สื่อธรรมะพ่อครู(อัตตา) ตอน ยิ่งตัวตนน้อยยิ่งเจริญ.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(อัตตา) ตอน ยิ่งตัวตนน้อยยิ่งเจริญ ในความเห็นต่าง ที่ภาษาบาลีเรียกว่า อัญญะ อาตมาจึงพยายาม ขยายความ ว่าอัญญะเป็นปัญญา ที่ต่างจากความเฉลียวฉลาด เฉกา แต่ก่อนมีแต่เฉกะ กว่าจะมาเป็นปัญญา ต้องเริ่มจากมีอัญญา เพราะยังไม่มีสิ่งที่แตกต่างจาก เฉกา มันมีความรู้มีโลกใหม่ มีความต่างจาก อันเก่าจริงๆ มันเป็นอันอื่น ต่างจากอันเก่ามา แค่รู้โดยตรรกะ ความเข้าใจเหตุผล มันก็ยังไม่ใช่ มันต้องที่จิตใจ มันเป็นจริงๆ มันเป็นอย่างนี้จริงๆ มันว่างเบา มันสบายแล้ว เกิดความเฉลียวฉลาด ที่ยิ่งเห็นจริงตามเหตุผล ด้วยตรรกะแล้ว มันมาเป็นจริงอย่างนี้จริงๆ มันเหนือชั้นกว่าเขา เพราะเราเอง ด้อยกว่าเขา น้อยกว่าเขา เขาได้ประโยชน์น้อยกว่าเรา ตัวตนเราน้อยกว่าเขา เราเปลืองผลาญ น้อยกว่าเขา เขายิ่งเปลืองมากกว่าเรา เขายังต้องกิน ต้องใช้ ต้องมีมากกว่าเรา เพราะเขายังอ่อนแอ เขาจึงต้องใช้เครื่องบำเรอ องค์ประกอบ มากกว่าเรา ดีไม่ดี กิเลสมันผลาญ มันตะกละ ก็ให้พวกนี้ก่อน เดี๋ยวมันมาฆ่าแกงทำร้ายได้ ต้องอนุโลมให้เขาก่อน อย่าให้มาทำชั่วเพิ่ม เราจะเข้าใจซับซ้อน เข้าใจชัดเจน ต้องรักษาความสงบ ความไม่สร้างบาปเพิ่มอีก แม้จะต้องยอมให้เขา กิเลสโตขึ้นอยู่บ้าง เขาก็ต้องกิเลสโตขึ้นอยู่บ้าง ถ้าเขาทนไม่ได้ ต้องบำเรอกิเลสเขาอยู่ ก็ต้องทำไปตามลำดับๆ เราจะเข้าใจลึกซึ้ง ละเอียดจริงๆ คนที่ได้ความเข้าใจว่า ไม่มีตัวตน ไม่มาบำเรอตน ตอนแรก ก็อดทน ต่อมาก็ไม่ต้องอดทน มันสบายๆ น้อยก็สบาย สูญ ไม่มีเลยก็สบาย มันจะมีจริงเป็นจริงแล้ว คนก็จะใช้น้อย เปลืองน้อย แต่พลังงานเร็วแรง ความรู้ความสามารถ ไม่ได้ลดลง ดีไม่ดี มากกว่าเขาด้วย ทำอะไรสร้างอะไร ได้ประโยชน์มากกว่า จึงเรียกว่า เป็นคนที่เจริญ เจริญจริงๆ เจริญต่างจากคนโลกีย์ปุถุชน ซับซ้อน เจริญเป