621113_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ มัชฌิมาปฏิปทาพาให้วิเวก(1).docx
เนื้อหาในไฟล์
621113_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ มัชฌิมาปฏิปทาพาให้วิเวก อ่านทั้งหมดที่ หรือดาวโหลดเอกสารที่… https://www.boonniyom.net/46965.html ผู้ที่มามีชีวิตแล้วเห็นความสำคัญของการเกิดมาเป็นคน ไม่มีอะไรหรอก จะไปล่าลาภยศสรรเสริญโลกียสุขขี้เก๊ มันลมๆแล้งๆ เป็นสมบัติผลัดกันชมแย่งอำนาจลาภยศสรรเสริญตำแหน่ง แย่งลาภกัน ลาภของวัตถุสมบัติอะไรต่างๆนานา ลองมาพิสูจน์ ที่จริงจะมีลาภโดยธรรม แต่เราไม่ยึดถือเป็นเราเป็นของเราไม่เอามาเป็นของเรานี่คือระบบของศาสนาพุทธทำได้ ทำสร้างได้ก็เป็นสิทธิของเราร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่เราไม่เอาไว้กับตัวเอง เอาเข้ากองกลางหมดอาศัยกินใช้อยู่กับหมู่ เป็นคนสังวร ไม่ตะกละเป็นคนกินน้อยใช้น้อยแต่ไม่ให้สุขภาพร่างกายเสื่อม ก็อยู่กินอย่างแข็งแรงโดยสมบูรณ์ร่างกายไม่เสื่อม ไม่ติดในความมาก ไม่ติดในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส ยิ่งน้อยยิ่งดี ถ้ามันสมควรพอแล้วน้อยลงก็ดี จะได้มีเหลือไปแบ่งไปแจกให้คนอื่นกินใช้ร่วมกัน เป็นคนไม่ผลาญพร่าไม่เปลืองใช้พอดีพอเหมาะ แต่เราขยันสร้างสรรค์ให้มาก อาตมาไม่ต้องไปปลูกผักไม่ต้องไปสร้างอุตสาหกรรมเครื่องใช้เครื่องกิน มีแต่พูดสอนธรรมะ บอกสอนธรรมะ มันเกินฐานะที่ต้องไปรับผิดชอบสิ่งเล็กน้อย จนกระทั่งทำเสนาสนะ ซึ่งมันไม่ใหญ่เท่าไหร่หรอก แต่ที่ทำทุกวันนี้ทำให้มันเกิดธรรมชาติ มันไม่เป็น เราได้ราชธานีอโศกที่เป็นที่ที่เขาทิ้งกันไม่มีราคา แต่เมื่อเรามาอยู่แล้วราคามันขึ้นเอาๆ เป็นวิบากของเราไม่มีปัญหาเราก็ซื้อด้วยกระดาษชำระ หนี้ได้ตามกฎหมาย อาตมาขึ้นป้าย Pleasant Land Please Rest แดนเพลินเชิญพัก เราก็ทำเสนาสนะสัปปายะ สร้างให้มาพักผ่อนหย่อนใจกัน มาเล่นน้ำกันได้ มาพักผ่อนหย่อนใจเมื่อใช้ชีวิตเราไม่ได้ทำเพื่อเอาเด่นเอาดัง ไม่ได้ทำเพื่อลาภยศสรรเสริญ แต่มันจะดังเด่นก็เป็นผ
อ่านต่อ
ลพลอยได้ ไม่ได้ทำเพื่อคนมาชมเชย นิมนต์พ่อครูจิบน้ำ… สมณะฟ้าไท...สถานที่ที่สร้างมาเพื่อให้คนมาอาศัย พ่อครูว่า..ที่เราทำนี่เราทำด้วยความจริง.เราจนนะไม่ใช่รวย จนแต่ก็พยายามสร้าง คนก็งงว่าเอาเงินที่ไหนมาสร้าง คนงานก็มาทำงานดีไม่ดีอู้งานด้วยก็ได้ค่าแรงใช้ชีวิต เห็นอยู่แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร งานก็เลยล่าช้า แม้แต่ท่านคมคิด หรือท่านด่วนดี เป็นต้น อาตมาไม่ได้มีวิธีหาเงินอย่างที่เขาทำกัน อย่างไปจัดงานเป็นต้น เราทำงานโดยสุจริต จะทำรายได้คืออุทยานบุญนิยม และ สหกรณ์บุญนิยมเป็นต้น มีที่จะผลิตได้เงินคือขยะ คนมาบริจาคหมุนเวียนกันไป นอกนั้นก็ไม่ได้เป็นโล้เป็นพายเท่าไหร่ เราทำพฤติกรรมสังคม เอาธรรมะพระพุทธเจ้ามาเป็นหลักใหญ่ทำให้เกิดการสร้างสังคม มีสัมมาอาชีพ พ้นมิจฉาชีพ 5 การโกง ทุจริต คอร์รัปชั่น (กุหนา) มีในงานการเมือง . การล่อลวง หลอกลวง (ลปนา) ในนักธุรกิจ-การเมือง ทุจริตในระดับวาจา การตลบตะแลง (เนมิตตกตา) ยังเสี่ยง-ยังไม่แน่แท้ เจตนาจะเลิกชั่วแต่ก็ยังไม่หมด ค่อยละชั่วไปเรื่อยๆ ที่มันทำไม่ได้คือการเสี่ยงโชค ก็ทำไปให้มันได้ การยอมมอบตนในทางผิด อยู่คณะผิด (นิปเปสิกตา) การเอาลาภแลกลาภ (ลาเภนะ ลาภัง นิชิคิงสนตา) (พตปฎ. เล่ม 14 ข้อ 275 มหาจัตตารีสกสูตร)
มันโง่หนักทำชั่วจัดๆแล้วเป็นสุข แม้แต่สำเร็จในอบายก็สุข เอาเงินเข้ามาได้มากเอาเปรียบเขาได้มาก เป็น โลกียะ หรือจะเอามาด้วยวิธีการอำนาจที่ได้เปรียบตั้งหลักเกณฑ์ขึ้นมาเพื่อให้ได้เปรียบ ยกตัวอย่างหลักเกณฑ์การตั้งอัตราเงิน จริงๆอัตราเงินดอลลาร์ไม่น่าจะมีค่ามากกว่าเงินบาท เพราะว่าเขาใช้อำนาจทางอาวุธ ประเทศไทยไม่สามารถสร้างอาวุธสู้เขาได้เลย ใช้เป็นตั๋วแลกเงินสำหรับตีราคา 30 บาทต่อ 1 ดอลลาร์ เป็นอำนาจบาตรใหญ่ที่เขาทำ เจ้าไหนก็แล้วแต่ พยายามสร้างสกุลเงินใหม่ เงินยูโร นายMark Zuckerberg ก็จะตั้งระบบเงินของเขา libra คนก็ยอมตามก็รักษาสถานะนี้ในโลกได้ แต่ทุกวันนี้แท้จริงดอลล่าร์คือเศษกระดาษ ไม่มีหลักประกันค้ำได้เลย สมบัติที่โลกเขาถือว่าเป็นราคากลางเช่นทองคำด้วยน้ำมัน ทั่วโลกให้ความสำคัญเขาไม่มีสิ่งเหล่านี้เป็นที่รองรับ เขาไม่ประกาศเขาไม่บอกเลย แล้วก็ใช้อำนาจกระจายไป แต่หากเอาเงินดอลลาร์ไปคืนเพื่อเอาทองคำ แล้วคุณมีให้เขาหรือ ถ้าหากทั่วโลกเก็บเงินดอลลาร์ไปให้คุณมีพอไหม ไม่ได้คืนหรอก ตอนนี้ไม่รู้ว่าเป็นหนี้จีนอยู่เท่าไหร่ กลายเป็นหนี้เสียจนจำนนแล้ว ประธานาธิบดีที่มาแล้วก็สร้างหนี้ไว้แล้วก็ไปไม่รู้กี่คนต่อกี่คนก็กลายเป็นหนี้เสีย เขาก็จะใช้อำนาจบาตรใหญ่รบราฆ่าฟันเอาชนะแล้วก็ล้างหนี้ไว้หมดเลยแต่ก่อน แต่เดี๋ยวนี้ทำไม่ได้แล้วไม่เหมือนกัน คนมันไม่มีทางออกไม่มีทางรอด ก็จมกับความไม่รู้ การเสพ ลาภยศสรรเสริญสุข พระพุทธเจ้าตรัสรู้อย่าไปเป็นคู่วิบากในลาภยศสรรเสริญสุข กรรมวิบากเป็นของแท้ของอัตภาพของแต่ละคน ศาสนาเทวนิยมไม่รู้จักกรรมวิบาก ศาสนาพุทธรู้กรรมรู้วิบากดีจนกระทั่งหยุดทำวิบากไม่ดี แต่วิบากที่เคยทำไว้แล้วมันไม่หายไป ตามมาเล่นงานได้ แต่อาตมานี้ไม่มีวิบากหยาบที่ต้องทุเรศทุรังการหยาบเหมือนทางโลกๆอาตมาไม่มีเพราะว่าพ้นวิบากที่มากมาเยอะแล้วไม่ได้ท้าทายนะ อาตมาเป็นโพธิสัตว์ก็เข้าใจดีมากสำหรับกรรมวิบาก อาตมาเชื่อกรรมวิบาก ไม่สะสมอีกแล้ววิบากชั่วแม้น้อย อย่าทำเสียเลยเพราะว่ากรรมมันเป็นอันทำ คุณทำตั้งแต่คิดจนถึงวาจาถึงกายกรรม มันบันทึกลงไปเป็นสัจจะ คุณไม่เอาไม่ได้เลย ทำแล้วตกเป็นของเรา กัมมัสสโกมหิ (มีกรรมเป็นสมบัติแท้ของตน) กัมมทายาโท (มีกรรมเป็นทายาทรับมรดกของตน) กัมมโยนิ (มีกรรมเป็นแดนเกิด-หรือพากำเนิด) กัมมพันธุ (มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์, พันธุ์เทพ,พันธุ์มาร) กัมมปฏิสรโณ (มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัยแท้ๆ) (พตปฎ. เล่ม 14 ข้อ 581) ชาตินี้อาตมาไม่ได้เรี่ยไร แต่ก็มีบารมี อาตมาไม่รับบริจาคจากคนที่ไม่ใช่สมาชิก กติกาเราก็มี เราก็อาศัยบารมีเท่านั้น เอาแต่คนใน ที่เป็นสมาชิกที่มีส่วนเกี่ยวข้อง คนที่เขาไม่เคยมาเกี่ยวกับอาตมา มาใหม่ๆก็ไม่รับ มีหลักเกณฑ์ว่าอย่างน้อยต้องมา 7 ครั้ง คนที่มาบริจาคให้อาตมา จะต้องเป็นคนที่เคยได้เกี่ยวข้องกัน ส่วนคนที่มาครั้งแรกจะมาบริจาคก็ยังไม่ได้ ถ้าหากมาครั้งแรกแล้วก็หายไปเลย ไม่มีอะไรมาเกี่ยวข้อง ยิ่งคนละศาสนาก็ไม่เกี่ยวกันอยู่แล้ว อาตมารับเฉพาะคนที่เกี่ยวข้องในแวดวงเท่านั้น ไม่ได้ประกาศเรี่ยไร ก็อาศัยคนศรัทธาเลื่อมใส อาตมาไม่ได้ไปเคยปะเหลาะว่าต้องเอามาให้ แต่คนที่มีมากไม่เอาให้ก็มีอยู่ในอโศกเลยก็ตามจิตที่สมควร ก็จะนำมาบริจาค มีอิสระเสรีภาพ อาตมาก็ใช้เงินเรานี่บริหารกันอยู่ เพิ่มเติมจากการทำมาหากินของพวกเรา มันก็ยังไม่พอ เราสร้างราชธานีอศก มันตัวใหญ่มากเปลืองมาก คนงานมาทำงานที่นี่ ได้เงินไปซื้อเครื่องกลหนักก็เอามาหาเงินที่นี่อีก เราก็ไม่ได้ว่าอะไร จริงๆแล้ว อย่างเช่นราชธานีอโศก เหมือนกับคนงานที่มาที่นี่ ก็เหมือนเขาไปหากินที่ซาอุฯเกาหลีญี่ปุ่น ก็ได้ไปเลี้ยงชีวิต ที่นี่ก็เหมือนกับสถานที่คนเหล่านั้นไปทำงาน
อาตมาเข้าใจมนุษย์เข้าใจพฤติกรรมมนุษย์เข้าใจวิบากกรรมของมนุษย์ เข้าใจผู้ที่แสวงหา เข้าใจในผู้ที่หยุดแล้วที่จะแสวงหา แต่เรามาแสวงหาธรรมะดีกว่า คนที่จะมาแสวงหาธรรมะ ก็ไปเจอคนที่ไม่ค่อยรู้จักธรรมะกลายเป็นบ่อที่หลอกเลยถูกหลอก เช่นไปเจอธัมมชโย ซวยมากเลยถูกธัมมชโยปอกลอกน่าสงสาร จะไปถูกอาจารย์ที่ไหนก็ตามหลอกหาเงินกับเขา ด้วยวิธีการต่างๆเป็นการขายบุญ ขายวิมานหลอก อย่างพวกเราอาตมาจะไม่หลอกไม่ประเล้าประโลม และเล็มเลียบเคียง สร้างปัญญาให้เราทำทานก็ทำด้วยปัญญา พวกชาวอโศกเราให้ทาน ส่วนใหญ่เอามาให้อาตมา แล้วสมณะสิกขมาตุได้มาก็เอามาให้อาตมาองค์เดียว ก็เอาเข้ากองกลาง สรุปแล้วเป็นสถานีรับบริจาคเฉยๆ และการบริจาคที่นี่ก็มีเงื่อนไขเสียอีกด้วย สรุปแล้วเราได้มาน้อย แต่ว่าน้อยๆก็พอ เราก็ไม่ได้เป็นหนี้สินกับใครเราก็กินใช้ทำเองขึ้นมาอาศัย จะต้องใช้จ่ายเงินก็พอถูไถ อาตมาก็ยังอยากจะขยายท่าเรือทำท่าเรือ ให้เกิดการคมนาคมหมุนเวียน มีเรือแพขนานยนต์ข้ามไปมา คิดเงินถูกๆ พอที่จะทำได้ ทำให้เกิดความเจริญหมุนเวียน คิดต่อไปหากราชธานีอโศกมีผลผลิตดีมากพอ ก็จะเกิดการหมุนเวียนมาซื้อหา แต่ทีนี้เราก็ไม่ค่อยมีฝีมือเท่าไหร่ก็ทำได้ขนาดนี้แหละ แต่ก็มีพอสมควรไม่มากพอแม้ว่าเขาเชื่อถือแล้วแต่ปริมาณยังไม่มากพอ เชื่อว่าไร้สารพิษมีประโยชน์คุณค่า เหลือเราก็ขายหรือแจก เรามีใจจริง อ่านทั้งหมดที่ หรือดาวโหลดเอกสารที่… https://www.boonniyom.net/46965.html