บทพระราชนิพนธ์สมเด็จพระเทพฯ.doc.docx

....แบ่งบรรทัดใหม่.... เดินตามรอยเท้าพ่อ ฉันเดินตามรอยเท้าอันรวดเร็วของพ่อ โดยไม่หยุด ผ่านเข้าไปในป่าใหญ่ น่ากลัว ทึบ แผ่ไปโดยไม่มีที่สิ้นสุด มืดและกว้าง มีต้นไม้ใหญ่ใหญ่เหมือนหอคอยที่เข้มแข็ง พ่อจ๋า... ลูกหิวจะตายอยู่แล้ว และเหนื่อยด้วย ดูซิจ้ะ...เลือดไหลออกมาจากเท้าทั้งสอง ที่บาดเจ็บของลูก ลูกกลัวงู เสือ และหมาป่า พ่อจ๋า...เราจะถึงจุดหมายปลายทางไหม ? ลูกเอ๋ย...ในโลกนี้ไม่มีที่ไหนดอก ที่มีความรื่นรมย์ และความสบายสำหรับเจ้า ทางของเรามิได้ปูด้วยดอกไม้สวยสวย จงไปเถิด แม้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่บีบคั้นหัวใจเจ้า พ่อเห็นแล้วว่า หนามตำเนื้ออ่อนอ่อนของเจ้า เลือดของเจ้า เปรียบดังทับทิมบนใบหญ้าใกล้น้ำ น้ำตาของเจ้าที่ไหลต้องพุ่มไม้สีเขียว เปรียบดังเพชรบนมรกต ที่แสดงความงามเต็มที่ เพื่อมนุษยชาติ จงอย่าละความกล้า เมื่อเผชิญกับความทุกข์ ให้อดทนและสุขุม และจงมีความสุขที่ได้ยึดอุดมการณ์ที่มีค่า ไปเถิด...ถ้าเจ้าต้องการเดิน ตามรอยเท้าพ่อ บทพระราชนิพนธ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ จากหนังสือ "ความคิดคำนึง"