สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน แบบคนจนมหัศจรรย์มีวรรณะ 9.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน แบบคนจนมหัศจรรย์มีวรรณะ 9 มาเข้าสู่ความจนและความพอเพียงของเศรษฐศาสตร์ พอคือสันตุฏฐิ ใจพอ วัตถุพอ เราเรามีวัตถุแค่นี้พอ รู้จักขีดพอ คือตัวพอเพียงสันตุฏฐิ การประมาณให้พอดีในวัตถุก็ยาก ยิ่งนามธรรมยิ่งยากใช้สัปปุริสธรรม 7 มหาปเทส 4 เราทำให้จนพอดี อย่างในหลวงตรัสว่าเราไม่รวย เราก็รวยพอควร เราไม่ทำอย่างพวกอุตสาหกรรมก้าวหน้า ท่านไม่ได้ว่ากสิกรรมก้าวหน้า กสิกรรมกับอุตสาหกรรม กสิกรรมเป็นเรื่องจริงกับชีวิตมากกว่าอุตสาหกรรม ในหลวงว่าถอยหลังอย่างน่ากลัว ถ้าก้าวหน้าแบบนั้น คนไม่ได้เข้าใจได้ง่ายๆ พวกเราทำไป บริหารไป ถ้าอะไรเกินไปอาตมาก็จะท้วง จะเตือนติงให้สัญญาณไป ผู้ที่มีความเคารพนับถือก็จะฟัง คนไม่นับถือก็ไม่ฟัง ประเทศใดมีคนที่มีความฉลาดเฉลียว ประเสริฐเสฏโฐ มากกว่าประเทศใดๆในโลกแม้จะมีพลเมืองไม่มากแค่ 70 ล้าน ก็มีรากฐานการได้DNAของความฉลาดพวกนี้ มาจาก DNA ของพระพุทธเจ้า อาตมาเอา DNA มาเทียบเคียงกับนางมาทำที่จริงแล้ว DNA อยู่ในลักษณะรูปธรรม DNA อยู่ในส่วนของชีวิตที่เป็นรูปธรรม ไม่ใช่นามธรรมแท้ๆ แต่เขายืมมาขยายความเพื่อให้เข้าใจ อยู่ในธาตุจิตวิญญาณก็มีธาตุรูปกับนาม ธาตุรูปคือ DNA หรือเราเข้าใจกันว่าเป็นสรีระ สรีระไม่ใช่กรรมไม่ใช่จิต จิต กรรม สรีระ สามเส้า จิตเป็นตัวประธาน จิตเป็นธาตุรู้ จะรู้ถึงกรรมกับสรีระ สรีระของคุณจะเป็นอย่างไรก็เกิดจากกรรมที่มีตัวประธานเป็นตัวกำหนด อยากจะหล่อจะสวยก็ทำตามที่ทำ ทำเหตุปัจจัยของมันให้ได้ มันก็ออกมาเป็นสรีระของคุณ เช่นอาตมาอยากจะให้สรีระหล่อผิวผ่องกว่านี้ก็ต้องศึกษาวิธีทำแล้วทำ ก็จะได้ แต่ทำไมไม่ไปเสียเวลากับสิ่งเหล่านี้ อาตมาเอาแค่นี้ก็ได้แล้ว ถ้าร่างกายอาตมาหล่อ ไม่ต้องเอามากกว่านี้ แต่ให้แข็ง
อ่านต่อ
แรงกว่านี้ก็จะลงทุนเพื่อทำให้แข็งแรงมากกว่าเอาหล่อ เท่าที่เรามีความรู้มีธาตุรู้เป็นประธาน ทำไป สรีระกับกรรมก็อยู่ที่ประธาน ว่าจะทำหรือไม่ทำ สรีระ อาตมาเอาเท่านี้ก็พอ จะเหลือแต่ความแข็งแรงจะมีเส้นประสาทอวัยวะ องคาพยพ 32 ที่มีอวัยวะแข็งแรงอย่างนี้แหละ อาตมาก็จะเอาเท่านี้ แข็งแรงก็พอแล้วเพื่อที่จะทำงาน ในความรู้ที่อาตมาซ้อนๆลงไปถึงขั้นมีสรีระ กรรม และประธาน จะต้องดูแลสิ่งเหล่านี้ อาตมาไม่กังวลสรีระ ก็ไม่กังวลมากมาย เป็นแต่เพียง ทรถ ทรถ นี้จะละเอียดกว่า กิลมถะ พระอรหันต์จะมี ทรถ แต่ไม่มีกิลมถะแล้ว ไม่มีความลำบากในจิตใจพระอรหันต์แล้วอาศัยเพียง ทรถ เรามีกรรมกริยาที่ต้องทำ เป็นอาการ 32 เราต้องอาศัยมัน ก็กำวลมัน ตับไม่ดี ไตไม่ดี ทรถ นิดๆหน่อยๆ ไม่ได้กังวลมาก รักษาไม่ไหวตายก็ตาย จะไม่ยอม เอาแบบไม่ยอมตายๆ ถ้ามันสุดวิสัยควรตายก็ต้องตาย แต่ถ้ายังไม่ถึงตายก็มีความดิ้นรนนิดหน่อย เรียกว่าทรถ ก็ฝากไปถึง ผู้ที่ดิ้นในระดับดาว ก็ดาวดิน ก็พอสมควร ถ้าจะให้เป็นดาวดินแล้ว เป็นพระจันทร์ดิน ตะวันดินจะยิ่งดีกว่า จะมีพลังงานมีประสิทธิภาพในตัวสูงกว่านี้ นี่เป็นดาวก็ดี ดีกว่าขยะดิ้น ดีกว่าจุลินทรีย์ สิ่งไม่รู้เรื่องดิ้น ก็พัฒนาการให้เป็นความรู้ ก็อาศัยชื่อดาวดิน ดาวดินทางโลกติดคุกอยู่ตอนนี้ อย่าลืมว่าดาวดินมีชื่อตัวอย่างไปติดคุกอยู่นะ เป็นเรื่องอจินไตยที่อาตมาเข้าใจ ถ้าดาวดินนี้เจริญกว่าดาวดินนี้ก็จะรู้ แต่ดาวดวงนี้ไปคุก ดาวนี้เปล่งแสงสวรรค์แต่นี่ไม่ใช่ แต่ถ้าดาวดินนี้ไปคุก... ก็วอนหลายทีแล้วนะ ก็อย่าเลย อย่าให้ถึงขั้นต้องเข้าคุกเลย ปล่อยให้ดาวดินตัวโน้นไปคุกเถอะ นี่เป็นการศึกษาเป็นการสอนท่านดาวดินด้วย และก็สอนผู้อื่นด้วย สังคมที่พิสูจน์ว่าสังคมแบบคนจน อย่างที่ในหลวงท่านได้พิสูจน์กับรัฐมนตรีเกาหลีใต้ ให้บริหารแบบคนจนเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่มากเลย จนอย่างอุดมสมบูรณ์ช่วยเหลือเกื้อกูลคนอื่น เป็นที่พึ่งของคนอื่นได้ด้วย จนอย่างเป็นคุณงามความดี จนไม่เบียดเบียนใคร จนมีแต่ช่วยเหลือผู้อื่นเสียสละ เป็นคนจนมหัศจรรย์ เป็นคนจนที่ยิ่งใหญ่ เราอาศัยกินใช้แค่ 20 มีเหลืออีกตั้งเยอะ เราสร้างได้ตั้ง 100 มีสมรรถภาพ กินใช้แค่ 20 ที่เหลือเอาไปให้หมู่กลุ่มใช้ 30 อีก 50 เราเสียสละไปให้หมู่อื่นได้ นักเศรษฐศาสตร์จะไม่เข้าใจว่าจนแล้วอยู่ได้อย่างไร เราก็ว่าอยู่แบบนี้ไง ในความจนความพอเพียงขาดทุนของเราคือกำไรของเราที่ในหลวงท่านได้ตรัสไว้แล้วทิ้งให้เป็นสมบัติอันยิ่งใหญ่ให้คนไทย ที่ต้องมาพิสูจน์ตัวเองให้เป็นคนจนคนพอเพียงเป็นคนขาดทุนให้แก่มนุษยชาติ โดยเราเองขยันหมั่นเพียรมีวรรณะ 9 วรรณะหมายถึง The Classes ไม่ใช่ The Masses คือมวลทั่วไป แต่The Classes คือกลุ่มที่เจริญ มีการศึกษามีขั้นตอนมีลำดับ คนมีปัญญารู้จักระบบระดับมีปัญญาจัดสรรอันนี้ได้ แต่ถ้าอยู่ยากไปยาก กินยาก อะไรยากไปหมด เสียสละไม่ได้อดทนไม่ได้ ก็ไปตายเสียเถอะ ต้องเสียสละหน่อยอดทนหน่อย เลี้ยงง่ายบำรุงง่าย ว่านอนสอนง่าย วรรณะ 9 เลี้ยงง่าย (สุภระ) บำรุงง่าย, ปรับให้เจริญได้ง่าย (สุโปสะ) มักน้อย, กล้าจน (อัปปิจฉะ) อยู่โดยไม่เบียดเบียนตนและคนอื่น มีแต่ประโยชน์ให้แก่คนอื่นทั้งนั้น ใจพอ สันโดษ (สันตุฏฐิ) ไม่ใช่พึงพอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่ ไปถามมาร์คซัคเคอร์เบิร์ก เขาก็พอใจ ไปถามนายธนินท์ ไปถามนายเจริญ เขาก็พอใจสิ ไปถามบิลเกตส์ เขาก็พอใจสิ เขาก็พอใจในสิ่งที่มากขึ้นอีก แล้วเขาบอกว่าไม่ทุจริตไม่คิดโกงนะ ทำตามตรงหลักเกณฑ์ประเทศ แต่เขารวยขึ้นๆ กฎหมายออกให้เขาได้ประโยชน์ เขาก็เอาอย่างสุจริต แบบนี้ใจไม่พอมีใจมักมากๆไม่กล้าน้อยลง ให้สำนักงานใหญ่ FORB มาตรวจสอบชาวอโศกว่าใครจะจนที่สุด มาสำรวจคนรวยที่สุดมันจะไปยากอะไร แน่จริงมาตรวจสอบว่าใครจนที่สุดในโลก แล้วหาทางพิสูจน์ว่าจนคืออะไร จนอย่างประเสริฐวิเศษมหัศจรรย์ ไม่ใช่จนอย่างไม่เข้าท่า จนอย่างมีประโยชน์คุณค่าเป็นที่พึ่งต่อผู้อื่นเลยทีเดียว จนจนกระทั่งเราจะให้อเมริกาพึ่ง ตอนนี้เขายังไม่ถืออะไรหรอก อย่างน้อยมาขอพึ่งพาความรู้ แน่นอนวัตถุจะสู้ไม่ได้พลเมืองเขามี 300 ล้าน ของเรามีแค่ 70 ล้าน และอะไรต่างๆ ที่จะสร้างสรรวัตถุเครื่องกลเราก็ไม่เจริญเท่าเขา ขัดเกลากิเลส (สัลเลขะ) ขัดเกลาสิ่งไม่ดีทางกายกรรม วจีกรรมมโนกรรม เพ่งทำลายกิเลส มีศีลสูงอยู่ปกติ (ธูตะ, ธุดงค์) ทำศีลเคร่งโดยใจไม่เคร่ง เขาว่าสุดโต่ง แต่เราสบาย เรามี 0 นี่สบาย แค่คุณจะไปรวยแล้วก็คนละความคิด สรุปคือทำศีลเคร่งอย่างสบาย ปกติ คนฝืนอยู่ก็ลำบาก แต่คนทำอย่างปกติ มีศีลเป็นตถตา ไม่ต้องระมัดระวังเป็นอัตโนมัติในตัวเลย คือธูตะ มีอาการน่าเลื่อมใส (ปาสาทิกะ) มีอาการทางกายกรรมวจีกรรมน่าเลื่อมใส มีกายสักขีน่าเลื่อมใส อย่างอาตมามีกายสักขีไม่น่าเลื่อมใสสำหรับคนไม่นับถือ ไม่มีสมณสารูป หรือทำงาน ต้องสร้างทำอะไรขึ้นมาอีกทำไมมากมาย ไม่สะสม ไม่กักเก็บออม (อปจยะ) ตรงข้าม อวรรณะ๙ ขยันเสมอ, ระดมความเพียร (วิริยารัมภะ) 600820_วิถีอาริยธรรม ศีรษะอโศก ตอน คนจนมหัศจรรย์ที่มีวรรณะ 9