คุณรู้ว่ากิเลสตัวนี้ เป็นกิเลสตัวที่ชัดเจนและแรง เป็นตัวที่คุณควรจะทำก่อนทำไปตามลำดับ แล้วคุณจะค่อยๆรู้ตัวต่อมาว่าตัวไหนที่มันจะแรงอีก ทำตัวนั้นอีกที่มันอยากเห็น ควรจะทำไปทีละตัวสองตัว อย่าไปเอาอย่างที่รู้มาก อย่าไปรู้ละเอียดลึกซึ้งพวกนั้นมากนัก มันจะเป็นลำดับที่คุณจะได้มรรคผลอย่างดี ฟังทำไปเรื่อยๆแล้วอย่าเอาพยัญชนะเรานั้นไปสนใจมันมาก สนใจพยัญชนะมากเกินไปมันก็สนุกรู้สึกเฟื่องดี เสร็จแล้วมันก็เลยเผินทิ้งสภาวะไม่ปฏิบัติสภาวะก็เลยหลงระเริงไปกับพยัญชนะ มันก็เสีย