สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน ไตรสิกขาที่ผิดเพี้ยนไปของชาวพุทธ.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน ไตรสิกขาที่ผิดเพี้ยนไปของชาวพุทธ พ่อครูว่า...เรื่องธรรมะนี้อาตมานี่ยังมีเรื่องที่ต้องอธิบายอีกเยอะ อธิบายไปก็รู้สึกไม่ถึงใจตัวเอง บอกไปแนะนำไป ยืนยันกับสังคมไป ทำงานมาเกือบห้าสิบปีแล้ว พูดไป ยกตัวอย่างยืนยัน อ้างอิงปรากฏการณ์จริง เช่น ขณะนี้ ยกหัวเผือกที่เคยกินมา เขาต้มมาหัวเท่านี้ อย่างเก่งก็เท่าหัวแม่โป้งเท้า หรือเท่ากำปั้น แต่นี่หัวใหญ่มาก เทียบกับหน้าอาตมาได้ ความกว้างเกือบหกนิ้ว ที่อาตมาเอามายืนยันพูดถึงประกอบ เพื่อจะให้เห็นว่าคนเรา กิเลสตัณหามันล้ำหน้าเกินไป มันอยากได้ลาภ อยากได้เงิน อยากได้ยศ สรรเสริญเยินยอเป็นโลกธรรม อย่างสิ่งเหล่านี้เป็นปัจจัย อาหาร ที่อยู่อาศัย เสื้อผ้า ยารักษาโรค คือปัจจัยให้ชีวิตอาศัย หากเรามีแล้วก็จะเบา นอกนั้นก็หาเสริม นอกนั้น ถ้ามีจิตกระสันอยากได้เงินมาก ได้ยศมาก ได้สรรเสริญมาก อย่างที่คนบอกว่าสุข ล้วนแล้วเป็นสิ่งที่คนหลอกเรา ต้มเรา มันเป็นของเก๊ แล้วทำให้คนอยากได้อยากมีอยากเป็นอยู่ ศาสนาพระพุทธเจ้าให้ละเลิกสิ่งเหล่านี้ อาตมาเกิดมาในชาตินี้ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยอยากได้ลาภ ยศ สรรเสริญ โลกียสุข เสพสัมผัสเสียดสี เกิดมาเป็นลิงลมอมข้าวพอง ผู้มีจิตที่บรรลุมาแต่ปางบรรพ์ก็เมื่อตื่นจากอาการลิงลมอมข้าวพอง(คือการละเล่นอย่างหนึ่งของไทย โดยผูกตาผู้เล่น แล้วก็เขย่าตัวให้เมาเวียนหัว แล้วก็ปล่อยให้วิ่งไล่คน คนไหนถูกจับได้ก็เป็นลิงลมอมข้าวพองต่อ) ตอนนี้ไม่มีการเล่นแบบนี้แล้ว มันถูกโลกครอบงำ พอรู้ตัวหายเมาแล้วก็กลับมาเป็นตัวเอง แต่ถ้ามันเมาโลกีย์จริง ไม่ใช่ลิงลมอมข้าวพอง มันจะหลงไปตลอดไม่เลิก ดีไม่ดีจัดหนักเข้าไปอีก หากไม่ศึกษาไม่ลดละ ไม่ปฏิบัติก็หนักหน้าเรื่อยไป ทุกวันนี้มันน่าเวทนาสงสาร ทั้งที่เมืองไทยเป็นเมืองพุทธ นับถือศาสนา
อ่านต่อ
กัน แต่ไม่รู้จักแก่นสาร อาตมาไม่โทษคน แต่โทษวงการศาสนากระแสหลัก ที่พาผิดเพี้ยนกันไปได้อย่างไม่เหลือเชื้อ กลายเป็นเดรัจฉานวิชชาไป ไม่ใช่อาตมาใส่ความ จะมีผู้ที่ชัดเจนไม่ไปกับโลกน้อยคน ในวงการศาสนา อย่างพวกเรานี่ต้านไว้ดึงไว้ก็ยาก แต่ต้องทำ เพราะไม่มีอะไรดีกว่านี้ เสร็จแล้วเขามีพวกมาก ผู้ที่ไม่ต้าน ไม่เห็นแย้งอย่างที่เราพาทำ เราว่าเขาเอา ว่าไปหลงทำไม พวกที่เข้าพวกก็อยู่ด้วยกันส่งเสริมกัน จับมือกัน กอดคอกัน ก็เลยกลายเป็นต้านกับพวกเราที่พูดถึงสัจธรรม เขาก็เลยยิ่งพยายามรวมหัวกัน เป็นโดยอัตโนมัติ ต้านอโศก ยิ่งเถรสมาคมมาประกาศให้เลิกนับถืออโศก เขาก็ยิ่งจะเชื่อตามเพราะว่าทางในประเทศไทยเชื่อถือเถรสมาคมเป็นส่วนใหญ่ มันได้เสื่อมไปแล้ว ไม่ว่าเดรัจฉานวิชชา โลกธรรม ลาภยศ พิธีการพิธีกรรมต่างๆ เต็มไปด้วยเดรัจฉานวิชากันทั้งนั้น ไม่เหลือเลย อาตมาต้องพูดความจริงยืนยันจากพระไตรปิฎก เขาแย้งไม่ได้ เพราะหลักฐานชัดจริง เป็นต้นว่า ทุกวันนี้ศาสนาพุทธในเมืองไทย พระไม่เอาศีลแล้ว จุลศีล มัชฌิมศีล มหาศีลไม่มีแล้ว แล้วบอกว่า ศีลมี 227 เราบอกว่าศีลมี จุลศีล มัชฌิมศีล มหาศีล เขาก็งงว่า โพธิรักษ์เอามาจากไหน ดีที่มีในพระไตรปิฎก ศีลเขาไม่มีแล้ว สมาธิก็ไม่มี สมาธิแบบที่มีมาก่อนพระพุทธเจ้าอุบัติอีก เป็นสมาธิทั่วไป เป็น general สมาธิ แต่สมาธิของพระพุทธเจ้าเป็นสัมมาสมาธิ ในศาสนาพุทธทุกวันนี้ พูดตรงๆว่า ไม่มีแล้ว ทั้งที่ในพระไตรปิฎก มหาจัตตารีสกสูตรชัดเจน ว่าปฏิบัติสัมมาสมาธิต้องปฏิบัติจากมรรคทั้ง 7 องค์ แล้วจะรวมเป็นสัมมาสมาธิ ไม่ใช่ไปนั่งหลับตาปฏิบัติ แต่ให้ คิด พูด ทำ ทำอาชีพการงาน เป็นสัมมา ให้ทำที่แดนที่จิตเกิด แล้วมีธัมมวิจัยสัมโพชฌงค์ จับตัวอกุศลจิต ตัณหาได้ มีวิธีฝึกให้เกิดมุทุภูตธาตุ จิตแววไวมีอำนาจ ทำให้กิเลสจางคลายได้ นี่คือ การปฏิบัติธรรมของพระพุทธเจ้าเกิดสมาธิเพราะลืมตาปฏิบัติ ไม่ต้องไปหนีไปหาที่พัก ไม่ต้องไปนั่งหลับตา ไม่ต้องไปเสียเวลา ไม่ต้องเลย ปฏิบัติอยู่พร้อมไป โดยเอาศีลเป็นกรอบ เบื้องต้นศีล 5 ข้อปฏิบัติให้เกิดสมาธิของศีลห้า มี 1. เกี่ยวกับสัตว์ 2. เกี่ยวกับของ 3. เกี่ยวกับราคะ 4. เกี่ยวกับคำพูด 5.เกี่ยวกับสิ่งเสพติด เอากรอบแค่นี้ก่อน อย่างอื่นอย่าเพิ่งทำ เราก็สู้กับกิเลสในกรอบนี้ เราลดกิเลสได้จนดับกิเลสได้ค่อยขยับเพิ่มเป็นศีล 8 10 26 ศีลมัชฌิมศีล ส่วนมหาศีลเป็นศีลของศาสนาพุทธ แต่ศาสนาพุทธทุกวันนี้ไม่เข้าใจแล้ว เพราะที่ห้ามคือสิ่งที่จะไม่มีในศาสนาพุทธ แต่ทุกวันนี้เขามีกันเต็มไปหมด วัดไหนก็มี แต่ถ้าวัดไหนไม่มีการรดน้ำมนต์จุดธูปเทียนบูชา ขอพร ทำนายทายทัก วัดไหนไม่มีเขาหาว่าไม่ใช่วัด อย่างวัดของเรานี่ไม่มี เขาก็หาว่าไม่ใช่วัด มันจะทำอย่างไร? 600728_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ สังคมประเสริฐสุดที่มักถูกมองข้าม