621018 นักปฏิบัติธรรมจะช่วยโลกได้อย่างไร.docx

621018 นักปฏิบัติธรรมจะช่วยโลกได้อย่างไร

สูแดนธรรม : โลกยุคนี้ต่อไปเราจะมีเทรนการศึกษาว่า ถ้าอะไรศึกษาแล้วไม่รวยอย่าไป ศึกษา ทำอะไรแล้วไม่รวย ให้เลิกทำ เทรนของโรคมันจะไปอย่างนี้กันหมดเลยนะครับ พ่อครู : เป็นยังไงก็เป็นไปเราก็ยืนหยัดของเรา ฐานของอยู่แล้ว เราชัดเจนของเราอยู่แล้ว ทุกวันนี้เราช่วยโลก สอนคนให้มาหาศูนย์ สอนคนให้อย่าไปแย่ง สอนคนให้ไปสร้างสรร แล้วก็ขาดทุนให้เขา เสียสละให้เขา โลกมันจึงพอบรรเทาอยู่ได้ มันมีคนแย่งๆแย่งๆแล้วมันก็ตีกันตายหมด ฆ่ากันหมด สู่แดนธรรม : อย่างที่เขาเคยสงสัยว่า ก็พวกคุณสอนให้ลาออกจากงานมานี่ ประเทศชาติมันจะพัฒนาได้อย่างไร พ่อท่านเลยตอบว่า เราลดการแย่งชิงไปจากสนาม แย่งชิงของคุณ ถือว่าเราช่วยคุณนะ พ่อครู : ช่วยคนแล้ว ช่วยประเทศชาติแล้วขั้นหนึ่ง เราไม่ไปแย่งแต่เรามาทำกิน เรามี ขยันหมั่นเพียร เรามีสร้างสรร เรารู้จักปัจจัยของชีวิต เราไม่เอาเวลา แรงงาน ทุนรอน ไปเสียกับไอ้สิ่งไร้สาระบ้าๆบอๆของคุณ คุณเอาเวลาไปแย่งตำแหน่งคุณก็บ้าแล้ว เราเลิกแล้ว ไอ้ความโง่ๆบ้าๆเราเลิกแล้ว เรามาทำสิ่งสร้างสรรมีสาระ แล้วเราก็สร้างสาระนี้ให้โลก แล้วเราก็พอกิน แต่ละคนแต่ละคนนี้ ทำงานสุจริต กายวาจาใจหรืออาชีวะ กัมมันตะ วาจา สังกัปปะ แต่ละคนอยู่กับหมู่กับกลุ่ม คนละงาน คนละสิ่ง คนละไม้ คนละมือ ไม่มีอะไรมันบกพร่อง มันสมบูรณ์ เพราะไอ้สิ่งที่มันบกพร่อง สิ่งที่ไม่สมบูรณ์ สิ่งที่มันไม่ดี สิ่งที่มันไม่เข้าท่าแล้ว พวกเราคัดออกไปเรื่อยๆแล้ว มันเหลือแต่สิ่งที่ มันสมบูรณ์ สิ่งที่ดีงาม พวกเราคือผู้ไม่สูญเสีย มีแต่คุณค่า เราก็ทำให้แก่สังคมเขา สังคมเขาตัวคุณเป็นตัวพลังงาน แต่คุณเอาพลังงานไปใช้ ไป สปาร์กทิ้ง สูญเสียทิ้งเยอะเลย แต่ของเราเก็บความสูญเสียทางนั้นมา เป็นตัว Generation