ทางเสื่อมของศาสนาพุทธคือเน้นหนักที่สวดมนต์และนั่งหลับตา.docx

ือท่านให้ใช้ สระตรงสระ สระสั้นก็ออกเสียงสั้น สระ ทีฆะสระก็ออกเสียงยาวให้พอเหมาะ 1. ให้ตรงเสียงสั้น ยาว อย่าลาก อย่าลากให้ยาว สั้นก็ลากให้ยาว ยาวก็ให้ยาวยิ่งขึ้นไม่ได้ อย่าลาก.. ให้พอเหมาะ 2. อย่าใส่ทำนอง ก็ชัดแล้ว แล้วมาพูดอีกว่าท่านอนญาตให้ใช้สรภัญญะคือใส่ทำนองหน่อยหนึ่งได้ ไปแปลว่าสรภัญญะคือใส่ทำนอง ที่จริงแล้วควรแปลว่า อย่าใส่ทำนอง นี่แหละพวกที่ดิ้น มันมีรสมีชาติมันอยากจะทำ ที่จริงมันผิดแล้วก็เลยมากลบเกลื่อนของตัวเอง พวกเราก็สวดมนต์คำพยัญชนะบาลีเหมือนกับเขา แต่เราก็ไม่ได้เอาธรรมบทมาสวดด้วย มาสวดพร้อมกันเป็นหมู่นั่นก็อาบัติ อาตมาก็พูดก็วิจัยไปแล้ว แต่เขาจะทำอยู่ก็เรื่องของเขา เขาไม่รู้ว่ามันอาบัติ ก็เป็นอาบัติของเขาไป เพราะเขาเองเขาไม่เชื่อ ไม่เข้าใจ แต่เราเองเราไม่ทำ ก็ไม่เห็นเสียหายอะไร เราไม่ทำอย่างที่เขาทำ ไม่ทำอย่างที่มันผิด มันจะเสียอะไร มันก็ยิ่งดีด้วย อย่างนี้เป็นต้น ในพระวินัยข้อ 20 บอกว่า ห้ามใส่เสียง ใส่ทำนอง ห้ามลากเสียงยาว ธรรมวินัยข้อ 21 บอกว่าเราอนุญาตสรภัญญะ ก็หมายความว่าเราอนุญาตให้ใช้เสียงตามสระ ให้กล่าวคำตาม คำว่า ภัญญะคือคำกล่าว ก็เข้าใจไม่ได้ ท่านตรัสสั้น ก็เลยตีความในข้อ 20 อย่างนั้น ข้อ 21 ตีความไม่เป็น ทั้งๆ ที่ท่านสำทับลงไปอีกว่า เราอนุญาตสระภัญญะ ก็เลยเป็นอย่างที่มันเป็น ที่จริงความเสื่อมของศาสนาพุทธไม่ใช่เล็กน้อยแค่นี้ มันเสื่อมมามาก มากจนกระทั่ง ไอ้ข้อที่มากที่สุดก็คือ นั่งหลับตา ที่ผิด อปัณณกปฏิปทา 3 มันผิดไปเลย ทั้งๆที่ อปัณณกปฏิปทา มันแปลว่าข้อที่ปฏิบัติที่ไม่ผิดจากศาสนาพุทธ สังวรศีล สำรวมอินทรีย์ โภชเนมัตตัญญุตา ชาคริยานุโยคะ คุณจะนอนหลับกินข้าวได้ไหม มันขัดแย้งกันไปหมดทั้ง 3 คำแล้วก็ไปนอนหลับปฏิบัติ ก็ต้องให้ปฏิบัติในขณะกินข้าว ไม่ใช่ให้ไปปฎิบัติขณะนอนหลับ อย่างนี้เป็นต้น ซึ่งมันเสื่อมมาก อาตมาพูดมาตั้ง 53 ปีแล้วในเรื่องนี้ เรื่องพระป่า พระหลับตา ไม่ใช่อาตมาไม่หลับตา อาตมาลิงลมอมข้าวพองอยู่เหมือนกัน นึกว่าปฏิบัติธรรมจะต้องหลับตาก็ไปหลับตา หลับตามาตั้ง 8 ปี หลับตามา ก็ทำได้เหมือนอย่างที่เขาทำกันมา เพราะอาตมาเป็นโพธิสัตว์ผ่านสิ่งเหล่านี้มา มี talent มีพรสวรรค์ในเรื่องเหล่านี้มาครบครันแล้ว จะทำอย่างนั้นก็มีพรสวรรค์ทั้งนั้นอยู่ ไม่ใช่ไม่มี พรสวรรค์อย่างเดียรถีย์ ชาวเทวนิยมเขาทำ อาตมาก็มี ก็เคยทำ ผ่านมาแล้วทั้งนั้น จนกระทั่งมันเต็มที่แล้ว ไม่ใช่ว่าไม่เป็น เหมือนหมาเห็นองุ่นเปรี้ยว ไม่ได้ไปเคยลิ้มลองกับเขาเลยไม่เคยแตะว่ารสแบบนั้นว่าเขาเป็นยังไง ไม่ใช่ อาตมาผ่านมาหมด เป็นมาหมด ทำได้มาหมดแล้ว เพราะฉะนั้นความเสื่อมในยุคนี้ มันเสื่อมมากจนกระทั่งพูดยืนยันหลักฐานอ้างอิงพิสูจน์กันให้เห็นจริงเห็นจังกันเลย จนป่านนี้ ยังไม่ค่อยกระเตื้องเท่าไหร่ 50 กว่าปี ได้ผู้ที่เห็นดีเห็นงาม แล้วก็มาปฏิบัติ มาประพฤติตามได้ ก็เท่านี้ อาตมาก็พอใจอยู่นะที่จริง แต่ว่ามันเหลือใจเท่านั้นเอง ภาษาอีสาน จะขยายความว่าอย่างไรคำว่า “เหลือใจ” มันอัดอั้นใจ มันเหลือใจโพด มันน่าจะได้มากกว่านี้ แต่เอาเถอะจะไปอยากได้มากเกินไปก็เลยอัดอั้นใจ 661101 ไทยเรามีลีลาธรรมาธรรมะสงครามที่งดงามที่สุดในโลกยุคนี้ พุทธศาสนาตามภูมิ ราชธานีอโศก