สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) กรรมฐานของพุทธมีหนึ่งเดียว.docx

4 สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) กรรมฐานของพุทธมีหนึ่งเดียว กัมมัฏฐาน คือ ที่ตั้งแห่งการปฏิบัติธรรม คือ เวทนา เป็นกรรมฐานหลักกรรมฐานเดียวของศาสนาพุทธ และต้องมีผัสสะเป็นปัจจัยจึงจะเกิดเวทนาได้ ไม่ใช่กรรมฐานเป็นสกิณ 40 แต่กรรมฐานคือไม่ใช่เอาจิตไปเกาะ แต่ต้องมีวิจัย ต้องมีธัมมวิจัยโดยมีผัสสะเป็นเหตุด้วย อ่านพระไตรปิฎกเล่ม 9 พรหมชาลสูตร พระพุทธเจ้ายืนยันว่าถ้าไม่มีผัสสะเป็นปัจจัยก็ไม่มีเวทนาเป็นฐานที่จะปฏิบัติได้ นี่คือความหมายคำสั้นๆในพระไตรปิฎกเล่ม 9 ถ้าคุณไม่มีผัสสะเป็นสมุทัยในการปฏิบัติ เวทนาก็ไม่เกิดไม่มีฐานในการปฏิบัติ จะไปเรียนรู้นั่งหลับตาปฏิบัติ ก็ไม่มีเหตุที่มาไม่มีปฏิกิริยาลูกโซ่ที่จะมีฐานในการปฏิบัติ จะไปลัดนั่งหลับตาแล้วจะเกิดการปฏิบัตินั้นเป็นการยกเมฆ ต้องมีผัสสะ จึงเกิดเวทนาแล้วเรียนรู้ เวทนา 108 เป็นฐานที่จะกระทำต้องทํามนสิการทำใจในใจตรงนี้ พ่อครูว่า...ปัญญาของเขาเกิดจากการนั่งหลับตาสะกดจิตแล้วปัญญาจะโผล่เอง อันที่โผล่นี้คือสัญญา ไม่มีปัญญาเกิดหรอก ปัญญาจะเกิดจากองค์กระบวนการของมรรคมีองค์ 8 แล้วปฏิบัติมรรคทั้ง 7 โดยมีสัมมาทิฏฐิมีธัมมวิจัยสัมโพชฌงค์เป็นตัวปฏิบัติ จิตใสสะอาดจากกิเลสไปเรื่อยๆ กิเลสลดก็รู้ว่าลด กิเลสดับก็รู้ว่าดับ ดับแล้วยังโผล่อีกก็ดับอีกจนกว่าจะไม่โผล่เลย ไม่ใช่ว่าอยู่ๆปัญญาโผล่เลย ไม่ใช่ ต้องสั่งสมจากปัญญา ปัญญินทรีย์ ปัญญาพละ มีกตญาณตัดสินว่าจบ เต็มอย่าง “นิจจัง-ธุวัง-สัสสตัง-อวิปริณามธัมมัง-อสังหิรัง-อสังกุปปัง” คุณมีของจริงเป็นปัจจัตตังคือเป็นการรู้แจ้งของตนเอง กัมมัฏฐาน คือ ที่ตั้งแห่งการงาน, อารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งการงานของใจ, อุบายทางใจ,วิธีฝึกอบรมจิต มี ๒ ประเภท คือสมถกัมมัฏฐาน อุบายสงบใจ ๑. วิปัสสนากัมมัฏฐาน อุบายเรืองปัญญา ๑.