สื่อธรรมะพ่อครู(กรรม_บารมี) ตอน กรรมบันดาลทุกส่ิง.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(กรรม_บารมี) ตอน กรรมบันดาลทุกส่ิง พระพุทธเจ้า แยกชาติไว้ 5 คือ ชาติ สัญชาติ โอกกันติ นิพพัตติ อภินิพพัตติ พลังงานสั่งสมลงไป เกิดขึ้นแล้ว ไม่ละเว้น เราเรียกว่าชาติ ชาติปิทุกขา การเกิดใดๆ เป็นทุกข์ทั้งสิ้น ตัวนี้เราก็ตัดไปเลย ไม่ให้เกิดชาติ แต่มันเกิดมาก่อน ใส่คลังความจำไว้แล้ว เป็นสัญชาติ เป็นกัมมัสกะ ของตนแล้วมันก็มากับเรา จะออกฤทธิ์ปัจจุบัน หรือไล่มาก็ได้ หรือจะใช้ปัจจุบันก็เอา แม้แต่ที่สุด บารมีของเรา ไม่พูดถึงเรื่องบาป แต่เอาบารมีกุศล เมื่อมันมีถึงเรา ก็มาหาเราเอง บารมีไม่ต้องการ มันก็มา ก็อุดหนุนจุนเจือ ไม่ต้องทำอะไรมาก มันก็มี สิ่งเหล่านี้อยู่ดีๆ มันจะมีมาเอง ไม่มี ของเราทั้งนั้น ถึงต้องเตือนว่า อย่ากินบุญเก่า สำนวนบุญ แต่ที่จริงคือกุศล มันผิดเพี้ยนภาษาไป ที่จริงต้องบอกว่า กินกุศลเก่า บุญคือเครื่องชำระกิเลสเท่านั้น เป็นอาวุธ ไม่ใช่เครื่องกินเครื่องใช้อะไร ก็คือการเตรียมตัวไว้ แล้วเราก็สร้างให้มาก จะได้มีสิ่งเหลือ ถ้าคุณจะปรินิพพาน คุณอยากจะเป็นอรหันต์ ที่เป็นขอทาน หรือเป็นอรหันต์ ที่เป็นเศรษฐี เราจะปรินิพพาน แบบอรหันต์เป็นเศรษฐี ไม่ดีกว่าหรือ นอกจากเป็นขอทานแล้วก็ยังเป็น ไทกออีกเอาไหม เป็นขี้ทูดกุฏฐังอีก เป็นทำไม เป็นสิ่งเปรียบเทียบได้ว่า อะไรที่ควรกว่าดีกว่า เพราะฉะนั้น สิ่งที่มีบทจบของมัน ว่าสิ่งอย่างนี้ควรกว่า สิ่งอย่างนี้ดีกว่า นี่แหละคือ มหาปเทส 4 ผู้ใดมีภูมิปัญญาเฉลียวฉลาด เลือกเฟ้นตัดสิน ไม่ผิด คนนั้นก็จบ แต่ถ้าตัดสินผิดก็ผิด จะต้องพยายามใช้ ความเฉลียวฉลาดที่สุด มาวินิจฉัย ของใครของมัน สังคมที่มันมีตัวอย่าง ธัมมชโยก็ดี หรือพูดชัดๆ ตัวอย่างของ โพธิรักษ์ก็ดี เป็นตัวอย่างในยุคนี้ ทำไมจะต้องมี ก็ทำไมมันมีล่ะ ใครไปบันดาลได้ พระเจ้าบันด