คำสอนโลกุตรธรรมที่พิสูจน์ชัดว่าคนสมัยนี้ทำได้จริง.docx

งจริง พาคนเข้าใจของจริงนี้ สร้างคนให้เข้าใจความจริงที่พูดนี้ได้บ้างไหมล่ะ ได้ไหม...ได้ พวกคุณพูดเองและคุณได้อะไร ส่งเสียงตอบรับเต็มคำเลย เพราะฉะนั้นในยุคนี้จึงเป็นยุคที่พิเศษ เป็นยุคที่จะว่าแปลกประหลาดก็แปลกประหลาด เพราะจะมีสิ่งที่แปลกประหลาดพิเศษแปลกประหลาดมาอุบัติขึ้นมา อย่างที่เป็น อาตมาพูดหนัก พูดใหญ่ พูดอวดตัวเต็มรูปเต็มร่างเลย แค่อาตมาบอกว่าอาตมาเป็นอรหันต์ อาตมาเริ่มต้นประกาศตัวเองเป็นโพธิสัตว์ก่อนในประเทศไทย เพราะประเทศไทยไม่ได้นับถือโพธิสัตว์ ประเทศไทยศาสนาพุทธประเทศไทยถือว่าพระโพธิสัตว์ยังไม่ใช่อริยะ เข้าใจแค่นั้นด้วย ไม่เข้าใจ เช่น ไปเข้าใจว่า สุเมธะดาบส อยู่ในประวัติในตำราในพระไตรปิฎก เขาถือว่าเป็นพระโพธิสัตว์ เขาก็เข้าใจว่าสุเมธะดาบสเป็นพระโพธิสัตว์ คือเป็นผู้ที่ยังไม่ได้บรรลุอรหันต์ จริง ยังไม่ได้บรรลุเป็นอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่ใช่สุเมธะดาบสไม่มีความเป็นอรหันต์มาตั้งแต่ต้น อรหันต์ขั้นที่ 1 อรหันต์ขั้นที่ 2 อรหันต์ขั้นที่ 3 อรหันต์ขั้นที่ 4 สุเมธะดาบสเป็นอรหันต์ขั้นผ่าน 1 2 3 มาแล้วเป็นอรหันต์ขั้นสูงมาแล้ว ถึงขั้นมาให้พระพุทธเจ้าเดินทอดได้เหยียบร่าง แต่เขาไม่รู้ความเป็นอรหันต์หรือโพธิสัตว์ เขาก็เลยถือว่านี่เป็นโพธิสัตว์ก็คิดว่ายังไม่เป็นอรหันต์ แต่ยังไม่ได้เป็นอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า จากนั้นท่านก็ไปพระพุทธเจ้า สุเมธะดาบสก็คือพระพุทธเจ้านั่นแหละ มาเป็นสมณโคดมนั่นแหละ เขาเข้าใจไม่ได้ในความละเอียดลึกซึ้งซับซ้อน เขาเข้าใจไม่ได้ในความละเอียดลึกซึ้งซับซ้อนของขั้นชั้นเรียกว่าวรรณะ The Classes ขั้นชั้นวรรณะที่ละเอียดลึกซึ้งซับซ้อน ผู้ที่จะเข้าใจความละเอียดลึกซึ้งซับซ้อนของขั้นชั้นต้องเป็นอภิภู เป็นโพธิสัตว์ระดับ 8 สูงกว่าอาตมา จะมาเริ่มเข้าใจบ้างแล้วแต่ก็ยังไม่ได้ละเอียดลออเท่าขั้นอภิภู ท่านแปลเป็นภาษาไทยว่าพระผู้เป็นเองคืออภิภู สยังอภิญญา คือผู้เป็นเองเหมือนกันแต่ต่ำกว่าอภิภู จากอภิภูก็เป็น สยัมภู เป็นพระพุทธเจ้าเลยเป็นผู้ที่ตรัสรู้เองโดยชอบเลย ที่เราพูดนี้เป็นการพูดธรรมะพุทธเจ้าของศาสนาพุทธขั้นสูงขั้นละเอียดที่อาตมาพูดไปนี้ ไม่มีใครมาพูดหรืออธิบายธรรมะที่ละเอียดสูงขั้นอย่างนี้ ในหมู่กลุ่มที่พูดกันรู้เรื่อง พูดกันเข้าใจและเอามาใช้ได้ ไม่มีหรอก มีแต่ขออภัยต้องพูดความจริง มีแต่ เดียรถีย์ ออกป่านั่งหลับตา ออกป่า นอกพุทธ หลับตานี้เป็นมิจฉาทิฏฐินอกพุทธ หลับตาปฏิบัติแล้วก็หลงว่าผู้หลับตา นี่เป็นอรหันต์ ที่ไปยกย่องพวกหลับตามหาบัว อาจารย์มั่นเป็นอรหันต์ ขอยืนยัน อาตมาพูดอย่างไม่กลัวถูกฆ่า อรหันต์เก๊ เนี่ยอาตมาพูดสัจธรรมนะ พูดสภาวธรรม ไม่ได้ไปพูดดูถูกตัวบุคคล ท่านมีความอุตสาหะ อาจารย์มั่นก็ดี มหาบัวก็ดี มีความตั้งใจ จนเสียชีวิตคาผ้าเหลืองทั้งนั้น จริงจังนะ อุตสาหะพยายามมากมาย แต่น่าสงสารน่าเสียดายที่ท่านมิจฉาทิฏฐิ ไปออกปฏิบัติแนวของเดียรถีย์กัน ตอนนี้ก็มีเดียรถีย์กัน ยุคนี้มันเสื่อม แล้วไปหลงผิดว่าอย่างนั้นคือของจริง คือของแท้ คือของจะพาบรรลุธรรม อาริยธรรม ท่านอธิบายอาริยธรรมไม่ได้ ท่านอธิบายสาระของ โสดาบัน สกิทาคามี อนาคามี อรหันต์ แยกแยะ วรรรณะ 9 อย่างอาตมาไม่ได้ แยกแยะ เวทนา 108 ไม่ได้ ในตำรามี ในพระไตรปิฎกมี แต่ไม่มีใครกล้าแตะ กล้าเอามาแยกแยะมาพูด จนกระทั่งพวกเราเข้าใจ แล้วก็ปฏิบัติ พวกเราปฏิบัติเวทนา 18 ได้ไหม ...ได้ เออ นี่เราพูดกัน แล้วเราก็อธิบายกัน แล้วเราก็เอามาปฏิบัติจริง เพราะฉะนั้นจึงมีคนที่รับคำพูดของอาตมา ว่าทำได้ เวทนา 18 ที่เป็นของโลกียะกับ 18 ของโลกุตระ มันมีเนื้อหาสภาวธรรมอย่างไร พวกเราฟังแล้วก็เข้าใจก็เอามาปฏิบัติ เนกขัมมะออกมา ลดกาม ลดปฏิฆะ ลดข้างนอกก่อนจนหมดกิเลสภายนอกแล้วก็เข้าไปกำจัดกิเลสภายใน ในขั้นรูปราคะ อรูปราคะ ไปตามลำดับ จนเหลือเศษ มานะ อุทธัจจะ ไล่สภาวธรรมที่เป็นกิเลสเศษธุลีละอองไปจนหมดเกลี้ยง พยัญชนะมันสื่อสภาวธรรม เป็นธรรมะละเอียดอย่างไรเราก็สามารถเข้าใจและรู้อาการ ลิงค นิมิต รู้อาการของจิต ลิงคคือเพศ คือความแตกต่างกัน มันแตกต่างกันอย่างไรก็รู้ความแตกต่างและก็จับ มีเครื่องหมายจับทั้งนามธรรมเรียกว่านิมิต สภาพนั้นได้ และจัดการ ไอ้ที่ไม่ใช่ เป็นอาการของกิเลสแทรกแซง หรือผสมอยู่ ก็แยกออกได้ ก็เอาแต่เฉพาะอาการ มันเป็นจิตเจตสิกเหมือนกัน แต่มันไม่ใช่จิตเจตสิกจริง มันเป็นจิตเจตสิกเก๊ แต่มันมาทำทีเป็นจิตเจตสิก ปัญญาสามารถแยกออก จัดการไอ้ตัวปลอม ไอ้ตัวเก๊ ผีมารมาแทรก ก็ฆ่ากิเลสที่เป็นตัวผีมารออกไปได้หมด แยกแยะได้ อย่างแยกเวทนาเก๊ เวทนาจริง รสอร่อย เป็นผีหลอก รสจริงก็คือรสจริง เช่น รสทางลิ้น เราแตะน้ำตาลหวาน เออ น้ำตาลมันก็หวาน ฝรั่งก็บอกว่า Sweet หวาน จีนก็ว่า ตี หวาน ก็รสอย่างนี้ ฝรั่งจีนก็แตะแล้วได้รสเดียวกันของจริง เอาละ ไม่ฝรั่งจีน เอาคน คนชอบ มีรสนิยมชอบรสหวาน เขาก็ว่ามันอร่อย คนที่ไม่มีรสนิยมในหวานไม่ชอบ เขาก็บอกว่าไม่อร่อยเลย มันก็เป็นเรื่องเก๊ของคนอุปาทาน หรือเป็นกิเลสของใครของมัน ก็แยกสภาวธรรมพวกนี้ออก แล้วก็ทำของเก๊ให้มันหมดไปในจิต คนที่ไม่มีรสอร่อยเป็นอรหันต์เป็นต้น มีแต่รสจริง คุณจะแตะเอาส้มโอลูกนี้มาปลอกแล้วเอามากิน รส มันก็มีรสจริงของส้มโอลูกนี้ ใครกินก็รสเดียวกัน แต่คนที่อร่อย คนที่ชอบ คุณก็มีของเก๊ ของใครของมัน คนที่ไม่ชอบก็เป็นของเก๊ของเขา คนชอบก็เป็นของเก๊ของเขา คนที่มีญาณปัญญาแยกอาการหรืออารมณ์หรือความรู้สึกหรือเวทนาได้ถึงปานฉะนี้แหละ คือคนที่มีธัมมวิจัยสัมโพชฌงค์ แยกผิดแยกถูก แยกชั่วแยกดี แยกกิเลสหรือสัจจะออกได้ แล้วก็มีวิธีการคือพยายามทำปัญญาให้แจ้ง ภาษาไทยก็จะพูดได้ประมาณนี้ ทำปัญญาให้แจ้งคือทำความรู้ความฉลาดให้รู้ว่า เฮ้ย เอ็งนี่ เป็นผีหลอกอย่ามาทำเป็นแหลม ข้ารู้เอ็ง ผีมันก็อาย ผีมันก็กลัวไปเลย พูดภาษาไทยได้แค่นี้ แต่ฤทธ์อำนาจที่ผีเห็น ปัญญา หรือตัวธาตุรู้ที่ยิ่งใหญ่นี้ วันนี้เลย อธิบายได้แค่นี้แหละ เพราะฉะนั้นปัญญาจึงเป็นนามธรรม เป็นความรู้ที่มีฤทธิ์ มีธรรมฤทธิ์ยิ่งใหญ่มาก ซึ่งกิเลสนี้มันกลัวสุดกลัวเลยไม่กล้าเข้าใกล้ อย่าว่าแต่มาถึงสัมผัสเลย อาตมาว่าถ้ายังไม่แข็งแรงนะ ปัญญายังไม่แข็งแรงมันสัมผัสได้ แต่มีปัญญาแล้วนี่เหมือนปลิง อาตมาเคยอธิบาย คุณมีฤทธิ์เนื้อตัวของคุณ คุณเอายาหม่องไปทาแข้งขาไว้ ปลิงมาแตะยาหม่อง มันแพ้หลุดไปเลย แต่มันไม่กล้าเข้าใกล้ ปลิงมันจะไม่กล้าเข้าใกล้ กิเลสไม่กล้าเข้าใกล้เลย นี่เป็นการอธิบายพลังงานของปัญญา มีธรรมฤทธิ์จนถึงขนาดนี้ อาตมาเอาสภาวธรรมนะ เพราะฉะนั้น ทำไม พระพุทธเจ้านี่ไม่มีใครไปทำร้ายร่างกายท่านได้เลย มีคนเลวสูงสุดเทวทัตไปทำให้พระบาทห้อเลือด เป็นอนันตริยกรรมสูงสุด ใครไปทำร้ายไม่ได้ อย่างอาตมาใครก็มาทำร้ายไม่ได้ แต่คนที่ทำให้อาตมาแสบตาด้วยแก๊สน้ำตา ขออภัย จะเป็นกรรมไม่ใช่น้อยเหมือนกัน อาตมาไม่ใช่พระพุทธเจ้า แต่อาตมาเป็นพระโพธิสัตว์ แล้วมาทำให้อาตมานี่ต้องแสบจริงๆแสบตาขนาด ขออภัยต้องพูดความจริง ก็เป็นบาปของเขา อาตมาไม่ได้ใส่ความ ไม่ได้ไปลงโทษเขานะ มันเป็นกรรมกิริยาของเขาที่ทำ เขาก็ไม่ได้เจตนาจะทำอาตมาหรอก แต่อาตมาอยู่ในนั้น อย่างนี้เป็นต้น มันก็เป็นวิบากของอาตมาด้วยที่อาตมาจะต้องไปเจอ ต้องไปเผชิญอย่างนั้น อย่างนี้เป็นต้น 660612 พ่อครูคือธัมมิกราษฎร์ ผู้กอบกู้โลกุตรธรรม รายการปรับทุกข์ปลุกธรรม #25 ราชธานีอโศก