สื่อธรรมะพ่อครู(สมถะ วิปัสสนา) ตอน ไม่พอใจแต่เก็บไว้หรือแสดงออกต่างกันอย่างไร.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(สมถะ วิปัสสนา) ตอน ไม่พอใจแต่เก็บไว้หรือแสดงออกต่างกันอย่างไร _2 ผัสสะที่เกิดขึ้นในแต่ละวันหากเราเก็บมันไว้ในใจ โดยไม่แสดงออกทางกาย และวาจา เพราะถือว่าเราเป็นผู้ปฏิบัติธรรมไม่ควรแสดงออก ควรปล่อยให้มันจางหายไปตามธรรมชาติ คือมีเกิดก็ต้องมีดับ มันก็ค่อยๆจางหายไปโดยการทำงานให้มันลืมไปเอง และมองเห็นในคุณงามความดีของผู้ที่ทำให้เราไม่พอใจ นึกถึงธรรมะของพ่อครู “ยอมไม่เป็นก็เย็นไม่ได้” “อภัยทานเป็นทานที่สุดยอด” ให้แล้วได้ผลดีในทันทีทั้งสองฝ่าย อย่างนี้เป็นการปฏิบัติที่ถูกต้องหรือไม่ แต่ถ้าโกรธมากก็ไม่พูดด้วยไม่คบหาสมาคมด้วย จะผิดไหม พ่อครูว่า..ก็ผิดอยู่ เพราะอยู่ในอำนาจของความโกรธ ต้องพยายามอย่าให้อาการโกรธในตัวเรามันอยู่ ก็ต้องอโหสิก็ต้องอภัย ให้เลิกการถือสา มันจะผิดหรือถูกอย่างไรก็ต้องพูดกัน พยายามทำความเข้าใจ ตกลงกันถ้าเราผิดจริงๆก็ยอมรับ ถ้าเราถูกอยู่เขาก็ยังยึดถือความผิดของเขาอยู่สุดท้ายเราก็ต้องปล่อยเราก็ต้องรู้ว่าเขายึดถือ เขาไม่ยอมก็เป็นอัตตาของเขาอย่างหนึ่ง เข้าใจให้ได้อย่างนี้ แล้วไม่อย่างนั้นก็ไม่จบ

_ 3 การนิ่งมากๆพูดน้อยในแต่ละวันเป็นการเก็บกดหรือไม่ การเป็นผู้ยอมแพ้เรื่อยๆไปจะกลายเป็นผู้อ่อนแอหรือไม่ เป็นปมด้อยหรือไม่ พ่อครูว่า..เราก็ไม่ต้องเก็บกดเราก็จะพูดอย่างนี้ก็พูดพอสมควรไม่พูดมากก็ได้ หากทำอย่างนี้จะวนเวียน ก็ตอบว่าจะไม่ได้อะไรสักอย่างหรอก ต้องล้างเหตุออกไปแล้วมันจะไม่มีการยึดมั่นถือมั่นจะมีการอนุโลมปฏิโลม ถามนี่ไม่ครบ ถามปลายเหตุ

_ 4 การไม่แสดงออกทางกายและวาจา แต่ทางใจกลับฟุ้งซ่าน คิดวนเวียนอยู่กับผัสสะและกับผู้ที่ทำให้เราโกรธหรือไม่พอใจเป็นเวลาประมาณไม่ถึงชั่วโมง จะถือว่าเป็นการทำลายสุขภาพจิตหรือไม่ หรือเราควรจะระเบิดมันออกมาบ้าง พ่