สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน ต้องทิ้งโลกธรรมจึงรู้รสพระธรรม.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน ต้องทิ้งโลกธรรมจึงรู้รสพระธรรม สุดท้าย จะถามพ่อท่านว่า ถ้าดิฉันไม่ได้มาปฏิบัติจนกระทั่งเสื่อมลาภ เสื่อมยศ เสื่อมสรรเสริญ จะไม่รู้รสของความเสื่อมทุกสิ่งทุกอย่างของการหมดของโลกียะ จะไม่รู้ว่าพ้นโลกธรรมใช่ไหมคะ คนที่มีลาภ มียศ มีสรรเสริญอยู่เต็ม จะไม่รู้เลยว่า การเสื่อมมีอาการของโลกธรรมเป็นอย่างไร ใช่ไหมค่ะ กราบนมัสการพ่อท่านค่ะ พ่อครูว่า...ถ้าไม่ต้องทิ้งอะไรมาก็ได้ พระพุทธเจ้าจะทิ้งมาทำไม อาตมาจะทิ้งทางโลกออกมาทำไม มันต้องหมดตัวจริงๆ เราไม่มีจริงๆถึงรู้ แล้วอีกอย่างคือวิบาก หากคุณ ไม่มีลาภยศสรรเสริญเลย แล้ววิบากตามมาทันแล้ว เราจะรู้ เราจะเอาอำนาจเอาเงินฟาดจัดการก็ได้ทั้งนั้น แต่นี่มันไม่มีแล้วคุณจะต้องยอม ลดมานะอัตตาแล้วจะมีทางออก แล้วก็มีอจินไตย ยิ่งเราให้ยิ่งเราไม่มี ยิ่งเราขาดทุนจะยิ่งกำไร เป็นเรื่องที่เป็นปัจจัตตังรู้ด้วยตนเอง ขาดทุนของเราคือกำไรของเรา หรือแบบคนจน เราทำแบบคนจน ในหลวงเรา ท่านเองพยายามทำตัวจน แต่บารมีท่านต้องมีคนหนุน แม้แต่อาตมาก็ตาม แต่บารมีไม่มากเท่าในหลวงหรอก แต่เรารู้ว่าใจเราสะอาด ไม่ได้ยึดถือเป็นเราเป็นของเราจริงๆ เงินที่เขาเอามาบริจาคให้อาตมา อาตมาจะไม่ใช้เพื่อตัวเองเลยแม้ตนเองจะเจ็บป่วยจนจะตายแล้วก็ไม่เอาเงินที่เขาบริจาคนี้มาใช้รักษาตัวเอง ถ้าไม่มีส่วนไหนมาช่วย ตายเป็นตายหรือต้องกินอันนี้ จะต้องกินอันนี้จึงจะไม่ตาย ก็จะไม่ใช้เงินที่เขาบริจาคมาซื้อ อาตมาตั้งปณิธานไว้ ทำได้มาตลอด เงินที่บริจาคมาก็หมุนเวียนไปใช้ในกิจกรรมส่วนกลางหมด ไม่เอามาใช้ส่วนตัวแม้แต่กระทั่งกินข้าวหรือซื้อยา อันอื่นก็ละไว้ในฐานที่เข้าใจ ไม่ทำเพื่อตนเอง อาตมาทำได้สำเร็จ พูดแล้วเหมือนยกตัวยกตน แต่มันเป็นวิชาการที่เอามายืนยัน พูดให้ฟัง เป็นเร