220523-C มรณัสสติ(คุณเสียงใส สะอาดวงศ์)ตอน3-พ่อท่าน-วัดธาตุทอง-R073.txt

องค์สิ้นพระชนม์ลงพระพุทธองค์ก็ได้จงอาบน้ำศพล้างศพด้วยพระองค์เองแล้วก็จัดการเอาลงในเรียกว่าจะเรียกเขาโกรธ ก็ไม่ทราบได้ในวาระนั้นสมัยโน้นก็คงจะไม่มีปรากฏว่ายังไทยๆหรอกเพราะเราก็น่าจะเรียกเป็นตับที่มีฐานะที่ควรจะสมฐานะอย่างนั้นเอาพระพุทธศาสนาพระพุทธเจ้าได้ทรงนำเองจัดเองพร้อมจะกลับบอกภาษาอังกฤษว่าการทำศพของพ่อแม่นั้นบุตรควรจะได้ทำด้วยมือของตนเองกระทำอย่างจริงใจอย่างจริงจังพระพุทธองค์ก็ตรงได้กระทำเป็นตัวอย่างแม้จะยกขึ้นสู่เชิงตะกอนพระพุทธองค์ก็ได้กระทำเอง และในขณะที่ทรงสงครามให้จัดการเผาอันนี้เป็นจุดหมายให้เขามีความหมายหนึ่งแต่ถ้าปรับเสร็จไปเลยรวมเป็นประโยคว่าให้เขาให้เร็วที่สุด แม้กระทั่งญาติที่เดินทางไกลยังมาไม่ถึงฉันจับว่าอย่างนี้ที่เราน่าจะได้ทำความเข้าใจกับความหมายที่เพิ่งเข้ามาจากพระพุทธเจ้าเสด็จกลับว่าทำไมพระพุทธเจ้าตรัสว่าไม่ให้รองแม้กระทั่งญาติที่อยู่ทางไกลยังเดินทางมาไม่ถึงแล้วพระพุทธเจ้าทำไมถึงได้จับตัดหรือว่ากลับยังตัดรอนไปเลยเพราะไม่ให้รอให้การเผาพระพุทธองค์จะตัดอะไรย่อมเป็นคำศัพท์ที่มีความมุ่งหมายและ ความมุ่งหมายที่เชื่อได้เพราะจะต้องเป็นไปเพื่อความดีงามเป็นไปเพื่อความเจริญเป็นไปเพื่อความไม่เสียหายนั้นแน่นอนเพราะถ้าเราฟังเผินๆแล้วจะรู้สึกว่ามันขัดแย้งกับสิ่งที่เป็นอยู่ทุกวันนี้พระพุทธศาสนาและพระพุทธเจ้าเน้นอย่างนี้ก็เราจับความหมายได้ว่าพระพุทธเจ้าไม่ต้องการให้เป็นเรื่องยุ่งยากคำสั่งที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่าไม่รอแม้กระทั่งญาติที่เดินทางไกลยังมาไม่ถึงนี่มันรุนแรงเหลือเกินมันเป็นคำที่คล้ายๆกับว่าเอ๊ะทำไมนะญาติเขาไม่นึกถึงไม่เกี่ยวข้องเลยมันเป็นเรื่องที่จะต้องวิเคราะห์กันให้มาก พระพุทธเจ้าต้องเห็นความสำคัญยิ่งกว่าจะได้กลับจากนั้นอะไรสำคัญยิ่งกว่าสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าว่าไม่ให้ต้องรอไม่ให้รอแม้แต่ญาติที่เดินทางไปยังมาไม่ถึงกับเพราะว่ามันเป็นเรื่องป่วยการมันเป็นเรื่องเพ้อมันเป็นเรื่องที่เขาได้ทำกันมามากแล้วแม้แต่สมัยพระพุทธองค์ไม่เกี่ยวกับงานศพซึ่งก็ทำอะไรต่ออะไรกันไม่ใช่ว่าที่ทำกันเป็นวุ่นวายกันเดี๋ยวนี้ไม่ใช่ถึงแม้ว่าสมัยพระพุทธองค์นั้นมันก็มีเรื่องอยู่อย่างในเรื่องงานศพมีพิธีอย่างน้อยมีพิธีอย่างนี้มีแต่มีแหมีกรรมตามกฎการควรมีทำพิธีกรรมสังวรอะไรต่ออะไรมีมาม่า และสิ่งเหล่านี้แหละเป็นเรื่องที่พระพุทธองค์ได้ทรงเห็นอย่างชัดแจ้งว่าเป็นเรื่องไร้ค่าบริการท่านจึงรีบร่วมรับและได้กลับออกมาอย่างนั้นว่าอย่าไปได้ลึกอย่างเหลวไหลอย่างนั้นเพราะวิญญาณเป็นอนัตตาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าวิญญาณเป็นอนัตตาเป็นเรื่องที่ไม่มีตัวตนและเป็นเรื่องที่ไม่ต้องไปวุ่นวายเพราะกรรมมั่นคงของใครก็กรรมของมันกรรมเป็นของทุกคนใครทำดีใครทำชั่วชั่ว จะไปแบ่งกันดีจะไปแบ่งกรรมชั่วจะไปทำอะไรกับวิญญาณของใครๆนั้นทำไม่ได้ศาสนาพุทธไม่ได้ทำสิ่งอย่างนี้เลยจะไม่มีเหตุผลใดเลยที่จะมาทำกับวิญญาณของใครๆให้ได้จะได้เปลี่ยนก็เป็นบาปจะไปเปลี่ยนให้เขาเป็นบุญจะให้เขาไปสู่ความเป็นสวรรค์เพราะว่าเขาจะไปตกนรกแล้วก็จะแก้ไขด้วยกรรมวิธีอย่างโน้นอย่างนี้เพื่อที่จะแจกเขาให้ไปขึ้นสวรรค์นั้นไม่มีความจริงเลยเป็นไปไม่ได้เลยเพราะฉะนั้นคำสั่งเขาก็จะมาเป็นพระพุทธเจ้านี้จึงเป็นคำศัพท์ที่หักล้างความเชื่อถือดึกดำบรรพ์โบราณซึ่งก็ยึดถือวิญญาณของพ่อแม่ ยิ่งสมัยที่เขายังไม่สิวิไลหรือว่าไม่มีความนึกคิดอะไรถึงกับขนาดต้องฆ่าตัวตายกระโดดลงไปในกองไฟตายแต่ก็พร้อมกันกับคนที่ตายเอาวิญญาณเอาคนมาเผาส่งวิญญาณไปทิ้งเลยแก่วิญญาณปู่ย่าตายายเอากลับมาเผาเอาอะไรมากระทำพิธีกรรมอะไรอะไรต่างๆนานาไปซึ่งไร้ค่าและป่วยการพัฒนาพระพุทธเจ้าเสด็จกลับจากนั้นเพื่อที่จะร่วมรับไม่ยุ่งยากไม่วุ่นวายเพราะหลักฐานที่จะยืนยันไปแล้วว่าพระพุทธเจ้ากลับ ทฤษฎีของท่านว่ากรรมสิทธิ์กรรมฐานโดยเฉพาะคำว่าคำว่ากรรมเป็นของของตนกุศลกรรมเจ้าของของตนอกุศลกรรมก็ของของตนใครทำดีก็เป็นดีกุศลใครทำบุญเป็นบุญกุศลใครทำบาปหรือใครทำชั่วก็เป็นของของตนเป็นบุญบาปของตนเองจะอธิบายวิญญาณว่ามีวิญญาณที่จะต้องไปรับช่วงเป็นวัฏฏะวนเวียนอีกอย่างไรก็ตามหรือไม่อธิบายก็ตามมีงานของใครใครเป็นผู้แก้การแก้กรรมก็วิญญาณของตัวเองแก้กรรมของตัวเองเพราะฉะนั้นการที่จะไปเมืองงายวุ่นวายอะไรกับวิญญาณที่ตายไปแล้วในสมัยโบราณกับการที่จะ วุ่นวายกับวิญญาณที่ตายไปแล้วแม้ในสมัยนี้ก็ฉันเดียวกันมันป่วยการจนกระทั่งทุกวันนี้ในเรื่องของกิเลสของผู้ที่ยังเป็นแต่กระทำเพราะว่าอวดโอกระทำเพื่อที่จะลดความที่เขาคิดถึงกันถ้าเราไม่ทำให้สมปรารถนาที่เขาถือแล้วรู้สึกว่าน่าอายรู้สึกว่าเราเองทำจ้อยไปอะไรต่างๆแล้วเราก็มาเผาผลาญทำไปซึ่งไม่รู้ว่าวิธีการวิธีการทำไปอย่างโน้นอย่างนี้แหละมันไม่ได้มีประโยชน์อะไรไร้ค่าทำ มนุษย์ทุกวันนี้ยิ่งมีมากเป็นคนละโลกในโลกเวลาควรจะเป็นประโยชน์แรงงานควรจะเป็นประโยชน์คุณรอนเงินทองข้าวของควรจะเป็นประโยชน์แต่เอามาเผาผลาญเสียหายทำลายไร้ค่าบางทีทำข้าวของแล้วก็ยังมียังมีความนิยมและมีค่านิยมเอาก็ขอมาเผาไฟเพื่อที่จะส่งให้วิญญาณอะไรนี้เป็นต้นแล้วก็ทำกันอยู่แม้ทุกวันนี้ก็ยังกระทำซึ่งมันเป็นเรื่องไร้ค่าเขาของแล้วก็จะส่งไปอะไรอย่างนี้ไม่รู้มันจะไปยังไงเขาขอแล้วมันก็ไปกินข้าวแล้วก็บอกว่ามันจะไปให้เราเผา บ้านเผาเรือนเผาเสื้อผ้าเขาอะไรก็แล้วแต่แล้วว่าจะส่งไปให้ไปเขาบอกว่าอะไรจะไปตัวมันไปโดยไม่ขี้เถ้าแล้วแล้วเสื้อผ้ามีวิญญาณหรือจะบอกให้วิญญาณมันไปวิญญาณในเสื้อผ้ามันก็ไม่มีอะไรมันไปซึ่งเป็นเรื่องจริงงมงายที่สุดแล้วก็กระทำกันจนกระทั่งเผาไอ้กระดาษตัดเป็นรูปคนแล้วก็ส่งไปเป็นบริวารของผู้ตายซึ่งมันเป็นการการ์ตูนหรือว่าเป็นนิยายตลกที่หลอกเด็กอมมือกันเหลือเกินแล้วก็ทำกันจนกระทั่งผู้ใหญ่แล้วโตแล้วร่ำรวยมีความรู้มีความสามารถหาเงินหาทองทำอะไรก็ได้มากมายเขาก็ยังจะทำกัน ไปทุกเรื่องพวกนี้ถ้าเรานึกถึงชีวิตนึกถึงสังคมนึกถึงมนุษย์ถึงเศรษฐกิจยิ่งแย่ควรจะได้ประหยัดแรงงานประหยัดวัดสนุกประหยัดทุนรอนเอาทุนนอนไปใช้ไปจ่ายในส่วนที่จะเป็นประโยชน์ถนอมแรงงานมาทำที่ไร้สิ่งที่มีค่าอย่าไปทำสิ่งที่ไร้ค่าแต่เอาเวลาไปประดิษฐ์ตุ๊กตาตุ๊กตุ่นเอากระดาษมาเป็นกระดาษมาไว้เผานี้ไอ้แรงงานอย่างนี้คุณเปลี่ยนไปแล้วไม่ควรจะให้แรงงานมาทำของที่มันทำขึ้นมาเผาเลยแล้วก็สมมุติจะไปไร้ค่าก็จะให้แรงงานนั้นน่ะมาเป็นแรงงานอื่นเวลาเอามาทำสื่อแรงงานนั้นเอามาผลิตสิ่งที่มีค่ากว่านั้นอะไรอย่างนี้เป็นต้น มันไม่ควรจะไปสนับสนุนกันอยู่อย่างนั้นเลยหรือแม้แต่อย่างอื่นก็ตามติดมากยกตัวอย่างไม่หมดหรอกก็ควรจะได้เปลี่ยนแปลงคนจะได้ระลึกถึงเราบ่นกันนะว่าเศรษฐกิจมันตกต่ำความเป็นอยู่เดือดร้อนการกระจายการสร้างสรรค์แรงงานการสร้างผลผลิตการจะทำอะไรให้เกิดเป็นผลผลิตหรือว่าเป็นค่าที่จะเกิดหมุนเวียนมาสักพักให้แก่สังคมได้ตั้งอยู่อย่างดีเราพูดกันเราหาวิธีแก้ไขกันแต่สิ่งที่เป็นจารีตประเพณีสิ่งที่เป็นพฤติกรรมที่มนุษย์กำลังกระทำกันมันก็น่าจะได้พัฒนา มันก็น่าจะได้ปรับปรุงแก้ไขเพื่อที่จะได้เกิดผลดีไม่เสียเวลาไม่เสียทุนร้อนไม่เสียแรงจนกลายเป็นไร้ค่าเปล่าได้เราควรจะได้คิดกันบ้างเพราะงานศพเป็นงานที่เราจะกระทำมีการที่ประเพณีภาคก็ไม่แปลกอะไรเพราะศพคนตายทั้งทีมันน่าจะได้ประโยชน์จากการตายของมนุษย์ 1 คนเพราะประโยชน์ที่จะได้กล่าวไปแล้วถึงเรื่องประโยชน์ของงานของที่เราได้ทำกันในสังคมโดยให้เพื่อนฝูงมิตรสหายญาติกาอะไรมากันก็ตามผู้ที่มาได้ ในเวลาที่จำกัดไม่ต้องควรเยิ่นเย้อเอาไว้นานอย่างที่พระพุทธเจ้าท่านกลับไปแล้วผมจะได้รวดเร็วแต่กระนั้นก็ตามก็เป็นบ้างมีพิธีการบ้างก็ส่งคนตายทั้งทีก็น่าจะทำประโยชน์ทำให้เป็นอะไรเป็นส่วนที่จะเป็นโจรหรือว่าเป็นต้นเรื่องที่จะทำให้เกิดการอย่างน้อยที่สุดก็เกิดการสังเวชสังวรเราควรจะได้สังเวชว่าศพที่ตายแล้วนั่นน่ะบางคนหน้าทำให้เรารู้สึกสังเวชหมายความว่าทำให้เรานึกถึงสิ่งที่ควรจะได้คิดถึงตัวเองสังเวชคิดถึงตัวเองคิดว่าเราเนี่ยเกี่ยวข้องกับสภาพเป็นอย่างนั้นเมื่อสัมผัสกับศพ สมบัติการงานศพผู้คนตายลงไป 1 คนนั้นที่เรามาเกี่ยวข้องเราจะได้รับความรู้สึกอย่างไรความรู้สึกที่ควรจะเป็นเราก็ควรจะได้ปรับปรุงความรู้สึกของเราที่มันรู้สึกผ่านมาแล้วติดคุกแล้วก็ปรับเปลี่ยนให้มันเป็นอย่างทุกข์ก็มีอะไรที่มันควรจะได้ปรับปรุงมันควรจะเป็นข้อคิดที่จะได้เอาไปปรับปรุงให้แก่ตนเองหรือว่าแก่สังคมแก่มนุษย์ชาติเราก็จะได้เอามาใช้ในการที่จะปรับปรุงสิ่งที่อยู่ต่อไปเพราะการตายของคนถ้าบอกว่าตายด้วยโรคภัยไข้เจ็บโรคอย่างนี้ถ้าเป็นหมอก็เอามาคิดว่าคนนี้ตายด้วยโรคอันนี้ทำไมรักษาไม่หายไปปกป้องตรงไหนหรือว่าไม่มียารักษาเลยก็ควรจะได้พัฒนา ออกมาเลยนึกว่าตายด้วยอุบัติเหตุมันมีความไม่พอดีอะไรที่ตายด้วยเหตุตายด้วยรถตรากระทำกิจการอันนั้นอันนี้ตกต้นไม้ตกบ้านตกเรือนหรือว่าเป็นโน่นเป็นนี่อะไรก็แล้วแต่เราก็น่าจะได้เอามาพิจารณาเพื่อที่จะปรับปรุงสิ่งที่จะดำเนินต่อไปยังอยู่ในโลกเพื่อที่จะได้พัฒนาถ้าอย่างนี้ก็เป็นประโยชน์เป็นประโยชน์ทีนี้ว่าทุกสิ่งอย่างด้านจิตวิญญาณเมื่อเรามาพบศพมาสัมผัสศพยิ่งเห็นศพที่ตายแล้วบางคนมาถึงตั้งแต่รถน้ำเห็นหน้าเห็นตาเห็นเนื้อเห็นตัวเราจะได้ปลงสังเวชเราจะได้เห็นสภาพจิตสัมผัสกันอีกมาก ที่เราจะได้รู้สึกว่าจิตใจของเราเกิดอาการอารมณ์อย่างไรแล้วเราก็จะได้แก้ไขปรับปรุงอย่างน้อยที่สุดเราอาจจะเกิดสงสารผู้ที่ตายอาจจะเป็นเพื่อนเป็นมิตรสหายที่เคยโกรธกันก่อนตายเกิดถืออาฆาตกันไว้มีจุดที่เราถือไม่ดีอะไรกันเมื่อคนที่ตายไปแล้วเราก็จะได้อภัยอโหสิอะไรอย่างนี้เป็นต้นซึ่งเป็นเรื่องควรทำและต้องทำในด้านจิตวิญญาณก็ต้องทำเพราะว่าติดไปเพราะว่าเวลาคนเราเป็นๆมันอาจจะถือสาไม่ยอมลดราวาศอกแต่เวลามาเห็นศพที่ตายแล้วหยุดแล้วนอนเหยียดแก่แล้วเราจะเกิดการอโหสิกรรมภัยได้อย่างจริงจัง มันไม่ใช่เรื่องสมมุติเราไม่เห็นตกตายจริงๆไม่เห็นคนที่เราเคยอาฆาตจริงๆพยาบาลจริงๆอะไรนี่เป็นต้นเราก็จะได้อภัยจริงๆมันไม่ใช่เรื่องสมมุติมันเป็นเรื่องของจริงเพราะประโยชน์สิ่งเหล่านี้ทั้งด้านจึงวิญญาณด้วยทางด้านจิตใจเราก็จะได้ปรับปรุงปรับเปลี่ยนอย่างแท้จริงคนลดความอาฆาตมาดร้ายเท่ากับว่าศัตรูเท่ากับรถบาห์เรนลดสงครามให้แก่ชีวิตทั้งด้านชีวิตและจิตใจและวิญญาณทั้งชีวิตของปกติเพราะว่าถ้าเกิดว่าเรายิ่งสะสมเอาวิญญาณที่เป็นศัตรูเป็นคู่อาฆาตเป็นสงครามอะไรติดต่อไปมากๆไม่มีการลดราวาศอกเรายิ่งเกิดมาทุกอย่างแล้วยิ่งเกิดมาทรมานทรกรรม ความโลภอะไรพวกนี้มันเกิดจริงแล้วก็ติดต่อสืบเนื่องเป็นวัดป่าถ้าเราไม่กระทํา แล้วก็เดินมาแล้วกลับไปจะเพียงมาเห็นหน้ากันเฉยๆเอาใจกันเล็กๆน้อยๆเฉยๆมันไม่ได้ประโยชน์อะไรมากมายมันไม่คุ้มเลยเพราะเราควรจะได้ประโยชน์แม้กระทั่งทำจิตใจของเราแม้กระทั่งเราจะทำประโยชน์สังคมของมนุษย์ที่เป็นตัวมนุษย์ที่ผู้อยู่ก็จะได้ทำความสมานสามัคคีอะไรต่างๆนานาก็แล้วแต่มันก็ควรจะได้มากที่สุดที่ควรจะกระทำไม่ได้เอาทีนี้ก็เรื่องของงานศพที่พระพุทธเจ้าจะตัดเอาไว้นั้นก็ขออยากจะยกเข้าไปถึงรายละเอียดที่ว่าเรามางานศพและงานศพพระพุทธเจ้าท่านใดจะเน้นเอาไว้แล้วว่าให้จัดการให้ในวันอย่ามัวชักช้าและจุดหนึ่งก็คือเผา เรามีความสำคัญการเผานี่คือการทำลายสิ่งที่ไม่ควรจะเหลือซากและเหนือสิ่งที่จะเป็นรูปเป็นรอยเป็นเครื่องที่จะทำให้แก่ญาติติดโกโยติการหรือผู้ที่มีจิตผูกพันผู้ที่มีอาลัยอาวรณ์อันเป็นเหตุแห่งทุกข์การอะไรอาวรณ์การโหยหาการเกี่ยวกับอะไรกับพวกนี้มันเป็นเหตุแห่งทุกข์เพราะพระพุทธเจ้าเสด็จเผาเขาให้เร็วที่สุดเพื่อจะทำลายหลักฐานที่จะเกี่ยวข้องในเรื่องที่จะต้องมีต่อไปพวกเขาแล้วเอาไปโรยลงไปในแม่น้ำเอากระดูกไปโรยลงไปในแม่น้ำดีที่สุดแล้วมันก็จะเลิกมีหลักฐาน เอาไปทิ้งในแม่น้ำไม่ว่าจะเป็นแม่น้ำแม่น้ำใหญ่ยิ่งดีเอาไปทิ้งเสียแล้วมันก็เลิกกันหมดหลักฐานหมดเรื่องราวที่เราจะต้องไปเป็นภาระกับศพคนตายหรือว่าเรื่องคนตายอีกเรายังมีภาระที่จะไปข้างหน้าส่วนสิ่งที่เราจะกระทำการย่ำยืนยันกันในเรื่องคุณงามความดีของผู้ตายจงยั่งยืนยันในการที่จะทำหนังสือพิมพ์ทั้งเรื่องคุณธรรมหรือว่าคุณงามความดีของผู้ที่ตายไปนั้นได้มีอยู่เท่าใดแล้วเราจะพิมพ์เอาไว้เป็นประวัติเป็นการศึกษาหรือว่ามีอะไรต่ออะไรที่ควรจะเป็นประโยชน์ผู้ตายได้กระทำเอาไว้เป็นคุณงามความดีเป็นวิชาการเป็นสิ่งดีงามอะไรก็แล้วแต่ที่เราจะเอามาบันทึก รวบรวมเป็นหนังสือพิมพ์เพื่อจะได้สื่อสารเพื่อที่จะได้สืบต่อเอามารักษากระทำขึ้นไว้อีกอันนั้นจงทำกันให้มากส่วนการจะไปวุ่นวายอะไรนึกถึงอาลัยอาวรณ์อะไรต่ออะไรอยู่ในเรื่องของร่างของศพของรูปร่างหน้าตาของตัวตนบุคคลเราเขาคือตัวตนบุคคลผู้ตายนั่นแหละขอให้ปลดปล่อยขอให้ทำความสะอาดขอให้ทำความทำลายศูนย์อย่าไปคำนึงเลยจงคำนึงถึงสัจจะหรือสาระที่แท้คือสิ่งที่ยังอยู่คือคุณงามความดีหรือผลลัพธ์กรรมการกระทำอะไรที่ผู้ตายได้กระทำกรรมที่แปลว่าการกระทำการกระทำอะไรเป็นความดีเป็นกุศลกรรมที่พวกนั้นได้กระทำเอาไว้เอามารักษาไว้ ทำตามเอามาลอกเลียนให้ยังอยู่ให้ได้ว่าอันนี้ดีแน่ๆเป็นสิ่งที่เป็นกุศลเป็นสิ่งที่เป็นคุณงามความดีเอาไว้อย่างนี้เรียกว่ามนุษย์พัฒนามนุษย์เจริญเป็นสิ่งที่ถูกต้องดีงามอย่าไปมัววุ่นวายกับเรื่องซากศพจะเป็นวุ่นวายทั้งเรื่องรูปร่างหน้าตาตัวตนเราเขาบุคคลส่วนที่เป็นเรื่องของธาตุดินน้ำไฟลมอย่าไปวุ่นวายเพราะว่ามันมันผ่านไปแล้วมันจบไปแล้วมันเลิกไปแล้วส่วนวิญญาณที่เป็นตัวอัตราถ้าเกิดว่าเขาจะเป็นอัตราเป็นตัวบุคคลที่ยังไม่เป็นพระอรหันต์จะไปรับบุญรับบาปเลิกเพราะเขาไปตามบุญตามบาปของเขาเอง ส่วนที่เราเพลงจิตวิญญาณของเราเองจะไปมีอะไรอาวรณ์เราก็เลิกอีกเหมือนกันตัดขาดจึงจะไม่มีเหตุแห่งทุกข์ไม่ต้องไปวุ่นเอามีประโยชน์นึงที่อาตมาอยากจะพูดก็เคยพูดบ่อยๆคือเลี้ยงพ่อแม่หาเลี้ยงลูกให้รู้จักโตเลี้ยงพ่อแม่ให้รู้จักตายการเลี้ยงลูกไม่รู้จักโตก็หมายความว่าบางคนนี่เลี้ยงลูกแล้วก็เหมือนกับลูกแหง่ไปไม่รู้อายุเท่าไหร่แล้ว 20 30 40 50 ก็ยังเหมือนลูกแหง่อะไรเนี่ยเลี้ยงลูกไม่รู้จักโตอย่างเงี้ยแล้วเราก็ไปเป็นห่วงหาอาวรณ์ก็เป็นทุกข์ของพ่อแม่ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ที่จริงจะพูดถึงเรื่องตายมากกว่านี้ก็พูดเพราะมันผสมอยู่ในประโยคเดียวกันก็เลยอธิบายบ้างเล็กน้อยเพราะถ้าเกิดว่าผู้ใดเลี้ยงลูกไม่รู้จักโตผู้นั้นก็จะมีทุกข์อยู่แม้กระทั่งตายไปแล้วก็จะทุกข์ติดตัวไปอีกทีนี้เรื่องพ่อแม่ให้รู้จักตายคืออะไรเธอตั้งใจฟังดีหน่อยก็หาว่าเอ่อสอนแบบนี้แล้วคุณไม่เช่นนี้แล้วคุณสอนให้รู้จักสัจธรรมให้รู้จักความพอเหมาะพอดีเลี้ยงพ่อแม่ให้รู้จักตายก็คือพ่อแม่เนี่ยเราจะต้องไปกันดูกันต่อเวทีพ่อแม่เลี้ยงเรามาประมาณ 20 ปีแล้วเราก็ตั้งหลักตั้งฐานได้สามารถที่จะมีอาชีพมี ทำงานมีความสามารถในการที่จะสร้างสรรค์ต่อไปตอนนี้เราเริ่มทดแทนบุญคุณพ่อแม่เพื่อที่จะทดแทนบุญคุณพ่อแม่หรือลูกเต้าจะทดแทนบุญคุณพ่อแม่นั้นถ้าพ่อแม่เลี้ยงเรามา 20 ปีเราเลี้ยงพ่อแม่หรือว่าจะต้องประคบประหงมจะต้องกตัญญูกตเวทีไป 40 ปีได้อย่างน้อยควรจะ 60 ปีถึงจะคุ้มกันเพราะว่าพ่อแม่เลี้ยงลูกนี่ไม่เหมือนลูกเลี้ยงพ่อแม่มึงพ่อแม่จะลูกจะเลี้ยงพ่อแม่ให้มันสนิทติดเชื้อแบกหามเป็นห่วงเป็นใยเอ็นดูปลูกฟักอะไรต่างๆนานามาในช่วงระยะ 20 ปีนี้ด้านจิตด้านใจด้านสังคม ขี้เยี่ยวเจ็บป่วยได้ไข้ทำให้โตทำอะไรแปลกๆขำๆมากว่าจะโตมาเป็นคนได้นี่กว่าจะโตมาอายุสัก 20 ผ่านไปจ่ายไปยังคิดให้ดีๆเถอะมากเหลือเกินทั้งแรงกายและแรงใจทั้งวัตถุทุนลอยเพราะฉะนั้นลูกที่ตอบแทนพ่อแม่นั้นถึงจะต้องตอบแทนให้มากและต้องระยะเวลาก็ต้องนานกว่าด้วย 40 ปีจึงน้อยไปที่กล่าวแล้ว 60 ปีก็ยังจะคุ้มกันหรือไม่ยังไม่รู้เลยแล้วลูกเวลายกตัวอย่างแต่มาก็ยกตัวยกตัวอย่างบ่อยเวลาพ่อแม่เลี้ยงลูกถ้าลูกป่วยลูกจะยิ่งแดงๆนี้พ่อแม่ลูกมันไม่น้อยให้ลูกพ่อแม่ก็ไม่ได้นอน แล้วตัวเองกันไปมามันเจ็บมันปวดมันป่วยอะไรงี้ตลอดเวลากว่าแม้แต่โตมาแล้วก็ตามจะคอยดูแลเฝ้าไข้เฝ้าโน่นเฝ้านี่พวกข้าว่าแม้แต่กินเหล้าห้องอาหารอาหารเข้าปากแล้วมันมีเท่านี้ถ้าลูกจะกินก็ต้องเอาออกให้อย่างนี้เป็นต้นเป็นอย่างนั้นส่วนพ่อโตแล้วลูกเนี่ยจะเป็นอยู่กตเวทีพ่อแม่พ่อแม่เจ็บป่วยบ้างลูก 5 คนบอกไปเฝ้าไข้พ่อแม่ที่ฉันไม่ว่างเธอไปเถอะเธอไปก็มีเวลาจะไปเฝ้าใครเฝ้าแม่สักเดือนหนึ่งมันเป็นจริงนะไม่ใช่ไม่เป็นจริงอาจจะไม่เขียนก็ตามแต่มันก็ไม่เหมือนหรอกไม่เหมือนที่ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] รักร้อยทุกร้อยละ 90 ทุก 90/80 ทุก 80 ทลายลงไปในทิศทางจากที่ท่านว่าจะกลับไปแล้วก็เอามาเล่าให้ฟังเมื่อคืนนี้ก็ว่าไปแล้วมีรัก 10 ทุก 10 ปีละ 9 ทุก 9 มีทั้ง 8 ทุก 8 ชั้นไล่ไปด้วยโวหารที่ท่านสั่งถ้ามีรัก 3 ทุก 3 มีรัก 2 ทุก 2 มีรัก 1 ทุก 1 ไม่มีรักเลยไม่ทุกข์เลยเพราะฉะนั้นแม่หลานตายก็น่าจะคล้ายๆกันถ้าพ่อแม่ตายก็เหมือนกันถ้าเรารักมันก็จะทุกข์โศกเหมือนนางวิสาขาที่ร้องห่มร้องไห้ทุกข์ร้อนตายแล้วก็ยังมาทุกข์ร้อนร้องไห้อย่างนั้นเพราะรักก็อยากจะบอกตรงนี้แหละบอกตรงที่บอกว่าไอ้ความรักนี่มันไม่ควรจะมีก็ได้แต่หน้าที่ ต่างๆที่ลูกจะทำกับพ่อแม่อย่างไรพ่อแม่จะทำกับลูกอย่างไรมันมีอยู่ในโลกมันมีอยู่ในโลกเราก็รู้หน้าที่รู้พฤติกรรมต่างๆให้กลิ้งและทำให้กลิ้งจริงใจเข้าใจมีเหตุผลอย่างไรเราเข้าใจทำไมต้องทำอย่างนี้กับพ่อกับแม่ทำไมจะต้องทำอย่างนี้กับลูกกะตามันมีพฤติกรรมของมนุษย์ในพฤติกรรมที่ดีเป็นพฤติกรรมที่มีเหตุผลถูกต้องแล้วก็ทำมันยังแค่เนี้ยพฤติกรรมแค่เนี้ย PP น้องๆเพื่อนๆสูงๆมีพฤติกรรมต่อกันอย่างที่เป็นกิจกรรมที่พอจะเป็นประโยชน์สืบสานอยู่กับสังคมครับก็รู้พอเหมาะพอสมและเราก็ทำให้ถูกตรงไม่ได้เป็นประสิทธิภาพเกินไปอย่าให้วุ่นวายอย่าให้ไม่รู้แล้วไม่รู้จบพอจะมีความรักความห่วงหาอาวรณ์อะไรกันพ่อแม่ เสร็จแล้วก็มาอาลัยอาวรณ์มาทำไอ้โน่นไอ้นี่อะไรต่ออะไรไม่รู้แล้วไม่รู้จบกันสักทีพ่อแม่ตายไปแล้วก็ยังจะต้องมาจะได้เอามาทำพิธีการอะไรต่ออะไรกันไม่ดูแล้วบางทีตายไปแล้วต่างหากปู่ย่าตาทวดแต่ยังมาทำวันหลังต้องแต่งอะไรก็ได้กันอยู่ซึ่งเป็นพิธีการทางด้านวิญญาณซึ่งขัดกับคำสอนของพระพุทธเจ้าตรงๆไม่เข้าเรื่องเลยแทนที่จะเอาเวลาเหล่านั้นไปทำอะไรที่ดีๆขึ้นมาไม่ทำแต่เป็นๆเนี่ยลูกจะแสดงกิริยาอาการจะแสดงความกตัญญูกตเวทีเห็นกันหลับๆแต่กระทำกันให้เป็นค่านิยมเป็นบทบาทที่คุณกระทำก็อย่างนี้ทีเดียวไม่ค่อยทำไปทำในตอนไปเอาหน้าไอ้ตอนที่มันตายแล้วแล้วก็ไป แม้แต่พ่อแม่ตายลงลูกเต้าไม่มีเงินโลกก็ทำก็จะต้องทำอย่างโน้นจะต้องทำอย่างนี้จะต้องมีอะไรก็แล้วแต่จะรีบพิธีที่จะต้องจ่ายเงินจ่ายทองมันต้องเยอะแยะมากมายเอาลูกไม่ต้องไปขอกู้เงินกู้ทองของคนอื่นเขาบ้างแล้วก็เอามาจัดงานนี้ทำพิธีกรรมอะไรก็ได้ที่ขึ้นมานี่ตามก็ไปอยู่อย่างนั้นขอบอกว่านี่โง่มาหาหมอแล้วซวยมาหาซวยไม่ได้เรื่องเลยไม่ควรจะกระทำเลยเพราะไปทำอะไรเอารูปแบบที่เป็นเป็นหนี้สำคัญรูปแบบเป็นๆที่สำคัญจะมีประโยชน์อย่าง จักกตัญญูกตเวทีเป็นหน้าที่ที่ถูกต้องอย่างไรกันทำก็ไปยกตัวอย่างง่ายๆที่น่าหัวเราะที่สุดเช่นว่าพ่อแม่ตายแล้วเราก็ทำส่งกับข้าวกับน้ำเอามาถวายพระแล้วจะส่งให้พ่อแม่กินที่จริงมันไม่ใช่จานนี้ของคุณพ่อแม่ตายไปแล้วว่างั้นพ่อแม่ชอบประหารอย่างนั้นชอบประหารอย่างนี้เสร็จแล้วก็จะส่งไปให้วิญญาณพ่อแม่กินก็มาทำกันล้มหมูล้มควายทำงานอะไรเนี่ยหลังงานศพอาหารตรงนี้ถึงจะไปหาพ่อแม่ที่ตายอย่างไร เอาอาหารที่พ่อแม่ชอบพ่อแม่ชอบลาบวัวเอาลาบวัวมาถวายพระรัชกาลที่ 9 เสร็จแล้วก็พระก็เป็นบุรุษไปรษณีย์จะส่งไปให้พ่อแม่กินข้าวตรวจน้ำนะเธอส่งไปให้ตอนที่เขายะถาแล้วก็กรวดน้ำจะส่งไปทีเดียวอย่าเช้าอวัยวะหาปูหาปริมาตรที่ 3 กำลังตรวจไอ้ราบในกระเพาะอาหารออกไปจากกระเพาะไม่ส่วนน้ำอีก 10 แก้วมันก็ไม่ออกไม่ออกว่ามีวิญญาณเหรออ้าวทำไมมันไม่ส่งวัตถุไม่ทรงตัวลาบไม่ออกแน่อยู่ในกระเพาะไม่ออกแล้วก็ส่งไปให้พ่อแม่ เหล้ามีวิญญาณเหรอที่จะไปเอาลาดไปแล้ววิญญาณนี้ไปหาป่าวิญญาณพ่อแม่ที่ตายไปแล้วแล้วพ่อแม่จะได้กินลาบก็ไม่มีอีกไอ้วัตถุนั้นน่ะไม่ไปไงไอ้วิญญาณของรากก็ไม่มีหรือยิ่งให้ยิ่งวิญญาณของเรามันจะไปเกี่ยวกับเนื้อสัตว์เอาเอาทุเรียนไม่มีเอาทุเรียนมาถวายพระพระกลิ่นทุเรียนมีหรอที่มันจะไปหาไปให้พ่อแม่กินส่งกันแทบแย่เลยนะครับพิธีส่งเอาน้ำตรวจกันใหญ่มันก็ไม่มีมันก็ไม่ไปแต่ก็ทำกันเล่นๆอยู่อย่างนั้นเองทำแบบนี้ซื้อไปทำกับวิญญาณตายอาตมาอยากจะเน้นเรื่องวิญญาณเป็นอัตตาและลงกันเป็นเรื่องอะไรเนี่ยซึ่งนอกคุณนอกป่าอะไรต่ออะไรกันซึ่งแบ่งบุญแบ่งบาปกันก็ไม่ได้นอกบุญนอกบาทมันก็ไม่ได้เพราะว่าพระพุทธเจ้า ไม่ต้องไปวุ่นวายบาปใครบุญมันแต่ตอนเป็นๆนี่จะอนุเคราะห์กันช่วยกันให้ทำบุญช่วยกันให้ทำสิ่งที่ดีถ้าไม่ดีจะให้พ่อแม่ทำบุญก่อนตายช่วยกันไปทีเดียวมีเงินมีทองมีเข้ามีของอะไรจะเอาลูกคลอดพ่อไม่เอาไปจะทำทานเองอย่าไปรักษาศีลก็ช่วยเหลือเกินกว่าจะไปวัดพาไปส่งหรือว่าจะไปปฏิบัติธรรมที่โน่นที่นี่นำไปทีเดียวอนุเคราะห์ช่วยเหลือบทบาทอย่างนี้สิลูกก็กระทำต่อไปเป็นๆนี่ก็ทำแล้วจะได้ติดวิญญาณจะได้ติดตัวของพ่อแม่ที่จะได้บุญนั้นๆที่จะได้กุศลนั้นไปทำอะไรตอนตายพวกนี้ซึ่งบอกว่าอาตมาอยากจะเน้นเหลือเกินกับพ่อแม่ให้รู้จักตายเย็ดพ่อเลี้ยงแม่เป็นๆนี่จะทำให้เป็นประโยชน์ใดๆซึ่งรีบทำ อาตมาอยากเน้นขอให้พวกเราได้ระลึกการมานั่งฟังธรรมที่นี่ก็ไม่ใช่น้อยคนทำเป็นตัวอย่างกันขึ้นมาเอ็นดูช่วยเหลือเฟือควายพ่อแม่จะต้องรู้จักหน้าที่เกื้อกูลส่งเสริมเมื่อเวลาเราเองเรามีชีวิตอยู่หรือพ่อแม่มีชีวิตอยู่ก็ต้องช่วยกันไปทำเสแสร้งไอ้ตอนตายแล้วแล้วก็ทำอะไรมันไร้ค่าแล้วก็ไม่ได้เรื่องได้ราวตอนไปนอนไม่เข้าท่าก็ตายแล้วไม่รู้ตายอาตมาไม่เน้นเรื่องว่ามันจะไม่โศกเศร้าถึงอีกล่ะมันซ้ำซากก็ขอให้บอกวิธีการก็แล้วแต่สิ่งที่จะเป็นกรรมวิธีสิ่งที่จะเป็นอะไรต่ออะไรพวกนี้อีกก็ขอให้ระลึกขึ้นมากก็อย่าไปทำอะไรป่วยการอาตมาออกจะเป็นพระที่ ปฏิรูปหรือปฏิวัติในหลายๆอย่างแล้วอาตมาไม่ไม่อัมพวันไม่อำพรางอาตมาเปิดเผยอาตมาพูดด้วยความเห็นที่จริงใจของอาตมาที่เทศออกมาที่อธิบายที่บอกสิ่งต่างๆออกไปให้รู้ว่าอะไรควรเลิกอะไรควรหยุดควรจะปรับปรุงอะไรอาตมาบอกออกไปด้วยความจริงใจที่เห็นว่าสิ่งที่มันไร้ค่าคนเลิกเถอะสิ่งใดที่มันดีควรกระทำกันอาตมาตอนนี้สิ่งที่ดีอย่างเน้นปัจจุบันน่ะทำพยายามให้ช่วยเหลือเกินไปกตัญญูกตเวทีพ่อแม่อย่างนี้เป็นต้นตายไปแล้วอย่าไปทำเสแสร้งเป็นกตัญญูกู้หนี้ยืมสินก็มาทำอย่าเลยมันโง่มันไม่เข้าเรื่องอย่าไปทำจารีตประเพณีเพื่อลูกหลานรูปแบบค่านิยมแบบนั้นเลยถ้าเราเปลี่ยนมาได้สังคมจะ คิดดีข