สื่อธรรมะพ่อครู(จิตว่าง) ตอน จิตว่าง ความมี และ ความไม่มี.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์9.05 KB
วันที่แก้ไข14 ธันวาคม 2561

เนื้อหาในไฟล์

สื่อธรรมะพ่อครู(จิตว่าง) ตอน จิตว่าง ความมี และ ความไม่มี _ลักษณะของพุทธธรรม 8 เหตุใดข้อที่เห็นตามได้ยาก รู้ได้ยาก คาดคะเนเอาตามได้ยาก พ่อครูว่า...เห็นตามได้ยากก็เพราะว่าคุณมีตาเห็นมีทิฏฐิเห็น ทิฏฐิเป็นความรู้ก็ได้ความเห็นก็ได้ บางทีภาษาบาลีบอกว่า ทุททัสสา คือต้องทัสนะ โพธิแปลว่ารู้ ทุ คือยาก ทุรนุโพธา คือมันรู้ได้ยาก เห็นตามได้ยาก รู้ตามได้ยาก มันก็เห็นด้วยแต่เห็นยาก พูดอย่างไรก็เห็นตามรู้ตามเชื่อตาม ได้ตามได้ยาก คนที่เชื่อแล้วเห็นแล้วรู้แล้ว คนที่เป็นแล้วมีแล้ว ก็จบ คนที่ยังไม่มี พูดไปอีกมันก็วน วนแน่นอน เพราะฉะนั้นตามไปอย่าไปหัวหมุน มันยังไม่รู้จักจุดจบไม่ลงตัวว่า อ๋อ..อย่างนี้เอง มันยังไม่สมบูรณ์ หากสมบูรณ์ก็จบ แต่มันไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ศึกษาตามไป มันจะมีอันหนึ่ง ตัวอย่างสักเรื่องหนึ่ง ทำความจบ คุณจะรู้ว่าภาวะจบมันเป็นอย่างนี้เอง มันเห็นตามได้ยาก แต่มันเห็น มันรู้ตามได้ยากแต่มันรู้ ใช่อันนี้อย่างนี้ มันก็เชื่อตามได้ มันเป็นการเชื่ออย่างปัจจัตตังเวทิตัพโพวิญญูหีติ เชื่อเพราะเราไม่ได้เชื่อคนอื่น เชื่อเพราะเรามีสภาวะรองรับในตัวเรา มันใช่อันนี้ เป็นนามธรรม จิตว่างอย่างนี้ ว่างเพราะมันไม่มีอันนี้ ว่างของพระพุทธเจ้าไม่ได้ลอยลม จิตว่างแบบไม่มีเหตุปัจจัยไม่ได้ ต้องว่างจากอันนี้ ว่างจากอันใดอันหนึ่ง เป็นหนึ่งจากอันสองของพุทธว่างจากอันนั้น ไม่ใช่จิตว่างเฉยๆลอยลม ไม่ใช่ คุณว่าง ที่พระพุทธเจ้าอธิบายในจูฬสุญญตสูตร ศาลานี้ว่างจากช้าง ศาลานี้ว่างจากม้า แต่มันมีคนมีเสามีโต๊ะตั่งเสา แต่ศาลาว่างจากเสาก็คงไม่มี อย่างน้อยศาลาต้องมีเสา ก็ต้องมีสิ่งที่ไม่มี สิ่งที่มีก็ต้องมี พระไตรปิฎกล. 16 ข. (43) [43] พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า ดูกรกัจจานะ โลกนี้ โดยมากอาศัยส่วน 2 อย่าง คือ ความมี 1 ความ

อ่านต่อ

ไม่มี 1 ก็เมื่อบุคคลเห็นความเกิดแห่งโลก(โลกสมุทัย)ด้วยปัญญาอันชอบตามเป็นจริงแล้ว ความไม่มีในโลก ย่อมไม่มี(โลเก นตฺถิตา สา น โหติฯ) เมื่อบุคคลเห็นความดับแห่งโลก(โลกนิโรธ)ด้วยปัญญาอันชอบตามเป็นจริงแล้ว ความ มีในโลก ย่อมไม่มี(โลเก อตฺถิตา สา น โหติฯ) คนที่มีสภาวะกับบัญญัติทั้งคู่ อาตมาทำจบด้วย 2 อย่างคือสภาวะกับภาษา สลับไปสลับมากับไปกลับมา จึงเรียกว่าสิริมหามายาเหมือนเล่นกล เดี๋ยวมีเดี๋ยวไม่มีเดี๋ยวให้ไปเดี๋ยวโผล่ มันเหมือนกับเล่นกล เป็นนักเล่นกลอย่างเก่ง เดี๋ยวเกิดเดี๋ยวตายเดี๋ยวมีเดี๋ยวไม่มี พูดอย่างไรเดี๋ยวก็พูดว่ามีเดี๋ยวก็พูดว่าไม่มี แต่ก็พูดว่าเป็นเดี๋ยวก็พูดว่าไม่เป็น ก็มันมีอยู่แล้วเราก็แสดงสิ่งนี้อธิบายความไม่มี สื่อสารสิ่งที่ไม่มี ให้คนอื่นได้รู้ตามและขอก็จะได้อันนี้ ด้วยความไม่มีแล้วแต่ถ้ายังไม่ตายก็คือความมี จะชัดเจนว่าความไม่มีหมายถึงอย่างนี้ ไม่มีหรือว่านิโรธหรือว่านิพพานหรือว่าสุดยอด เป็นอย่างนี้เองหรือ หรือคำว่าอุเบกขา มันว่างจากกันดีแล้วไม่มีสิ่งนี้แล้วมันเป็นอย่างนี้หรือ ขยายเป็นปริสุทธา ปริโยทาตา มุทุ กัมมัญญา ปภัสสรา อาการกิเลสมันไม่มีแล้ว แม้จะกระทบอย่างที่เคยเกิดกิเลส มันก็เป็นจิตที่สะอาดอยู่อย่างนี้ ไม่แปดเปื้อนไม่ดูดไม่ซึมซับซึมอะไรเลย จิตยิ่งทำได้เร็ว ไม่มีได้ก็เร็วรู้ทันก็เร็ว จนกระทั่งเป็นอัตโนมัติเลย จึงมีจิตที่แข็งแรง เก่งมาก เอาไปทำการงานทำประโยชน์เกี่ยวข้องกับอะไรต่ออะไรได้ดี เรียกว่าเป็นกัมมัญญา ทำงานอะไรก็จัดแจงได้พอดีไม่เสียหายด้วยเป็นกุสสลสูปสัมปทา จะทำอะไรก็มีแต่สิ่งที่ดี มีเรื่องที่ต้องมีบทบาทต่อไปก็จะมีแต่ดีแต่กับดี จะทำอะไรต่ออะไรก็ไม่มีบาปไม่มีชั่วไม่มีเสียหายอะไร นี่คือคนที่พยัญชนะรับรอง พยัญชนะบอกความหมาย คุณเป็นอย่างนี้ถูกตรงไหมล่ะ ถ้าคุณเป็นอย่างนี้จริงมีพฤติกรรมอย่างนี้เลย มีพฤติบทอย่างนี้ มีอาการที่คุณทำกาย วาจา ใจอย่างนี้ตลอด นี่คืออรหันต์ เป็นเรื่องลึกซึ้งไม่ใช่ลึกลับจนคนที่เป็นได้อาจจะไม่รู้ได้ แต่มันเป็นเครื่องชี้รับรองว่าเป็นคุณสมบัติอันประเสริฐของมนุษยชาติ แล้วก็เป็นจริงได้พิสูจน์ได้ยืนยันได้ อย่างคนพวกเราจะพยายามขึ้นไป อาตมาบอกความลับอีกอันหนึ่ง ที่อาตมาไม่อยากตาย ก็เพราะว่าอาตมายังจะรอให้เราไปบริหารประเทศอยู่ แต่พวกเรามันยังน้อยมันยังไม่มีเครดิตพอที่เขาจะยอมรับ ถ้าจะไปคือให้ประชาชนเขายกให้เอง ประชาชนจะมาเลือกคณะอโศกไปบริหาร ถ้าประชาชนไม่เอา เราไปยัดเยียดตัวเอง อันนี้จะไปซื้อไปหาเสียงไปอ้อนวอนให้มาเลือกเรานั้น..ไม่มีทาง ต้องให้พวกคุณมาขอร้อง ให้พวกเราไปบริหาร คนมีพอมีประสิทธิภาพเพียงพอ เมื่อนั้นก็ไป ยังไม่นี้เราก็รู้ว่าไม่พอไม่พร้อม ไปเสียของ เสียหมดไม่เอา เพราะเราทำแล้วเสีย จะไปทำทำไม ซึ่งเราก็ไม่เอาลาภยศสรรเสริญแล้วก็ไม่เอา เราทำให้เขาด่าไปทำไม ไปทำไม่ดีก็ถูกด่า แน่นอน ลาภยศเราไม่เอา แต่ไปทำให้ถูกด่ามันก็ไม่ดี แม้ชมเชยเราก็ไม่ได้หลงกับคำชมเชย611112_รายการสำมะปี๋ซี่วิต บ้านราขฯ ครั้งที่ 24

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน