สื่อธรรมะพ่อครู(พิธีกรรม_บิณฑบาต) ตอน ใส่บาตรเป็นสาธารณโภคีที่ลึกซึ้ง.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(พิธีกรรม_บิณฑบาต) ตอน ใส่บาตรเป็นสาธารณโภคีที่ลึกซึ้ง _พอ ตระกูลอโศก : สำหรับตัวดิฉันรู้สึกว่าการใส่บาตร เหมือนการแสดงลิเก เพราะใส่เสร็จแล้วก็นำข้าวไปใส่หม้อเหมือนเดิม และอาหารส่วนใหญ่ก็ไม่เหมาะกับสมณะ เด็กยังไม่กิน พ่อครูว่า...คนนี้มองไปแง่นั้นก็เป็นได้ เหมือนเล่นลิเก พวกเราสาธารณโภคี ใส่บาตรแล้วเอามารวมกัน แต่ระวังนะ ไปว่าพระพุทธเจ้าเล่นลิเก ภิกษุสมัยก่อนก็นำมารวมกันแบ่งกัน ถ้ามองรูปธรรมตื้นๆก็อย่างนั้น แต่การรวมกัน เป็นสาธารณโภคี มันตื้นหรือ? ถ้าผู้ได้รับนับถือ กว่าจะได้รับการใส่บาตรด้วยของคุณภาพดี แต่ท่านก็เอามารวมกันเฉลี่ยกัน คนไหนอ่อนแอก็ให้วิตามินไป คนแข็งแรงก็สละให้ แต่ไปมองตื้นแค่รูปธรรมนี้ตื้นไป อาหารใส่บาตร เดี๋ยวนี้เยอะ ของคนนอกมีเยอะ แต่คนในเรานี่ไม่ค่อยมีหรอก บิณฑบาตข้างนอกมาสารพัดเละเลย ก็จริง แต่เราก็ต้องไปโปรดเขา ทั้งประโยชน์เรา ว่าเราไปหลงข้างนอกหรือเปล่า และเราก็แนะให้เขาได้ทำทาน เชื่อมโยงรูปนาม คนที่ได้ทำทาน กับพระพุทธเจ้า 1 ครั้ง กุศลที่จะเชื่อมโยงก็เยอะ อจินไตยอธิบายได้ยาก ยกตัวอย่าง ราธะพราหมณ์ใส่บาตร พระสารีบุตร 1 ทัพพี พอถึงคราวจะบวชก็ไม่มีอุปัฏฐาก แต่เจอพระสารีบุตรจำได้ว่าเคยรับบาตร 1 ครั้งก็เลยหาเครื่องอัฐบริขารที่จะบวชให้ มันก็เกื้อกัน ช่วยเหลือกันเป็นเหตุปัจจัยกันและกัน ยิ่งทำกับคนมีคุณธรรมสูง สิ่งที่เราจะได้ ประโยชน์จากท่านก็จะสูง คุณไม่เอาหรือ ได้ใส่บาตร กับพระพุทธเจ้า 1 ครั้ง ท่านก็มีแต่สิ่งประเสริฐ ให้เรา ของมีค่าที่ท่านให้เรา ธุลีละอองนิดนึงก็ประเสริฐมากแล้ว สรุปแล้วทุกอย่างมันต้องสัมพันธ์เกี่ยวเนื่องกัน ช่วยกันและกัน อาศัยกันและกัน เรียกว่าสมาสัย ก็อาศัยกันและกัน สมณะฟ้าไทว่า...เหมือนเราใส่บาตรพ่อครูแต่พ่อคร
อ่านต่อ
ูสอนเราลดกิเลส พ่อครูให้สิ่งมีค่าแก่เรามากมายกว่ามาก พ่อครูว่า...ค่ากุศลโลกียะก็ค่าระดับหนึ่งแต่ค่ากุศลโลกุตระนี้ค่าก็มากกว่า ลดกิเลสได้นี้เที่ยงแท้ถาวรได้ทุกชาติ แต่โลกียะนี้ได้แล้วไม่เที่ยงไม่คงที่ ได้แล้วได้เลย เป็นสิ่งประเสริฐโลกุตรธรรมอันนี้เป็นเรื่องเกินคิด คิดไม่ออกง่ายๆ อจินไตยลึกซึ้ง
600628_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ตอบปัญญาพาพ้นวิตักกะ