สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน ฉลาดอย่างปัญญาคือรู้และกำจัดกิเลสได้.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน ฉลาดอย่างปัญญาคือรู้และกำจัดกิเลสได้ อาต้อยว่า...มีผู้กล่าวว่าชาวอโศกถูกสอนให้เป็นคนดีและจะเป็นคนดีที่สุดได้ แต่ถ้าจะเป็นคนไม่ดี ชาวอโศกจะเป็นคนไม่ดีที่น่ากลัวซับซ้อนกว่าคนข้างนอก เพราะมีความฉลาดลึกซึ้งกว่า พ่อท่านมีความเห็นอย่างไร พ่อครูว่า...เป็นได้ความฉลาดที่ว่าคือความฉลาดเฉโก ไม่ใช่ความฉลาดปัญญา เป็นความฉลาดขี้โกงแกมโกง โกงหนักก็เป็น เฉโก ได้ขนาดขั้นอัจฉริยะก็ได้ แต่เป็นอาริยะไม่ได้ เพราะว่าความฉลาดนี้คือแยกไม่ออก ความฉลาด เฉโก เป็นโลกียะ ความฉลาดของปัญญาเป็นโลกุตระ ถ้าหากแยกความฉลาด 2 ชนิดนี้แยกไม่เป็นแยกไม่ได้ ไม่รู้นัยว่า จะฉลาดอย่างโลกุตระที่เป็นปัญญาทำอย่างไร การฉลาดที่อยู่ในกรอบของโลกียะเป็นฉลาด เฉโก หากแยกไม่ออก ไม่มีความรู้แยกออกจริงๆ คุณปฏิบัติธรรมไม่มีทางบรรลุผล นิยามของความฉลาดปัญญานั้น สั้นๆ คือ เป็นความฉลาดที่รู้จักกิเลสถูกต้อง แล้วก็ทำกิเลสให้ลดได้ นี่คือนิยามของความฉลาดแบบโลกุตระ คือผู้ที่รู้จักตัวกิเลสจริงๆ มีตัวญาณเป็นธาตุรู้ จับอาการ ของเราที่มันเกิดในจิตของเรา ว่านี่แหละคือตัวสักกายะ ตัวตนของกิเลส แล้วมีอุบายเครื่องออกมีวิธีการ ทำให้กิเลสลดได้ ถ้าคุณเองมีความรู้แล้ว มีทฤษฎีแล้ว เสร็จแล้วคุณก็ไปปฏิบัติ เมื่อคุณปฏิบัติ คุณโกรธคุณก็จับตัว กายะ เรียก สักกายะ คือตัวตนของเรา สักกะ ของเรา ตัวตนเรา กายคือรูปนามองค์ธรรมสอง อ่านอาการปรุงแต่งของ 2 อันนี้ได้นี่แหละคือการแยกตัวเหตุ ที่มันปรุงแต่งเป็นตัวกิเลสตัณหาเป็นเหตุอาริยสัจ จับอาการตัวนี้ได้ อย่างชัดเจนพ้นวิจิกิจฉา เสร็จแล้วคุณก็มี ศีลพรต มีศีล สมาธิ ปัญญาที่ได้ศึกษาแล้ว ที่จะกำจัด กิเลสตัวนี้ได้ แล้วคุณเข้าจัดการทำ ไม่ใช่รู้อยู่ เพราะกิเลสก็รู้ ก็เห็นอยู่ ลูบคลำเล่น