630327_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ อาจารย์สายวัดป่ากับเทวนิยม.docx

วามรู้ พ่อครูว่า…ถ้าเป็นความเห็นของคุณ ความเห็นของอาตมาก็เป็นความเห็นของอาตมาแต่ความเป็นระเบียบวินัยก็ดี ความรู้ก็ดี เป็นเรื่องที่ต้องศึกษากัน เราอาศัยความรู้ซึ่งเป็นเรื่องของปรมัตถ์ และต้องอาศัยความเป็นระเบียบวินัยซึ่งเป็นเรื่องของสมมติสัจจะ _สู่แดนธรรม...คุณ1614 คงจะไม่พอใจที่พ่อท่านไปตำหนิอาจารย์ของเขา พ่อครูว่า...มันเป็นธรรมชาติของเขา ผู้ที่เข้าใจ 2 อย่างก็จบ 1 จบอย่างนั้นกูจะยึดของกู ผู้ที่จะแย้งก็แย้งกันไป หรือผู้ที่จบไม่ยึดแล้วไม่แย้ง ถ้ารู้จบแล้ว คุณจะรู้ของคุณเองโดยไม่มีใครบอกไม่มีใครสั่งสอน มันจะมีแต่ปัญญาเต็มๆ ปัญหากับปัญญา หากคุณยังหาอยู่ก็เป็นปัญหา

_janne เจนนี่ : รับฟังธรรมของพ่อครูทางYouTube ตลอดมานานแล้วคะและทางวิทยุ 107.75

_ชายพงไพร ตระกูลพุทธ : น่าจะทำตู้ฆ่าเชื้อให้คนเดินผ่านได้รึยังครับสถานที่ที่คนยังไปใช้บริการมาก ..

_ปองแสงพุทธ ทองสุขนอก · 1:27:38 วันนี้ฟังธรรมพ่อครู หนูได้ยินแต่คำว่าแส่ โอ้ย โดนด่าทุกวันเลย พ่อครูเจ้าขาถนอมสุขภาพบ้าง หนูคงหาใครด่าหนูแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว โลกทั้งใบยกให้พ่อครูด่าได้ด่าเลยเจ้าคะ 555 น้อมกราบนมัสการเจ้าคะ พ่อครูว่า..ระวังคนนี้จะเป็นมาโซคิส มีแรงกว่าซาดิสซึ่มนะ ระวังจะไปยินดียินร้ายกับการถูกด่ามากนัก

_จักรพล พุทธพัฒนา · 15:24 น้อมนบนมัสการสราญจิต ต้องหวุดหวิดจากโควิทพิชิตได้ ทุกท่านที่มีศีลต้องปลอดภัย สู้ด้วยใจที่เป็นธรรมกรรมที่ดี.

_Chaichamna Lee (ชัยชำนา ลี)….ร้ายแรงกว่าที่คาดการณ์ไว้มาก เพราะคนยังไม่มีภูมิต้านทาน แม้หน้าร้อนขนาดนี้ยังระบาดได้มากมาย หากเป็นหน้าฝน จะรุนแรงกว่านี้อีกหลายเท่าแหล่งอบายมุขแหล่งอโคจร นักพนัน เป็นต้นตอหลักหลังจากที่ควบคุมได้ดีในช่วงต้น รวมถึงความไม่รับผิดชอบของกลุ่มเสี่ยงต่างๆด้วย ลาวเรียกโรคนี้ได้อย่างเห็นภาพมากกว่าเรียกตามฝรั่งคือ"ห่าตำปอด" ชาวอโศกจึงต้องกักตัวเองไม่ให้แปดเปื้อนกับสิ่งเหล่านี้ พ่อครูว่า..นี่เป็นภาษาลาวนา โรค "ห่าตำปอด" ห่าคือโรค ตำคือชนกระทบกระแทก ที่ปอด ก็พยายามระมัดระวังไม่ได้ประมาทนะ อาตมาก็เป็นแต่เพียงว่าเมื่อไหร่หนอมันจะสิ้นสุด ก็เป็นแต่เพียงก็เท่านั้นเราก็ไปบันดาลอะไรไม่ได้ก็ต้องคอยมันไปจนกว่าจะหมด

_มีเรื่องน่าสงสัยดังนี้...มีชายสูงอายุมีคู่ครอง คู่ครองยังมีชีวิตอยู่ ชายผู้นี้มีพฤติกรรมดังนี้ 1. ชอบเสพหาความสุขทั้งกายกรรมวจีกรรมกับพนักงานผู้หญิง(เขาเป็นผู้บริหาร) โดยอ้างว่า(ไม่มีอะไรเป็นเรื่องการทำงาน อยู่ที่ไหนก็มีปัญหาชู้สาวมาตลอด) แต่เจ้าตัวไม่ยอมรับ จะชี้แจงว่าเป็นชะตากรรมของเขา 2. ชอบเสพหาความสุขทั้งกายกรรมวจีกรรมกับผู้หญิงระดับล่าง(พนักงานเสิร์ฟพนักงานทำความสะอาด) โดยอ้างว่าตัวเองเคยลำบากมาก่อน ไม่มีอะไร เพียงแต่สงสารเห็นใจ 3. ชอบหาความสุขกับนักร้องสาววัยรุ่นข้าง TV YouTube โดยอ้างว่าจะดูเหมือนลูกหลานแต่ต้องดูทุกวันขาดไม่ได้ดูซ้ำซากไม่เบื่อ สรุปว่าอันนี้เป็นพฤติกรรมปกติของชายไทยหรือเปล่า(พ่อครูว่า..อาตมาก็เป็นชายไทยยืนยันว่าไม่ใช่ คนประพฤติอย่างนี้น้อยคน) ขอพ่อครูชี้แนะ พ่อครูว่า...เท่าที่ฟัง 3 ข้อนี้คนนี้ก็น่าจะหนักกว่าอาจารย์มหาบัวอีก เพราะว่าไปเที่ยวกับบุคคลอื่น มหาบัวยังเสพวัตถุไม่เกี่ยวข้องกับคนอื่น คนนี้คงจะหนักยิ่งกว่า ก็ไม่ใช่อะไรถ้าพฤติกรรมอย่างนี้ก็ตัดทิ้งไปต้องส่งออกไปไม่เอาคนอย่างนี้

_ก็มาถึง ปึกนี้ …. เทวดามีจริง หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน เทศน์อบรมฆราวาส ณ วัดป่าบ้านตาด เมื่อวันที่ ๒๗ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๓๗ เราชอบหยอกสัตว์เราชอบเล่นกับสัตว์ เล่นกับคนนี่ยุ่งมาก ไม่อยากเล่น แต่ชอบมาให้เล่นด้วยอยู่ตลอด บางคนคว้าได้จีวรก็เอา หยิบจีวรเท่านั้นก็เอา บางทีมาจับขาจับเท้าก็มี มันยังไงกัน เดินไปไหน ๆ ไม่ได้ หมาปีนขึ้นคอเราก็ไม่ว่าเราเฉย อยู่ในวัดนี้เราก็เล่นกับหมาเรานี่ เล่นกับมันสนุกดี ไปวัดภูเขาโน้นก็เล่นกับหมี หมีตายแล้วทั้งสองตัวเลย ตัวหนึ่งเป็นโรคปอดบวม หมอบอกมันไปเล่นน้ำ ถ้ำมันอยู่ติดกับคลองน้ำ มันลงไปเล่นน้ำในคลอง เขาทำรั้วเหล็กไว้ให้ ลงจากถ้ำเล็ก ๆ นั้นมาก็มาเล่นน้ำ เล่น ๆ ไม่ขึ้น เล่นสนุกมาก พอขึ้นไปเลยไม่กินข้าวกินอาหาร เอาอะไรให้กินก็ไม่กิน อยู่ได้ ๒ วันเห็นท่าไม่ดี ท่าน...เลยให้โยมเอามาหาเราที่วัดนี่ เราก็รีบสั่งให้เอาไปให้หมอตรวจ สัตวแพทย์เขาก็รีบรักษาเลย โอ๊ย ไม่ไหวแล้วเขาว่า มันเป็นมากแล้ว อีก ๒ วันก็ตาย เราก็นำไปฝังไว้.......

ตัวหนึ่งถูกเขายิงตาย ตัวนี้ชอบคนมาก ๆ เจอคนไม่ได้ มันทำตัวเป็นภัยต่อมันเองนะ คือธรรมดาหมีใครจะไปคิดอะไร เห็นหมีวิ่งมาเขาก็ว่าจะมากัดเขา บางคนจนได้สู่ขวัญบายศรีกันถูกหมีไล่ หมีไล่หยอก บางคนคิดว่าหมีไล่กัด จนได้สู่ขวัญกัน เห็นใครมันวิ่งใส่ ๆ วิ่งไปเล่นด้วยนะ ทีนี้เขาว่าจะไปกัดเขาน่ะซี เขายิงเอาตาย เราบอกท่าน...ว่าทำยังไง หมีตัวนี้อายุจะไม่ยืนนะ คนจะฆ่าแหละ ดูลักษณะมันบอกในตัวของมันเองเป็นภัยต่อตัวเอง เห็นคนที่ไหนไม่ได้วิ่งใส่เลย ๆ ไม่ว่าผู้หญิงผู้ชาย มันชอบเล่นมันวิ่งไปหาเขาเลย ไปในบ้านเขาก็ขึ้นบ้านเขา หิวข้าวก็ขึ้นบ้านคว้าเอากระติบข้าวลงมากินแล้วก็ไป ทิ้งไว้นั้นกระติบข้าว ชาวบ้านแถบนั้นเขาไม่สนใจแหละเขารู้เรื่องของมันแล้ว มันขึ้นบ้านไหนขึ้นได้หมด บ้านน้อยนั่น มันหิวข้าวขึ้นไปกิน คว้าเอากระติบข้าวลงมา มันรู้นะกระติบข้าวอยู่ไหน คว้าเอามาดึงออกมากิน กินอิ่มแล้วก็ลง ทิ้งกระติบข้าวไว้แล้วก็ไป ต้องการขึ้นบ้านไหนขึ้นเลย มีอะไรค้นหากินหมด

เห็นคนไม่ได้วิ่งใส่เลย จึงได้บอกท่าน....จะทำยังไงนี่ หมีตัวนี้จะไม่ยืนนะ กิริยามันบอกเป็นภัยต่อมันเองนะ คนแถวนี้ไม่เป็นไร คนอื่นน่ะซี วิ่งไปหาเขาเขานึกว่าจะไปกัดเขา เขายิงตายนะ แล้วถูกอย่างนั้นจริง ๆ เขายิงตายจริง ๆ พอตัวนั้นตายได้ไม่นานตัวนี้ก็ป่วยอีก เอามาให้ทางวัดนี้รักษา รักษาไม่ไหว ก็สัตวแพทย์เขารักษาจะให้ว่าไง มันสุดวิสัยก็เลยตาย ฝังไว้นั่นละ ดูเหมือนจะเป็นเดือนกันยานี้

ตั้งแต่หมี ๒ ตัวตายเราเลยไม่ไปวัดนั้นหลายเดือนแล้ว ๖-๗ เดือนแล้วมั้ง ตั้งแต่หมีตัวนั้นตายไม่ได้ไปอีกเลย แต่ก่อนไปเรื่อยไปหยอกหมีเล่นกับหมี มันน่าเล่นนะ ไปส่งไทยทานด้วย เพราะวัดอยู่ในภูเขาขาดแคลนอาหาร อยู่ในวัดนี่ก็เล่นกับหมาละ พวกหมานี่ยั้วเยี้ย ๆ มันดีนะหมา ๑๐ กว่าตัวนี่ไม่รังแกกันนะ ตัวเล็กตัวใหญ่ไม่รังแกกัน เพราะไม้เรียวซี พอฟังเสียงแฮ่ขึ้นไม้ก็ตีเอา ไม่อะไรกันละ ตัวใหญ่ตัวเล็กอยู่ด้วยกัน ข้าวก็ไม่มีการแย่งกันกิน ตัวไหนมากินแล้วก็ไป ๆ ยั้วเยี้ย ๆ ไม่สนใจแย่งกันนะ กินด้วยกันนั่นแหละ มีเท่าไรรุมกินด้วยกัน พระดูแลให้อาหารตอนเช้าตอนเย็น เลี้ยงไว้..สงสาร ไม่รู้ภาษีภาษาอะไร นี่ละกรรมของสัตว์ แล้วแต่จะไปเกิดเป็นอะไรเกิดได้ทั้งนั้น เกิดเป็นสัตว์เป็นอะไร ๆ ทุกชนิดเป็นไปได้หมด อำนาจแห่งกรรมนี้ไสไปได้หมด หญิงเป็นชาย ชายเป็นหญิงได้ทั้งนั้น เปลี่ยนภพเปลี่ยนชาติเปลี่ยนรูปร่างเปลี่ยนเพศเปลี่ยนวัยเปลี่ยนอะไรเปลี่ยนไปได้หมด

เปลี่ยนวัยเปลี่ยนยังไง อย่างเทวดาเป็นอุบัติเทพ ปุ๊บเดียวขึ้นแล้วเป็นเทวดาโดยสมบูรณ์แล้ว เรียกเปลี่ยนวัย ธรรมดาต้องเป็นเด็กแล้วเป็นผู้ใหญ่ไปเรื่อย ๆ นี่ไม่ละ ปุ๊บเดียวเป็นเลยอุบัติเทพ สมมุติเทพก็คือเทวดาโดยสมมุติที่สมมุติให้เป็นผู้ใหญ่ผู้โต ให้เป็นพ่อบ้านพ่อเมืองมิ่งบ้านมิ่งเมือง เช่น พระเจ้าแผ่นดินเป็นต้น เรียกว่าสมมุติเทพ เทวดาอุบัติเทพคืออุบัติขึ้นแล้วใหญ่โตทันที เรียกอุบัติเทพ วิสุทธิเทพได้แก่พระอรหันต์ผู้สิ้นกิเลสแล้ว เป็นเทพที่บริสุทธิ์ อันนี้ยอดท่านบอกไว้ บรรดาเทพทั้งหลายวิสุทธิเทพ.....ยอด

พวกเรามันเห็นศาสนาเป็นตะกั่วไปหมดแล้วเดี๋ยวนี้ เราถึงได้เตือน ๆ มันจะตายฉิบหายกันหมด เห็นศาสนาเป็นตะกั่วแล้วเสร็จหมดนะ เห็นขี้เป็นทองคำทั้งแท่ง เห็นศาสนาเป็นตะกั่วแล้ว เห็นขี้เป็นทองคำ เวลานี้กำลังเป็น นี่ละเห็นไหมอำนาจของกิเลสไม่ให้รู้ตัวนะ มันหลอกยังไงเป็นไปได้หมด ของดีเสกสรรเป็นของชั่ว ของชั่วเสกสรรเป็นของดี พลิกแพลงเปลี่ยนแปลงไปได้หมด กิเลสร้อยสันพันคมตามไม่ทัน มีธรรมเท่านั้นตามทัน นอกนั้นตามไม่ทัน ในโลกอันนี้ไม่มีอะไรตามทันเพราะมันเป็นเจ้าอำนาจหมด โลกทั้งสามโลกอันนี้เป็นเจ้าอำนาจครอบไว้หมด ไม่มีใครจะเหนืออำนาจมันได้ ความรู้ความฉลาดแหลมคมทุกสิ่งทุกอย่างอยู่กับมันหมด มีธรรมเท่านั้นเหนือ จึงว่าโลกุตรธรรม เหนือโลก ส่องลงมาได้หมดทะลุปรุโปร่งหมดเลย

เดี๋ยวนี้โลกเรากำลังเห็นทองคำเป็นขมิ้นไปแล้ว ทองคำสีเหลืองเหมือนขมิ้น ถือเป็นขมิ้นไปเลยไม่ได้ถือเป็นทองคำ เหลือง ๆ ขี้นั้นถือเป็นทองคำเป็นบ้าดิ้นดีดกัน ทะเยอทะยานเสียจน....กิเลสมันไม่ให้อยู่เฉย ๆ นะ ดูหัวใจนั่นน่ะรู้หมด อยู่ตรงนั้น คือมันไม่ให้สัตว์โลกอยู่สบาย ๆ ต้องให้ดีดให้ดิ้นให้ฟัดให้เกาอยู่อย่างนั้น เกาโน้นเกานี้อยู่เฉย ๆ ไม่ได้ มันเป็นบ้าถ้าอยู่เฉย ๆ ถ้าเป็นบ้าแบบดิ้นละได้ บ้าแบบอยู่เฉย ๆ ไม่ได้ บ้า ๒ ประเภท

ดูซิมนุษย์เราจะอยู่เฉย ๆ อยู่ไม่ได้นะ มีอยู่เฉยได้แต่ผู้นั่งสมาธิภาวนา นั่งอยู่เหมือนหัวตอ นิ่งเงียบเลย นั่นเห็นไหมกิเลสเข้าไปยุ่งไม่ได้ นั่งภาวนารักษาจิต จิตสงบเข้าแล้วกิเลสก็สงบอยู่ภายในไม่ดีดไม่ดิ้น พอออกจากนั้นแล้วก็ดีดก็ดิ้น อยากรู้อยากเห็นอยากเป็นทุกอย่าง อย่างนั้นอย่างนี้ยุ่งไปหมด วุ่นวี่วุ่นวายไม่มีอะไรเกินกิเลสกวนมนุษย์กวนสัตว์โลก เราไม่เห็นนั่นซิจะทำยังไง ให้พากันปรับปรุงตัวเองนะทุกคน ๆ ถ้าไม่อย่างนั้นจะฉิบหายจริง ๆ นะ นี่พูดด้วยความแน่ใจไม่ได้พูดเล่นนะ ไม่ได้มาหลอกหลอนโลก คำพระพุทธเจ้าเป็นคำที่แน่ใจจะว่าไง

การอยู่การกินการใช้การสอยทุกอย่างขอให้มีความระมัดระวัง ให้มีประมาณในตัวเอง กินก็ให้รู้จักประมาณ อย่าฟุ้งเฟ้อเห่อคะนองด้วยการกิน การใช้เหมือนกันอย่าฟุ้งเฟ้อเห่อคะนองจนเกินไป มันทำความทุกข์ให้เจ้าของทั้งนั้นแหละสิ่งเหล่านี้ เมื่อต้องการอะไรต้องวิ่งเต้นต้องดีดต้องดิ้นนั่นละความทุกข์ อะไรไม่จำเป็นไม่ดีดกับมันก็ไม่ทุกข์ ไม่ดีดไม่ดิ้นก็ไม่เป็นทุกข์ ถ้าดีดดิ้นเท่าไรยิ่งเป็นทุกข์มาก

คนหนึ่งเนื้อที่บ้านที่อยู่อยากได้อย่างน้อยขอให้ได้สัก ๑๐ ไร่ ที่อยู่ของบ้าน ๆ หนึ่ง ให้มันกว้าง คือทุกอย่างกิเลสมันต้องกว้าน ไม่มีคำว่าพอ มีแต่กว้านเรื่อย เพราะฉะนั้นทุกข์จึงตามเรื่อย ๆ กว้านมากกว้านน้อยทุกข์มีมากมีน้อยไปตาม ๆ กัน ความรู้จักประมาณ ความพอดีทั้งเขาทั้งเราโลกนี้ก็ไม่ร้อน อันนี้คนหนึ่งไม่ดีดคนหนึ่งดีด คนหนึ่งอยู่เฉย ๆ คนหนึ่งมายุมาแหย่ ตกลงมันก็เป็นตมเป็นโคลนไปด้วยกันหมดเลยโลกอันนี้ เพราะคนชั่วก็ยิ่งมีมากคนดีมีน้อยกำลังต้านทานไม่พอ

เมื่อวานนี้เดินเข้าไปข้างในครัวตอนบ่าย ๔ โมง พูดไปสัมผัสเรื่องเทวบุตรเทวดา เลยพูดให้ฟัง พระผู้ท่านเชี่ยวชาญท่านชำนิชำนาญในสมัยปัจจุบันนี้เองยังมีอยู่ แต่เหมือนท่านไม่รู้ พระท่านรู้เหมือนไม่รู้ ไม่เหมือนฆราวาสไม่เหมือนคนทั้งหลาย พระท่านรู้ก็เหมือนไม่รู้ เห็นเหมือนไม่เห็น ธรรมด๊าธรรมดา อันใดจะเป็นประโยชน์แก่ใครก็หยิบออกมา ๆ พูด เมื่อวานนี้พูดเกี่ยวกับเรื่องเทวดาว่า พระท่านอดข้าวภาวนา อดไปหลายวันเทวดากลัวท่านหิวกลัวท่านตาย เทวดาองค์นั้นเคยเป็นแม่ของพระองค์นั้น นั่นท่านรูขนาดนั้นนะ มาขออุปถัมภ์อุปัฏฐาก มองเห็นกันเดินไปเดินมาเห็นอยู่ อากัปกิริยาแสดงอะไรเห็นอยู่เหมือนคน เห็นอยู่ชัด ๆ ในเวลาเงียบ ๆ นั้น ทางพระก็ตกใจซี ตาลืมอยู่ก็เห็นอยู่ หลับตาก็เห็นลืมตาก็เห็น เห็นอยู่อย่างนั้นชัด ๆ เหมือนคนธรรมดา โอ๊ย อย่างนี้ไม่ได้นะเดี๋ยวเขาโจมตีพระแหลกนะ โจมตียังไง ก็มองเห็นกันอยู่นี้ผู้หญิงกับพระอยู่ด้วยกันได้ยังไง เทวดาเป็นผู้หญิง มีเหรอหลักธรรมหลักวินัย โอ๊ย ก็ทำให้เห็นแต่ท่านเท่านั้นแหละ คนอื่นมีกี่หมื่นกี่แสนคนก็ไม่เห็น ให้เห็นเฉพาะท่านเท่านั้น นอกนั้นไม่ให้เห็น เอาอาหารทิพย์มาให้ดื่ม พูดกันด้วยภาษาใจไม่ได้พูดกันอย่างภาษาเรานะ เอาอาหารทิพย์มาให้กิน พระท่านบอกว่ากินไม่ได้ เวลานี้ไม่กินข้าว อดอาหารภาวนา บางทีก็นำอาหารทิพย์มาหากลางคืน นี่เวลานี้กลางคืนไม่กินก็อ้างไปเสีย แล้วเวลากลางวันก็ว่าเวลานี้อดอาหารก็พลิกไปเสีย เทวดากลัวทุกข์ยากลำบากกลัวเป็นกลัวตาย ถ้าอย่างนั้นแม่จะเอาข้าวมา เอาข้าวทิพย์แหละมาทามาถูตามร่างกายให้ซึมเข้าไป ให้ข้าวซึมเข้าไป ไม่เอาถ้ากลัวตายไม่ต้องอด พระท่านก็แก้ของท่านไปอย่างนั้น กลางวี่กลางวันก็มารออยู่ที่สูง ๆ บนถ้ำ รักษาความปลอดภัยให้ลูก ลูกอยู่คนเดียว มารักษาความปลอดภัยให้ ไม่ให้อะไรมาที่นี่ ถ้าเทวดาว่าไม่ให้มา สัตว์เสือช้างก็มาไม่ได้ ไม่ว่าช้างว่าเสือว่าอะไรเทวดาไม่ให้เข้ามาในบริเวณนี้ พวกสัตว์พวกเปรต พวกผีอะไรไม่ให้เข้ามา เทวดารักษาอยู่ นี่อย่างนี้ก็มีฟังเอา แต่พวกเทวดานี้ร่างกายเหมือนสำลีนะ....เบา เบาเหมือนสำลี ลงมาเหมือนสำลีปลิวลงมา ขึ้นก็เหมือนสำลี เดินแบบธรรมดาเรานี้ก็ได้ ได้ทุกแบบ แบบสำลีมาก็มี แล้วแต่อาการแบบไหนที่ควรจะใช้ยังไง ๆ อิริยาบถใดควรจะใช้ยังไงใช้ได้ทั้งนั้น

ที่แปลกประหลาดมากก็เวลาคนตาย พระไปอยู่ในถ้ำไกล ๆ จากบ้าน บ้านในป่าในเขาไม่ค่อยมีพระละซิ ในป่าในเขาไม่ค่อยมีพระ ครั้นเวลาคนตายก็มานิมนต์พระท่านไปกุสลาให้ ใครตายก็ตามในเขาต้องมานิมนต์ท่านไป กุสลา ธมฺมา ทีนี้พอคนตายทางพระนี้รู้แล้วนี่ โห แล้วกันพรุ่งนี้ต้องไปอีกแล้ว ไม่ได้กินข้าวนะเป็นเวลาพระท่านอดอาหารภาวนา ก็ต้องเดินทางไปกุสลาให้เขาในหมู่บ้านนู่น เอาอีกแล้วคนตายแล้วตายในบ้านโน้น รู้แล้วทางนี้คนตายในบ้านอีกแล้ว บางทีก็รู้ขึ้นภายในตัวเอง บางทีเทวดามาบอกว่าคนตายแล้วนะอย่างนั้นก็มี มีได้หลายทาง มาจากเทวดาก็มี ออกจากความรู้เจ้าของก็มี บอกอะไรก็จริงทั้งนั้น พอประมาณสัก ๑๐ โมงเช้าเขาขึ้นภูเขามาแล้ว มาอะไรล่ะ คอยฟังคำตอบ มานิมนต์ไปโปรดสัตว์ แน่ร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่มีผิดไม่มีเคลื่อนเลย พอตื่นนอนขึ้นมาเอาแล้ววันนี้เตรียมกุสลาแล้ววันนี้ พอ ๙ โมงเช้าหรือ ๑๐ โมงเช้าคนโผล่ขึ้นไปแล้ว อะไรล่ะโยม โอ๊ย นิมนต์ไปโปรดสัตว์ พวกเรามันพวกตาบอดไม่เห็น ท่านผู้ตาดีท่านเห็นธรรมดาเหมือนเราตาดีเห็นอะไรนี่ ท่านผู้ตาดีภายใน นี่ละสิ่งเหล่านี้พระพุทธเจ้ากล่าวไว้ทั้งหมดผิดที่ตรงไหน นี่ละเครือของศาสนา กิ่งก้านของศาสนามีอยู่หมดเลย ตั้งแต่อริยสัจเป็นต้นเป็นแกน ขยายกิ่งก้านสาขาออกไปหาพวกเปรต พวกนรก สวรรค์ พรหมโลก นิพพาน พวกเปรตพวกผีพวกอะไร ๆ นี้เป็นกิ่งก้านของอริยสัจในวงศาสนา ต้นศาสนาคืออริยสัจ กิ่งก้านสาขาแตกออกไป ออกไปจากอันนี้หมด ถ้ากิ่งก้านสาขาเหล่านั้นไม่จริง อริยสัจอันเป็นแกนของศาสนาก็ไม่จริง กิ่งนั้นไม่จริงต้นไม้นี้ก็ไม่จริง เพราะกิ่งไม้นั้นเป็นกิ่งก้านของต้นไม้นี้และจะมาหาต้นไม้นี้ ออกมาจากต้นไม้นี้ กิ่งนั้นเป็นกิ่งของต้นไม้นี้ ถ้าปฏิเสธกิ่งก็ต้องปฏิเสธต้นด้วย ถ้าปฏิเสธต้นไม่ได้ก็ปฏิเสธกิ่งไม่ได้ นี่ก็เหมือนกันสิ่งเหล่านี้เป็นเครือเป็นกิ่งของศาสนาทั้งนั้นที่ท่านแสดงไว้ พวกเปรตพวกผีพวกนรกอเวจีที่ออกไปจากนี้กระจายมองไปเห็นหมด เหมือนอย่างอริยสัจนี้เป็นต้นเป็นแกนแล้วก็ยืนตัวอยู่ที่นี่ มองไปรอบด้านรอบสาขาก็เห็นหมด ท่านนำธรรมมาสอนอย่างนั้นสอนโลก พระพุทธเจ้าเป็นศาสดาเล่น ๆ เมื่อไร จึงว่าไม่ใช่ของเล่นไม่ใช่ขมิ้น เห็นทองคำทั้งแท่งเป็นขมิ้นไปได้เหรอ

_เทศน์อบรมฆราวาส ณ วัดป่าบ้านตาด เมื่อวันที่ ๗ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๕๐ ท้าวสักกเทวราชมาขอ พระพุทธเจ้าพูดได้ สามโลกธาตุสอนได้หมด นั่น เปิดหัวใจออกแล้วเปิดปากออกพร้อม เทวบุตรเทวดาอินทร์พรหม เอ้อ มันแปลกประหลาดยังไงก็ไม่รู้ เมื่อวานได้พูดอยู่ ได้สองสามคืนผ่านมานี้ มันแปลก ไม่ใช่นั่งภาวนานะ เราหลับ ปรากฏว่าท้าวสักกเทวราชมาขอฟัน ฝันนะไม่ใช่นั่งภาวนา เรานอนหลับฝัน ฝันว่าท้าวสักกเทวราชลงมา เป็นหัวหน้าบริษัทบริวารลงมา คำฝันมันชัดเจนมากนะ แต่ฝันไม่ใช่ภาวนา มาขอฟันเราไปกราบไหว้บูชา ให้ทวยเทพทั้งหลายได้กราบไหว้บูชา นี่คำฝันนะ ถ้าคำฝันโกหกเราก็โกหกด้วย เพราะฝันอย่างนั้นจริงๆ ถึงท้าวสักกเทวราช แต่ในใจของเราก็ปลงใจให้นะ ปลงใจให้ฟัน มันมีฟันอันหนึ่งที่มันโยกคลอนอยู่ยังไม่ถอน ปล่อยมันไว้นั้นละ พอดีท้าวสักกเทวราชมาขอฟัน เราในความรู้สึกในความฝันว่าได้ปลงใจให้ท้าวสักกเทวราช ฟันซี่นี้นะ พอตื่นเช้ามาฟันนี้หายเลย อันนี้เราก็อัศจรรย์เหมือนกัน ฟันที่ว่านี้มันโยกคลอนหายเลย ไม่ทราบหายไปไหน หลังจากฝันมาแล้วหายเลย นี่เป็นเองนะ เราเป็นเอง ฝันเองจริงๆ ท้าวสักกเทวราชมาขอฟันนั้น คำฝันไม่ใช่ภาวนา มาขอฟันเราก็ปลงใจให้ท้าวสักกเทวราช พอตื่นนอนขึ้นมาฟันซี่นั้นหายจริงๆ ไม่มีเหลือเลย ที่มันโยกคลอนมันจะหลุดอยู่ จะปล่อยให้มันหลุดเองเราว่างั้น พอดีท้าวสักกเทวราชมาขอไป คำฝันก็สดๆ ร้อนๆ พอตื่นขึ้นมาฟันหาย หายจริงๆ มันก็แปลกนะ เป็นจริงๆ ก็มันเป็นกับเราเอง เราไม่ได้โกหกใคร โฮ้ เป็นอย่างนี้ก็เป็น พอตื่นนอนขึ้นมาฟันนี้หายแล้วไม่ทราบหายไปไหน คงเป็นท้าวสักกเทวราชเอาไป เอ้า ผิดก็ผิดผิดในคำฝันเป็นอะไรไป เราไม่ได้โกหก มันฝันว่างั้นเราก็พูดตามความฝัน พอท้าวสักกเทวราชมาขอฟันเราปลงใจให้นะ พอตื่นนอนขึ้นมาฟันซี่นี้หายเลย ที่มันโยกคลอนหาย หายเงียบเลย ได้สองสามวันนี้ เอ้อ อันนี้ก็แปลกอยู่ มันแปลกเราก็บอกว่าแปลก มันฝันไปอย่างนั้น ฝันว่าท้าวสักกเทวราชพร้อมกับบริษัทบริวารมา ไม่ใช่เรานั่งภาวนานะ ปรากฏมาจริงๆ คล้ายกับภาวนา แต่เวลานั้นมันฝันไม่ใช่ภาวนา มาขอฟัน พอตื่นนอนขึ้นมาฟันซี่นี้หายเลย หายเงียบ แต่คืนวันนั้นละ ไม่ทราบหายไปไหน คงไปแล้วละในคำฝันเรา ถ้าคำฝันโกหกเราก็โกหก พวกนี้ก็หูโกหกไปด้วยกันหมด มันแปลกอยู่นะ ตกลงฟันเราก็หายแต่คืนนั้นละ หายเงียบเลย ไม่ทราบไปไหน (งั้นเข้าใจแล้วเจ้าค่ะว่าที่พระพุทธเจ้าขึ้นไปจำพรรษาบนดาวดึงส์ได้ ที่มีอยู่พรรษาหนึ่งที่พระพุทธเจ้าไปโปรดพุทธมารดาบนดาวดึงส์)

อดีตเณรคำก็มักอ้างถึงพระอินทร์อยู่บ่อย ๆ... หลวงปู่เณรคำ ฉัตติโก ได้เมตตาเล่าต่อไปว่า ท้าวสักกะเทวราช หรือมหาราชองค์อินทร์ จะเป็นผู้ช่วยดลบันดาลให้การก่อสร้างราบรื่น ให้แล้วเสร็จด้วยพลังใจ พลังจิตอันยิ่งใหญ่ ทั้งเทวดา มนุษย์มิตรทั้งหลาย และไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องทุนทรัพย์ เพราะจะมีคนนำมาถวายให้เอง หลังจากนั้นก็เกิดสิ่งมหัศจรรย์ในวันรุ่งขึ้นได้มีผู้ชายคนหนึ่งเดินทางมาหาพร้อมกับถวายถุงกระดาษสีน้ำตาลให้ และเมื่อก้มเปิดดูปรากฏว่าเป็นธนบัตรจำนวนมาก แต่เมื่อเงยหน้าจะถามผู้ชายคนนั้นกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย

พ่อครูว่า...สิ่งเหล่านี้เป็นกลเม็ดพูดกลับไปกลับมาที่เขาใช้กันมานาน สิ่งเหล่านี้ก็ให้ฟังทั้งสองฝ่ายแล้วตัดสินเอง นานาสังวาสกัน มีประเด็นที่จะค้านจะว่ากันแรงๆก็ทำไป แต่อย่าทำให้ถึงเป็นคดีความฟ้องร้องขึ้นศาล อันนี้เป็นวินัยของพระพุทธเจ้าเรื่องนานาสังวาส อาตมาปฏิบัติตรงตามพระพุทธเจ้าทุกอย่าง ทุกวันนี้ก็ใช้ มุขสตี ปฏิกโกสนา ค้านอย่างแรงอย่างจัง แต่ไม่ฟ้องร้อง ไม่ทะเลาะเบาะแว้งไม่ตีรันฟันแทง ถ้าแรงกว่าปฏิกโกสนา ก็คืออุกโกฏนา คืออาฆาตต่อกัน ไม่เอา แต่ผู้ที่ยอมในที่สุดใครจะมาฆ่าก็ให้ฆ่าเหมือนพระโมคคัลลานะ สุดท้ายที่จะยอมให้เขาฆ่าตายตายไปเลยเพราะท่านรู้วิบากของท่าน ก็ยอม ท่านมีวิบากมากถึงขั้นคนต้องมาฆ่าตาย ทั้งๆที่ตนเองทำให้ตายก็ได้ แต่มันเป็นอนันตริยกรรมที่ท่านเคยฆ่าพ่อฆ่าแม่มา เป็นเรื่องซับซ้อนอจินไตยที่ยากมาก

สมณะฟ้าไท..คุณดินดอนเสนอมาบอกว่ามีผู้ติงเตือนกรณีบ้านราชฯรวมตัวกันเกิน 50 คน ในช่วงพระราชกำหนดสถานการณ์ฉุกเฉิน แต่กรณีนี้ขอให้วางใจครับ เพราะว่าเราได้ส่งหนังสือขออนุญาตทางอำเภอวารินชำราบ และได้รับอนุญาตแล้ว บ้านราชฯเราห้ามคนในออกห้ามคนนอกเข้าได้ดีอยู่แล้ว เราก็ไม่ได้เอาเชื้ออะไรมาใส่

พ่อครูว่า...ทางด้านเชื้อโรคพวกเราก็ไว้ใจทางด้านชุมนุมจะไปทำอะไรไม่ดีมันก็ไม่มี เราชุมนุมกันฟังเทศน์สร้างความรู้ ชุมนุมการทำงานทำการทำประโยชน์ รายละเอียดของความจริงที่เป็นสนใจพวกนี้สุดยอด สุดท้ายจริงๆแล้วผู้มีปัญญาอยู่ด้วยกันไม่มีปัญหาหรอก นอกจากเราไปอยู่ในยุคในสังคมที่มีคนไม่ฉลาด เราก็โดน เหมือนอย่างอาตมาโดน เขาเล่นงานอาตมา สำหรับคนที่ไม่ฉลาด ที่มาเล่นงานเรา นี่ไม่ได้ว่าเขาโง่นะ ท่านเหล่านั้นตอนนี้ตายไปหมดแล้ว พวกเราก็เลยอยู่สบายทำงานสร้างสรร ดีไม่ดีจะค่อยมาสนับสนุน ต้องเป็นความจริงที่สะอาดบริสุทธิ์เท่านั้นจะชนะทุกสิ่งทุกอย่างในโลก อาตมามั่นใจในเรื่องนี้ไม่มีปัญหา

_เทศน์อบรมฆราวาส ณ วัดป่าบ้านตาด เมื่อวันที่ ๒๖ ตุลาคม พุทธศักราช เมื่อเขาประกาศหยุดสูบบุหรี่ (และเหตุผลที่หลวงตากลับมาสูบบุหรี่อีก) นี่ก็เป็นใครมาสูบบุหรี่ฉันหมาก จะตำหนิใครไม่ได้นะ ตำหนิคนแก่นั่นละ พ่อแม่พาลูกพาหลานเดิน แล้วโรงผลิตบุหรี่นี่ละเขาก็มาประกาศออกโรงว่าให้หยุดสูบบุหรี่ ที่โรงผลิตบุหรี่เขานั่นละเขาประกาศป้างๆ แล้วหายเงียบๆ มันตายหรือยังไม่รู้ ไปถามให้หน่อยนะ โรงสูบบุหรี่เขาน่ะ เขาประกาศว่าหยุดสูบบุหรี่ว่าอย่างนั้น เดี๋ยวนี้หายเงียบไป มันตายหรือยังไม่รู้ ก็พาเขาสูบเขาก็สูบ นี่ก็พาเขาสูบ (หลวงตาหยิบบุหรี่มาสูบ) พาเราสูบเราก็สูบละซิ จะว่าอย่างไร ตั้งแต่เห็นตั้งแต่คนแก่ท่านสูบบุหรี่ เฉพาะอย่างยิ่งหลวงปู่แหวน บุหรี่เท่านี้ ใส่จนมองหาตัวไม่เห็น ท่านมีแปลกๆเหมือนกันหลวงปู่แหวน อยู่ๆก็เอาธนบัตรใบละ ๕๐๐ เขามาถวาย เอาธนบัตรใบละ ๕๐๐ มามวนบุหรี่สูบปุ๊บๆ เอาทำไมหลวงพ่อเอาธนบัตร ๕๐๐ มามวนบุหรี่สูบ “เหอ” ท่านว่าอย่างนั้นนะ “เหอ” ทำท่าตื่นเต้นกับเขา บทเวลาท่านจะพูด “ประสากระดาษ” คุยธรรมะกันเอาดีเหมือนกันนะ หลวงปู่แหวนคุยธรรมะ ต่างคนต่างเตรียมเด็ดใส่กันนะ ชื่อเสียงท่านก็โด่งดังทางจิตตภาวนา เรามันก็ดังทางไหนไม่รู้ละ ซัดกันเลยละ เรื่องภาวนา เราละเป็นตัวเข้าก่อนปุ๊บ ท่านก็ปั๊บเข้ามาเลย เพราะท่านเป็นนักภาวนา เรานักหรือไม่นักก็ไม่รู้ แต่นักสงสัยถาม ถามปั๊บท่านก็ตอบปุ๊บเลย หลวงปู่แหวนท่านเอาดีอยู่นะ พูดเสร็จลงแล้วหัวเราะฮ่าๆๆ ท่านเห็นนิสัยเรานิสัยดื้อ ใส่ปั๊บเลยละ คุยกันสนุกกันดี ซัดกันผู้เฒ่ากับเด็ก หลวงปู่แหวนท่านก็เป็นผู้เฒ่า เป็นรุ่นปู่เหล่านู่น เราเป็นเด็ก ถามปัญหาเข้าไปปุ๊บ ท่านก็ใส่มาเท่าไรครั้งแรก ๑๐ นาที ใส่ครั้งที่สองเอาเสียเท่าไรนะ ๔๕ นาที พอเสร็จแล้ว ท่านมหาสงสัยอะไรเอาถามมา กระผมหาอย่างนี้ละ ไม่สงสัย หาธรรมะแบบนี้ เรามันมักดื้ออยู่นะ (หลวงตาเคยเล่าให้ฟังว่า หลวงตาสูบบุหรี่แล้วไฟมันล่วงลงจีวรไหม้ หลวงตาเลยหยุดสูบบุหรี่ ตอนนี้สงสัยว่าทำไมมาสูบบุหรี่อีก) ก็มันไม่ได้ไหม้ผ้าเรา สูบอีกละซี อย่างไรตอบเข้ากันได้ไหม! พ่อครูว่า...ที่อาตมาเอาของมหาบัวมาเทียบเพราะว่าลูกศิษย์ลูกหาก็ยังมีเยอะอยู่ ยังนับถือยังยืนยันยังไม่กระเตื้อง ยังไม่หยุดที่จะปฏิบัติและ