ทำไงจะไม่เบื่อพวกชอบหาเรื่อง
เนื้อหาในไฟล์
ทำไงจะไม่เบื่อพวกชอบหาเรื่อง
_เยาวชนใต้ร่มโพธิ์...เฮ้อ...ลูกเบื่อพวกขี้หาเรื่องมากๆ (พ่อครูว่าขี้นำหน้านี้ไม่ดี เอาแก้วนำหน้าสิดี ของเลวเรียกว่าขี้ของดีเรียกว่าแก้ว) ลูกพยายามมองโลกแง่ดีเหมือนหลวงปู่ค่ะ อยากทราบว่าทำจิตอย่างไรเมื่อโกรธ คือลูกรู้ว่าโกรธ ก็ใช้ทั้งวิปัสสนาทั้งเจโตสมถะ แต่มันยังเหลือเล็กน้อย ลูกควรทำอย่างไร ทำรูปธรรมอย่างไรจะไม่โกรธโมโห
พ่อครูว่า..ทำให้มากทำให้บ่อย ให้รู้ด้วยปัญญา เจโตจะค่อยลดลงๆ พลังปัญญาสูงขึ้นๆ ก็จะระงับได้ด้วยปัญญา ประเด็นที่หลวงปู่พูดมากคือโกรธนี้ร้อน ต่อจากโกรธนี้จะไม่ดีแล้ว แล้วโกรธนี้ก่อศัตรู หาเหตุผลให้มัน สองสามอย่างนี้ก็ไม่เอาแล้วหาเจออีกก็ยิ่งไม่ดี
เลยสรุปว่าการโกรธอย่างใหญ่อย่างยักษ์ อย่างธุลีละออง บรรจุซอง เหลือนิดนึงเท่าไหร่ก็ตาม Kick it out อย่าให้มีในจิตเรา รู้อาการมันอย่างใหญ่อย่างยักษ์ บรรจุซองละอองธุลีเท่าขี้ผงก็แล้วแต่ หากรู้ว่ามันมีในจิต ขจัดออกไปเลยไม่ต้องมีเหตุผลก็ได้
ส่วนรักหรือโลภยังเป็นประโยชน์หากต้องการทำดีทำประโยชน์
โลภหรือราคะ ต่างกัน ราคะหมายถึงอาการเสพรสทางตาหูจมูกลิ้นกาย ส่วนโลภคือความต้องการมาเป็นตัวเองเป็นของตัวเอง ส่วนตัณหาเป็นความอยาก กลางๆ อากังขาวจร มันเป็นความต้องการปรารถนา หากเข้าใจสภาวะแล้วเราต้องการมาทำอะไร ทำประโยชน์เท่านั้นไม่ใช่เพื่อเราเพื่อของเราเลย มันเหลือน้อยก็ดีค่อยศึกษา ใช้สมถะ วิปัสสนา พอลดสมถะวิปัสสนาจะมีพลังแล้วขจัดกิเลสได้
ก็พิจารณาเรื่องที่เขาใส่ความ หากเป็นสิ่งไม่จริงก็เป็นเรื่องโง่ของเขาที่เขามาใส่ความ หรือหากเอาความไม่จริงมาความไม่ดีก็อยู่ที่เขา เราไม่ไปถือสา หรือเขารู้ไม่พอก็ยัดเยียดมาหรือแม้ว่ารู้ว่าไม่ถูกแต่ใส่ร้ายป้ายสีก็เป็นความไม่ดีไม่งามของเขาไม่ใช่ของเรา เราจะไปรับมาทำไม เ
อ่านต่อ
ราอย่าทำ เขาทำก็เป็นของเขา เราบอกให้เขาหยุดได้ก็ทำ