660115 ศิษย์เก่าสันติอโศกมากราบขอโอวาทจากพ่อครู.docx

660115 ศิษย์เก่าสันติอโศกมากราบขอโอวาทจากพ่อครู

พ่อครู...พวกเราก็ยังไม่โต ยังไม่ผ่านชีวิตมากมายอะไร เพิ่งจะ 20-30 กันเนี่ย ยังไม่เท่าไรหรอก ยังไม่เห็นยังไม่รู้อะไรกันมาก แต่ก็ฟังๆดูแล้วนี่ก็อยู่ในแวดวงพวกเรา มันก็ไม่ทุกข์เท่าไรหรอก แน่จริงออกไปอยู่ข้างนอก ไปอยู่เลยห่างออกไปสัก 2 3 4 5ปีแล้วจะรู้ อ้านี่จริงนะ ตอนนี้อยู่ในแวดวงพวกเรายังไงๆมันก็มันมีรังสีของจิตวิญญาน มันเหมือนกันมันเป็นกลุ่มชุมชน อยู่ในคนหมู่นี้ มันก็ประพฤติกันอย่างนี้ จิตใจมันเป็นอย่างนี้ แต่อยู่ข้างนอกจิตใจมันไม่อย่างนี้ ไม่ประพฤติอย่างนี้ จะรู้ได้ชัดกว่านี่เลย อยากรู้ก็ออกไปดู (เสียงหัวเราะ) ไปไกลๆไปอยู่ในดงโลกียะเต็มๆรูป ลองดู ชีวิตก็ต้องศึกษาอย่างนี้ ใครได้มาผ่านมาพบ อะไรต่ออะไรมาผ่านมาพบเกิดมาชาติหนึ่งก็ถือว่าเป็นกุศลบ้างอกุศลบ้าง บางคนไม่ได้มาใกล้เลยไปอยู่กับ ไปรับรู้ นึกไม่ใช่นึกอ่ะไปรู้ไปรับทราบ เขาก็จะได้รับความยึดถือรับความเชื่อแล้วก็เข้าใจว่าชีวิตมันก็ไปอย่างนั้นๆ แต่พวกเราคิดมันต้องมาอย่างนี้ๆแม้จะได้เท่านี้พอรู้ลึกๆเอ่อชีวิตมันไปนิพพาน นิพพานคืออะไรก็พอรู้บ้าง ก็หาทางสูญทางจบ ทางหมดกิเลส วิธีที่พาเป็นก็อธิบายมาก็มากแล้ว อะไรก็อยู่ในอนาคตที่เราจะอยู่ต่อไป เราจะหันทิศลูกศรไปทิศทางไหน มากหรือน้อย แล้วมันก็หันออกไปก็ออกไปๆ ถ้าไปมากก็ไปมาก ถ้าไม่หันออกไปหันเข้ามาทางนี้เลย เข้ามาเลยจะตรงขึ้นตรงขึ้น มากเข้าก็มาบวช กลัวไหมกลัวบวชใช่ไหม(เสียงหัวเราะ) นี่มาบวชเป็นสิกขมาตุ บวชเป็นสมณะ กลัวไหม ไม่กลัวก็ลองสิ ทีนี้ตัวนี้ที่จริง นอกนั้นโน่นแหละ อาตมาอธิบายไม่ไหวหรอกโลกียะ มันมาก ไปเหมือนกับตู้เห่า เหมือนกับใครต่อใคร เก่งที่สุดก็เป็นบิ๊กป้อม ถือว่าเก่งที่สุดแล้ว เก่งกว่าบิ๊กตู่นะ (เสียงหัวเราะ) เขาถ