2. INTRO editแล้ว.pdf

คงทางอาหารของตัวแทนจากหน่วยงานและองค์กรภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาชน 4) การสร้างและพัฒนาโมเดลการจัดการความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหารในภาคกลาง การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมวิธี คือ 1) การวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรและกลุ่มตัวอย่างแบ่งเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ (1) ผู้ปลูกพืชภาคกลางที่ผ่านการอบรมค่ายกสิกรรมไร้สารพิษ 3,088 คน สุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงจาก 7 จังหวัดภาคกลางที่มีจ านวนผู้ปลูกพืชสูงสุดจ านวน 354 คน (2) ผู้จัดการความรู้ที่ให้การอบรมในค่ายกสิกรรมไร้สารพิษ 201 คน สุ่มตัวอย่างแบบง่ายโดยวิธีจับสลากจ านวน 134 คน เก็บข้อมูลโดยแบบสอบถาม และ 2) การวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วย ตัวแทนจากภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาชน ที่เกี่ยวข้องกับการปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหารจ านวน 10 คน ประเมินโมเดลโดยนักวิชาการ ผู้จัดการความรู้และผู้ปลูกพืชจ านวน 36 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์เชิงลึก ประเด็นการสนทนากลุ่ม และแบบประเมินโมเดล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา วิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลวิจัยพบว่า 1) ผู้ปลูกพืชส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุเฉลี่ย 53.79 ปี จบการศึกษาระดับปริญญาตรี ได้รับการจัดการความรู้ในระดับมากที่สุดในประเด็นการแบ่งปันแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่มีรูปแบบการอบรมที่หลากหลาย บรรยากาศเสริมหนุนในการอบรมที่เป็นมิตรและเอื้อเฟื้อ ได้รับความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหารในระดับมาก มีความต้องการความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหารในภาพรวมอยู่ในระดับมาก และมีความมั่นคงทางอาหารของผู้ปลูกพืชใน 4 มิติในภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ปัจจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติในการจัดการความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหารของผู้จัดการความรู้ในภาคกลาง คือ คนและเทคโนโลยีสารสนเทศที่ระดับนัยส าคัญทางสถิติที่ 0.01 3) การจัดการความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหารของตัวแทนจากภาครัฐ เอกชนและประชาชนโดยภาพรวม มีการจัดการใน 3 องค์ประกอบหลักได้แก่ ปัจจัยด้านคน ด้านกระบวนการและด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ และตัวแทนเหล่านี้เห็นด้วยกับปัจจัยสู่ความส าเร็จทั้งภายในและภายนอกอยู่ในระดับมากที่สุด 4)โมเดลการจัดการความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหารประกอบด้วย (1) ปัจจัยน าเข้า ได้แก่ ปัจจัยด้านคน โดยมีการก าหนดบทบาทหน้าที่ การก าหนดเกณฑ์คุณสมบัติและการเสริมสร้างศักยภาพ ปัจจัยด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ โดยมีการใช้สังคมเครือข่าย เทคโนโลยีสนับสนุนการท างานร่วม เทคโนโลยีการจัดเก็บข้อมูลและเทคโนโลยีการสื่อสาร (2) กระบวนการมี 8 ขั้นตอนได้แก่ การระบุเป้าหมาย ก าหนดหัวข้อความรู้ สร้างและแสวงหาความรู้ ประมวลและกลั่นกรอง จัดระบบคลังความรู้ แบ่งปันแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ประเมินผลการจัดการความรู้ และเผยแพร่ขยายผล (3) ผลผลิตของผู้ปลูกพืช คือได้เครือข่ายการเรียนรู้ ได้องค์ความรู้และเกิดการเรียนรู้ ส่วนของผลผลิตของผู้จัดการความรู้คือได้ความส าเร็จของงาน พัฒนาสู่องค์กรแห่งการเรียนรู้ พัฒนาคนและความเอื้ออาทรต่อกันในองค์กร โดยมีปัจจัยสู่ความส าเร็จภายในและภายนอกเป็นตัวเอื้อกระบวนการให้ไปสู่เป้าหมาย คือความมั่นคงทางอาหาร 4 มิติ และมีผลการประเมินความเหมาะสมของโมเดลในด้านต่างๆ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุดในทุกด้าน ค าส าคัญ การจัดการความรู้ การปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหาร ความมั่นคงทางอาหาร จ Dissertation title: Knowledge Management Model in Food Crop Cultivation for Food Security in the Central Region Researcher: Miss Arunrat Krailadsiri; ID: 4639000076; Degree: Doctor of Philosophy (Agricultural Extension and Development); Dissertation advisors: (1) Dr.Benchamas Yooprasert, Associate Professor; (2) Bumpen Keowan, Associate Professor; (3) Dr.Praranee Tangwiwat, Associate Professor; Academic year: 2022 Abstract The objectives of this research were: 1) to study the basic condition, the receiving of knowledge management, the receiving of and the needs for the knowledge on food crop cultivation for food security, and food security conditions of the crop cultivators in the central region; 2) to study factors affecting the knowledge management practices regarding food crop cultivation for food security of knowledge managers in the central region; 3) to study knowledge management relating to food crop cultivation for food security of representatives from government, private, and public sectors; and 4) to create and develop a model of knowledge management of food crop cultivation for food security in the central region. This research used mixed methodology as follows: 1) Quantitative research where the populations and samples were divided into 2 groups. The first group of population consisted of 3,088 crop cultivators from the central region who passed the non-toxic agriculture training. The sample size of 354 was selected by purposive sampling method from 7 provinces which had the highest numbers of crop cultivators. The second group of population consisted of 201 knowledge managers who were non-toxic agriculture trainers. The sample size of 134 was selected by simple sampling method through lotto picking. Data were collected by using questionnaires. 2) Qualitative research where data were collected from 10 representatives who were dealing with food crop cultivation for food security from government, private, and public sectors. The model was evaluated by 36 evaluators which included academics, knowledge managers, and food crop cultivators. Data were collected by using questionnaires, in-depth interviews, focus groups, and model evaluation form. Data were analyzed by using descriptive statistics, multiple regression analysis, and content analysis. The results show that 1) The majority of crop cultivators were female with an average age of 53.79 years old and graduated with bachelor’s degree. They received the highest level of knowledge management in knowledge sharing with various training activities in friendly and supportive atmosphere. They received the knowledge on food crop cultivation for food security at a high level. The needs for the knowledge on food crop cultivation for food security were also at a high level. The overall food security conditions in 4 dimensions were at a high level. 2) Factors affected the practices on food crop cultivation for food security of knowledge manager were people and information technology factors at a statistically significant level of 0.01. 3) Overall, the knowledge management of food crop cultivation for food security of the representatives from the government, private and public sectors had 3 main components which were people factors, knowledge management processes, and information technology factors. The representatives agreed on the internal and external success factors at the highest level. 4) The model consisted of the following: (1) Input which consisted of people and information technology factors. People factors required the definition of roles and responsibilities, qualification criteria and empowerment. Information technology factors were social networking, collaboration technology, storage technology, and communication technology. (2) The 8 step processes were knowledge goal, knowledge identification, knowledge acquisition, knowledge refinement, knowledge asset, knowledge sharing, knowledge assessment, and knowledge transfer and distribution. (3) Output which was divided into crop cultivators and knowledge managers output. Crop cultivators gained learning network, knowledge and learning processes whereas knowledge managers gained job accomplishment, learning organization, human resource development and supportive cooperation. The model had internal and external success factors as the influencing factors for reaching the 4 dimensions of food security. The model evaluations met the highest level in every aspect. Keywords: Knowledge management, Food crop cultivation for food security, Food security ฉ กิตติกรรมประกาศ ดุษฎีนิพนธ์เล่มนี้ส าเร็จลงได้ด้วยดี ด้วยความช่วยเหลือจากคณาจารย์และบุคลากรหลายท่าน ขอกราบขอบพระคุณรองศาสตราจารย์ ดร.เบญจมาศ อยู่ประเสริฐ รองศาสตราจารย์บ าเพ็ญ เขียวหวาน รองศาสตราจารย์ ดร.สินีนุช ครุฑเมือง แสนเสริมและรองศาสตราจารย์ ดร.ภรณี ต่างวิวัฒน์ ที่กรุณาให้ค าปรึกษา สนับสนุน ให้ก าลังใจ ชี้แนะแนวทางการค้นคว้าวิจัย ตลอดจนถึงการตรวจสอบและแก้ไขข้อบกพร่องต่างๆ ขอกราบขอบพระคุณศาสตราจารย์ ดร.สิน พันธ์พินิจ ประธานกรรมการสอบและ ดร.ปริญญารัตน์ ภูศิริ กรรมการและผู้ทรงคุณวุฒิ ที่กรุณาให้ค าแนะน าและตรวจแก้ไขดุษฎีนิพนธ์ให้มีคุณค่าและสมบูรณ์ยิ่งขึ้น ขอกราบขอบพระคุณคณาจารย์ประจ าหลักสูตรปริญญาดุษฎีบัณฑิต แขนงวิชาส่งเสริม และพัฒนาการเกษตร สาขาวิชาเกษตรศาสตร์และสหกรณ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชที่เพียร เมตตาถ่ายทอดความรู้ ชี้แนะแนวทางอันเป็นประโยชน์เพื่อน ามาซึ่งคุณค่าในการท างานวิจัยตลอดระยะเวลาที่ก าลังศึกษา รวมถึงขอขอบพระคุณส านักบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ขอกราบขอบพระคุณ ดร.ใจเพชร กล้าจน ประธานเครือข่ายจิตอาสาแพทย์วิถีธรรม ผู้ให้ปัญญาเทคนิคการท าใจให้ผาสุกตลอดระยะเวลาของการเรียนและการท าวิจัย สุดท้ายขอขอบพระคุณหมู่มิตรดี เพื่อนนักศึกษาระดับปริญญาเอก รุ่นพี่และรุ่นน้องทุกๆท่าน รวมถึงกลุ่มตัวอย่างผู้ให้ข้อมูล ผู้เชี่ยวชาญ และจิตอาสาแพทย์วิถีธรรม ที่ช่วยเหลือเกื้อกูลจนงานวิจัยส าเร็จลุล่วงลงได้ อนึ่งคุณประโยชน์ใด ๆ อันพึงจะเกิดจากดุษฎีนิพนธ์ฉบับนี้ขอเป็นเครื่องบูชาแก่พระคุณ บิดา มารดา คณาจารย์ และผู้มีพระคุณทุกๆท่าน อรุณรัตน์ ไกรลาศศิริ กันยายน 2566 ช สารบัญ หน้า บทคัดย่อภาษาไทย ง บทคัดย่อภาษาอังกฤษ จ กิตติกรรมประกาศ ฉ สารบัญตาราง ญ สารบัญภาพ ฐ บทที่ 1 บทน า 1 ความเป็นมาและความส าคัญของปัญหา 1 วัตถุประสงค์ของการวิจัย 3 กรอบแนวคิดการวิจัย 3 สมมุติฐานการวิจัย 7 ขอบเขตของการวิจัย 7 นิยามศัพท์เฉพาะ 8 ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ 11 บทที่ 2 วรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง 12 บริบทภาคกลาง 12 แนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับการจัดการความรู้ 16 แนวคิดการปลูกพืช 37 แนวคิดความมั่นคงทางอาหาร 49 แนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับการส่งเสริมการเกษตร 53 แนวคิดการพัฒนาโมเดล 56 บริบทและการจัดการความรู้ของมูลนิธิแพทย์วิถีธรรมแห่งประเทศไทย 60 งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง 65 ซ สารบัญ (ต่อ) หน้า บทที่ 3 วิธีด าเนินการวิจัย 74 วัตถุประสงค์ที่ 1 ศึกษาสภาพพื้นฐานทั่วไป การได้รับการจัดการความรู้ การได้รับความรู้ ความต้องการความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคง ทางอาหาร และสภาพ ความมั่นคงทางอาหาร ของผู้ปลูกพืชในภาคกลาง 76 วัตถุประสงค์ที่ 2 ศึกษาการปฏิบัติและปัจจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติในการจัดการความรู้ การปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหารของผู้จัดการความรู้ ในภาคกลาง 84 วัตถุประสงค์ที่ 3 ศึกษาการจัดการความรู้ที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงทางอาหารของ ตัวแทนจากหน่วยงานและองค์กรภาครัฐ ภาคเอกชน และภาค ประชาชนในภาคกลาง 87 วัตถุประสงค์ที่ 4 การสร้างและพัฒนาโมเดลการจัดการความรู้การปลูกพืชเพื่อความ มั่นคงทางอาหารในภาคกลาง 89 บทที่ 4 ผลการวิจัย 95 ตอนที่ 1 สภาพส่วนบุคคล สังคม เศรษฐกิจ ของผู้ปลูกพืชในภาคกลาง 96 ตอนที่ 2 การได้รับการจัดการความรู้ การได้รับและความต้องการความรู้การปลูกพืช เพื่อความมั่นคงทางอาหาร และสภาพความมั่นคงทางอาหารของผู้ปลูกพืช ในภาคกลาง 105 ตอนที่ 3 สภาพการปฏิบัติในการจัดการความรู้ ของผจ.ความรู้ในภาคกลาง 134 ตอนที่ 4 การทดสอบสมมุติฐานความต้องการความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคง ทางอาหารมีผลต่อกความมั่นคงทางอาหารของผู้ปลูกพืช 159 ตอนที่ 5 การจัดการความรู้ที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงทางอาหารของตัวแทนจาก หน่วยงานและองค์กรภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาชน 166 ตอนที่ 6 การสร้างและพัฒนาโมเดลการจัดการความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคง ทางอาหารในภาคกลาง 177 ฌ สารบัญ (ต่อ) หน้า บทที่ 5 สรุปการวิจัย อภิปรายผล และข้อเสนอแนะ 192 สรุปการวิจัย 192 อภิปรายผล 209 ข้อเสนอแนะ 218 บรรณานุกรม 222 ภาคผนวก 232 เครื่องมือ 233 หนังสือเชิญ 260 รูปภาพประกอบกิจกรรมแลกเปลี่ยนการเรียนรู้ 265 ประวัติผู้วิจัย 273 ญ สารบัญตาราง หน้า ตารางที่ 2.1 พืชผักตามฤดูกาล 42 ตารางที่ 3.1 จ านวนประชากร และกลุ่มตัวอย่างผู้ปลูกพืช 75 ตารางที่ 3.2 สรุปวิธีการวิจัยโมเดลการจัดการความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหาร ในภาคกลาง 92 ตารางที่ 4.1 สภาพส่วนบุคคลของผู้ปลูกพืช 96 ตารางที่ 4.2 สภาพทางสังคมของผู้ปลูกพืช 100 ตารางที่ 4.3 สภาพเศรษฐกิจของผู้ปลูกพืช 101 ตารางที่ 4.4 ความคิดเห็นของผู้ปลูกพืชต่อปัจจัยด้านคน 105 ตารางที่ 4.5 ความคิดเห็นของผู้ปลูกพืชต่อปัจจัยด้านกระบวนการ 8 ขั้นตอน 106 ตารางที่ 4.6 ความคิดเห็นของผู้ปลูกพืชต่อปัจจัยด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ 112 ตารางที่ 4.7 สรุปความคิดเห็นของผู้ปลูกพืชต่อการได้รับการจัดการความรู้ใน 3 องค์ประกอบ 113 ตารางที่ 4.8 การได้รับและความต้องการความรู้ของผู้ปลูกพืชเรื่องหลักการผลิตพืช 114 ตารางที่ 4.9 การได้รับและความต้องการความรู้ของผู้ปลูกพืชเรื่องการจัดการผลผลิตจากพืช 116 ตารางที่ 4.10 สรุประดับการได้รับความรู้เกี่ยวกับเรื่องหลักการผลิตและความรู้เรื่องการจัดการ ผลผลิตจากพืชของผู้ปลูกพืช 118 ตารางที่ 4.11 สรุปความต้องการความรู้ของผู้ปลูกพืชในภาคกลาง 119 ตารางที่ 4.12 สภาพความมั่นคงทางอาหารของผู้ปลูกพืชใน 4 มิติ 120 ตารางที่ 4.13 สรุปสภาพความมั่นคงทางอาหารของผู้ปลูกพืชใน 4 มิติ 122 ตารางที่ 4.14 ปัญหาการได้รับการจัดการความรู้ของผู้ปลูกพืชในปัจจัยด้านคน 123 ตารางที่ 4.15 ปัญหาการได้รับการจัดการความรู้ของผู้ปลูกพืชในด้านกระบวนการ 8 ขั้นตอน 124 ตารางที่ 4.16 ปัญหาการได้รับการจัดการความรู้ของผู้ปลูกพืชในด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ 127 ตารางที่ 4.17 สรุปปัญหาการได้รับการจัดการความรู้ของผู้ปลูกพืชใน 3 องค์ประกอบ 127 ตารางที่ 4.18 ข้อเสนอแนะของผู้ปลูกพืชต่อการได้รับการจัดการความความรู้ในด้านคน 129 ฎ สารบัญตาราง (ต่อ) หน้า ตารางที่ 4.19 ข้อเสนอแนะของผู้ปลูกพืชต่อการได้รับการจัดการความความรู้ในด้านกระบวนการ 8 ขั้นตอน 129 ตารางที่ 4.20 ข้อเสนอแนะของผู้ปลูกพืชต่อการได้รับการจัดการความความรู้ในปัจจัยด้านเทคโนโลยี สารสนเทศ 132 ตารางที่ 4.21 สรุปข้อเสนอแนะของผู้ปลูกพืชต่อการได้รับการจัดการความความรู้ใน 3องค์ประกอบ 133 ตารางที่ 4.22 ข้อมูลพื้นฐานทั่วไปของผู้จัดการความรู้ 135 ตารางที่ 4.23 การปฏิบัติการจัดการความรู้ของผู้จัดการความรู้ต่อปัจจัยด้านคน 139 ตารางที่ 4.24 การปฏิบัติการจัดการความรู้ของผู้จัดการความรู้ต่อปัจจัยด้านกระบวนการ 8 ขั้นตอน 140 ตารางที่ 4.25 การปฏิบัติของผู้จัดการความรู้ต่อปัจจัยด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ 147 ตารางที่ 4.26 สรุปการปฏิบัติของผู้จัดการความรู้ต่อ 3 องค์ประกอบของการจัดการความรู้ 152 ตารางที่ 4.27 ปัญหาการปฏิบัติของผู้จัดการความรู้ต่อปัจจัยด้านคน 153 ตารางที่ 4.28 ปัญหาการปฏิบัติของผู้จัดการความรู้ต่อปัจจัยด้านกระบวนการ 8 ขั้นตอน 149 ตารางที่ 4.29 ปัญหาการปฏิบัติของผู้จัดการความรู้ต่อปัจจัยด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ 152 ตารางที่ 4.30 สรุปปัญหาการปฏิบัติของผู้จัดการความรู้ต่อ 3 องค์ประกอบ ของการจัดการความรู้ 152 ตารางที่ 4.31 ข้อเสนอแนะการจัดการความรู้ต่อปัจจัยด้านคน 154 ตารางที่ 4.32 ข้อเสนอแนะการจัดการความรู้ต่อปัจจัยด้านกระบวนการ 8 ขั้นตอน 154 ตารางที่ 4.33 ข้อเสนอแนะการจัดการความความรู้ต่อปัจจัยด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ 157 ตารางที่ 4.34 สรุปข้อเสนอแนะของผู้จัดการความรู้ต่อ 3 องค์ประกอบของการจัดการความรู้ 158 ตารางที่ 4.35 ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของตัวแปรที่ใช้ในการวิเคราะห์ 159 ฏ สารบัญตาราง (ต่อ) หน้า ตารางที่ 4.36 ค่าสัมประสิทธิ์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรทั้งหมดที่ใช้ในการวิเคราะห์ถดถอยเชิง พหุแบบปกติแต่ละคู่โดยแสดงในรูปเมตริกสัมพันธ์ (Correlation Matrix) 160 ตารางที่ 4.37 วิเคราะห์ความสัมพันธ์ของตัวแปรกับความมั่นคงทางอาหาร 161 ตารางที่ 4.38 ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของตัวแปรที่ใช้ในการวิเคราะห์ 163 ตารางที่ 4.39 ค่าสัมประสิทธิ์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรที่ใช้ ในการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุคูณ แบบปกติแต่ละคู่ โดยแสดงในรูปเมตริกสัมพันธ์ (Correlation Matrix) 164 ตารางที่ 4.40 วิเคราะห์ความสัมพันธ์ของตัวแปรกับการปฏิบัติตามกระบวนการจัดการความรู้ 164 ตารางที่ 4.41 ผลสรุปที่เชื่อมโยงสู่การปฏิบัติปัจจัยด้านคนของ 3 ภาคส่วน 166 ตารางที่ 4.42 ผลสรุปที่เชื่อมโยงสู่การปฏิบัติปัจจัยด้านกระบวนการของ 3 ภาคส่วน 168 ตารางที่ 4.43 ผลสรุปที่เชื่อมโยงสู่การปฏิบัติปัจจัยด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ของ 3 ภาคส่วน 174 ตารางที่ 4.44 ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตราฐานของความคิดเห็นต่อปัจจัยสู่ความส าเร็จ ในการจัดการความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหารในภาคกลาง 176 ตารางที่ 4.45 ข้อมูลผู้ประเมินโมเดลการจัดการความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหาร ในภาคกลาง 188 ตารางที่ 4.46 ผลการประเมินโมเดลการจัดการความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหาร ในภาคกลาง 190 ฐ สารบัญภาพ หน้า ภาพที่ 1.1 กรอบแนวคิดการวิจัย 6 ภาพที่ 2.1 แสดงบริเวณพื้นที่เขตภาคตกลาง 13 ภาพที่ 2.2 ปิรามิดแสดงล าดับขั้นของควมรู้ 17 ภาพที่ 2.3 การเปรียบเทียบสัดส่วนความรู้ฝังลึกที่มีมากกว่าความรู้ชัดแจ้ง เสมือนกับส่วนที่อยู่ใต้น ้า และส่วนที่โผล่พ้นน ้าของภูเขาน ้าแข็ง 19 ภาพที่ 2.4 เกลียวความรู้ที่เรียกว่า “เซกิ” (SECI Model) 3 20 ภาพที่ 2.5 กระบวนการจัดการความรู้ 23 ภาพที่ 2.6 วงจรการเรียนรู้ 24 ภาพที่ 2.7 เทคนิคการรับประทานอาหารตามล าดับตามหลักการแพทย์วิถีธรรม 48 ภาพที่ 4.1 ขั้นตอนการพัฒนาโมเดลการจัดการความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหาร ในภาคกลาง 177 ภาพที่ 4.2 โมเดลต้นแบบการจัดการความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหาร ในภาคกลาง 178 ภาพที่ 4.3 โมเดลการจัดการความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหารในภาคกลาง 189 ภาพที่ 5.1 โมเดลต้นแบบการจัดการความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหาร ในภาคกลาง 202 ภาพที่ 5.2 โมเดลการจัดการความรู้การปลูกพืชเพื่อความมั่นคงทางอาหารในภาคกลาง 208