ตีทิ้งบัญญัติภาษาหมดเลยก็ไม่มีทางบรรลุ.docx

ตีทิ้งบัญญัติภาษาหมดเลยก็ไม่มีทางบรรลุ 2. อริยสัจสี่ มรรคมีแปดโพชฌงค์ 7 โพธิปักขิยธรรม 37 การพ้นทุกข์ เราไม่ต้องเรียนษาภาจะพ้นทุกข์ได้มั๊ย คือไม่รู้คำสอนเลย พ่อครูว่า... คุณจะต้องเข้าใจความหมายของภาษา ถ้าคุณจะไม่ใช้ไม่อาศัยพยัญชนะไม่ใช้ภาษาเลยอ่านเข้าไปที่อารมณ์เอง เข้าใจเองนั้น มันเป็นไปได้ยาก เพราะฉะนั้นในคำสอนของพระพุทธเจ้าจึงต้องมีคำตรัส ต้องมีคำพูดมีคำกล่าวสื่อเข้าไปถึงสภาวะ เพราะฉะนั้นคุณตีทิ้งคำตรัสคุณตีทิ้งคำพูดคุณตีทิ้งภาษา แม้แต่ภาษายังมีภาษาใบ้ภาษามือภาษาอาการ ไม่ได้ คุณไม่ใช้ภาษาไม่ใช้สื่อพวกนี้ไม่ได้ แต่สภาพ 2 ทิ้งไม่ได้ ต้องมีพยัญชนะและสภาวะธรรม 2 อย่าง เอาน่า อย่าไปตีทิ้ง ไม่เห็นน่าาตีทิ้งตรงไหน ศึกษาดีๆอย่าไปตีทิ้ง _สู่แดนธรรม... แม้แต่ครูก็ต้องมี พ่อครูว่า... ใช่ ครูก็ต้องมีอีกคุณจะศึกษาไปเป็นพระพุทธเจ้าโดยไม่ต้องมีภาษาบัญญัติเลยอย่าไปพูดสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้ ไม่รู้จะพูดยังไงกับคุณเอาสิ่งที่เป็นไปไม่ได้มาถามมันตอบไม่ได้

3. เพราะมีคำตรัสไว้ว่าสิ่งเหล่านี้ๆมีอยู่แล้ว ตถาคตจะบังเกิดขึ้นหรือไม่บังขึ้นก็ตาม พ่อครูว่า…สิ่งเหล่านี้มีอยู่แล้วนั้นหมายความว่า พระพุทธเจ้ามีมาแล้ว สิ่งที่ตรัสรู้ต่างๆมีอยู่แล้ว เพราะฉันมีพระพุทธเจ้าองค์ใดมาตรัสรู้อีกหรือไม่ตรัสรู้อีกสิ่งที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้นั้นมีมาแล้ว เพราะไม่มีใครสามารถรู้จักพระพุทธเจ้าองค์แรก ไม่มี แต่สิ่งเหล่านี้เป็นสัจจะ ความจริง เอาอย่างนี้ คุณพยายามปฏิเสธภาษาด้วยอาตมาก็ต้องพยายามใช้ภาษาอีก คุณว่า 0 มีไหม _สู่แดนธรรม... ผมตอบแทนครับว่า มี คุณก็ต้องเข้าใจอาการของศูนย์ให้ได้คุณจะใช้ภาษาหรือตีทิ้งภาษาก็แล้วแต่แต่อาตมาจำเป็นต้องใช้ภาษาอธิบายว่า 0 ก็คือ 0 คุณทำอาการอารมณ์ของความ 0 ให้ได้ แล้ว คุณก