คนชุดขาว เมามานะอัตตา.docx

| คนชุดขาว | วันนี้ระหว่างเดินทางไปวัดที่ จ.เลย ท่านพระอาจารย์นวลจันทร์ ได้พาคณะผู้ปฏิบัติ 40 กว่าชีวิต แวะทานอาหารเที่ยงระหว่างทาง พอไปถึงร้าน พี่เจ้าของร้านก็ออกมาต้อนรับเป็นอย่างดี เพราะได้ต้อนรับคณะของท่านพระอาจารย์มาหลายครั้งแล้ว ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เมื่อถึงเวลา น้องๆพนักงานที่ร้าน ก็ช่วยกันนำ ไก่ย่าง ส้มตำ ต้มแซ่บ ข้าวเหนียว ฯลฯ มาบริการถึงโต๊ะ ด้วยความกระตือรือล้น ยิ้มแย้มแจ่มใส พอได้จังหวะ พี่เจ้าของร้านก็เข้ามาคุย ตามประสาคนคุ้นหน้ากัน แกเริ่มต้นคำสนทนาว่า ... “ ทุกทีน้องๆในร้านผมเขาจะเครียดมากนะครับ เวลามีพวกคนใส่ ‘ชุดขาว’ มาทานที่ร้าน แต่วันนี้เขารู้สึกผ่อนคลายกันมาก พอทราบว่าเป็นคณะที่มากับท่านพระอาจารย์ แต่ก่อนตอนทำร้านใหม่ๆ ผมเกลียดพวกคนชุดขาวมาก เพราะถ้าเป็นคณะชุดขาวมาเมื่อไหร่ วันนั้นผมจะเหนื่อยมาก เด็กๆในร้านจะเกี่ยงกัน ไม่มีใครอยากมาเสริฟคณะชุดขาว เพราะเขากลัวโดนเหยียด ว่าเขามีศีลน้อยกว่าคนชุดขาวเหล่านั้น เคยมีคนพูดกับผมเลยว่า ‘นี่ฉันถือศีล 8 นะ’ ทั้งโดนจิก โดนกดดัน จนสุดท้ายผมไม่อยากบังคับเด็ก ผมก็ต้องมาเสริฟเอง ! คนพวกนี้ เรื่องมาก จุกจิก เด็กก็ทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะให้บริการยังไง ไอ้นั่นก็ไม่ได้ ไอ้นี่ก็ไม่ได้ ต้องอย่างนั้น อย่างนี้ มักส่งเสียงดังรบกวนแขกโต๊ะอื่น ไม่เหมือนคนทั่วๆไปเขาทำกัน มีครั้งหนึ่งเด็กเดินเฉี่ยวไปโดนตัวเขานิดเดียวก็โวยวายหาว่าเด็กไปทำเขา ‘ศีลขาด’ เด็กก็ตกใจว่าเขาผิดอะไร เครียดไปเลย มีอยู่คณะหนึ่ง เคยโทรมาจอง แต่เด็กจำเสียงได้ว่าเคยมาสร้างปัญหาที่ร้าน เลยรีบตอบปฏิเสธว่า ‘ร้านเต็มแล้วค่ะ’ ทั้งที่จริงๆวันนั้นร้านก็ว่างไม่มีแขก ... เขากลัวกันขนาดนั้น แต่คณะที่มากับท่านพระอาจารย์ เป็นอีกคณะหนึ่งที่ไม่จุกจิก จุ้นจ้าน เวลาม