590207 สคริปชีวิตนอกกล่อง ต้นรายการ.docx

สคริปชีวิตนอกกล่อง ต้นรายการ “การศึกษาเป็นรากฐานของการพัฒนาชีวิตและสังคมของมนุษย์” คำกล่าวนี้เป็นสัจจะที่มีผลประจักษ์ให้เห็นว่า การศึกษาที่ล้มเหลว ส่งผลให้สังคมโลกทุกวันนี้รุนแรงเลวร้ายลงเรื่อยๆโดยภาพรวม แต่ละประเทศต่างมุ่งมั่นพัฒนาอาวุธร้ายแรงให้เก่งที่สุดมากที่สุด เพื่อเอาชนะคะคานกันให้ประเทศตนเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก โดยไม่คำนึงถึงเมตตาธรรม และมนุษยธรรมแต่อย่างใด ที่เป็นเช่นนี้เพราะว่าการศึกษาที่ไม่ลดกิเลส เอาแต่ส่งเสริมเรื่องความฉลาดรู้เทคนิควิชาการให้แก่คนแล้วผลิตคนที่ฉลาดนี้ไปรับใช้ระบบทุนนิยม โดยไม่มุ่งเน้นให้คนมาลดละกิเลสก่อน จึงเป็นการหยิบยื่นอาวุธร้ายแรงให้แก่คนขี้โลภ เอาไว้กอบโกยเข้าหาตัวเองและพวกพ้อง ชาวอโศกซึ่งนำพาโดยพ่อครูสมณะโพธิรักษ์ จึงได้พาหมู่กลุ่มชาวอโศกออกจากการศึกษาที่รับใช้ทุนนิยม ออกมาสร้างระบบการศึกษาที่เรียกว่า การศึกษาแบบบุญนิยม โดยตั้งชื่อล้อเลียนการศึกษาแบบทุนนิยมนั่นเอง พ่อครูสมณะโพธิรักษ์ ได้ให้นิยามของ การศึกษาบุญนิยมว่า มีความหมายชัดๆ ก็คือ การศึกษาที่เน้นเรื่อง "บุญ" คือ ศึกษาให้ถึงความเป็น " บุญ" และ“บุญ" ที่สัมมาทิฏฐิ คือ การชำระกิเลสในจิตสันดานให้สะอาดหมดจด(สันตานัง ปุนาติ วิโสเทติ) “การศึกษา ที่ไม่ลดกิเลส กู้ประเทศไม่ได้" ... นี้คือ สัจจะที่จริงแท้ การศึกษาบุญนิยม จึงมีหลักในการศึกษา คือ "ศีลเด่น-เป็นงาน-ชาญวิชา" โดยจัดสัดส่วนของการเรียนไว้ว่า ศีลเด่น ๔๐% เป็นงาน ๓๕% ชาญวิชา ๒๕% หมายความว่า ต้องให้นักเรียนมีศีลมีธรรม ๔๐% และให้เป็นงานอันพึงได้พึงเป็น ๓๕% คือนักเรียนไม่ใช่มีแต่รู้ แต่ต้องทำงานเป็น ปฏิบัติได้ด้วย ส่วนการเรียนความรู้ตามที่กระทรวงกำหนด ก็มีการเรียนและสอนเต็มที่ ให้ครบหลักสูตร ๑๐๐% มิใช่ "ชาญวิช