สื่อธรรมะพ่อครู(อัตตา) ตอน จิตหลุดพ้นจริงแล้ว ต้องไม่ข่มคน.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(อัตตา) ตอน จิตหลุดพ้นจริงแล้ว ต้องไม่ข่มคน คนที่จะมีปฏิภาณเข้าใจว่า ความอร่อยนี้มันไม่จริง คนนั้นต้องมีอัญญะ ถ้าไม่มีอัญญะ แตะเข้าไปทีไรก็อร่อย เห็นเขาเตะบอลก็มันทุกที มันเฉยๆได้อย่างไร จิตคุณไม่เป็นอย่างนั้นแล้ว มันเป็นอื่นจริงๆ แต่ก่อนเราเคยมันส์ เคยอร่อย แต่เดี๋ยวนี้ไม่เป็นอย่างนั้น จริงๆแล้วคนที่เริ่มไม่อร่อยได้ ตอนแรก ก็จะผลักจะชังเขา จะดูถูกคนที่ยังอร่อยอยู่ มันจะเป็นอย่างนั้นก่อนอยู่เลย จนกระทั่งมารู้ว่า ไม่ควรจะข่มเขา มันถึงจะกลับไปใหม่ ไปเห็นใจสงสารเขา ว่ายังเด็กยังไม่รู้ ยังจมอยู่ในโลกียะ มันจะอย่างนั้นจริงๆ ผู้มีพลังงานอัญญะ แล้วทำความเจริญของอัญญะ พัฒนา เป็นพลังงานโลกุตระอาริยะขึ้นไปเรื่อยๆ สั่งสมในจิตนิยามของเรา จิตนิยามของผู้ที่ได้อัญญะ จึงไม่เหมือนโลกเป็นอื่นไปจากโลกต่างจากโลก และใช้ศัพท์คำว่า อุตตระ มันจะไม่ตกต่ำ ไม่ลงต่ำกว่าโลกียะอีกแล้ว จะอยู่เหนือขึ้นไปเรื่อยๆ เหนือนี้ไม่ใช่ข่มนะ เป็นลักษณะของสภาวะจริง บาลีคำว่าเหนือ คือ อุทธัง คือลอยวนบนเหนือขึ้นเรื่อยๆ ถ้าลอยบนดูไม่ข่ม แต่ถ้ากระแทกจะข่ม แต่วนสู่ความสูงความวนตามสภาวะสัจจะ แต่ถ้าเราหลงตนก็ข่มทับเขา แต่ถ้าเราไม่หลงก็ไม่ข่ม จะเห็นใจเขา ว่าคุณยังอยู่ตรงนี้ ไม่ไปทับถมไม่ข่มเขา ไม่กระแทกไม่ทำแรงกับเขาหรอก ผู้มีเมตตาจริง จะเป็นเช่นนั้น จิตนิยามของคนที่ทำจิตอัญญะได้ จึงจะเป็นจิตสอง ทำสองให้เป็นหนึ่ง ทำได้ก็กลายเป็นมีสอง คือมี 0 กับ 1 จะไป 0 ก็ได้ จะมา 1 ก็ได้ ถ้าเก่งขึ้นๆ 1 ก็เป็น 2 เป็น 3 เป็น 4 ได้ ก็ใช้สัมพันธ์ได้เรื่อยๆ ผู้สูงก็มาช่วยผู้ต่ำ ผู้มากก็มาช่วยผู้น้อยได้ ผู้มีมากแล้วช่วยน้อยคืออาริยะ แต่ผู้มีมาก แต่ไปดูดเอาเปรียบคนอื่นได้มาก คือสัตว์นรก แม้ใช้ฆัญญะก็ใช้เป็น ไม่ต้องไปทำล