สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน สมาธิพุทธไม่หยุดคิด พูด ทำ.docx

สมาธิพุทธไม่หยุดคิด พูด ทำ สมาธินั้น อาตมาอธิบายว่า การนั่งหลับตาสะกดจิต ไม่ใช่สมาธิของพระพุทธเจ้า สมาธิของพระพุทธเจ้า คือจะต้องอ่านกิเลส แล้วฆ่าออก ๆ ให้สูญไปเป็นลำดับ พระพุทธเจ้าสอนใน จูฬสุญตสูตร ศาลานี้ว่างจากช้าง จากม้า ก็มีอันอื่นอีก ก็ต้องมีธัมมวิจัย อะไรที่เป็นอกุศลหยาบก็ล้างก่อน แล้วล้างอันต่อมา จนสุดท้าย เป็นจิตสะอาด ว่างจากกิเศีลสทั้งปวง ไม่ใช่สร้างภพว่างเอา ยิ่งจิตว่าง จิตยิ่งคล่องแคล่ว มุทุภูตธาตุ ยิ่งเป็น กายมุทุตา จิตนี่ ยิ่งคล่องแคล่ว ด้วยเวทนาสัญญาสังขาร ที่ว่องไวคล่องแคล่ว เป็นมุทุธาตุที่บริบูรณ์ ไม่ใช่ไม่รู้ไม่เห็น ไม่รับรู้อะไรเลย จิตยิ่งจะปริสุทธา ปริโยทาตา มุทุ กัมมัญญา ปภัสสรา สังขารก็ยิ่งสะอาดสดใส แต่เขาเข้าใจผิดไปหมดเลย แท้จริงคล่องแคล่ว และมีจิตโลกุตระ (เหนือโลก) โลกวิทู(รู้ทันโลก) โลกานุกัมปายะ (เกื้อกูลอนุเคราะห์โลก) ช่วยเหลือโลกอย่างตัวเป็นเกลียว หัวเป็นน็อต อย่างนั้นจริงๆ ไม่ใช่หนีไปอยู่ป่า เข้าในรู นี่ก็ยังตามธัมมชโย ยังไม่รู้ว่า อยู่รูไหน ยังหารูไม่เจอ เจอปากรูแล้วเข้าไปตรวจในรู จะเจอไหมนี่ โครงสร้างรูเป็นเขาวงกต นี่ปากรูยังไม่เจอเลย ถ้าเขาไปหา ไม่รู้จะเจอไหมนี่ ศีลก็หลงผิด สมาธิก็หลงผิด ของเขาเป็นสมาธิ ที่เป็นสายใส แต่กระทืบมืด คือเขาทำความใส ตกผลึกเป็นก้อนดำ อยู่ในตัวเขาเอง ตกผลึกเป็นมืดดำ เขาจะกลายเป็นคนมืดดำ อยู่อย่างข้างหน้าใส แต่ใจมืดใจดำสุด ข้างหน้าใส แค่ใจมืดใจดำ เขาจึงใสแบบใจกระทืบมืด กระทืบมืดของตน ให้แข็งตกผลึก แล้วก็โผล่หน้ามาเป็นหน้าใสๆ แล้วไปหลงว่า สมาธินี้จะมีความพิเศษ สามารถรู้ใจคนไปหมด อย่างนาย อัยย์ เพชรทอง เขาว่า ศาสนาพุทธของเอ็งที่ไหน พระพุทธเจ้าไม่ได้สอน ให้ยินดีในเรื่องเหล่านี้ ในอาเทศนาปาฏิหาริย์ พระพุทธเจ้าต