620320 จิตไม่ผลักไม่ดูดที่แข็งแรงตั้งมั่นเรียกว่าสมาธิ.docx

620320 จิตไม่ผลักไม่ดูดที่แข็งแรงตั้งมั่นเรียกว่าสมาธิ

พ่อครู : เราก็ต้องฝึกตามหลักของพระพุทธเจ้า กำลังพูดกำลังทำอะไรต่ออะไรอยู่ ฝึกจิตให้รู้จักจิตที่มันมีกิเลส อาการของกิเลส ลืมตานี่แหละจะเห็นกิเลส แยกกิเลสออกจากจิตในจิต กระทบสัมผัสแล้วค่อยฝึกไป มันจะแยกอ๋อนี่มันกิเลส เราอยากให้เป็นอย่างงี้ เราอยากให้เป็นอย่างงี้ เราไม่อยากให้เป็นอย่างงี้ เราไม่อยากให้เป็นอย่างงี้ อยากหรือไม่อยากมันก็กิเลสทั้งนั้นกิเลสผลักหรือดูด ดูก็อยากให้เป็น ไม่อยากให้เป็นก็ผลัก มันก็มี 2 อย่างนี้เท่านั้นแหละ ทีนี้จิตเราก็สัมผัสอยู่แล้ว แล้วเราก็ดูจิตเรา ออจิตเราเฉยๆกลางๆ ไม่ผลักไม่ดูดนั่นแหละคือไม่มีกิเลส เอาให้ชัดๆมันไม่ยากหรอก เราอ่านหัดฝึกฝึกเข้าแล้วเราจะอ่านตัวนนี้เป็น เรารู้ตัวนี้แล้ว เสร็จแล้วเราก็ได้ตัวอย่าง ทีหลังมาต่อไป สัมผัสอะไรเราก็ฝึกอีก แล้วจะรู้ว่า เราได้แล้วนี่ เราอ่านออก มันไม่ผลักไม่ดูดมันเป็นอย่างนี้ สัมผัสอะไรอีก มันไม่ผลักไม่ดูด ก็ดูซิว่า จิตเรายังมีผลักอยู่นะยังมีมีดูดอยู่นะเราก็รู้ เอ่อมันผลักมันดูดมันก็ไม่ใช่จิตเป็นสมาธิ ไม่ใช่จิตเป็นกลางสิ มันยังผลักยังดูดอยู่นี่ ฝึกให้จิตมันไม่ผลักไม่ดูด จนแข็งแรงตั้งมั่น จึงเรียกว่าสมาธิ สัมผัสแล้วมันก็ไม่ผลักไม่ดูดมันรู้เต็มๆเลย สัมผัสอะไรก็รู้อันนั้นเต็มๆเลย จิตเราก็ไม่มีขวาไม่มีซ้าย ไม่ไปไม่มา จิดมันก็เห็นความจริงตามความเป็นจริงเฉยๆอย่างเดียว นั่นแหละสมาธิพระพุทธเจ้า ซึ่งวิเศษสุด ไม่ทุกข์ไม่สุขไม่ไปไม่มา ไม่อยาก อยากไม่อยากไม่มี รู้ตามเป็นจริงว่าเป็นยังไง แล้วเราก็ไม่ต้องไปมีจิตตัวที่ อย่างนี้มันชอบ มันไม่ชอบ อันนี้เอา ไม่เอา ไม่มี เฉย แต่รู้คุณภาพของสิ่งนี้ ความสามารถ เธอมันก็ดีมันก็ควรจะเป็น แต่เราก็ไม่มีสิทธิ์จะไปบังคับใคร เราเห็นว่า