การทดลองหนูจมน้ำ.docx
เนื้อหาในไฟล์
เมื่อประมาณ ค.ศ. 1950 ศาสตราจารย์ Curt Richter ได้ทำการทดลองที่ออกจะวัดใจ (วัดใจทั้งหนูทั้งผู้ชม) เพื่อศึกษาดูว่าเจ้าหนูทดลองที่คัดมา จะรอดชีวิตได้นานขนาดไหน ก่อนที่มันจะปล่อยให้ตัวเองจมน้ำตาย
การทดลองนั้น ในทีแรกเขาจับหนูทดลอง ใส่ลงในเหยือกน้ำใบใหญ่ที่หนูไม่สามารถ ปีนออกมาได้ แล้วปล่อยให้หนูตะเกียกตะกาย ว่ายน้ำ เมื่อจับเวลาปรากฏว่า… โดยเฉลี่ยแล้วหนูจะหมดเรี่ยวแรง และจมน้ำหลังจากผ่านไปประมาณ 15 นาที
จากนั้น Curt Richter ได้ทดลองอีกครั้ง แต่ครั้งนี้หนูทดลองจะได้รับประสบการณ์ที่เปลี่ยนไปคือ เมื่อสังเกตเห็นว่าหนูกำลังจะหมดแรง และจมน้ำ เขาได้จับมันขึ้นมาจากน้ำ ปล่อยให้มันได้พักสักสองถึงสามนาที ก่อนทำการทดลองต่ออีกรอบ
คราวนี้คุณคิดว่าคราวนี้เจ้าหนูจะอยู่ ได้นานแค่ไหนครับ ?
อีก 5 นาที , 10 นาที , 15 นาที
คำตอบคือ 60 ชั่วโมง
คุณฟังไม่ผิดครับ ! เชื่อเถอะ หนูเหล่านั้นว่ายน้ำเป็นเวลา 60 ชั่วโมง เทียบเป็นนานกว่าเดิมถึง 240 เท่า โดยสถิติสูงสุดนั้นซัดไป 81 ชั่วโมง (เกือบสามวันครึ่ง) โดยหนูตัวนั้น ว่ายน้ำติดต่อกันแบบไม่หยุดหย่อน
การทดลองนี้ให้บทเรียนอะไรเราครับ ? เมื่อหนูมีความเชื่อว่า สุดท้ายแล้วจะได้รับ การช่วยเหลือ มันจะอดทนรอ จนเอาชนะขีดจำกัดที่ร่างกายทนได้ ไปสู่มาตรฐานใหม่ที่แกร่งกว่าเดิม
ทัศนคติเชิงบวกเป็นสิ่งที่จำเป็น เมื่อมาพร้อมกับ “ความหวัง” จึงเป็นขุมพลังล้ำค่า
หนูตัวเล็กนั้นได้แสดงให้มวลมนุษย์เห็นแล้วว่า พวกมันสามารถทำอะไรที่ยิ่งใหญ่ได้ เมื่อมีความหวัง ได้รับกำลังใจ สิ่งเหล่านี้มันช่วยกระตุ้นให้ประสบความสำเร็จได้
แล้วมนุษย์อย่างเราล่ะครับ ? เมื่อมีความหวังแล้ว ก็จงอย่าล้มเลิกอะ
อ่านต่อ
ไรง่าย ๆ เพราะนวัตกรรมทั้งหลายมันเริ่มจากความฝัน ความหวัง ศรัทธา ทัศนคติเชิงบวก และผู้ยิ่งใหญ่ทุกคนรู้กฎข้อนี้ดี....จริงมั้ยครับ ?
ขอบคุณครับ ธนบรรณ สัมมาชีพ
ขอบคุณบทความและภาพต้นฉบับจากเพจ https://www.facebook.com/ambicao.positiva/
เทียบกับ เมื่อเราใกล้จะตาย