สื่อธรรมะพ่อครู(อัตตา) ตอน ไม่เจอสัตบุรุษไม่มีทางล้างอัตตาพระเจ้าได้.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(อัตตา) ตอน ไม่เจอสัตบุรุษไม่มีทางล้างอัตตาพระเจ้าได้ จะต้องทำพลังงานจิตอย่างไรจึงจะเป็นพลังงานที่มีประสิทธิภาพ ทำให้เกิดพลังงาน ลด ราคะ สลายราคะ ทำลายราคะ โทสะ โมหะ มันทำลายได้จริงๆ คุณจะต้องรู้จิต แล้วต้องรู้พลังงานในจิตแล้วคุณก็ต้องสร้างพลังงานนี้เรียกว่าอภิสังขาร คนธรรมดาปุถุชนก็อภิเหมือนกัน แต่เอากิเลสมาปรุงแต่ง สำหรับปุถุชนคนทั่วไป เป็นธรรมดาธรรมชาติ มีความโง่เอากิเลสมาปรุงแต่งใส่จิตใจให้หนาขึ้นจึงเรียกว่า ปุถุ แปลว่า หนา โต ใหญ่ มาก อ้วน คือลักษณะที่มันพองขึ้นมากขึ้นใหญ่ขึ้นโตขึ้น ไม่มีหยุด คนไม่รู้ปุถุชนอวิชชา ธรรมดานึกให้ดีๆชีวิตตั้งแต่เด็กจนโต คุณก็ต้องการความสุขใช่ไหม ความสุขคือการบำเรอกิเลส แต่คุณก็ต้องได้ความทุกข์นั่นแหละ เพราะกิเลสมันหนาขึ้น คุณก็ได้เสพกิเลสชอบใจพอใจเมื่อไรปุ๊บ เป็นกิเลสหนาขึ้น คุณก็สะสมความทุกข์มากขึ้นทันทีมีอวิชชาอยู่ตลอดเวลา เพราะว่าคุณไม่รู้จักศาสนาพุทธ ตลอดเวลาคุณแสวงหาแต่ความสุข แต่คุณก็ได้ความทุกข์ทุกวินาทีลมหายใจเข้าออก คิดทันไหม คนที่ไม่ได้ศึกษาไม่ได้ฟังสัตบุรุษ อาตมาพูดให้คุณฟัง จะรู้ว่าอาตมาเป็นสัตบุรุษ ตลอดเวลาที่คุณเสพความสุขก็บำเรออัตตาใส่จิตตลอดเวลาเป็นปุถุชน น่ากลัวไหม ไม่ได้ฟังสัทธรรมจากสัตบุรุษก็งมงายอีกไม่รู้กี่เท่า แล้วก็เป็นหลงอยู่ในลัทธิเทวะนิยม สุดท้ายก็เป็นลูกศิษย์พระเจ้า อยู่ในความสุขสวรรค์วิมาน อยู่ในแดนสุขาวดีแดนสุขนิยม มีพระเจ้าเป็นเจ้าของใหญ่ ตายแล้วต้องไปอยู่กับตรงนั้น นี่คือความไม่รู้ ศาสนาเทวนิยมไม่มีทางล้าง อัตตา ไม่มีทางพ้นทุกข์พ้นสุข ก็เป็นสุขนิยมคือ สุขเที่ยงแท้ตลอดกาลนิรันดร พระเจ้านิรันดรความสุขนิรันดร ความสุขเที่ยง เมื่อไปเข้าใจมิจฉาทิฐิว่าความสุขนิรันดรแล้วก็หมดทาง ถ้าใครเข้าใจผิดว
อ่านต่อ
่าความสุขมันดีแล้วต้องบำรุงความสุขอยู่ตลอดกาล จบเห่เลย คุณจะต้องรู้ว่าเรากำลังมีความสุข เราก็ต้องหยุด อย่าแสวงความสุข หยุดไปเรื่อยๆ พวกนี้จะรู้ก็ยาก ยิ่งจะทำยิ่งยาก ไม่เอาความสุข ที่จะไม่เอาสุขแล้วทุกข์ก็จะลดได้ด้วย ต้องรู้ว่าทุกอย่างมันเกิดจากเหตุปัจจัยการกระทบสัมผัสมันไม่มีความสุขความทุกข์อะไร แต่คุณไปอุปาทาน แล้วก็ไปมีเทวะ คือ 2 อย่างนี้ชอบไม่ชอบอย่างนี้ ความสุขความทุกข์คุณก็มีแค่ 2 เท่านั้นแหละ คุณมีหนึ่งให้ได้ วันนี้ไม่มีผลไม้ที่บนโต๊ะให้อธิบายเลย
คุณมีตากระทบรูป ไม่ว่าคนชาติไหน กระทบแล้วต้องเห็นว่ารูปนี้คือรูปนี้ รูปนี้คือดอกไม้ เป็น common noun ส่วน proper noun เรียกว่า ดอนญ่า ไม่ใช่ดอนปู่ มันเป็นดอกไม้จากต่างประเทศชื่อต่างประเทศ ก็มีรูปร่างสีสันมีกลิ่นอย่างนี้ คุณก็เห็นเหมือนกัน ไทยจีนแขกฝรั่ง ชาติไหนก็เห็นเหมือนกัน นั่นคือเวทนาตัวจริง ความรู้ตัวจริง ความรู้สึกตัวจริง ความเข้าใจตัวจริง แต่คนที่เห็นอันนี้แล้ว มีความรู้สึก ตัวเก๊ตัวปลอมว่า สวย หอมดี น่าได้น่ามีน่าเป็น อีกคนหนึ่งบอกว่าไม่น่าได้ ไม่น่ามี ไม่น่าเป็น มันเหม็น มันไม่สวย อันนั้นล่ะเก๊ อันนั้นคือความคิดวิปริต เป็นเวทนา 2 คุณเรียนรู้ความจริงตามความเป็นจริง เห็นความจริงตามความเป็นจริงได้จบ ตัวเดียวอันเดียว ไม่เกิดภาวะ 2 คนนั้นก็จบเป็นพระอรหันต์ ง่ายนิดเดียวศาสนาพุทธ เห็นรูปก็ตาม ได้ยินเสียงก็ตามได้กลิ่นก็ตาม ได้สัมผัสโผฏฐัพพะ แล้วคุณก็มีเก๊ผสมมา ก็เป็นความสุขแบบเทวนิยมไม่รู้จบแต่คนที่รู้ความจริงแล้วจบไม่มีอารมณ์ไม่มีความรู้สึกสองนี้เลย พระอรหันต์ ง่ายนิดเดียว ศาสนาพุทธ คุณเข้าใจให้ถูกต้องแล้วทำให้ได้ตลอดเวลาคุณก็เป็นพระอรหันต์ เริ่มต้นทำได้ครั้งหนึ่งนิดนึง คุณก็เริ่มต้นเข้ากระแสเรียกว่า โสตาปันนะ โสตา แปลว่าเข้ากระแส โสตาปันนะ คือเข้ากระแสศาสนาพุทธศาสนาพุทธเรียนรู้ในการสัมผัสทางตาหูจมูกลิ้นกายไม่ใช่ไปนั่งหลับตา 621213_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ฌานวิสัยของอรหันต์และโพธิสัตว์