560916_บทสกู๊ปสรุป Neoprotest ที่สวนลุมฯ ตอนที่ ๑๐ มาชุมนุมแล้วได้อะไรแล้วจะจบการชุมนุมเมื่อไหร่__.docx
เนื้อหาในไฟล์
560915_บทสกู๊ปสรุป Neoprotest ที่สวนลุมฯ ตอนที่ ๑๐ มาชุมนุมแล้วได้อะไรแล้วจะจบตรงไหน?
กองทัพธรรมร่วมกับกองทัพประชาชนโค่นระบอบทักษิณ อยู่ปักหลักพักค้างประท้วงรัฐบาลทักษิโณมิก ที่ีสวนลุมพินีมาได้นานนับเดือน และมีผู้ตั้งคำถามว่า มาประท้วงอยู่อย่างนี้แล้วได้อะไร? (สัมภาษณ์ผู้มารวมชุมนุมหลากหลายเพศ,วัย,กลุ่ม ว่า มาประท้วงได้กี่วันกี่เดือนแล้ว และประท้วงอย่างนี้จะได้อะไรบ้าง)
สังคมไทยยุคนี้อยู่ภายใต้อาณาจักรแห่งความหวาดกลัว คนดีเดินตรอกขี้ครอกเดินถนน รัฐบาลปกครองประเทศโดยเผด็จการเสียงข้างมากขี้ข้าระบอบทักษิณ โกงกินชาติจนเกิดความเดือนร้อนทั่วทุกหย่อมหญ้า บ้านเมืองตกอยู่ในความมืด จนประชาชนผู้รักชาติทนไม่ไหว ต่างออกมาช่วยกันหาทางออกให้ประเทศชาติ แต่ดูเหมือนว่ายังมองไม่เห็นแสงสว่าง ณ ปลายอุโมงค์กันได้เลย มหาตมาคานธีได้กล่าวถึงทางออกของมนุษยชาติไว้ว่า คำตอบอยู่ที่หมู่บ้าน ส่วนพ่อครูสมณะโพธิรักษ์บอกว่า คำตอบอยู่ที่คน (สัมภาษณ์ผู้มาร่วมชุมนุมว่า ประเทศไทยตอนนี้กำลังเจริญหรือเสื่อม และเกิดจากสาเหตุใด? ท่านว่าการมาชุมนุมจะช่วยแก้ปัญหาของชาติได้อย่างไร....?)
พ่อครูสมณะโพธิรักษ์ได้กล่าวถึงเป้าหมายการชุมนุมว่า จะ ไม่พาพวกเรามาเอาชนะ ไม่ได้มาข่มใครให้แพ้ ไม่ได้ต้องการเอาแพ้ชนะใคร ไม่ได้มารุกรานเข่นฆ่าใคร แต่ต้องการมาทำงานพัฒนาการเมืองให้เจริญขึ้น พัฒนาการเมืองมีหลักก็คือต้อง พัฒนาประชาชน เพราะฉะนั้นนักการเมืองก็คือประชาชน ผู้ที่จะไปทำงานการเมืองก็คือประชาชน นี่คือหลักการของพ่อครูสมณะโพธิรักษ์ ( สัมภาษณ์ผู้ร่วมชุมนุมว่า ปัจจุบันการเมืองไทยเป็นอย่างไร ? และมาชุมนุมที่นี่จะช่วยพัฒนาการเมืองไทยอย่างไร ? ท่านเห็นว่าการพัฒนาการเมืองไทยเริ่มตรงไหนก่อน ? แล้วแต่ผู้สัมภาษณ์จะถามเพ่ิม
อ่านต่อ
.....)
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา เมื่อมาชุมนุมได้ก็ย่อมต้องมีวันเลิกชุมนุม และคำถามที่เกิดขึ้นในใจหลายคน ทั้งที่มาร่วมชุมนุมและไม่มาร่วมชุมนุมก็คือ...จะชุมนุมไปถึงไหน? จะสิ้นสุดการชุมนุมเมื่อไหร่? (สัมภาษณ์ว่า ท่านมาร่วมชุมนุมกี่วันแล้ว ท่านคิดว่าการชุมนุมจะจบลงเมื่อไหร่? และอยากให้จบลงอย่างไร?)
พ่อครูสมณะโพธิรักษ์ให้แง่คิดเรื่องการชุมนุมจะจบเมื่อไหร่และอย่างไรว่า...พ่อครูไม่ได้มุ่งหมายเอาชนะ พ่อครูต้องการให้เกิดคุณธรรมของความเป็นประชาธิปไตย ให้ได้มากที่สุด อันนี้คือเป้าหมาย ส่วนจะชนะหรือแพ้พ่อครูก็ทิ้งไว้ ไม่ได้ขัดข้องแต่ชนะได้ก็ดี ชนะอย่างสวยงามด้วยนะ ประชาธิปไตยนั้น ชนะด้วยความสงบ ชนะด้วยคุณธรรม ชนะด้วยความถูก ไม่ใช่ชนะด้วยความผิด ความขี้โกง ความฉ้อฉลเล่ห์เหลี่ยม แต่ชนะด้วยสัจจะที่ตรงที่สุด พ่อครูก็จะนำไปสู่ประตูนี้ถ้ามันเป็นไปได้ สุดท้ายถ้าจบลงโดยทางโน้นยอมแพ้เลย บอกว่าต้องยอมทางนี้ เขาต้องจำนนว่า เขาพาเป็นอย่างนี้ไม่ได้หรอก และเขาเห็นว่าเราพาเป็นอย่างนี้เยี่ยมเลย ถ้าจบอย่างนี้ให้ที่ ๑ เลย และที่พวกเรามาชุมนุมนี้มีผลอัตราการก้าวหน้าไหม? อย่างน้อยให้คนได้เข้าใจธรรมะพระพุทธเจ้าเพ่ิมขึ้น เท่านี้ก็ได้กำไรเป็นอัตราการก้าวหน้าแล้วตลอดเวลา เราไม่ได้เป็นคนขี้โลภ ตะกละตะกราม แต่ทำงานให้มันเกิดผลทุกวาระเวลา จะอยู่ไป ๑๐๐ ปีก็ไม่ว่า ถ้าอยู่ได้ ส่วนมันจะไปจบตรงไหนนั้น มันมีความลงตัวของมันที่มันจะจบ จบเมื่อใดก็เมื่อนั้น เสร็จแล้วเราก็ต้องมาทำอีก เพราะว่าโลกนี้มันยังไม่หยุด คนยังไม่หมดกิเลส งานเช่นนี้ทำได้ตลอดนิรันดร ...จบ