ทำสงฆ์ให้แตกนิกายเป็นอนันตริยกรรม.docx
เนื้อหาในไฟล์
ทำสงฆ์ให้แตกนิกายเป็นอนันตริยกรรม _อาภรณ์ จองเจริญกุลชัย . น้อมกราบนมัสการ ด้วยความเคารพอย่างสูง การที่เข้ามาปฏิบัติธรรมในกลุ่มอโศก โยมก็ได้รับรู้ ความจริงในความเป็นจริง มีผัสสะนำมาเป็นปัจจัย ได้ฝึกการมองตน เคร่งครัดที่ตน ผ่อนปรนผู้อื่น ผิดก็เป็นครู ถูกก็เป็นครู ผิดๆ ถูกๆ ก็มีครูหลายคน ต้องขอบคุณกับหมู่มิตรดี ที่เป็นครูให้ได้ฝึกปฏิบัติ ได้เห็นกิเลส และอัตตาในตนเอง ช่วยปรับเปลี่ยนแก้ไข คือมีปรโตโฆสะ มีสัมมาทิฏฐิ ชัดเจนกับตนเอง ให้เจริญยิ่งขึ้น น้อมกราบสาธุค่ะ พ่อครูว่า…ประเด็นสำคัญของคุณอาภรณ์ก็คือ ประเด็นขอบคุณกับหมู่มิตรดี ที่คอยชี้ผิดก็มี ชี้ถูกก็มี ได้ประโยชน์ทั้งนั้น ผู้ที่เข้าใจแล้ว แล้วเรื่องมิตรหมู่ที่ดี มิตรดี สหายดี สังคมสิ่งแวดล้อมดี เป็นทั้งหมดทั้งสิ้นของพรหมจรรย์ คำนี้ยิ่งใหญ่มากที่พระพุทธเจ้าสอนเราไว้ ศาสนาพุทธเป็นศาสนาหมู่กลุ่ม แปลกปลีกแยกออกไปจากหมู่กลุ่ม ผู้ที่ทำให้หมู่กลุ่มแตกหรือหมู่กลุ่มแยก แม้แต่ตัวเราเองแยก ถ้าเราแยกไปเป็นนิกาย อนันตริยกรรม แต่ถ้าเราแยกเป็นนานาสังวาส อันนี้ลึกซึ้งมาก แต่การแยกกับการแตกแยก แตกแยกนั้นคือนิกาย ทำให้ไม่ร่วมกัน แต่นานาสังวาสนี่ร่วมกัน เข้าใจกัน เชื่อมโยงกัน มีอะไรที่จะค่อยแก้ไขกัน แต่แหม.. มันลึกซึ้งมาก นัยยะนี้เป็นที่สุดแห่งที่สุดของความเห็นแตกต่างกัน เมื่อความเห็นสองฝ่ายแตกต่างกันเราก็อยู่กันอย่างนานาสังวาส ทีนี้การจะแยกเป็นนานาสังวาส บอกแล้วว่า “สังวาส”คือการร่วมกัน สังวาสคือ สงฆ์ สงฆ์ คือหมู่คณะ ศาสนาพุทธไม่มีเดี่ยว ปลีกเดี่ยวไม่มี เหมือนอย่างเชนนี้ไปตัวเดียวคนเดียวไป คอยอยู่แต่ผู้เดียว ประเดี๋ยวก็จะบรรลุอรหันต์นั้น..ไม่มี อยู่แต่ผู้เดียวเดี่ยวๆเดี๋ยวก็ได้บรรลุอรหันต์ไม่มี ต้องอยู่กับหมู่มีผัสสะ เป็นปัจจัยแล้วก็ได้
อ่านต่อ
คิดได้เหตุปัจจัยกายเวทนาจิตธรรม หรือว่าพร้อมหมดและองค์ประกอบที่จะเกิด แม้แต่ที่สุดจะเกิดองค์ธรรมของสัทธรรม 7 ตัวสำคัญก็ หิริโอตตัปปะ ละอายต่อบาป ไม่ใช่หยิ่งผยองหรือโง่ต่อ ฉลาดที่จะละอาย คนที่เกิดสำนึก เกิดละอายต่อ สิ่งนี้เราไม่น่าประพฤติอย่างนี้เราไม่น่าปฏิบัติอย่างนี้ มันผิด คนที่ละอายต่อสิ่งผิด ละอายต่อบาปหรือละอายว่าเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ แล้วเราได้ทำไปแล้ว แล้วก็มาสำนึกทีหลังมารู้ว่า โอ้โห เราไม่น่าทำเราละอาย คนนี้แหละเจริญ เพราะฉะนั้น องค์ธรรมในสัทธรรม 7 ละอายนี้จึงเป็นความสำคัญท่านจึงเรียกว่าเป็น เทวธรรม ธรรมะแห่งความเจริญ เทวธรรม หิริโอตตัปปะ นี่ยิ่งกลัวเลย สำนึกยิ่งสูง เราโง่หนัก รู้ว่าโง่หนักเลย เราทำผิดพลาดมาก เพราะฉะนั้นท่านถึงใช้คำอธิบายว่า ละอายอย่างแรงกล้า โอตตัปปะ อย่างแรงกล้า เสร็จแล้วกลับตัว เคารพอย่างแรงกล้า รักอย่างแรงกล้า ก็คือศรัทธาอย่างแรงกล้า คนก็เจริญด้วยลักษณะพวกนี้ อ้าว อยู่กับหมู่ดี ก็สรุปแค่นี้ก่อน 661025 ผู้จบกิจ 4 ประการเป็นผู้อยู่เหนือกาละได้ พุทธศาสนาตามภูมิ ราชธานีอโศก