การเอาภาระกับการเพ่งโทษต่างกันอย่างไร.docx

การเอาภาระกับการเพ่งโทษต่างกันอย่างไร _ในกรณีความถูกผิดหรือความเป็นธรรม ควรต้องมีการตัดสิน หรือปล่อยไป กรรมใครกรรมมัน ทำแต่นาตัวเองก็พอ? พ่อครูว่า... คนที่ไม่มีหน้าที่ ยังไม่มีภูมิพอ ยังไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะไปแนะนำเขาได้ก็ดูตัวเอง หรือแม้แต่เราอยู่ในฐานะที่ไม่ถึงกับไปสอนเขาหรอก แต่ก็น่าจะแนะนำเขาบ้าง เจตนาดีอย่างอ่อนน้อมถ่อมตนก็บอกกันไป ถ้าเห็นดีว่าแนะนำไปแล้วมันยิ่งเพิ่มกิเลสเขาแรงขึ้นเราก็หยุด ถ้าเห็นว่าเขาฟังเราก็ดูดีก็ได้ผลก็ค่อยๆช่วยกัน ก็ไม่เสียหายอะไร ก็ดูท่าทีดูผลสะท้อนตอบที่เราทำไปบ้าง เราก็ต้องทำช่วยกัน ก็ทั้งปล่อยแล้วไม่ปล่อย

_ วลีที่ว่า "การเพ่งโทษ" กับ "การเอาภาระ" วัดความแตกต่างได้จากตรงไหนเจ้าคะ? ขอให้ออกมาทางรูปธรรมนะคะ พ่อครูว่า... การเพ่งโทษกับการเอาภาระ มันเป็นสภาพได้ทั้ง 2 แง่ เราจะไปวัดไปชี้ตัดสินว่าอะไรควร ไม่ควร อะไรถูก อะไรไม่ถูก ยาก มันเป็นความแตกต่างกัน พ่อครูว่า... เอาภาระคือมีกุศลเจตนาเป็นแนวทางดีทางควร ก็พยายามชี้บอกเขาเช่นเราพยายามชี้บอกเรื่องมหาบัวผิด เรามีกุศลเจตนา พยายามบอกสิ่งที่ถูกแล้วสิ่งที่เขาทำมันผิดโมฆะไปเลยไม่เป็นจรณะ 15 วิชชา 8 ก็บอกกันไป หรือแม้แต่ธัมมชโยหรือแม้แต่ท่านมหาประยุทธ์หรือสมเด็จพุทธโฆษาจาร ก็ได้พูดถึงสิ่งที่ควรที่พอจะตำหนิอะไรให้ก็เป็นกุศลเจตนา ไม่ใช่การเพ่งโทษแต่เป็นการเอาภาระในฐานะที่เป็นสังวาสเดียวกัน ขนาดอสังวาสเลย อย่างสมี ธัมมชโยเราก็แสดงออกเหมือนตีงูให้กากิน ให้คนที่เคยหลงผิดได้ยินก็จะรู้สึกตัวได้ ว่ามีคนเห็นในแง่อย่างนี้ คนที่ฟังด้วยดีก็จะเกิดปัญญารีบถอนตัวไม่อย่างนั้นจะยิ่งจมถลำไปใหญ่ แต่พวกนี้ก็จะถูกหลอกปิดหูปิดตาไม่ให้ไปรับของที่อื่น เขาไม่กล้าพอไม่อิสระพอก็เลยถูกครอบงำทางความคิด ให้ฟังแต่เขาคนเดียว