สื่อธรรมะพ่อครู(ธรรมะ 2) ตอน ตั้งตนบนความสบายทำให้เนิ่นช้า.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(ธรรมะ 2) ตอน ตั้งตนบนความสบายทำให้เนิ่นช้า _กราบเรียนถามพ่อท่านในรายการสัมมะปี๋ วันนี้ค่ะ 1. ศาสนาที่พ่อท่านนำพาทำ จะไปได้นานแค่ใหน ขึ้นอยู่กับความมากน้อย เข้ม ลึก ในอาริยคุณที่ลูกศิษย์ฝึกฝนได้มรรคผลอยู่ในตนใช่ใหมคะ ? หรือมีคนที่มีบารมีมาเกิดร่วมสืบทอดงานศาสนาต่อคะ? หรือทั้งสองอย่างประกอบกัน... พ่อครูว่า..ใช่ ก็ต้องทั้งสองส่วน 2. ความทุกข์ลดลง ไม่ค่อยทุกข์มาก ชิวๆ สบายๆ ทำให้ขาดสติ และเนิ่นช้านานมาก ... จะทำอย่างไร จึงจะออกจากภาวะนี้ได้คะ ออกยากมาก... เพราะโทษภัยที่ส่งผลมีน้อยถึงน้อยมาก... กราบนมัสการมาด้วยความเคารพอย่างสูงค่ะ พ่อครูว่า..แล้วขาดสติกับเนิ่นช้ามันเจริญหรือเสื่อมแล้วจะไปอยู่กับความเสื่อมทำไม อันนี้แหละ ฟังดีๆ ก็เข้าใจผิด เนิ่นช้ามันพูดน้อยเสียที่ไหน แล้วไปหลงว่าความทุกข์ลดลง ไม่ค่อยทุกข์มาก ไปหลงผิดยึดติดว่ามันสบายๆ แล้วตัวเองก็มีปฏิภาณเขารู้ว่าทำให้ขาดสติทำให้เนิ่นช้า แล้วความขาดสติกับความเนิ่นช้ามันคือความเสื่อมนะ ทำอย่างไรจะออกจากภาวะนี้ได้ ก็คนถามมานี้สับสน ไม่ชัดตรงไม่แม่นในสัจจะสภาวะ คุณคิดจะออกจากสภาวะนี้ดีแล้ว ออกยากมาก เพราะคุณไปหลงจมอยู่กับอันนี้ แล้วปฏิภาณรู้ด้วยว่าทำให้ขาดสติ แล้วบอกว่าโทษภัยส่งผลน้อยถึงน้อยมาก ..ก็มันมาก คุณเห็นให้ชัดเจนว่ามันมีโทษมากนะ ไม่ใช่โทษน้อย ตัวที่คุณติดยึดคือตัวที่บอกว่าผลมันมีโทษน้อย ไปหลงติด เพราะฉะนั้นพระพุทธเจ้าถึงบอกว่าคนเราใครก็แล้วแต่ที่เป็นแบบนี้ พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าปล่อยตัวให้ไปตามสบายมีแต่ความสบาย อะไรเจริญยิ่ง ก็อกุศลเจริญยิ่ง แต่ถ้าเผชิญทุกข์ กุศลเจริญยิ่ง “เมื่อเราอยู่ตามสบาย (ยถาสุขัง โข เม วิหรโต) อกุศลธรรมย่อมเจริญยิ่ง กุศลธรรมย่อมเสื่อม แต่เมื่อเราเริ่มตั้งตนเพื่อความลำบา