660101ความอร่อยคืออุปาทานทั้งนั้น พูดคุยวันปีใหม่ เพลงปีใหม่_.docx
เนื้อหาในไฟล์
ความอร่อยคืออุปาทานทั้งนั้น พูดคุยวันปีใหม่ เพลงปีใหม่
สมณะแสนดิน...แอบถามพ่อท่านนะครับ “ข้อ1.เครือข่ายชาวอโศกนั้นสมาชิกต้องมังสวิรัติเสมอไปหรือไม่?”
พ่อครู...ไม่ได้บังคับใคร
สมณะแสนดิน...เป็นเครือข่ายสมาชิกต้องมังสวิรัติเสมอไปหรือไม่
พ่อครู...เครือข่ายเรื่องอะไร
สมณะแสนดิน...เครือข่ายธรรมะ เครือข่ายพวกบวร เครือข่ายชุมชนชาวอโศก เครือแหชาวอโศก มันมีเครือแหที่เป็นกสิกรรม
พ่อครู...เราไม่ได้ไปบังคับใครเขา จะมาในสายงานเครือข่ายในสายงานก็ว่าไป แต่ถ้าเป็นเครือแหของพุทธสถานก็แน่นอน เครือแหของธรรมสถาน มันก็ต้องมังสวิรัติในชุมชนนั้นๆ
สมณะดินไท...แต่สมาชิกที่อยู่ข้างนอกชุมชน
พ่อครู...ก็ไม่ได้บังคับเขาไม่ได้มันเป็นสายงาน เราไม่มีชุมชนเป็นสายงาน งานนี้คือกิจกรรม กิจการของประมงอย่างเดียว งานนี้มีกิจกรรมสร้างรถยนต์อย่างเดียว เราไม่มีนี่ เรามีแต่กสิกรรมเป็นหลักส่วนมาก
สมณะแสนดิน...มันมีอย่างนี้ครับเครือแหในด้านต่างๆนี่บ้างด้านมันก็เป็นอโศกมากเช่นคนบ้าปลูกต้นไม้อย่างคุณเปี๊ยกนี่ จะถามว่าเป็นชาวอโศกกี่เปอร์เซ็นต์ ก็ไม่กี่เปอร์เซ็นต์
พ่อครู...ก็ไม่ได้เป็น
สมณะแสนดิน...อย่างนี้ก็ เอา Coridor เชื่อมต่อนี่มันมากน้อยแค่ไหน กี่เปอร์เซ็นต์
พ่อครู...มันต่อสายงานเท่านั้น ไม่ได้ต่อสายธรรมะทีเดียว อย่างของเปี๊ยกนี่ต่อสายงานอย่างเดียวมันไม่ได้ต่อสายธรรมะ
สมณะแสนดิน...แม้แต่มังสวิรัติอย่างคุณใจฟ้านี่เขากว้างแต่คนที่มาเชื่อมแต่ส่วนใหญ่ก็ไม่ใช่ชาวอโศกด้วยซ้ำ ถ้าเอารูปธรรมมาจับก็ไม่ถือว่าเป็นเครือแห
พ่อครู...ใช่ๆ
สมณะแสนดิน...ต้องเอาธรรมที่ทำตามพ่อท่าน
พ่อครู...มันเป็นเรื่องของธรรมะไม่ใช่เรื่องของงาน
สมณะแสนดิน...ต้องเอาความเป็นญาติธรรม
อ่านต่อ
พ่อครู...มันเป็นเรื่องของธรรมะไม่ใช่เรื่องของงาน ธรรมะนี่ในประเด็นของกินมังสวิรัติด้วย ธรรมะมันเป็นเรื่องของศีลข้อ1
คุณเพ็ญเพียรธรรม...อย่างร้านขายผักพอทราบว่ายังใช้ยาฆ่าแมลงด้วยบ้างช่วงไม่ไร้สารจึงเลิกขายไป
สมณะแสนดิน...พลังบุญเขาพยายามให้ขายแบบไร้สารไม่ใช่แค่ปลอด พอมีคนท้วงมาว่านี่ไม่ไร้ก็เอาออกครับ
พ่อครู...เดี๋ยวเขามาตรวจก็เสร็จ
สมณะแสนดิน...บางทีเราก็ไม่รู้
คุณเพ็ญเพียรธรรม...มีลูกค้าเขาเช็คของพลังบุญ
สมณะแสนดิน...พอกินเข้าไปนี่ลิ้นพอง พวกเซนซิทีฟจัด
พ่อครู...แสดงว่าภูมิคุ้มกันแย่ ภูมิคุ้มกันไม่ดีเลย อะไรนิดหน่อยก็อุ๊ย สะอาดเกินไป
สมณะดินไท...บางทีนะได้ไร้สารตอนเอามาแต่ว่าเก็บเป็นปี
พ่อครู...สารพิษหมดแล้ว
สมณะแสนดิน...พอรู้ว่าปลอดสารพิษตุ่มขึ้นทันทีเลย แต่ถ้าไม่รู้กินเข้าไปโอ้โหอร่อย
พ่อครู...Untouchable พวกนี้ Psychocist
สมณะดินไท...เป็นเยอะนะแบบนี้ ตอนแรกอะไรนี่โหกินอร่อย พอรู้ว่าเป็นมังสวิรัติไม่มีเนื้อเลย ฮู่ไม่ได้เรื่องเลย
พ่อครู...จริงๆตอนกินอร่อยนึกว่าซัดเนื้อเข้าไป
สมณะแสนดิน...มี2นี่แหละ พวกอุปาทานมังสวิรัติจัดกับพวกอุปาทานไม่อยากกินมัง ถ้าเป็นอาหารมังไม่เอาพวกโปรตีนเกษตรอย่างนี้
สมณะดินไท...เขามีหลอกพวกอาหารเทียม ทำเลียนแบบ พวกเจก็นิยม ปรากฎว่าเขาเอาเนื้อจริงมาให้เพราะมันถูกกว่าของเจ พอเขาไปตรวจเอ๊าของจริง คนกินโมโหใหญ่เลย
พ่อครู...อุปทานเนี่ย แม้คนทั่วไปกินอร่อยนี่อุปทาน ทุกคนมีอุปาทาน รูป รส กลิ่นเสียง สัมผัส สวย อร่อย หอม พวกนี้อุปาทานทั้งนั้น จริงๆมันก็คือของๆมัน ขี้มันไม่เหม็นหรอก มันก็ของๆมัน เกลือมันก็ไม่ได้อร่อย มันก็เค็มๆของๆมัน
สมณะแสนดิน...ผมลองถามเด็กว่า ใครเคยกินขี้บ้าง เจ้าโมยกมือ ถามต่อว่ารสชาติเป็นอย่างไร โมตอบว่ามันขมๆ
พ่อครู...ผมก็เคยกินมันขมๆ ขี้ดีๆนะ ขี้ไม่ดีมันไม่ใช่รสนี้ ขี้ดีๆมันจะมีขมๆ ถ้าขี้ไม่ดีมันจะไม่รสอย่างนี้ ขี้เป็นก้อนๆออกมานะถ้ากินมันจะขมๆ ถ้าขี้ไม่ดีเละๆมันจะไม่ขม
สมณะแสนดิน...มันมีน้ำดี
พ่อครู...เป็นก้อนๆออกมาหยิบมากินได้มันรสขมๆ ถ้าเละๆมันจะไม่ขมท้องเสียเหมือนมะเขือเละมันจะหยิบมากินไม่ได้เลยไม่ได้ชิม
สมณะดินไท...ไปพูดให้คนฟังจะกินไม่ลง
สมณะดินไท...พระพุทธเจ้าขนาดว่าขี้ออกมากินหมดเลย
พ่อครู...ใช่ ขี้ๆออกมากินหมดเลย กินเกลี้ยงจนไม่เหลือขี้
สมณะดินไท...เรื่องกินเรื่องใหญ่ อย่างนี้เป็นอุปาทานไหมครับ กินแล้วให้มันได้วิตามินครบ
พ่อครู...ใช่มันยึดถือจากอุปาทานไงต้องกำหนดให้ได้แบบนี้ มันเป็น Specificationของเขาทั้งนั้นแหละ มันต้องได้เท่านี้ๆมันทุกข์ตายเลย อะไรมันจะได้เที่ยงแท้ไปตลอดชาติ
สมณะดินไท...แต่อย่างนี้ไม่ค่อยมีนะ กินไม่ได้อย่างนี้
พ่อครู...(มีเสียงเพลงดัง)นี่เพลงปีใหม่ในหลวง
สมณะดินไท...อันนี้เวอร์ชั่นร้อง2คน
ถอดความโดย สุดเมืองฝัน