660212 สดจากปัจฉา ปักษ์แรกกุมภาพันธ์ 2566 วันแห่งความรัก ของรัก รักพงษ์__บันทึกปัจฉาพ่อครู โดย ส.แสนดิน.docx
เนื้อหาในไฟล์
660212 สดจากปัจฉา ปักษ์แรกกุมภาพันธ์ 2566
💙ความรักของพ่อครูทำให้พวกเราเปลี่ยนแปลงตัวเองได้อย่างไร : วันแห่งความรัก ของรัก รักพงษ์ 💚
กุมภาพันธ์เป็นเดือนแห่งความรักของชาวโลก ชาวเราก็มีวันแห่งความรักของรัก รักพงษ์เช่นกัน ท่านสมณะชนะผี ชิตมาโร ได้แต่งบทกวีไว้..ความรักมอบให้พ่อ... พ่อครูคือผู้มอบ ลูกที่ตอบคือผู้รับ พ่อครูช่วยกำกับ ให้ลูกรักรับกลับไป ลูกนี้สำนึกคุณ ท่านการุณกว่าสิ่งใด มอบรักหมดหัวใจ ตลอดไป...นิจนิรันดร์
พ่อครูรู้อุปนิสัย อุปกิเลสของลูกๆ ลูกชาวอโศกทุกคนพร้อมใจกันจัดงานอัฏฐาริยสัจจายุในทุกบวร ชุมชนชาวอโศก เพื่อแสดงกตัญญูกตเวทิตาต่อพ่อครู ในงานนี้พ่อครูเคยบอกไว้ว่าจะอยู่ที่สันติอโศก แต่ก็เปลี่ยนมาอยู่ที่บ้านราชเมืองเรือแทน พ่อครูจะอยู่ตรงไหนในวันงานฉลองครบรอบ ๘๘ ปี ๘ เดือน ๘ วัน ลูกๆก็เห็นแก่สุขภาพพ่อครูมากกว่าสาเปกโขของตนเอง ก่อนวันงาน ๒ สัปดาห์ พ่อครูเปรยกับทีมงานทำภูเฮา ฮวมใจส่าง ว่า หากภูเฮาเสร็จไม่ทัน พ่อครูก็จะตีตั๋วไปอยู่สันติอโศกในวันงาน ซึ่งทำให้ลุงไม้ร่มและทีมงาน เร่งงานกันอย่างไฟลนก้น เพื่อให้เสร็จทันงาน จากเดิมทำอย่างเรื่อยๆเฉื่อยๆ พอได้ทราบเส้นยาแดงผ่า ๘๘๘๘ จากพ่อครู ทีมงานทำภูเฮาก็มีพลังมีอิทธิฤทธิ์ขึ้นมามหาศาล หินก้อนใหญ่ๆหนักหลายสิบตัน เคลื่อนย้ายมาสู่ภูเฮาอย่างรวดเร็ว จนในที่สุดก็เสร็จเท่าที่มันเป็นไปได้ในวันงาน และพ่อครูยังเปรยอีกว่า ในคืนวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ จะไปนอนจำวัดที่เรือรามจักร เท่านั้นแหละ ทั้งคุณไทเทิดธรรม ช่างไม้ และผญบ.ติ๊ก ขวัญหินแก้วก็เกิดอิทธิบาทเพิ่มทันที บอกว่า... “เราช่วยกันทำเต็มที่ กุศลก็เป็นของเราแล้ว ส่วนพ่อครูจะนอนกี่คืน สุดแต่ท่านจะสะดวก ถือว่าท่านให้โอกาสเราทุกคนได้ร่วมกุศลแล้ว” งานนี้ก็ได้ศิษย์เก่
อ่านต่อ
าสัมมาสิกขามาช่วยกันจัดสถานที่ ปรับปรุงจนเรือรามจักรพร้อมให้พ่อครูไปจำวัดก่อนงานเสียอีก
“กายต่างกัน”เพื่อพัฒนา ไม่ใช่“สัญญาต่างกัน”เพื่อเอาชนะถูกผิด ก่อนงานพ่อครูเทศนาซีรีย์ “๗ ๘ ๙ ๙” วิญญาณฐิติ ๗ วิโมกข์ ๘ สัตตาวาส ๙ อนุปุพพวิหาร ๙ การจัดงานนี้ลูกๆแต่ละบวรแสดงความหลากหลายของ “กายต่างกัน” ที่สันติอโศกจัดงานแบบคนเมือง จัดเต็มจัดหนักรายการบนเวที ส่วนที่ลานนาอโศก จัดต่อเนื่องยาวนาน ๘ วันเพื่อปฏิบัติบูชาพ่อครู ที่ศีรษะอโศกจัดเต็มที่บวรตนเองและยังเคลื่อนย้ายมาร่วมงานที่บ้านราชฯในวันที่ ๑๓ อีกด้วย ปฐมอโศกจากที่เคยบอกว่าจะอยู่จัดงานที่ปฐมอโศก ก็สลาย “กาย” ด้วยการแบ่งคนไปร่วมงานทั้งที่สันติอโศก และบางส่วนก็มาร่วมงานที่บ้านราชเมืองเรือ ทางทีมพวธ. ก่อนทราบว่าจะมีงานอัฏฐาริยสัจจายุ มีกำหนดจัดค่าย พวธ.อยู่แล้ว ก็เลยนำเอาค่ายพวธ.มารวมกับงานนี้ได้เลย ในวันที่ ๑๑-๑๓ ก.พ. จากนั้นก็จัดงานค่ายต่ออีก ได้สองงานรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน ส่วนที่บวรชุมชนอื่นๆก็จัดงานกันอย่างหลากหลายในทุกบวรชุมชน แม้ว่า “กาย” ในการจัดงานจะต่างกัน แต่ “สัญญา” ของแต่ละชุมชนบวร ไม่ใช่ “สัญญา” อย่าง “สัตตาวาส” ที่เป็นมิจฉาทิฏฐิ คือสำคัญมั่นหมาย “ยึดอัตตาตัวตน” ยึด “ความถูก-ผิด” เป็นสำคัญ แต่เป็น “สัญญา” ที่สัมมาทิฏฐิ สำคัญมั่นหมายที่การ “ลดละอัตตาตัวตน” เป็นสำคัญ เมื่อลูกๆเกิดปัญญาลดความสำคัญของตัวตนเป็น ๐ % ก็จะทำให้พ่อครูได้ทำตามประสงค์ของท่านเต็ม ๑๐๐ % คือให้มวลมนุษยชาติได้พ้นทุกข์นั่นเอง จึงทำให้ความหลากหลายของการจัดงานนี้ ส่งเสริมให้ชาวอโศกเจริญขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ เร่ิมต้นแยกกันจัดงานหลากหลาย “กายต่างกัน” ต่อมาในวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ อันเป็นวันครบรอบ ๘๘ ปี ๘ เดือน ๘ วันของพ่อครู ทุกคนก็มาร่วมกันในพิธีตั้งสัจจาธิษฐาน รวมกันเป็น “กายอย่างเดียวกัน” ที่มีการพัฒนาการจาก “สัญญาต่างกัน” หลากหลาย(ฌาน ๓ ในอนุปุพพวิหาร)มีความสว่างไสวของปัญญาแบบลืมตาสัมมาทิฏฐิ(อาภัสสรา) จนในที่สุดมี “สัญญาอย่างเดียวกัน” คือ ดับกิเลสความยึดถืออัตตาตัวตนลงไปได้อย่างมี เป็นอย่างสัมมาทิฏฐิ(สุภกิณหา) อันเป็นฌาน ๔ ในอนุปุพพวิหาร ๙ อย่างน่าอัศจรรย์
เปิดตัวเพลง “บูรณภาพ” เพลงสุดท้ายที่พ่อครูแต่ง วันที่ ๑๑ ก.พ. พ่อครูพาเดิน Adventure Unseen “ป่ามีแสง” พ่อครูได้เปิดตัวเพลง “บูรณภาพ” ในระหว่างงานนี้ โดยเปิดถึง ๒ รอบระหว่างหยุดพักเดิน เพลง บูรณภาพ เนื้อร้อง ทำนอง โดย... รัก รักพงษ์
แม้ภัยพิฆาต ชาตินี้มีวิบาก สุดยาก ตรากตรำ ซ้ำเติม ย้ำตาม
ก็พยายาม สุดความ อุตสาหะเสริม ภัยร้ายปานใด ไม่ท้อ คงเดิม ยิ่งเติม เพิ่มแรง แห่งเพียร
สุดลึกพระคุณ สุดเกล้าสุดเศียร แม้เจียนใจขาด ชาตินี้มิอาจ ขยาดใด
เพื่อฟ้า เพื่อดิน ถิ่นรักชาติไทย เชิดชูบูรณภาพ จนตราบอสงไขย ไทยคือไท เทิดไทยสุดใจ สิ้นใจเพื่อไท นิรันดร์กาล ...
พวกลูกๆชาวอโศกได้ใช้งานนี้ตั้งสัจจาธิษฐานในวันแห่งความรัก ของรัก รักพงษ์...นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกข้าพเจ้าทั้งหลายจักตั้งใจรักษาสุขภาพร่างกายและจิตใจ ให้บริบูรณ์ครบครันด้วย ๘ อ. เพื่อสร้างประโยชน์ตนประโยชน์ท่าน อย่างเต็มกำลังเต็มความสามารถ จนได้อยู่เฉลิมฉลองความเจริญรุ่งเรืองของพระศาสนา ในวาระที่พ่อครูจะมีอายุครบรอบ ๑๐๐ ปี อีก ๑๑ ปี ข้างหน้า อายุวัฑฒะโก ปัจจโย โหตุ ความเจริญในอายุย่อมเกิดขึ้นด้วยปัจจัย กินได้ นอนได้ ถ่ายได้ ทำงานได้ ออกกำลังกายได้ และได้แดด ๘ อ.ที่กล่าวโดยย่อนี้ ย่อมทำให้พวกข้าพเจ้าทั้งหลาย เป็นผู้เจริญในอายุยืนนาน ด้วยกัน ทุกท่านทุกคนเทอญ
... กองงานปัจฉาพ่อครู