660519 สดจากปัจฉา Do it Best, Let it Be ดูไป กับบุพเพสันนิวาสของประเทศไทย_บันทึกปัจฉาพ่อครู โดย ส.แสนดิน.docx

ntelligence)ที่จริงมันไม่ใช่ “ปัญญาประดิษฐ์” แต่มันเป็น “เฉโกประดิษฐ์” มันเป็นสงครามระหว่าง “เฉโก” กับ “ปัญญา” ตอนนี้ เฉโก กำลังทำท่าว่าจะชนะ นั่นคือการใช้ IO และ AI

เพราะฉะนั้นสิ่งที่มันเกิดอยู่นี่มันเป็นนิยาย เหตุ นิทาน สมุทัย ปัจจัย มันเป็นตอนหนึ่งของ “บุพเพสันนิวาสของประเทศไทย” ให้พวกเรา Do it Best, Wait and see. ดูไป ทำให้ดีที่สุดแล้วก็ดูไป โดยไม่ใช่ปล่อยปละละเลย

เพราะฉะนั้นในเรื่องของการเมืองมันก็เป็นนิยายที่จะว่าไปแล้วตอนนี้กำลังขึ้นบทใหม่ ผ่านระบบวิธีที่โลกนิยมกันคือระบบการเลือกตั้ง อาตมาว่ามันไม่ใช่ระบบประชาธิปไตยสมบูรณ์แบบ เลือกตั้งเป็นเพียงแต่วิธีการส่วนย่อย

ประชาธิปไตยเนื้อแท้นั้นคือความจริงของบุคคล ที่ได้มีทั้งอดีตปัจจุบัน ก็ยังไม่รู้ว่าพิธาจะเป็นพระเอกม้าขาวหรือเปล่า ยิ่งเอาเบื้องหลังที่เขาขุดกันมาอยู่บ้าง เบื้องหลังก็ดูไม่เละเทะจนเกินไปนะ ก็มีข้อบกพร่อง ก็เป็นธรรมดา ธรรมชาติ ชีวิต คนต้องมี Error มีผิดพลาดบกพร่องบ้างนิดๆหน่อยๆ ซึ่งอาตมาว่าจะเอาอันนั้นมาเป็นเหตุปัจจัยตีทิ้งพิธาเขายังไม่ได้หรอก

อาตมาเคยพูดไว้ว่า “เลวที่สุดในแผ่นดิน คือหากินบนคำว่าช่วยเขา” ต่อมาอาตมาจึงได้คิดเติมต่อว่า... “เก่งที่สุดกว่าทุกประเทศ คือเปรตแท้ แพร่กระจาย สยายข้อมูลข่าวสาร ประหารศัตรูคู่แข่ง แอ้งแม้งได้ยอดสุด”

ก็ดูไป วิธีการที่เขาใช้ทั้ง IO และ AI แต่ว่ามันเป็นการกระทำที่มีผลงาน แล้วผลงานที่ออกมามันก็จะดำเนินไป ทุกอย่างมาแต่เหตุ ถ้าเหตุของเขาเป็นเหตุที่ถูกต้อง เป็นเหตุที่จริงทั้งจิตใจทั้งกรรมกิริยาทั้งความสามารถของเขา ถ้าของเขาสมบูรณ์แบบออกมาครบ โอ้โห.. เราจะดีใจมากเพราะอายุเขายังหนุ่มเลยยังไม่ถึง 60 เขาจะทำงานให้แก่ประเทศชาติได้ดีมาก ก็ต้องดูความจริงไป

มีคนถามว่า สำหรับพวกเด็กๆที่เขามีความคิดอ่านไปทางก้าวไกลไปมาก เราจะไปแก้อย่างไรดี? พ่อครูให้แง่คิดว่า...ให้เขาทำไป อีกหน่อยเขาก็โต ทุกวันนี้ยังไม่ได้รับผิดชอบอะไรมากมาย ยังไม่รู้ว่าชีวิตคืออะไร พออีกหน่อยมารับผิดชอบชีวิต ก็จะรู้ว่าโธ่เอ๋ย กูถูกหลอกไปนี่นา จะรู้ว่านั่นมันเป็นเพียงเอาคารม มาล่อมาหลอกมาครอบงำ ทำให้เพ้อพกไปตาม รอดูไป อีกไม่นานหรอก ก็ต้องให้ทำ เมื่อไหร่คุณจะทำสักที ไอ้ที่พูดไป รออยู่นี่จะตายอยู่แล้ว?

มีคนห่วงใยว่า ยุคนี้มันจะกลียุคหรือยัง? พ่อครูให้แง่คิดไว้ว่า...ยังไม่ถึงกลียุคหรอก... ในเมืองไทยรุนแรงไม่มาก ตอนพฤษภาทมิฬ แรงกว่าที่เราไปชุมนุม กปปส.... ให้รู้ลึกซึ้งในกรรมวิบาก เราไม่คิดอ่านไปรุนแรง เขาปรบมือมาเราไม่ปรบตอบ ไม่ต้านอะไร มันก็วูบๆวาบๆไม่เท่าไหร่หรอก มันก็จะลดความแรง

นอกจากเราไม่รบไม่โต้ตอบแล้ว เรายังช่วยเขาอีก แต่ช่วยในมุมกลับ มุมที่เขาพุ่งเขาแรง เราก็หักมุมด้วยการช่วยให้เกิดความเบาลง เขาแรงก็บาปนะ เราก็ทำอย่างนี้ดีกว่าเป็นกุศล แต่เขาจะทำตามหรือไม่ทำตามก็แล้วแต่ เราก็ทำด้วยใจซื่อด้วยจริงใจ ว่ามาอย่างนี้มาจนอย่างเรา อุดมสมบูรณ์นะ

พวกเราจึงมาเป็นพวกที่จะสร้างพืชพรรณธัญญาหาร เราไม่สร้างอาวุธ เราไม่สร้างสิ่งมอมเมา เราไม่สร้างสิ่งที่เป็นพิษ ยกตัวอย่างเช่น พืชชนิดหนึ่งเรียกว่ากัญชา แน่นอนพวกเราไม่เอากัญชา เพราะมันล่อแหลมที่จะเป็นพิษ มันเอียงข้างไปเป็นพิษแล้วเราไม่สร้างกัญชา

มาเป็นกสิกรแข็งขันเป็นกระดูกสันหลังของชาติ ของประเทศ ของโลกเลย ให้มันกระจายไปแก่ประเทศอื่นๆได้ ถ้าเผื่อว่าเราสามารถสร้างเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีคุณค่า ที่คนต้องกินต้องใช้ แล้วเราก็ส่งออกไปแจกจ่ายออกไป จะมีวิธีคิดถนอมอาหารได้ก็ดี ไม่ต้องถนอมอาหารส่งให้สดๆไปกินไปใช้ก็ได้ ถ้าเราทำอันนี้ได้อย่างอุดมสมบูรณ์ ได้อย่างมากๆๆๆ เท่าไหร่ มันก็จะเป็นเครื่องชี้บ่งความเจริญก้าวหน้า ไม่ใช่ความเจริญก้าวไกล แต่เป็นความเจริญก้าวหน้าเท่านั้น

เราไม่ได้ก้าวไกลจนกระทั่ง มีแผนที่ไกลออกไป แต่เราก้าวทุกก้าวที่เรามีความรู้ว่า เราก้าวไปข้างหน้านี้เราจะก้าวไปได้ เราไม่เวอร์ไปจนกระทั่งวาดฝันไปไกลเกินกว่าคิด